Lucas 8
num (NUM) vs NVI
1 Pea 'i te 'osi leva ko iá, ne'e 'alu Ia ki te kolo lalahi mo te kolo liliki fuli pē, 'i Tana malanga'i te Pule'anga 'o te 'Atuá, mo tala tono ongoongoleleí. Pea ne'e notou ō holo mo te kau hongofulu mā uá,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 mo he kau fafine, 'a ia kua fakama'uli mei te notou 'ū fa'ahikehé, mo te notou 'ū vaivai'angá, ko Mele mei Makitalá, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvolo 'e toko fitú,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 mo Sioana ko te mali 'o Kusa ko te tauhi koloa 'a Hēlotá, mo Sūsana, mo te tokolahi kehe, 'a ia ne'e notou tauhi kiā nātou 'aki te notou koloá.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Pea kua fakataha mai he fu'u kakai tokolahi, ne notou ōmai mei te 'ū kolo kotoa pē kiā Ia, pea hanga leva 'e Ia 'o lea fakatātā kiā nātou:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Ne'e 'alu atu he tangata tūtuu'i ke tūtuu'i tana pulapula. Pea 'i tana lulú, ne ngangana he me'a 'i te va'ealá; pea ne'e mala ai 'ia te kakaí, pea kai 'o 'osi 'e te fanga manupuna 'o te 'ataá.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pea toe ngangana he me'a ki te funga maká; pea 'i tana tupu aké ne'e mate ia ko te kailoa vivikú.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Pea ngangana he me'a 'e taha ki te tu'unga 'akau talatala; pea tupu ake fakataha mo ia 'ia te 'akau talatalá, 'o notou kāsia'i ia.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Pea ngangana he me'a 'ihi ki te kelekele kua taau, pea 'i tana tupu aké ne'e fua ia, 'o fua teau.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Pea ne'e 'eke ange kiā Ia 'e Tana kau akó, 'o pehē, “Ko te ā tono 'uhinga 'o te talanoa fakatātā ko 'ení?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Pea iange 'e Ia, “Kua tuku mai kiā kōtou ke kotou 'ilo'i 'ia te 'ū misiteli 'o te Pule'anga 'o te 'Atuá; kā 'oku fai fakatātā pē ia ki tono toe 'o te kakaí; kote'uhí ke notou sio, kae kailoa tokanga, pea fanongo, kae kailoa mahino.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ko 'eni ia 'ia te talanoa fakatātā ko iá. Ko te pulapulá ko te Folafola ia 'a te 'Atuá.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Pea ko nātou 'i te va'ealá, ko te kakai ia 'oku notou fanongo; pea toki ha'u te tēvoló, 'o 'ave 'ia te Folafolá mei te notou lotó, na'a notou tui pea mā'u'uli ai.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Pea ko nātou 'i te funga maká, ko te kakai ia 'oku notou fanongo leva mo tali fiafia 'ia te Folafolá; kā 'oku kailoa fai aka 'ia nātou, kā 'oku notou tui pē 'i te taimi ko iá, pea 'i te taimi 'ahi'ahí 'oku notou hinga leva.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Pea ko ia ne'e tō ki te 'akau talatalá, ko nātou ia ne'e fanongo ki te Folafolá, kā kote'uhí ko te lahi te notou tokanga ki te koloá mo te 'ū mālie 'o māmaní, pea 'oku kailoa ai notou fua.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Pea ko ia 'oku 'i te kelekele kua leleí, ko te fa'ahinga ia 'oku notou tali 'ia te Folafolá 'aki te loto lelei mo taau, 'o notou pukenima'i ia, pea notou fua leva 'i te notou fa'a kātakí.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Ko te maamá |alt="Lamp" src="SIL-G093.tif" size="col" ref="8:16" “'Oku kala tutu he taha tana maamá, pea pūlou'i 'aki he me'a, pē 'e tuku he lalo moe'anga; kā 'oku 'ai ia ki te tu'unga maama, kote'uhí ke sio ki tono maamá 'e nātou 'oku notou hū maí.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Hē 'oku kala he me'a 'oku lilo, kā 'e faifai pē pea e'a; pea 'oku kala he me'a 'oku fufuu'i kā 'e 'ilo'i pē ia, pea 'e hoko ia 'o fu'u mafola.