Lucas 7

num (NUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pea kua 'osi leva Tana 'ū tala kotoa pē kae fanongo 'ia te kakaí, pea toki 'alu Ia ki Kāpaneume.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Pea ne'e 'i ai he senituliō 'e taha, kua puke 'o teitei mate tana pōpulá, 'a ē ne'e mahu'inga'ina taha 'i aí.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Pea kua fanongo ia ko Sīsū 'ená, ne ina fekau'i atu he 'ihi 'o te kau mātu'a 'o te kakai Siú, ke kole kiā Ia, ke ha'u mu'a 'o fakama'uli tana pōpulá.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pea notou ōmai leva kiā Sīsū, 'o kole fakamātoato kiā Ia, 'o pehē, “Ko te tangata 'eni 'oku taau ke Ke tokoni'í;
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 he 'oku 'ofa'i 'e ia te tou kakaí, pea ne ina langa kiā mātou te motou falelotú.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Pea 'alu atu 'ia Sīsū mo nātou. Pea kua mei a'u Ia ki te falé, mo te fekau ange mei te senitulioó he kāinga 'ihi ke iange kiā Ia, 'o pehē, “'E 'Aliki, 'aua na'a ongosia mai 'ia Koe, he 'oku kala u taau ke hū mai 'ia Koe ki toku poko'i falé.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Pea ko te me'a ia foki ne au pehē ai 'oku kala u taau ke 'alu atu kiā Koé. Kae fai pē mu'a he fe'i folafola, pea 'e ma'uli ai pē ta'akú tamaio'aliki.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 He ko aú foki ko te tangata 'okou fakaongo ki toku pule, pea 'oku 'i ai he kau sōtia 'oku notou fakaongo mai kiā au; pea 'e au iange ki te taha, ‘'Alu,’ pea 'e 'alu atu ia; pea ki te taha, ‘Ha'u,’ pea 'e ha'u leva ia; pea u iange ki taku pōpulá, ‘Fai ē,’ pea fai leva ia.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki te me'a ko iá, ne'e ofo Ia 'i te tangatá; pea tafoki leva Ia ki te fu'u kakai ne'e notou mulimuli maí, 'o iange, “'Okou tala'i atu 'eni kiā kōtou, na'a mo 'Isilelí 'ē, ne kailoa 'aupito ke Au 'ilo'i ai he tui kua pehē fau!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Pea 'i te foki leva ki te falé 'ia te kakai ne fekau'i atú, ne'e notou 'ilo'i 'ia te pōpulá, kua ma'uli ia.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Pea ko te 'aho tono hokó, ne Ina 'alu atu ki te kolo 'oku hingoa ko Neini; pea ne'e fononga mai Tana kau akó, mo he fu'u kakai.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Pea 'i Tana ofi leva ki te matapā 'o te koló, pea vakai, ne'e fata mai ki tua'ā he pekia, ko te tama pē toko taha ia 'o tana fa'eé, pea ko te fafine uitou ia; pea ne'e 'iā ia he kakai tokolahi 'o te koló.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Pea 'i te mamata 'e te 'Alikí ki te fafiné, ne'e langa Tono fatú 'i te 'ofa kiā ia, 'o pehē ange 'e Ia, “Tuku tau tangí.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Pea 'alu atu Ia 'o ala ki te fatá; pea tu'u pē 'ia te kau fatá. Pea iange 'e Ia, “Tama, 'Okou iatu kiā koe, ke ke tu'u!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Pea ta'utu ake 'ia te 'anga'angá, 'o kamata lea, pea tukuange 'ona 'e Sīsū ki tana fa'eé.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Pea ne'e hoko he fu'u 'ilifia ki te kakaí kotoa pē, 'o notou fakamālō'ina 'ia te 'Atuá, 'o notou pehē, “Kua tupu ake 'i te tou lotolotongá he palōfita lahi,” mo 'eni, “Kua 'a'ahi mai 'ia te 'Alikí ki Tono kakaí.