Lucas 4
num (NUM) vs ARA
1 Pea ne'e foki mai 'ia Sīsū mei Sioataní, kua fonu 'i te Laumālie Mā'oni'oní; pea ne'e tataki 'Ona ki te toafá 'i te mālohi 'o te Laumālié.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Pea ne'e 'ahi'ahi'i 'Ona 'e te tēvoló 'i te 'aho 'e fāngofulu: pea ko te 'ū 'aho ko iá ne'e kailoa Ina kai ai he me'a; pea 'i te hili ange ko iá ne'e hālofia leva Ia.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Pea iange 'e te tēvoló kiā Ia, “Kāpau ko te 'Alo 'ia Koe 'o te 'Atuá, fekau ki te fe'i maka nei ke hoko ko te fe'i mā.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Pea tali ange 'e Sīsū kiā ia, “Kua tohi, ‘'E kailoa ma'uli te tangatá 'i te maá pē.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Pea ne'e 'avake 'Ona 'e te tēvoló ki te potu mā'olunga, 'o faka'ali'ali ange kiā Ia 'ia te 'ū pule'anga kotoa pē 'o māmaní 'i te fe'i sio tu'a taha pē.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Pea iange 'e te tēvoló kiā Ia, “'E au 'avatu kiā Koe 'ia te pule ki te 'ū me'a nei kotoa pē, mo te notou nāunaú, he kua tuku mai kotoa pē ia kiā au, pea kā 'i ai he taha 'okou loto ki ai 'e au foaki ange 'eni kiā ia.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Ko ia, kāpau 'e Ke punou 'o lotu mai kiā au 'e Koe, 'e 'O'ou kotoa pē ia.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Pea tali ange 'e Sīsū kiā ia, “Kua tohi, ‘'E ke lotu ki te 'Alikí ko tou 'Atuá, pea ko Ia pē Toko Taha 'e ke tauhi ki Aí.’ ”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Pea 'ave leva 'e ia 'Ona ki Selusalema, 'o fokotu'u ki te tumutumu 'o te Temipalé, 'o iange kiā Ia, “Kāpau ko te 'Alo Koe 'o te 'Atuá, hopo ki lalo mei heni.
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 He kua tohi, ‘'E kouna 'e Ia Tana kau 'āngeló ke malu'i 'Ou;’
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 mo 'eni foki, ‘'E notou hapahapai 'Ou, na'a tūkia Tou va'é 'i te maká.’ ”
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Pea tali ange 'e Sīsū ki ai, “Kua folafola 'aki, ‘'Aua 'e ke 'ahi'ahi'i te 'Alikí ko tou 'Atuá.’ ”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Pea kua faka'osi 'e te tēvoló ta'aná 'ahi'ahi kotoa pē, pea 'alu ia meiā Sīsū 'o lama faingamālie.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Pea foki 'ia Sīsū ki Kāleli 'i te ivi 'o te Laumālié, pea mafola atu Tono ongoongó ki te feitu'u kotoa pē ko iá.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Pea ne'e fa'a faiako Ia 'i te notou 'ū falelotú, pea fakamālō kiā Ia 'e te kakai kotoa pē.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Ko te takainga tohi 'o te Folafolá |alt="Holy Writings" src="HK00150b.tif" size="col" ref="4:17" Pea 'alu atu Ia ki Nāsaleti, 'ā ē ne Ina nofo ai 'i Tana kei si'í. Pea hangē ko Tana fa'a faí, ne'e hū Ia ki te falelotú 'i te 'aho Sāpaté, 'o tu'u ake ke lau 'ia te Folafolá.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Pea ne'e 'avange kiā Ia 'ia te tohi 'a te palōfita ko 'Aiseá. Pea 'i Tana folahi te tohí, ne Ina 'ilo'i ai 'ia te potu tohi 'oku hiki ai 'ia te lea ko 'ení,
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “Ko te Laumālie 'o te 'Alikí 'oku 'iā Au;
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 ke fanongonongo 'ia te ta'u 'o te hōifua 'a te 'Alikí.”
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Pea toki takatakai'i 'e Ia 'ia te tohí, 'o 'avange ki te matu'a tauhí, 'o nofo ifo Ia ki lalo; pea sio fakamama'u kiā Ia 'ia te mata 'o nātou kotoa pē ne'e notou 'i te falelotú.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Pea ne'e kamata lea 'e Ia kiā nātou, 'o pehē, “Ko te 'aho nei kua fakamo'oni'i te fe'i Folafola ko 'ení 'i te kotou fanongó.”
