Lucas 1

num (NUM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'E Tiofilusi, ko te me'a 'i te hanga 'e te tokolahi, 'o fa'u tono fakamatala 'o te 'ū me'a 'oku mātu'aki tui ki ai 'ia tātoú,
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 'o fakatatau ki tono tala'i mai 'e nātou ne'e notou sio tonu ki ai mei tono kamatá, 'o hoko ko te kau ngāue 'o te Folafolá,
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 kua u fakakaukau mo au foki, tangata'aliki, ke tohi hokohoko ia, ma'au, he kua u fakatotolo'i mai kotoa pē ke mahu'inga mālie,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 kote'uhí ke ke 'ilo'i lelei tono mo'oni 'o te 'ū fakamatalá, 'a ia ne'e akonakina 'aki 'oú.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 'I te kuonga 'o Hēlota, ko te tu'i Siuteá, ne'e 'i ai he taula'aliki ne'e hingoa ko Sākalaia, 'a ia ne'e kau ki te lakanga 'o 'Āpaiá; pea ne'e 'i ai tono mali, 'a ia ne'e 'i te hako totonu 'o 'Ēloné, pea ko tono hingoá ko 'Ilisapesi.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Pea ko te ongo me'a ne'e sai 'aupito te nā fakafeangai ki te 'Atuá, pea nā lalaka 'i te 'ū fekau mo te tu'utu'uni kotoa pē 'a te 'Alikí mo te haohaoa.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Pea ne'e kailoa 'i ai he nā tama, kote'uhí ne'e pa'a 'ia 'Ilisapesi; pea kua nā mātutu'a fakatou'osi pē.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ko Sākalaia 'i tana ngāue fakataula'aliki 'i te Temipalé|alt="Zechariah burning incense at altar" src="CN01602b.tif" size="col" ref="1:8-10" Pea ko te 'aho 'e taha ne ina fai ai tana ngāue fakataula'aliki ki te 'Atuá 'i te hokohoko tono lakangá;
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 pea 'i te talotaló, 'o fakatatau ki te anga 'o te ngāue fakataula'alikí, ne'e tō kiā ia 'ia te tutu 'o te 'inisēnisí 'i tana hū ki te Fale Tapu 'o te 'Alikí.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Pea ne'e lotu 'i tu'a 'ia te fakatahá kotoa pē, 'i te hokosia te taimi 'o te tutu 'inisēnisí.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Pea ne'e hā kiā ia he 'āngelo 'a te 'Alikí, 'o tu'u 'i te 'āfaki mata'u 'o te 'ōlita tutu'anga 'inisēnisí.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Pea 'i te sio ki ai 'ia Sākalaiá, ne'e 'ilifia lahi ia mo puputu'u.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ka ne'e lea kiā ia 'ia te 'āngeló 'o pehē, “'E Sākalaia, 'aua 'e ke manahē; he kua tau ake tau huú, pea ko tou hoa ko 'Ilisapesí, 'e fanau'i ia he tama kiā koe, pea 'e ke fakahingoa 'ona ko Sione.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Pea 'e ke fiafia ai mo nēkaneka: 'io, 'e fiafia he tokolahi 'i tono fanau'i maí.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 He 'e hoko ia ko te lahi 'i te vakai 'a te 'Alikí; pea 'e kailoa 'aupito inu 'e ia he uaine pē he kava mālohi; pea 'e fonu ia 'i te Laumālie Mā'oni'oní, 'o kamata pē mei te manava 'o tana fa'eé.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Pea 'e fakatafoki 'e ia he tokolahi 'o te kakai 'Isilelí ki te 'Alikí ko te notou 'Atuá.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Pea 'e mu'amu'a atu ia ki te 'Alikí 'i te anga mo te mālohi 'o 'Ilaisiaá, kote'uhí ke liliu 'ia te loto 'o te mātu'á ke tokanga ki te notou fānaú, pea mo te kau talangata'á ke notou ma'u te anga-fakapotopoto 'o te kau anga-tonú, pea ke teu'i ma'a te 'Alikí he kakai lelei.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Pea ne'e iange 'e Sākalaia ki te 'āngeló, “'E au 'ilo'i fefe'aki 'ia te me'a nei? He ko aú ko te matu'a, pea ko toku malí ko te fafine fualoa 'aupito.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Pea iange 'e te 'āngeló kiā ia, “Ko au Kepaleli, pea 'okou fakafe'ao ki te 'Atuá; pea kua fekau'i 'oku ke lea kiā koe, pea ke 'avatu kiā koe 'ia te ongoongo lelei ko 'ení.