Mateus 21

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pea 'i te notou ofi ki Selusalemá, 'o a'u atu ki Petefesi 'i te ma'unga ko 'Ōlivé, ne'e toki fekau atu 'e Sīsū he ongo tama ako 'e toko ua,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 'o iange kiā nāua, “Kulā ō ki te ki'i kolo ko 'ena 'oku hanga maí, pea 'e kulā 'ilo'i ai he 'asi 'oku nono'o, pea 'i ai mo tono 'uhiki; vete ia, 'o taki mai.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Pea kā 'eke atu he taha, pea kulā iange, ‘'Oku fia ma'u nāua 'e te 'Alikí;’ pea 'e ina tuku mai leva 'ia nāua.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Pea ne'e fai 'eni kote'uhí ke fakamo'oni ki te me'a ne'e folafola 'aki 'e te palōfitá, 'o pehē,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Kotou lea ki te ta'ahine Saioné,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Pea ō te ongo tama akó, 'o fai 'ia te me'a ne'e fekau'i nāua ki ai 'e Sīsuú.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Pea nā taki mai 'ia te 'así mo tono 'uhikí, pea notou 'ai ki ai te notou 'ū pulupulú, pea toki heka 'ia Sīsū ki ai.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Ko te hā'ele fakatu'i 'ia Sīsū ki Selusalemá|alt="Jesus enters Jerusalem" src="CN01782b.tif" size="col" ref="21:8" Pea folahi atu 'e te kakai tokolahi te notou pulupulú 'i te loto alá; pea hanga 'e te 'ihi 'o tu'usi he 'ū va'a 'akau, 'o falikiliki 'aki te alá.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Pea ko te fu'u kakai ne'e notou ō mu'amu'a 'iā Iá, mo nātou ne'e mulimuli maí, ne'e notou kalakalanga 'o pehē,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Pea 'i Tana hū ki Selusalemá, ne'e ngatū 'ia te koló fuli pē, 'o notou fe'eke, “Ko ai 'eni?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Pea tali mai mei te fu'u kakaí, “Ko Sīsū 'eni, ko te palōfita mei Nāsaleti 'i Kālelí.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Pea hū 'ia Sīsū ki te Temipalé, 'o kapusi 'ia nātou fuli pē ne'e fakatau atu mo fakatau mai 'i te Temipalé, 'o fulihi 'ia te 'ū tēpile 'a te kau fetongi pa'angá, mo te 'ū nofo'a 'o te kakai ne'e fakatau lupé.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Pea folafola Ia kiā nātou, “Kua tohi, ‘Ko Toku falé 'e ui ko te falelotu;’ kā kua kotou ngaahi ia ko te 'ana 'o he kau kaiha'a!”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Pea ne'e ōmai kiā Ia 'i te Temipalé he kau kui mo he kau heke, pea ne Ina fakama'uli 'ia nātou.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Kā ko te kau taula'aliki lahí mo te kau sikalaipé, 'i te notou vakai ki te 'ū me'a fakaofo ne'e fai 'e Sīsuú, mo te tamaliki ne'e notou kalakalanga 'i te Temipalé, 'o pehē, “Hōsana ki te Hako 'o Tēvitá,” ne'e notou 'ita lahi,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 'o notou iange kiā Ia, “'Oku fanongo koā 'e Koe ki te me'a 'oku lau 'e nātou nā?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Pea tukuange 'e Ia 'ia nātou, 'o 'alu ki te kolo 'o Pētaní, 'o toka 'i ai.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Pea 'i te pongipongi aké, 'i Tana foki ki te koló, ne'e hālofia Ia.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Pea 'i Tana vakai ki te fu'u fiki 'oku tu'u 'i te va'ealá, ne'e 'alu Ia ki ai; ka ne'e kala 'ilo'i ai 'e Ia he fe'i fua, kā ko te 'ū laú pe. Pea folafola Ia ki ai, 'o pehē, “Ke 'aua na'a toe 'i ai hau fua 'o ta'engata.” Pea mae leva 'ia te fu'u fikí.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Pea 'i te mamata ki ai 'e te kau akó, ne'e notou ofo, 'o notou pehē, “Ne fefe'aki tana mae vave pehē 'ia te fu'u fikí?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Pea tali 'e Sīsū 'o iange kiā nātou, “'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, kāpau 'e kotou tui, 'o 'aua tāla'a, 'e kailoa ngata 'i te me'a kua fai ki te fikí 'ia te me'a 'e kotou lavá; kae kāpau 'e kotou lea ki te ma'unga nei, ‘Fei mo mahiki 'ia koe, 'o patū ki tai;’ pea 'e hoko ia.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Pea ko te me'a kotoa pē 'e kotou kole 'i te lotu, 'o kotou tui pē, 'e kotou ma'u.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Pea kua Ina hū ki te Temipalé, pea ko te kau taula'aliki lahí mo te kau mātu'a 'o te kakai Siú ne'e notou ōmai kiā Ia 'i Tana faiakó, 'o notou pehē, “Ko te mafai mei fea 'oku fai ai 'e Koe 'ia te 'ū me'a nei? Pea ko ai ne'e tuku kiā Koe 'ia te mafai ko iá?