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Pea ne'e notou fakamo'oni ki ai kotoa pē; 'o notou ofo 'i te 'ū lea mālie ne'e tō mei Tono fofongá, mo notou pehē, “'Oku kailoa koā ko te foha pē 'eni ia 'o Siosifá?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Kua pau 'e kotou 'ai mai kiā Au 'ia te lea ko 'ení, ‘Faito'o, fakama'uli 'Ou; ko te 'ū me'a ne'e motou fanongo ne Ke fai 'i Kāpaneumé, fai foki 'i heni 'i Tou kolo 'O'oú.’ ”
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Pea fai atu 'e Ia 'o iange, “Kā 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'oku kailoa mamalu he palōfita ia 'i tono kolo 'o'oná.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Ko te mo'oni 'eni 'Okou tala'i atú, ne'e tokolahi pē te kau fafine 'Isileli ne'e uitou 'i te kuonga 'o 'Ilaisiaá, 'i te taimi ne'e tāpuni'i ai 'ia te langí 'i te ta'u 'e tolu mo te māhina 'e onó, pea ne'e hoko ai he fu'u honge ki te fanuá fuli pē;
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 kae tala'i'eaí ne'e kouna 'ia 'Ilaisiā ki he taha 'iā nātou, kā ki te fafine uitou pē 'i Salepita, 'i te fanua 'o Saitoní.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Pea ne'e tokolahi pē te tangata 'Isileli ne'e notou kilia 'i te kuonga 'o te palōfita ko 'Ilaisá; kae tala'i'eaí ne'e fakama'a he taha 'iā nātou, kā ko Neamani pē, 'a ia ko te tangata Sīlia.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Pea ko nātou kotoa pē ne'e notou 'i te falelotú, ne'e notou mātu'aki lili 'i te notou fanongo ki te 'ū lea ko iá;
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 pea notou tutu'u atu, 'o kapusi 'Ona ki tu'a kolo, 'o notou taki 'Ona ki te tumutumu 'o te ma'unga ne'e tu'u ai te notou koló, ko te 'aí ke sī ifo 'Ona 'i te lilifá.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Ka ne'e moulu mai pē Ia 'i te lotolotonga 'o te kakaí, 'o 'alu.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Pea 'alu ifo Ia ki Kāpaneume, ko te kolo 'i Kāleli; 'o faiako kiā nātou 'i te 'ū 'aho Sāpaté.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Pea ne'e notou to'oa 'i te anga 'o Tana akonakí; he ko Ta'aná akonaki ne'e ha'u mo te mafai mālohi.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Pea ne'e 'i te falelotú he tangata ne'e 'āvea 'i te fa'ahikehe; pea ne'e kalanga le'o lahi ia, 'o pehē,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 “Tuku ai pē 'ia mātou ia! He ko Tou ā 'ia mātou, 'e Sīsū 'o Nāsaleti? Kua Ke ha'u ai ke faka'auha 'ia mātoú? 'Okou 'ilo'i lelei 'Ou, ko te Toko Taha Tapu Koe 'o te 'Atuá.”
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Pea valoki'i 'ona 'e Sīsū, 'o iange ki ai, “Tuku tau leá, pea mahu'i mai meiā ia.” Pea toki sī atu 'ia te tangatá 'e te fa'ahikehé ki te ha'oha'ongá, 'o toki mahu'i atu; ka ne'e kailoa lavea 'ia te tangatá ia.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Pea ne'e ofo lahi 'ia te kakaí kotoa pē, 'o notou pehē, “Ko te folafola ā 'eni? He 'oku kapusi 'e Ia 'ia te 'ū fa'ahikehé, 'aki te mālohi mo te mafai lahi, pea notou mahu'i atu leva!”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Pea ne'e mafola atu Tono ongoongó ki te feitu'u kotoa pē 'i te fanua ko iá.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Pea 'i Tana mavahe atu mei te falelotú, ne'e hū Ia ki te fale 'o Saimoné. Pea ne'e 'i ai te fa'ē 'a te mali 'o Saimoné kua puke 'i te mofi lahi; pea notou kole ange kiā Ia kote'uhí ko ia.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Pea tu'u atu Ia ki ai, 'o lolomi 'ia te mofí; pea mahu'i leva ia mei te fafiné, pea ne'e tu'u ake ia 'o tauhi kiā nātou.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Pea kua tō 'ia te la'aá, pea ko nātou kotoa pē ne'e 'i ai he notou kakai ne'e puke he fa'ahinga mahaki kehekehe, ne'e notou 'aumai nātou kiā Ia; pea kamata fakama'uli 'e Ia 'ia nātou, 'aki Tana hilifaki Tono nimá kiā nātou taki taha.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Pea 'alu atu foki 'ia te 'ū fa'ahikehé mei te 'ihi, mo notou kalakalanga 'o pehē, “Ko te Kalaisí Koe ko te 'Alo 'o te 'Atuá.” Kae lolomi 'e Ia 'ia nātou, 'o kailoa Ina tuku ke notou lea; kote'uhí ne'e notou 'ilo'i ko Ia 'ia te Kalaisí.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Pea kua 'aho leva, pea 'alu Ia ki tua'ā 'o mole atu ki te feitu'u lala. Pea ne'e fia ma'u 'Ona 'e te fu'u kakaí, 'o notou 'alu atu kiā Ia, 'o notou feinga'i ke 'aua na'a tē 'alu Ia meiā nātou.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Ka ne'e iange 'e Ia kiā nātou, “Kua pau ke Au malanga 'aki 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá ki te 'ū kolo kehé foki; he ne'e fekau'i mai 'Okú ki te me'a ko iá.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Pea ne'e malanga Ia 'i te 'ū falelotu 'o Siuteá.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.