Lucas 8
num (NUM) vs NTLH
1 Pea 'i te 'osi leva ko iá, ne'e 'alu Ia ki te kolo lalahi mo te kolo liliki fuli pē, 'i Tana malanga'i te Pule'anga 'o te 'Atuá, mo tala tono ongoongoleleí. Pea ne'e notou ō holo mo te kau hongofulu mā uá,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 mo he kau fafine, 'a ia kua fakama'uli mei te notou 'ū fa'ahikehé, mo te notou 'ū vaivai'angá, ko Mele mei Makitalá, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvolo 'e toko fitú,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 mo Sioana ko te mali 'o Kusa ko te tauhi koloa 'a Hēlotá, mo Sūsana, mo te tokolahi kehe, 'a ia ne'e notou tauhi kiā nātou 'aki te notou koloá.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Pea kua fakataha mai he fu'u kakai tokolahi, ne notou ōmai mei te 'ū kolo kotoa pē kiā Ia, pea hanga leva 'e Ia 'o lea fakatātā kiā nātou:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ne'e 'alu atu he tangata tūtuu'i ke tūtuu'i tana pulapula. Pea 'i tana lulú, ne ngangana he me'a 'i te va'ealá; pea ne'e mala ai 'ia te kakaí, pea kai 'o 'osi 'e te fanga manupuna 'o te 'ataá.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Pea toe ngangana he me'a ki te funga maká; pea 'i tana tupu aké ne'e mate ia ko te kailoa vivikú.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Pea ngangana he me'a 'e taha ki te tu'unga 'akau talatala; pea tupu ake fakataha mo ia 'ia te 'akau talatalá, 'o notou kāsia'i ia.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Pea ngangana he me'a 'ihi ki te kelekele kua taau, pea 'i tana tupu aké ne'e fua ia, 'o fua teau.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Pea ne'e 'eke ange kiā Ia 'e Tana kau akó, 'o pehē, “Ko te ā tono 'uhinga 'o te talanoa fakatātā ko 'ení?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Pea iange 'e Ia, “Kua tuku mai kiā kōtou ke kotou 'ilo'i 'ia te 'ū misiteli 'o te Pule'anga 'o te 'Atuá; kā 'oku fai fakatātā pē ia ki tono toe 'o te kakaí; kote'uhí ke notou sio, kae kailoa tokanga, pea fanongo, kae kailoa mahino.
10 Jesus respondeu:
11 “Ko 'eni ia 'ia te talanoa fakatātā ko iá. Ko te pulapulá ko te Folafola ia 'a te 'Atuá.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Pea ko nātou 'i te va'ealá, ko te kakai ia 'oku notou fanongo; pea toki ha'u te tēvoló, 'o 'ave 'ia te Folafolá mei te notou lotó, na'a notou tui pea mā'u'uli ai.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Pea ko nātou 'i te funga maká, ko te kakai ia 'oku notou fanongo leva mo tali fiafia 'ia te Folafolá; kā 'oku kailoa fai aka 'ia nātou, kā 'oku notou tui pē 'i te taimi ko iá, pea 'i te taimi 'ahi'ahí 'oku notou hinga leva.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Pea ko ia ne'e tō ki te 'akau talatalá, ko nātou ia ne'e fanongo ki te Folafolá, kā kote'uhí ko te lahi te notou tokanga ki te koloá mo te 'ū mālie 'o māmaní, pea 'oku kailoa ai notou fua.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Pea ko ia 'oku 'i te kelekele kua leleí, ko te fa'ahinga ia 'oku notou tali 'ia te Folafolá 'aki te loto lelei mo taau, 'o notou pukenima'i ia, pea notou fua leva 'i te notou fa'a kātakí.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ko te maamá |alt="Lamp" src="SIL-G093.tif" size="col" ref="8:16" “'Oku kala tutu he taha tana maamá, pea pūlou'i 'aki he me'a, pē 'e tuku he lalo moe'anga; kā 'oku 'ai ia ki te tu'unga maama, kote'uhí ke sio ki tono maamá 'e nātou 'oku notou hū maí.