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Pea mafola atu Tono ongoongo ko iá 'i Siutea fuli pē, kae'uma'ā 'ia te fu'u fanuá takatakai.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Pea ne'e talanoa'i foki kiā Sione 'e tana kau ako 'a'aná 'ia te 'ū me'a ko iá kotoa pē.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Pea ui ange 'e Sione he toko ua 'o tana kau akó, 'o fekau'i atu 'ia nāua ki te 'Alikí ke 'eke ange kiā Ia, “Ko Koe koā Ia ne'e pehē ke ha'ú, pē 'e tou toe talitali ki te taha kehe?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Pea 'i te a'u mai te ongo me'á kiā Iá, ne nā iange, “Ko Sione Papitaiso 'eni ne'e fekau'i mai 'ia māua kiā Koe, pea ko tana me'a maí, ‘Pē ko Koe koā Ia ne'e pehē ke ha'ú, pē 'e tou talitali ki te taha kehe?’ ”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ko te feitu'ula'ā ko iá ne'e fakama'uli ai 'e Ia 'ia te tokolahi mei te 'ū mahakí, pea mo te 'ū me'a fakamamahí, mo te 'ū fa'ahikehé, pea ne'e 'ofa 'e Ia ki he 'ihi kui, 'o faka'a'ala 'ia nātou.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pea tali ange 'e Ia 'o pehē ki te ongo me'á, “Kulā ō, 'o tala kiā Sione 'ia te 'ū me'a kua kulā mamata mo fanongo ki aí: kua 'a'ala te kuí, kua 'eva'eva te heké, kua fakama'a te kiliá, kua ongo te tulí, kua fokotu'u te pekiá, pea 'oku malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí ki te masivá.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Pea manū'ia ā kā ko ia 'oku kailoa tūkia 'iā Aú.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Pea kua ō atu 'ia te ongo talafekau 'a Sioné, pea hanga leva 'e Sīsū 'o lea ki te kakaí 'iā Sione, 'o pehē, “Ne kotou ō atu ki te toafá ke mamata ki te ā? Ko te kaho 'apē 'oku lulu'i 'e te matangí?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Kā ko te ā nai ne'e kotou ō atu ke mātaa'í? Ko he tangata 'apē, 'oku teunga faka'ofa'ofa? 'Ē, ko te fa'ahinga 'oku kofu faka'ofa'ofá, mo nātou 'oku ma'uli faka'ali'alikí, 'oku notou nofo palasi 'ia nātou ia.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Kā ko te kotou ō atu 'ia kōtoú ke mamata ki te ā? Ki te palōfita? 'Āua; 'Okou tala'i atu, 'oku lahi ia 'i te palōfitá.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ko 'eni ia ne'e tohi ki ai 'ia te Folafolá, ‘Vakai, 'Okou fekau atu Taku talafekaú ke mu'amu'a kiā Koe, 'a ia 'e teuteu'i 'e ia Tou alá Mo'ou.’
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 'Okou tala'i atu 'eni, ko te kakai kotoa pē kua fanau'i mei te fafiné, 'oku kala he taha ia 'oku lahi 'iā Sione; kā neongo pe ko ai 'oku mā'ulalo taha 'i te Pule'anga 'o te 'Atuá, 'oku lahi Ia 'iā Sione.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Pea ko te kau 'Isileli kotoa pē ne'e notou fanongo ki aí, pea mo te kau tānaki tukuhaú, ne'e notou fakahaa'i te anga-tonu 'a te 'Atuá, 'aki te notou papitaiso 'i te papitaiso 'a Sioné.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Kā ko te kau Fālesí mo te kau tufunga laó, ne'e notou fakata'e'aonga'i 'ia te finangalo 'o te 'Atuá kiā nātoú, pea ne'e kailoa notou papitaiso 'iā ia.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Pea pehē ange 'e Ia, “Kā 'e Au fakatatau ki te ā 'ia te kakai 'o te to'utangata nei? Pea 'oku notou hangē nai ko te ā?