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Pea vakai, 'e ke noa, 'o kailoa ke fa'a lea, 'o a'u ki te 'aho 'e hoko ai 'ia te 'ū me'a nei, kote'uhí ne'e kailoa ke tui ki taku 'ū talá, kā ko te 'ū me'a ia 'e hoko mo'oni 'o kā a'u ki tono taimí.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Pea ne'e ma'u talia pē 'ia te kakaí kiā Sākalaia, 'o notou fifili lahi ki tana fualoa 'i te Fale Tapú.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Pea 'i tana hū maí, ne'e kailoa lava ia ke lea kiā nātou; pea notou toki 'ilo'i ai, tā ne'e mamata ia he vīsone 'i te Fale Tapú. Pea ne'e kamokamo pē ia kiā nātou, mo fakalongolongo.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Pea 'i te 'osi ange te 'ū 'aho 'o tana feia 'ia te ngāue tapú, ne'e foki mai ia ki 'api.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Pea 'i te 'osi ange te 'ū 'aho ko iá, ne'e tu'itu'ina 'ia 'Ilisapesi ko tono malí, pea nofo pē ia 'i te liló 'o nima māhina, 'i tana pehē,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Kote'uhiā kua pehē fau te ngāue 'a te 'Alikí ma'akú, 'i Tana āfeitaulalo mai, 'o to'o ange toku mā'anga ki te kakaí.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Pea 'i tono ono māhiná, ne'e fekau mei te 'Atuá 'ia te 'āngelo ko Kepalelí ki te kolo 'o Kāleli ne'e hingoa ko Nāsaleti,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 ke 'alu ki te tāupo'ou ne'e polo'i ki te tangata 'i te hako 'o Tēvitá, ne'e hingoa ko Siosifa; pea ko te hingoa 'o te ta'ahiné ko Mele.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Pea 'i tana a'u atu kiā iá ne'e pehē ange 'e ia, “Mālō te lelei, 'ia koe kua 'ofainá; 'oku 'iā koe 'ia te 'Alikí!”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Pea ma'utāfu'ua ia 'i te lea ko 'ení, 'o fifili pe ko te ā tono 'uhinga 'o te fetapa nei.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Pea tē iange 'e te 'āngeló, “'E Mele, 'aua 'e ke manahē; he kua 'ofaina 'ou mei te 'Atuá.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Pea ko 'eni, 'e ke tu'itu'ina, pea 'e ke 'alo'i he tama, pea 'e ke fakahuafa 'Ona ko Sīsū.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Pea 'e lahi Ia; pea 'e lau Ia ko te 'Alo 'o te 'Aliki Taupotú; pea 'e foaki kiā Ia 'e te 'Aliki ko te 'Atuá 'ia te taloni 'o Tana kui ko Tēvitá;
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 pea 'e tu'i Ia ki te hako 'o Sēkopé 'o lauikuonga; pea ko Tana pulé 'e kailoa ngata.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Pea iange 'e Mele ki te 'āngeló, “'E hoko fefe'aki ia? He 'oku he'iki ai ke au 'iloa he tangata.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Pea iange 'e te 'āngeló kiā ia, 'o pehē, “'E hoko mai 'ia te Laumālie Mā'oni'oní kiā koe, pea 'e fakamalumalu 'ou 'e te māfimafi 'o te 'Aliki Taupotú; pea ko ia ai 'e ui te hako tapu 'e ke fā'ele'í, ko te 'Alo 'o te 'Atuá.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Pea vakai, ko 'Ilisapesi ko tou kāingá, kua tu'itu'ina mo ia he tama, kā kua matu'a; pea ko tono ono māhina 'eni 'o ia ne'e lau ko te pa'á.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 He 'oku kailoa he me'a ia 'e faingata'a ki te 'Atuá.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Pea iange 'e Mele, “Ko au 'eni, ko te kaunanga 'a te 'Alikí; ke hoko mai kiā kita 'o hangē ko tau me'á.” Pea 'alu leva 'ia te 'āngeló meiā ia.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Pea tu'u ake 'ia Mele, 'i te 'ū 'aho ko iá, 'o 'alu fakavave ki te fanua ma'ungá, ki te kolo 'o Siutea;
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 'o hū ki te fale 'o Sākalaiá, 'o fetapa kiā 'Ilisapesi.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Pea 'i te fanongo 'e 'Ilisapesi ki te fetapa 'a Melé, ne'e futefute 'ia te tama 'i tono manavá. Pea fonu 'ia 'Ilisapesi 'i te Laumālie Mā'oni'oní,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 'o kalanga le'o lahi,
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Ko te ā kua 'a'ahi mai ai kiā au, 'ia koe, ko te fa'ē 'o toku 'Alikí!