16 Jesus continuou:
17 Hē 'oku kala he me'a 'oku lilo, kā 'e faifai pē pea e'a; pea 'oku kala he me'a 'oku fufuu'i kā 'e 'ilo'i pē ia, pea 'e hoko ia 'o fu'u mafola.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ko ia ai, kotou tokanga ki te anga 'o te kotou fanongó. He kā 'i ai he taha 'e ma'u he me'a, 'e 'avange ki ai mo he toe me'a; pea kā 'i ai he taha 'oku kailoa ina ma'u, na'a mo te me'a 'oku matamata ma'u 'e iá 'e to'o meiā ia.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Pea ne'e ō ange kiā Ia Tana fa'eé mo Tono 'ū tokouá, ka ne'e kailoa notou lava ke ofi kiā Ia kote'uhí ko te fu'u kakaí.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Pea ne'e fakahaa'i ange kiā Sīsū, 'o pehē, “Ko Tau fa'eé mo Tou 'ū tokouá 'oku notou tutu'u mei tu'a, 'oku notou fia ma'u 'Ou.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Pea tali ange 'e Ia kiā nātou, “Ko Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá, ko 'eni ia, 'ia nātou pē 'oku fanongo ki te Folafola 'a te 'Atuá, mo fai ki aí.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Pea ko te 'aho 'e taha, ne'e heka Ia mo Tana kau akó he vaka; pea iange 'e Ia kiā nātou, “Tou ō ki te kauvai 'e tahá.” Pea notou tuku atu.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Kā 'i te notou folaú ne'e moe Ia. Pea hifo mai he matangi mālohi ki te anovaí; pea ne'e fonu vai te vaká, pea hangē ko 'ē kā notou tu'utāmakí.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Pea notou 'unu'unu atu 'o fafangu'i 'Ona, “'Aliki, 'Aliki, 'oku tou tu'utāmaki!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko fea ia te kotou tuí?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Pea notou tau atu ki te fanua 'o te kakai Kēlasá, 'a ia ko he fanua 'oku hangatonu ki Kāleli.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Pea 'i Tana hifo ki 'utá, ne'e fakafetaulaki mai kiā Ia he tangata mei te koló, 'a ia kua 'iā ia he fanga tēvolo, pea kua fualoa mo te kailoa tui 'e ia he kofu, mo kailoa nofo fale, kā ko te 'ū fanualotó pē.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Pea 'i tana sio kiā Sīsuú, ne'e kaila ia, 'o hinga atu kiā Ia, mo pehē, “Ko Tou ā 'ia au, 'e Sīsū, ko te 'Alo 'o te 'Atua Taupotú? 'Okou kole kiā Koe, ke 'aua mu'a na'a Ke fakamamahi'i 'okú.”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 He kua fekau 'e Ia ki te fa'ahikehé ke mahu'i mai mei te tangatá. He kua fualoa tono 'āveá, pea ne'e fa'a ha'i seini 'ona, pea ma'u kii'i tono va'é; ka ne'e motuhi pē 'e ia tono 'ū ha'í, pea toki tekelele 'ona 'e te tēvoló ki te toafá.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Pea fehu'i ange 'e Sīsū kiā ia, “Ko ai tou hingoá?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Pea notou kole ange kiā Ia ke 'aua Ina tu'utu'uni ke notou ō mei ai ki te luo ta'ehanatakelé.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Pea ne'e 'i ai he fanga puaka tokolahi ne notou huhua 'i te ma'ungá, pea kole ange 'e te kau fa'ahikehé kiā Ia ke tukuange ke notou uulu ki te fanga monumanu ko iá. Pea tukuange leva 'e Ia.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Pea 'alu atu te fanga tēvoló mei te tangatá, 'o notou uulu ki te fanga puaká; pea 'o'oho leva te fanga monumanú 'i te taifoifo ki te anovaí, 'o notou malemo 'i ai.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Pea 'i te sio ki ai 'ia te kakai ne'e tauhi nātoú, ne'e notou feholaki, 'o notou ongoongoa 'eni ki te koló mo te tuku'utá.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Pea ne'e ō atu 'ia te kakaí ke vakai te me'a kua faí, pea notou ōmai kiā Sīsū, 'o 'ilo'i te tangata, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvoló, kua ta'utu 'i te va'e 'o Sīsuú, kua kofu, pea kua poto; pea ne'e notou 'ilifia 'aupito.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Pea ne'e talanoa'i kiā nātou 'e te kakai ne'e notou mamata ki aí 'ia te anga tono fakama'uli 'o te tangata ne 'ulusino ai 'ia te 'ū fa'ahikehé.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Pea kole ange leva 'e te kakai kotoa pē 'o te feitu'u 'o Kēlasá kiā Sīsū ke mavahe mu'a meiā nātou; he ne'e notou fu'u 'ilifia 'aupito. Ko ia ai, ne'e heka vaka Ia, 'o foki atu.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Pea ko te tangatá, 'ā ē ne'e 'alu mei ai 'ia te fanga tēvoló, ne'e kole ange 'e ia kiā Sīsū ke nā ō mo Ia; ka ne'e fekau 'ona ia 'e Sīsū ke 'alu, 'o iange ki ai,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Foki atu pē ki tou falé, 'o fakamatala'i 'ia te 'ū fu'u me'a kua fai 'e te 'Atuá ma'aú.”