31 E Jesus continuou:
32 'Oku notou hangē ko he tamaliki 'oku notou nofo he mala'e fakatau, 'o notou fekālangaki, mo pehē, ‘Ne'e motou ifi fangufangu atu kiā kōtou, kae kala kotou me'e; ne'e motou hua'i atu te pohoeé, kae kala kotou tangi.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 He kua ha'u 'ia Sione Papitaiso, 'o kailoa kai mā, pe inu uaine; pea kotou pehē, ‘Kua 'iā ia he tēvolo.’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Kua ha'u 'ia te Fanautama te Tangatá, 'o kai mo inu; pea kotou pehē leva, ‘'Isa! Ko te tama fa'a kai mo inu uaine, ko te kaume'a Ia 'o te kau tānaki tukuhaú mo te kau angahalá!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Kā ne fakatonuhia'i 'ia Poto 'e te fānau kotoa pē 'A'aná.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pea ne'e fakaafe'i 'Ona 'e te Fālesi 'e taha ke nā kai, pea hū Ia ki te fale 'o te Fālesí, 'o nofo 'i ai ke kai.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Pea vakai, ko he fafine fai angahala 'i te koló, 'i tana 'ilo'i pau 'oku kainanga 'e Sīsū 'i te fale 'o te Fālesí, ne ina ha'u mo he hina 'alapasita ne'e fonu 'i te lolo tākai;
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Ko te tākai lolo 'e te fafine angahalá 'ia te va'e 'o Sīsuú|alt="Mary of Bethany anointing Jesus' feet" src="CN01778b.tif" size="col" ref="7:38" 'o tu'u mei Tono tu'á ofi ki Tono va'é, 'o tangi; pea kamata fufulu 'e ia Tono va'é 'aki tono lo'imatá, mo holoholo'i 'aki tono lau'i'ulú, mo toutou 'uma ki Tono va'é, mo tākai 'aki ia 'ia te loló.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Pea 'i te vakai leva ki ai 'e te Fālesi 'a ē ne'e fakaafe'i 'Oná, ne'e pehē 'e ia 'i tono lotó, “Kāpau ko he palōfita 'eni, pehē kua 'ilo'i 'e Ia 'ia te fafine ko 'eni 'oku ala ange kiā Iá, mo tono angá; he ko te angahala ia.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Pea tali 'e Sīsū 'o iange kiā ia, “'E Saimone, 'oku 'i ai Taku lea ke fai atu.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 “Ne'e 'i ai he ongo tangata ne'e nā ma'ua ki te matāpule tali-nō-pa'anga: ko te ma'ua 'o te taha ko te tēnali 'e nimangeau, ko te taha ko te tēnali 'e nimangofulu.
41 Jesus continuou:
42 Pea 'i te kailoa he nā me'a ke totongi 'akí, ne'e fakamolemole'i nāua fakatou'osi. Ko te fea nai 'iā nāua 'e lahi ange tana 'ofa ki te matāpulé?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Pea tali 'e Saimone 'o pehē, “'Okou pehē, ko te toko taha ko 'ē ne'e lahi tana fakamolemolé ki aí.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Pea tafoki Ia ki te fafiné, mo iange kiā Saimone, “'Oku ke vakai ki te fafine nei? Ne Au hū mai ki tou falé, ka ne'e kailoa ke 'aumai he vai ki Toku va'é. Kā ko te fafine nei kua fakaviviku 'e ia To'okú va'e 'aki tono lo'imatá, pea holoholo'i 'aki tono laú.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Ne'e kailoa ke ki'i 'uma mai kiā Au, kā ko te fafine nei, talu Taku hū mai mo te kailoa tuku ta'aná 'uma ki Toku va'é.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ne kailoa ke pani lolo Toku 'ulú. Kā ko te fafine nei kua ne pani 'aki te lolo tākai Toku va'é.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Ko ia ai 'Okou tala'i atu, ko ta'aná angahala ne'e hulu atu, pea kua fakamolemole'i, he vakai kua lahi tana 'ofá. Kā ko ia 'oku si'isi'i te fakamolemolé ki aí pea si'isi'i leva ta'aná 'ofa.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pea iange 'e Ia ki te fafiné, “Kua fakamolemole'i ta'aú 'ū angahala.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Pea ko nātou ne'e notou kainanga mo Iá, ne'e notou kamata lea 'i te notou lotó, 'o pehē, “Ko Ai 'eni, 'oku toe fakamolemole angahala Ia foki?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pea iange 'e Sīsū ki te fafiné, “Kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí; 'alu ā 'o fiamālie.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.