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 He vakai ange, 'i te ongo mai leva tau fetapá ki toku talingá,
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Pea manū'ia ā kā ko ia ne'e tuitalá!
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Pea lea 'ia Mele 'o pehē,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Pea fiafia toku laumālié 'i te 'Atuá ko toku Fakama'uli.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 He kua āfeitaulalo mai Ia kiā kita me'avale ko Tana kaunanga.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 He kua fai ma'aku 'e te Māfimafí he 'ū me'a lalahi;
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Pea ko Tana meesí 'oku laui to'utangata
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Kua fai kaukaua 'aki Tono nimá;
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Kua Ina hifo 'ia te kau pulé mei te notou taloní,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Kua 'avange me'a lelei 'e Ia ki te fiakaiá 'o notou mākokona,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Kua Ina taukapo'i 'ia 'Isileli, ko Tana tamaio'alikí,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 hangē ko Tana folafola ki te tou mātu'á 'i mu'a,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Pea ne'e nofo 'ia Mele mo ia, 'o fe'unga nai mo te māhina 'e tolu, pea toki foki ki tono 'apí.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Pea 'i te kakato 'ia te 'ū māhina 'o 'Ilisapesí, ne'e fā'ele'i ia he tama.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Pea 'i te fanongo 'e te kakai 'o te feitu'u ko iá, mo tono kāingá, kua fakae'a 'e te 'Alikí Tana meesí 'i te fafine nei, ne'e notou fiafia fakataha mo ia.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Pea 'i te faifaí pea hoko tono 'aho valú, ne'e notou ōmai ke kamu 'ia te tamasi'í; pea notou pehē ke fakahingoa 'ona ki tana tamaí ko Sākalaia.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Ka ne'e tali ange ta'aná fa'ē 'o pehē, “'Aua, kā 'e hingoa ia ko Sione.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Pea notou iange kiā ia, “'Oku kailoa he taha 'i tou kāingá 'oku hingoa pehē.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Pea notou kamo ange leva ki tana tamaí, pe 'oku loto ke fakahingoa te tamasi'í ko ai.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Pea kole ange 'e ia ke 'aumai he maka tohi, 'o tohi 'e ia 'i ai 'o pehē, “Ko tono hingoá ko Sione.” Pea notou ofo kotoa pē 'i ai.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Pea ne'e faka'atā leva tono ngutú mo tono 'aleló; 'o kamata lea mo fakamālō ki te 'Atuá.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Pea ne'e tō he 'ilifia lahi ki te kakai kotoa pē 'i te notou kaungā'apí; pea 'i te fanua ma'unga kotoa pē 'o Siuteá ne'e lahi tono talanoa'i ai 'o te 'ū me'a nei.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Pea ko nātou kotoa pē ne'e fanongo ki aí, ne'e notou fifili 'i te notou lotó, 'o pehē, “'E fefe'aki nai te anga 'o te tamasi'i nei?” Pea ne'e kau mo ia 'ia te māfimafi 'o te 'Alikí.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Pea ne'e fonu tana tamaí ko Sākalaia 'i te Laumālie Mā'oni'oní, pea ne'e palōfisai ia 'o pehē:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Fakafeta'i ki te 'Alikí, ko te 'Atua 'o 'Isilelí!
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Pea kua fokotu'u 'e Ia he mālohi 'o te fakama'ulí kiā tātou,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 'o hangē ā ko Tana folafola 'i te ngutu 'o Tana kau palōfita tapú talu mei mu'a:
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 ko te fakahaofi mei te tou 'ū filí,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 ke fakaai Tana meesi ki te tou mātu'á 'i mu'a,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 'ia te fuakava ne'e fuakava 'aki 'e Ia ki te tou tamai ko 'Ēpalahamé,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 ke tuku mai 'e Ia kiā tātou,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 'o tou fakafeangai kiā Ia 'aki te mā'oni'oni mo te failelei
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Pea ko koe, tamasi'i, 'e lau ko te palōfita 'o te 'Aliki Taupotú,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 ke 'avatu 'ia te tala 'o te fakama'ulí ki te kakai 'A'aná,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 ko te me'a 'i te 'alo'ofa 'a te tou 'Atuá,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 ke hulu 'aki 'ia te nofo 'i te pō'ulí mo te malu 'o Maté,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Pea ne'e tupu ake 'ia te tamá, 'o ina faka'a'au ke mālohi fakalaumālie; pea ne ina 'i te toafá 'o a'u ki te 'aho ne'e fakahaa'i ai 'ona ki 'Isilelí.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.