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Pea 'i te foki atu 'ia Sīsuú, ne'e talitali fiafia 'Ona 'e te kakaí; he kua notou talitali kotoa pē kiā Ia.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Pea vakai, ne'e ha'u kiā Ia he tangata, ne'e hingoa ko Sailosi, ko te toko taha ne'e pule 'i te falelotú. Pea tōmape'e atu ia 'i te va'e 'o Sīsuú, 'o kole kiā Ia ke 'alu ange mu'a ki tono 'apí,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 he 'oku taha tofu pē tono 'ofafiné, 'oku ta'u hongofulu mā ua, pea 'oku faka'a'au 'eni ia ke pekia. Pea 'i Tana 'alu angé ne'e fihia Ia 'i te fu'u kakaí.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Pea ne'e 'i ai he fafine kua ta'u hongofulu mā ua tana 'au totó, pea kua 'osi 'aupito tana me'a kotoa pē ki te kau faito'ó, mo te kala pē ha'aná sai;
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 pea 'unu'unu atu ia 'i Tono tu'á, 'o ala ki te kapa 'o Tono kofú; pea matu'u ai pē tana 'aú.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Pea fehu'i 'e Sīsū 'o pehē, “Ko ai ia ne'e ala mai kiā Aú?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Kae pehē ange 'e Sīsū, “Ka ne'e 'i ai pē te taha ia ne'e ala mai, he 'Okou 'ilo'i ne'e 'alu atu meiā Au he mālohi.”
46 Mas Jesus disse:
47 Pea 'i te mahino ki te fafiné kua kailoa tē lava ke pulí, ne'e ha'u tetetete ia, 'o hinga atu 'i Tono 'aó, 'o fakahaa'i 'i te 'ao 'o te kakai kotoa pē te 'uhinga 'o tana ala kiā Iá, pea mo tana ma'u leva te ma'ulí.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Pea toki iange 'e Sīsū kiā ia, “Nga'ata, kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí; 'alu, 'o fiamālie pe ā.”
48 Aí Jesus disse:
49 Pea 'i te lolotonga Tana kei leá mo te ha'u he taha mei te fale 'o te pule 'o te falelotú, 'o iange kiā ia, “Kua pekia tou 'ofafiné; 'aua toe fakaongosia'i te Tangata'alikí.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Kā 'i te fanongo ki ai 'ia Sīsuú ne'e iange 'e Ia, “'Aua 'e ke lotosi'i; kehe pē ke tui 'ia koe, pea 'e fakama'uli 'ona.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Pea 'i Tana hū leva ki te falé, ne'e kailoa Ina tuku he taha ke hū mo Ia, ngata pē 'iā Pita mo Sione, mo Sēmisi, pea mo te tamai 'a te ki'i fafiné mo tana fa'eé.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Pea ne'e fai 'e te kakai kotoa pē tono tēngihiá, mo notou tangilāulau. Kae iange 'e Sīsū, “Tuku te kotou tangí; he 'oku kailoa pekia ia, kā 'oku moe pē.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Kā ne notou kakata mo manuki kiā Ia, he ne'e notou 'ilo'i lelei pē kua pekia ia.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Pea puke 'e Ia tono nimá, mo iange, “Ta'ahine, tu'u ake.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Pea ne'e foki mai tono laumālié, 'o tu'u ake ia; pea fekau 'e Sīsū ke notou 'avange he me'a ke kai.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Pea ne'e 'ohovale 'aupito te ongo mātu'a 'a te ki'i ta'ahiné, kae fekau 'e Ia kiā nāua, ke 'aua na'a nā talanoa'i te me'a nei ke 'ilo'i he taha.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.