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Pea tali 'e Sīsū kiā nātou, “Ke fai atu mo Au Taku fehu'i 'e taha, pea kāpau 'e kotou tali mai, pea 'e Au toki fakahaa'i atu pe ko te ā Toku mafai 'Okou fai ai 'ia te 'ū me'a neí.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ko te fai papitaiso 'a Sioné ne'e mei fea ia? Mei hēvani, pe mei te tangatá?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Pea kāpau 'e tou pehē, ‘Mei te tangatá,’ kae talia te kakaí; he 'oku notou lau kotoa pē ko te palōfita 'ia Sione.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Pea notou iange kiā Sīsū 'o pehē, “'Oku kala motou 'ilo'i.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Kā ko te ā te kotou laú? Takua ne'e 'i ai he tangata mo tono ongo foha; pea ha'u ia ki te lahí, 'o iange kiā ia, ‘Tama, 'alu mu'a 'o ngāue 'i te ngoue vainé 'i te 'aho nei.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Kae tali ange ia, 'o pehē, ‘'E kala u 'alu;’ ka ne'e tautea tono lotó ki muli, 'o 'alu.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Pea ha'u ia ki te tama 'e tahá, 'o lea kiā ia 'i te me'a tatau. Pea tali ange ia, 'o pehē, ‘'Oku lelei, Tangata'aliki;’ kā ne'e kailoa 'alu ia.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ko ai 'iā nāua ne'e fai ki te tu'utu'uni 'a te tamaí?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 He ne'e ha'u 'ia Sione kiā kōtou 'i te ala 'o te mā'oni'oní, pea ne'e kailoa kotou tui kiā ia, kā ko te kau tānaki tukuhaú mo te fe'auakí ne'e notou tui nātou. Pea ko kōtou, neongo ne'e kotou sio ki ai, ka ne'e kailoa kotou fia fakatomala, ke kotou tui ai kiā ia.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Ko te ngoue vaine kua 'aa'i, tata'o'anga kālepi, mo te taua kua langa |alt="Vineyard" src="lb00103b.tif" size="span" ref="21:33" “Kotou fanongo mai ki te talanoa fakatātā 'e taha. Takua ne'e 'i ai he tangata, ne'e tō tana ngoue vaine, pea ne'e 'aa'i takai ia, mo keli 'i ai he tata'o'anga kālepi, pea langa foki mo te taua 'i ai, pea ne ina tuku atu ke lisi 'e te kau fa'a, kae 'alu ia ki te fanua muli.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Pea 'i te ofi 'ia te to'ukai kālepí, ne ina fekau atu tana kau tamaio'alikí ki te kau fa'á ke ma'u mai tono 'inasí.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Ka ne'e puke 'e te kau fa'á tana kau tamaio'alikí, 'o notou haha te toko taha, pea tāmate'i te toko taha, pea tolomaka'i mo te toko taha.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Pea ne ina toe fekau atu mo he tu'unga tamaio'aliki kehe, 'o tokolahi 'i te fu'aki oó; pea notou ngaahikovi'i 'ia nātou foki 'o tatau mo nātou ne'e fu'aki oó.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Pea ne ina fekau atu ki muli mai tono fohá, 'i tana pehē, ‘'E notou toka'i toku fohá.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Kā 'i te mamata 'e te kau fa'á ki te fohá, ne'e notou alea, 'o pehē, ‘Ko te 'eá 'ena; 'ē, tou tāmate'i mu'a ia, kae tou ma'u tono tofi'á.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Pea notou puke ia 'o toho ki te tu'a ngoué, 'o tāmate'i 'ona 'i ai.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Pea kā hoko mai 'ia te 'aliki 'o te ngoue vainé, ko te ā tana me'a 'e fai ki te kau fa'a ko iá?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pea notou pehē kiā Ia, “'E ina faka'auha fakalialia'i 'ia te kau faikovi ko iá, pea tuku ke lisi te ngoué 'e te kau fa'a kehe, 'a ia 'e notou 'avange tono 'inasí 'i tono taimi totonu.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Pea pehē ange 'e Sīsū kiā natou, “Kua he'iki ai koā kotou lau 'i te Tohitapú,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Ko ia 'Okou tala'i atu, 'e fa'ao meiā kōtou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, pea 'e 'avange ia ki te kakai 'oku notou ma'u 'ia te fua 'oku taau mo iá.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Pea ko ia ko 'ē 'e tō ki te maka ko iá 'e mafasifasi; kā ko ia 'e tō 'ia te maká ki aí, 'e laiki 'ona ke efu.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Pea 'i te fanongo 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí ki Tana 'ū talanoa fakatātaá, ne'e notou 'ilo'i 'oku 'uhinga Tana leá kiā nātou.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Pea ne'e notou feinga ke puke Ia, ka ne'e notou manahē ki te kakaí, he ne'e notou lau ko te palōfita 'ia Sīsū.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.