Lucas 7

num (NUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pea kua 'osi leva Tana 'ū tala kotoa pē kae fanongo 'ia te kakaí, pea toki 'alu Ia ki Kāpaneume.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Pea ne'e 'i ai he senituliō 'e taha, kua puke 'o teitei mate tana pōpulá, 'a ē ne'e mahu'inga'ina taha 'i aí.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Pea kua fanongo ia ko Sīsū 'ená, ne ina fekau'i atu he 'ihi 'o te kau mātu'a 'o te kakai Siú, ke kole kiā Ia, ke ha'u mu'a 'o fakama'uli tana pōpulá.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Pea notou ōmai leva kiā Sīsū, 'o kole fakamātoato kiā Ia, 'o pehē, “Ko te tangata 'eni 'oku taau ke Ke tokoni'í;
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 he 'oku 'ofa'i 'e ia te tou kakaí, pea ne ina langa kiā mātou te motou falelotú.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Pea 'alu atu 'ia Sīsū mo nātou. Pea kua mei a'u Ia ki te falé, mo te fekau ange mei te senitulioó he kāinga 'ihi ke iange kiā Ia, 'o pehē, “'E 'Aliki, 'aua na'a ongosia mai 'ia Koe, he 'oku kala u taau ke hū mai 'ia Koe ki toku poko'i falé.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Pea ko te me'a ia foki ne au pehē ai 'oku kala u taau ke 'alu atu kiā Koé. Kae fai pē mu'a he fe'i folafola, pea 'e ma'uli ai pē ta'akú tamaio'aliki.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 He ko aú foki ko te tangata 'okou fakaongo ki toku pule, pea 'oku 'i ai he kau sōtia 'oku notou fakaongo mai kiā au; pea 'e au iange ki te taha, ‘'Alu,’ pea 'e 'alu atu ia; pea ki te taha, ‘Ha'u,’ pea 'e ha'u leva ia; pea u iange ki taku pōpulá, ‘Fai ē,’ pea fai leva ia.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki te me'a ko iá, ne'e ofo Ia 'i te tangatá; pea tafoki leva Ia ki te fu'u kakai ne'e notou mulimuli maí, 'o iange, “'Okou tala'i atu 'eni kiā kōtou, na'a mo 'Isilelí 'ē, ne kailoa 'aupito ke Au 'ilo'i ai he tui kua pehē fau!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Pea 'i te foki leva ki te falé 'ia te kakai ne fekau'i atú, ne'e notou 'ilo'i 'ia te pōpulá, kua ma'uli ia.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Pea ko te 'aho tono hokó, ne Ina 'alu atu ki te kolo 'oku hingoa ko Neini; pea ne'e fononga mai Tana kau akó, mo he fu'u kakai.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Pea 'i Tana ofi leva ki te matapā 'o te koló, pea vakai, ne'e fata mai ki tua'ā he pekia, ko te tama pē toko taha ia 'o tana fa'eé, pea ko te fafine uitou ia; pea ne'e 'iā ia he kakai tokolahi 'o te koló.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Pea 'i te mamata 'e te 'Alikí ki te fafiné, ne'e langa Tono fatú 'i te 'ofa kiā ia, 'o pehē ange 'e Ia, “Tuku tau tangí.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Pea 'alu atu Ia 'o ala ki te fatá; pea tu'u pē 'ia te kau fatá. Pea iange 'e Ia, “Tama, 'Okou iatu kiā koe, ke ke tu'u!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Pea ta'utu ake 'ia te 'anga'angá, 'o kamata lea, pea tukuange 'ona 'e Sīsū ki tana fa'eé.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Pea ne'e hoko he fu'u 'ilifia ki te kakaí kotoa pē, 'o notou fakamālō'ina 'ia te 'Atuá, 'o notou pehē, “Kua tupu ake 'i te tou lotolotongá he palōfita lahi,” mo 'eni, “Kua 'a'ahi mai 'ia te 'Alikí ki Tono kakaí.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Pea mafola atu Tono ongoongo ko iá 'i Siutea fuli pē, kae'uma'ā 'ia te fu'u fanuá takatakai.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Pea ne'e talanoa'i foki kiā Sione 'e tana kau ako 'a'aná 'ia te 'ū me'a ko iá kotoa pē.