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ko ia ai, kotou tokanga ki te anga 'o te kotou fanongó. He kā 'i ai he taha 'e ma'u he me'a, 'e 'avange ki ai mo he toe me'a; pea kā 'i ai he taha 'oku kailoa ina ma'u, na'a mo te me'a 'oku matamata ma'u 'e iá 'e to'o meiā ia.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Pea ne'e ō ange kiā Ia Tana fa'eé mo Tono 'ū tokouá, ka ne'e kailoa notou lava ke ofi kiā Ia kote'uhí ko te fu'u kakaí.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Pea ne'e fakahaa'i ange kiā Sīsū, 'o pehē, “Ko Tau fa'eé mo Tou 'ū tokouá 'oku notou tutu'u mei tu'a, 'oku notou fia ma'u 'Ou.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Pea tali ange 'e Ia kiā nātou, “Ko Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá, ko 'eni ia, 'ia nātou pē 'oku fanongo ki te Folafola 'a te 'Atuá, mo fai ki aí.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Pea ko te 'aho 'e taha, ne'e heka Ia mo Tana kau akó he vaka; pea iange 'e Ia kiā nātou, “Tou ō ki te kauvai 'e tahá.” Pea notou tuku atu.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Kā 'i te notou folaú ne'e moe Ia. Pea hifo mai he matangi mālohi ki te anovaí; pea ne'e fonu vai te vaká, pea hangē ko 'ē kā notou tu'utāmakí.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Pea notou 'unu'unu atu 'o fafangu'i 'Ona, “'Aliki, 'Aliki, 'oku tou tu'utāmaki!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko fea ia te kotou tuí?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Pea notou tau atu ki te fanua 'o te kakai Kēlasá, 'a ia ko he fanua 'oku hangatonu ki Kāleli.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Pea 'i Tana hifo ki 'utá, ne'e fakafetaulaki mai kiā Ia he tangata mei te koló, 'a ia kua 'iā ia he fanga tēvolo, pea kua fualoa mo te kailoa tui 'e ia he kofu, mo kailoa nofo fale, kā ko te 'ū fanualotó pē.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Pea 'i tana sio kiā Sīsuú, ne'e kaila ia, 'o hinga atu kiā Ia, mo pehē, “Ko Tou ā 'ia au, 'e Sīsū, ko te 'Alo 'o te 'Atua Taupotú? 'Okou kole kiā Koe, ke 'aua mu'a na'a Ke fakamamahi'i 'okú.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 He kua fekau 'e Ia ki te fa'ahikehé ke mahu'i mai mei te tangatá. He kua fualoa tono 'āveá, pea ne'e fa'a ha'i seini 'ona, pea ma'u kii'i tono va'é; ka ne'e motuhi pē 'e ia tono 'ū ha'í, pea toki tekelele 'ona 'e te tēvoló ki te toafá.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Pea fehu'i ange 'e Sīsū kiā ia, “Ko ai tou hingoá?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Pea notou kole ange kiā Ia ke 'aua Ina tu'utu'uni ke notou ō mei ai ki te luo ta'ehanatakelé.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Pea ne'e 'i ai he fanga puaka tokolahi ne notou huhua 'i te ma'ungá, pea kole ange 'e te kau fa'ahikehé kiā Ia ke tukuange ke notou uulu ki te fanga monumanu ko iá. Pea tukuange leva 'e Ia.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Pea 'alu atu te fanga tēvoló mei te tangatá, 'o notou uulu ki te fanga puaká; pea 'o'oho leva te fanga monumanú 'i te taifoifo ki te anovaí, 'o notou malemo 'i ai.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Pea 'i te sio ki ai 'ia te kakai ne'e tauhi nātoú, ne'e notou feholaki, 'o notou ongoongoa 'eni ki te koló mo te tuku'utá.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Pea ne'e ō atu 'ia te kakaí ke vakai te me'a kua faí, pea notou ōmai kiā Sīsū, 'o 'ilo'i te tangata, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvoló, kua ta'utu 'i te va'e 'o Sīsuú, kua kofu, pea kua poto; pea ne'e notou 'ilifia 'aupito.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Pea ne'e talanoa'i kiā nātou 'e te kakai ne'e notou mamata ki aí 'ia te anga tono fakama'uli 'o te tangata ne 'ulusino ai 'ia te 'ū fa'ahikehé.