Lucas 15
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs ACF
1 Ijegreare tavan be e takes abeoijor ijigam e ise uruvana bu Jesu vuak fu kuaimon iji faikuai ruain.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Regavo e Ferisis ijiga e vuak akai nijaidiavo iji bu uri ijefuon dab bui kuaime sigunamin. Bu kuai, E iji fu e ise iji oimardiame aferdiaknum buna duok ioinon kuain.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Bu ijeg kuaivga Jesu fu ijefuon una vuak be bijame kuardiain.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 Fu kia, Ja e be erar fu maf-sif vuan adred (100) samuagdiamo ijia be fu sauikma fu izeg rek? Na vierafega fuka urine maf-sif nainti nain (99) iji fu ijia uniaga fuka kekome va be iji sauinma iji nisaimok.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 — ausente —
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 — ausente —
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ijegvo igia faif. E uruvana bun unam ma ijesugin kegoijo ijefuon God fu buon oimarem. Regavo e besum fu ise rene oi dakaroime una Godon roko e uruvana varur gufia karijo iji buka fuon ma bomana oimarevno kuain.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesu fu ijeg kuardiame madu una vuak be bijame ijeg kuardiain. Fu kia, Bara be fu mon sunin imut roinroin (10) ijin nain revo fu be abe aberekma fu izeg rek? Na vierafega fuka uri ikuosaij fuon abe saname ar kafut amarigia kanaknum nisaik.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Fu nisaim vake gakma fuka oimarme uri kaifijaf ga e ar ijia funa karijo iji kume bu besum afuik. Bu afuiga fu kia, Na mon nun na abe aberenva iji nan una abenvano nin roga no besum duok ine oimarevno kiak.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ijegvo igia faif. Godon anera iji bu e iji erar fu ise fuon areme una oi dakaroime Godon roko iji buka fuifuon bomana oimarevno kiain.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Areme Jesu fu vuak fuon vek kuaimvako ijia fu una vuak be ijeg bijame kuardiain.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Fu kia, E be fu am farif nokarok (2) nafen. Regavo tavaibe am farif diar iji fu isema vierafene uri asoifuon kua, Asoinu a vek fino igia ni iviakma sinuom nun kege vajie vo nijaidiemne kuain. Ijefuon asoifuon fun uri sinuom kege afijaf nokarok (2) iji atame vajiain.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Fun atame vajiame arekoga naki sibank barko ijia farifuon diar iji fun sinuom fuon uruvana kege una e kafobuon kimene mon abe fun uri ai be vain. Fun va moik be aibe ijia kekome mon fuon dab unam ise kafokafo ijia akozeoin.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Fu ijegreoine mon fuon baremga ijia ar iji fu oinon ijia fuka vasia kekomga fuka vasia abene oifian abeoin. Ijegrene tavan be fun va e be moik iji abe fino ijefuon ik reoin.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Fu e ijefuon ik reoino ijia e iji fun kuama fu va maf fuon samuagdiaoin.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Regavo fuka mukorigia vasiaguainma ijefuon fu oinba maf ijiebuon duok iji roin ikafa vierafen ijefuon maiji fu erar fu duok kafo vajamo bakin.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Fu ijegre vake tavan be fu una fine mukoi dasu vierafene fui kuai, Na vierafega e iji bu iviakma asoinun ijefuon ikrejo iji buka duok uruvana iknum oij. Regavo naka igia vasia abene guakrej.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ijefuon na vierafe na ivia naka uri una asoinun fu fino ijia vak. Na va kekome asoinun kua, Naiji ja Godk nifak jon ijia ka isema ren.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ijefuon na ab una farifon igeg kiek. Regavo ni kie naiji na e on ik rejo igekino kiemne kuain.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Fun fui fi ijeg vierafene fun uri una asoifuon fu fino ijia vain. Fu vake asoifuon ijefuon ar iji fun samairen.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Fun samairenma ijia asoifuon fu gak farifuon fu gamia rokgame fuka uruvana oifiain. Ijefuon fu kukum vake gamia kekome farifuon dab anaime uimin. Fu uimimga farifuon fun uri kua, Asoinu naiji naka on isema ren vo madu Godon isema ren. Ijefuon na ab abe una farifon igeg kiek. Rega nin kie enun ik reno kiemne kuain.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Rega asoifuon iji fu faim arega uri e iji fuon ik rejo iji kume, Migegare ruafno kumen. Fu kumega bu rokga fu kia, Va ugon ka mukor ijia abe ro farinun igi abesame nin imut rin ga tamag iji kege samdafno kiain.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Bun ijegrejga fu kia, Nin va maf-kau saruigi ijia be kaname abe roga no fuifuon duok bomana ik.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ijefuon maiji farinun igi fun guaigavo ivia fu una vek igaijar. Regavo madu fun sauigavo ivia no una bienvano kiain. Ijegreare bun fuifuon iro bomana ine oimaren.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Bu ijegrene farif amur iji fu juar gafia oine una ar gufia ruakafa roke mani faik bu asoifuon ijefuon ar ijia dua uruknum oimarev.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Bu ijegreja fu faime isuarigia roke ar samaij ijia manine e iji asoifuon ijefuon ikreno iji be kuama fu vakga fu kua, Ar gafi bu irerag abejno kuain.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Fu ijeg kuamga fu kua, Uviaion ijar una ruaiga asoion iji fu kuoga no maf-kau kaname fuifuon duok ij. Ijefuon maiji uviaion fuba guaigavo fu una ruainmano kuain.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Fu ijeg kuardamga farif amur iji fuka mukoi zieme fuba ar ijia aru vain. Fuba vakga asoifuon iji fu vierafe fu kekome farifuon soisoiga fu aru vakafa fu ijeg vierafene keko ruain.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Regavo farifuon amur iji fu una asoifuon ijeg kuardain. Fu kua, Ate na juaivasia uruvana naka igia on dibur ik igeg ik ren revo madu vuak a kuardiemo naba kege tuain rega naiji a irerag ma be abe mienma bakin. Aba ijeg maf-gout be kiema na kaname kaifnun ijiena ine oimaren.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Regavo farifon iji fu sinuom a vajainma iji fuka kege va kam bara iji bu baru turavo ijiebuon vajat ijia koren. Fu ijegreoine una rokga aka uri maf-kau iji dab fuifuon kana duok besum invano kuain.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Fu ijeg kuardamga asoifuon iji fu una kua, Farinu aiji a tavan uruvana nosik igia fino ijefuon irerag fok fun onum.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Regavo ivia noka duok ine oimarek ijefuon maiji uviaion fun guain gavo fu una urin revo madu fun sauin gavo ivia no una fu bienvano kuain.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.