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Pea ui ange 'e Sione he toko ua 'o tana kau akó, 'o fekau'i atu 'ia nāua ki te 'Alikí ke 'eke ange kiā Ia, “Ko Koe koā Ia ne'e pehē ke ha'ú, pē 'e tou toe talitali ki te taha kehe?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Pea 'i te a'u mai te ongo me'á kiā Iá, ne nā iange, “Ko Sione Papitaiso 'eni ne'e fekau'i mai 'ia māua kiā Koe, pea ko tana me'a maí, ‘Pē ko Koe koā Ia ne'e pehē ke ha'ú, pē 'e tou talitali ki te taha kehe?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ko te feitu'ula'ā ko iá ne'e fakama'uli ai 'e Ia 'ia te tokolahi mei te 'ū mahakí, pea mo te 'ū me'a fakamamahí, mo te 'ū fa'ahikehé, pea ne'e 'ofa 'e Ia ki he 'ihi kui, 'o faka'a'ala 'ia nātou.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Pea tali ange 'e Ia 'o pehē ki te ongo me'á, “Kulā ō, 'o tala kiā Sione 'ia te 'ū me'a kua kulā mamata mo fanongo ki aí: kua 'a'ala te kuí, kua 'eva'eva te heké, kua fakama'a te kiliá, kua ongo te tulí, kua fokotu'u te pekiá, pea 'oku malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí ki te masivá.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Pea manū'ia ā kā ko ia 'oku kailoa tūkia 'iā Aú.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Pea kua ō atu 'ia te ongo talafekau 'a Sioné, pea hanga leva 'e Sīsū 'o lea ki te kakaí 'iā Sione, 'o pehē, “Ne kotou ō atu ki te toafá ke mamata ki te ā? Ko te kaho 'apē 'oku lulu'i 'e te matangí?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Kā ko te ā nai ne'e kotou ō atu ke mātaa'í? Ko he tangata 'apē, 'oku teunga faka'ofa'ofa? 'Ē, ko te fa'ahinga 'oku kofu faka'ofa'ofá, mo nātou 'oku ma'uli faka'ali'alikí, 'oku notou nofo palasi 'ia nātou ia.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Kā ko te kotou ō atu 'ia kōtoú ke mamata ki te ā? Ki te palōfita? 'Āua; 'Okou tala'i atu, 'oku lahi ia 'i te palōfitá.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ko 'eni ia ne'e tohi ki ai 'ia te Folafolá, ‘Vakai, 'Okou fekau atu Taku talafekaú ke mu'amu'a kiā Koe, 'a ia 'e teuteu'i 'e ia Tou alá Mo'ou.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 'Okou tala'i atu 'eni, ko te kakai kotoa pē kua fanau'i mei te fafiné, 'oku kala he taha ia 'oku lahi 'iā Sione; kā neongo pe ko ai 'oku mā'ulalo taha 'i te Pule'anga 'o te 'Atuá, 'oku lahi Ia 'iā Sione.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Pea ko te kau 'Isileli kotoa pē ne'e notou fanongo ki aí, pea mo te kau tānaki tukuhaú, ne'e notou fakahaa'i te anga-tonu 'a te 'Atuá, 'aki te notou papitaiso 'i te papitaiso 'a Sioné.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Kā ko te kau Fālesí mo te kau tufunga laó, ne'e notou fakata'e'aonga'i 'ia te finangalo 'o te 'Atuá kiā nātoú, pea ne'e kailoa notou papitaiso 'iā ia.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Pea pehē ange 'e Ia, “Kā 'e Au fakatatau ki te ā 'ia te kakai 'o te to'utangata nei? Pea 'oku notou hangē nai ko te ā?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 'Oku notou hangē ko he tamaliki 'oku notou nofo he mala'e fakatau, 'o notou fekālangaki, mo pehē, ‘Ne'e motou ifi fangufangu atu kiā kōtou, kae kala kotou me'e; ne'e motou hua'i atu te pohoeé, kae kala kotou tangi.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 He kua ha'u 'ia Sione Papitaiso, 'o kailoa kai mā, pe inu uaine; pea kotou pehē, ‘Kua 'iā ia he tēvolo.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Kua ha'u 'ia te Fanautama te Tangatá, 'o kai mo inu; pea kotou pehē leva, ‘'Isa! Ko te tama fa'a kai mo inu uaine, ko te kaume'a Ia 'o te kau tānaki tukuhaú mo te kau angahalá!’