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Pea kole ange leva 'e te kakai kotoa pē 'o te feitu'u 'o Kēlasá kiā Sīsū ke mavahe mu'a meiā nātou; he ne'e notou fu'u 'ilifia 'aupito. Ko ia ai, ne'e heka vaka Ia, 'o foki atu.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Pea ko te tangatá, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvoló, ne'e kole ange 'e ia kiā Sīsū ke nā ō mo Ia; ka ne'e fekau 'ona ia 'e Sīsū ke 'alu, 'o iange ki ai,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Foki atu pē ki tou falé, 'o fakamatala'i 'ia te 'ū fu'u me'a kua fai 'e te 'Atuá ma'aú.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Pea 'i te foki atu 'ia Sīsuú, ne'e talitali fiafia 'Ona 'e te kakaí; he kua notou talitali kotoa pē kiā Ia.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Pea vakai, ne'e ha'u kiā Ia he tangata, ne'e hingoa ko Sailosi, ko te toko taha ne'e pule 'i te falelotú. Pea tōmape'e atu ia 'i te va'e 'o Sīsuú, 'o kole kiā Ia ke 'alu ange mu'a ki tono 'apí,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 he 'oku taha tofu pē tono 'ofafiné, 'oku ta'u hongofulu mā ua, pea 'oku faka'a'au 'eni ia ke pekia. Pea 'i Tana 'alu angé ne'e fihia Ia 'i te fu'u kakaí.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Pea ne'e 'i ai he fafine kua ta'u hongofulu mā ua tana 'au totó, pea kua 'osi 'aupito tana me'a kotoa pē ki te kau faito'ó, mo te kala pē ha'aná sai;
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 pea 'unu'unu atu ia 'i Tono tu'á, 'o ala ki te kapa 'o Tono kofú; pea matu'u ai pē tana 'aú.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Pea fehu'i 'e Sīsū 'o pehē, “Ko ai ia ne'e ala mai kiā Aú?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Kae pehē ange 'e Sīsū, “Ka ne'e 'i ai pē te taha ia ne'e ala mai, he 'Okou 'ilo'i ne'e 'alu atu meiā Au he mālohi.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Pea 'i te mahino ki te fafiné kua kailoa tē lava ke pulí, ne'e ha'u tetetete ia, 'o hinga atu 'i Tono 'aó, 'o fakahaa'i 'i te 'ao 'o te kakai kotoa pē te 'uhinga 'o tana ala kiā Iá, pea mo tana ma'u leva te ma'ulí.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Pea toki iange 'e Sīsū kiā ia, “Nga'ata, kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí; 'alu, 'o fiamālie pe ā.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Pea 'i te lolotonga Tana kei leá mo te ha'u he taha mei te fale 'o te pule 'o te falelotú, 'o iange kiā ia, “Kua pekia tou 'ofafiné; 'aua toe fakaongosia'i te Tangata'alikí.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Kā 'i te fanongo ki ai 'ia Sīsuú ne'e iange 'e Ia, “'Aua 'e ke lotosi'i; kehe pē ke tui 'ia koe, pea 'e fakama'uli 'ona.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Pea 'i Tana hū leva ki te falé, ne'e kailoa Ina tuku he taha ke hū mo Ia, ngata pē 'iā Pita mo Sione, mo Sēmisi, pea mo te tamai 'a te ki'i fafiné mo tana fa'eé.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Pea ne'e fai 'e te kakai kotoa pē tono tēngihiá, mo notou tangilāulau. Kae iange 'e Sīsū, “Tuku te kotou tangí; he 'oku kailoa pekia ia, kā 'oku moe pē.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Kā ne notou kakata mo manuki kiā Ia, he ne'e notou 'ilo'i lelei pē kua pekia ia.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Pea puke 'e Ia tono nimá, mo iange, “Ta'ahine, tu'u ake.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Pea ne'e foki mai tono laumālié, 'o tu'u ake ia; pea fekau 'e Sīsū ke notou 'avange he me'a ke kai.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Pea ne'e 'ohovale 'aupito te ongo mātu'a 'a te ki'i ta'ahiné, kae fekau 'e Ia kiā nāua, ke 'aua na'a nā talanoa'i te me'a nei ke 'ilo'i he taha.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.