Lucas 15
num (NUM) vs BKJ
1 Pea ne'e kātoa mai te kau tānaki tukuhau kotoa pē mo te kau angahalá ke fanongo kiā Ia.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Pea ne'e lāunga ai 'ia te kau Fālesí, mo te kau sikalaipé, 'o notou pehē, “Ko te Siana nei 'oku tali pē 'e Ia 'ia te kau angahalá, 'o kai fakataha mo nātou!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Pea toki lea 'aki 'e Ia te talanoa fakatātā nei kiā nātou, 'o pehē:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ko ai he taha 'iā kōtou 'oku 'i ai tana fanga sipi 'e toko teau pea kua mole he notou taha, 'e kailoa koā tuku 'e ia te toko hivangofulu mā hivá 'i te toafá, kae 'alu 'o kumi te taha kua molé kae'aua ke 'ilo'i 'ona?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Pea kā ma'u ia, 'e kala koā fiafia lahi ia, mo fua 'ona 'i tono uma 'o'oná?
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Pea 'i tana a'u ki 'apí, 'e fakataha'i 'e ia tono 'ū kaume'á, mo tono kaungā'apí, mo iange kiā nātou, ‘Tou fakafiafia, he kua u ma'u mai taku sipi ne'e molé.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Tala'i atu, 'e pehē pē he fiafia 'i loto hēvani 'i te fakatomala he fe'i angahala 'e toko taha, 'io, 'o hulu atu ia 'i te toko hivangofulu mā hiva faitotonu, 'a ē 'oku kailoa he notou me'a ke fakatomala aí.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Pea ko ai he fafine, 'oku hongofulu tana pa'anga silivá, pea kā mole he fe'i pa'anga 'e taha, 'e kailoa koā tutu 'e ia he maama, mo tafi 'ia te falé, 'o kumi fakamātoato kae'aua ke 'ilo'i?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Pea 'i tana 'ilo'i leva iá, 'e fakataha'i 'e ia tono 'ū kaume'á, mo te kaungā'apí, 'o iange, ‘Tou fakafiafia, he kua u 'ilo'i te fe'i pa'anga ne'e molé.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 'Okou tala'i atu kiā kōtou, 'e hoko he fiafia pehē 'i te ha'oha'onga 'o te kau 'āngelo 'a te 'Atuá 'i te fakatomala he fe'i angahala 'e toko taha.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Pea lea Ia 'o pehē, “Takua ne'e 'i ai he tangata mo tono ongo foha 'e toko ua.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Pea iange 'e te tehiná ki tana tamaí, ‘'E tamai, vahe'i mai mu'a toku 'inasi 'i te koloá.’ Pea tufa leva 'e ia kiā nāua, 'io, mo te me'a kotoa pē ne'e tauhi 'aki si'ana ma'ulí.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Pea 'osi mei ai te 'ū 'aho si'i, ne'e tānaki leva 'e te tehiná tana me'a kotoa pē, 'o hiki atu ki te fanua mama'o; pea 'i te feitu'u ko iá ne'e toloveka 'aki 'e ia tana koloá 'aki tana ma'uli fakalusá.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Pea 'i te faifaí pea 'osi 'aupito tana me'á kotoa pē, pea kua honge lahi 'ia te fanua ko iá, pea kua kamata ia ke fiakaia.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Pea 'alu ia 'o ngāue totongi ki te toko taha ko te tangata 'o te fanua ko iá; pea ne'e fekau'i 'ona ke 'alu ki tana ngoue'angá, 'o tauhi tana fanga puaká.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Pea ne'e faka'amu 'e ia ke kai mei te me'akai 'a te fanga puaká; he ne'e kailoa 'avange he taha hana me'a.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Pea faifaí pea maama tono lotó, pea pehē 'e ia, ‘'Oku toko fia te kau ngāue totongi ki taku tamaí kua lahi mo toe te notou maá, kā 'i hení 'okou mate 'i te fiakaiá!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ke au tu'u mu'a 'o 'alu ki taku tamaí; pea u pehē kiā ia, “'E tamai, kua u fai angahala ki te langí, kae tau tonu kiā koe.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 'Oku kala u kei taau ke lau ko tou foha; kā ke fai mu'a kiā kita 'o hangē pē ko he taha 'o tau kau ngāue totongí.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ko te tamai 'oku talitali lelei tono fohá|alt="Father welcomes prodigal" src="CN01761b.tif" size="col" ref="15:20" Pea tu'u ia 'o 'alu ki tana tamaí. Pea 'i tana kei mama'ó, ne'e sio kiā ia 'e tana tamaí, pea langa tono fatú 'i te 'ofa, 'o ina lele atu, 'o tāupe 'i te u'a 'o te tamá, 'o 'uma lolomi kiā ia.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Pea lea ange leva te tamá, ‘'E tamai, kua u fai angahala ki te langí, kae tau tonu kiā koe. 'Oku kala kei taau 'eni ia ke lau ko tou foha.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Kae pehē ange te tamaí ia ki tana kau tamaio'alikí, ‘'Aumai te pulupulu funganí, 'o 'ai kiā ia; pea 'ai mo te mama ki tono nimá, mo te senitolo ki tono va'é.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Pea 'aumai ki heni te 'uhiki'i pulu sinó, 'o tāmate'i, pea tou kai mo fakafiafia.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Hē ko 'eni si'aku foha ne'e maté, pea kua toe ma'uli; ne'e molé, pea kua 'iloa.’ Pea ne'e notou kamata fiafia.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Kae lolotonga iá ne'e kei 'i 'uta tono foha lahí. Pea 'i te foki mai ia, 'o ofi ki 'apí, ne'e ongo mai he tā nafa mo te me'e.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Pea ui ange 'e ia he taha 'o te kau tamaio'alikí, 'o 'eke ange ki te 'uhinga 'o te 'ū me'a nei.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Pea iange 'e ia, ‘Kua ha'u tou tehiná, pea kua tāmate'i 'e tau tamaí 'ia te 'uhiki'i pulu sinó, kote'uhí ko tana toe ma'u ma'uli mai 'oná.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Pea 'ita ai ia, 'o kailoa fia hū ki fale. Pea 'alu ki tu'a tana tamaí 'o fakakolekole kiā ia.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ka ne'e iange 'e ia, ‘'Ē, ko te 'ū ta'u lahi mo taku ngāue kiā koe 'o hangē ko he pōpulá; 'io, ne 'anefea haku si'aki hau fekau 'e taha? Kae 'anefea hau tuku mai, 'io, he ki'i kosi ke au fakafiafia 'aki mo toku 'ū kaume'á?
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Kā 'i te ha'u leva tou foha ko 'ená, 'a ia kua ina kai 'o 'osi tau koloá, 'aki tana fafanga te kau fe'auakí, pea ke tāmate'i leva ma'ana 'ia te 'uhiki'i pulu sinó!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Pea tali ange 'e ia ki ai, ‘Nga'ata, ko te me'a kiā koé, 'oku ke 'iā au ma'u pē, pea ko taku me'á kotoa pē ko tau me'a.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ka ne'e totonu pē foki ke tou fakafiafia mo nēkaneka, he ko si'au tehina 'eni ne'e maté, kua ma'uli; ne'e molé, kua toe ma'u.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.