34 O
35 Kā ne fakatonuhia'i 'ia Poto 'e te fānau kotoa pē 'A'aná.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Pea ne'e fakaafe'i 'Ona 'e te Fālesi 'e taha ke nā kai, pea hū Ia ki te fale 'o te Fālesí, 'o nofo 'i ai ke kai.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Pea vakai, ko he fafine fai angahala 'i te koló, 'i tana 'ilo'i pau 'oku kainanga 'e Sīsū 'i te fale 'o te Fālesí, ne ina ha'u mo he hina 'alapasita ne'e fonu 'i te lolo tākai;
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ko te tākai lolo 'e te fafine angahalá 'ia te va'e 'o Sīsuú|alt="Mary of Bethany anointing Jesus' feet" src="CN01778b.tif" size="col" ref="7:38" 'o tu'u mei Tono tu'á ofi ki Tono va'é, 'o tangi; pea kamata fufulu 'e ia Tono va'é 'aki tono lo'imatá, mo holoholo'i 'aki tono lau'i'ulú, mo toutou 'uma ki Tono va'é, mo tākai 'aki ia 'ia te loló.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Pea 'i te vakai leva ki ai 'e te Fālesi 'a ē ne'e fakaafe'i 'Oná, ne'e pehē 'e ia 'i tono lotó, “Kāpau ko he palōfita 'eni, pehē kua 'ilo'i 'e Ia 'ia te fafine ko 'eni 'oku ala ange kiā Iá, mo tono angá; he ko te angahala ia.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Pea tali 'e Sīsū 'o iange kiā ia, “'E Saimone, 'oku 'i ai Taku lea ke fai atu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 “Ne'e 'i ai he ongo tangata ne'e nā ma'ua ki te matāpule tali-nō-pa'anga: ko te ma'ua 'o te taha ko te tēnali 'e nimangeau, ko te taha ko te tēnali 'e nimangofulu.
41 Jesus disse:
42 Pea 'i te kailoa he nā me'a ke totongi 'akí, ne'e fakamolemole'i nāua fakatou'osi. Ko te fea nai 'iā nāua 'e lahi ange tana 'ofa ki te matāpulé?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Pea tali 'e Saimone 'o pehē, “'Okou pehē, ko te toko taha ko 'ē ne'e lahi tana fakamolemolé ki aí.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Pea tafoki Ia ki te fafiné, mo iange kiā Saimone, “'Oku ke vakai ki te fafine nei? Ne Au hū mai ki tou falé, ka ne'e kailoa ke 'aumai he vai ki Toku va'é. Kā ko te fafine nei kua fakaviviku 'e ia To'okú va'e 'aki tono lo'imatá, pea holoholo'i 'aki tono laú.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ne'e kailoa ke ki'i 'uma mai kiā Au, kā ko te fafine nei, talu Taku hū mai mo te kailoa tuku ta'aná 'uma ki Toku va'é.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ne kailoa ke pani lolo Toku 'ulú. Kā ko te fafine nei kua ne pani 'aki te lolo tākai Toku va'é.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ko ia ai 'Okou tala'i atu, ko ta'aná angahala ne'e hulu atu, pea kua fakamolemole'i, he vakai kua lahi tana 'ofá. Kā ko ia 'oku si'isi'i te fakamolemolé ki aí pea si'isi'i leva ta'aná 'ofa.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Pea iange 'e Ia ki te fafiné, “Kua fakamolemole'i ta'aú 'ū angahala.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Pea ko nātou ne'e notou kainanga mo Iá, ne'e notou kamata lea 'i te notou lotó, 'o pehē, “Ko Ai 'eni, 'oku toe fakamolemole angahala Ia foki?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Pea iange 'e Sīsū ki te fafiné, “Kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí; 'alu ā 'o fiamālie.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.