Lucas 15

num (NUM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea ne'e kātoa mai te kau tānaki tukuhau kotoa pē mo te kau angahalá ke fanongo kiā Ia.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pea ne'e lāunga ai 'ia te kau Fālesí, mo te kau sikalaipé, 'o notou pehē, “Ko te Siana nei 'oku tali pē 'e Ia 'ia te kau angahalá, 'o kai fakataha mo nātou!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Pea toki lea 'aki 'e Ia te talanoa fakatātā nei kiā nātou, 'o pehē:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ko ai he taha 'iā kōtou 'oku 'i ai tana fanga sipi 'e toko teau pea kua mole he notou taha, 'e kailoa koā tuku 'e ia te toko hivangofulu mā hivá 'i te toafá, kae 'alu 'o kumi te taha kua molé kae'aua ke 'ilo'i 'ona?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Pea kā ma'u ia, 'e kala koā fiafia lahi ia, mo fua 'ona 'i tono uma 'o'oná?
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Pea 'i tana a'u ki 'apí, 'e fakataha'i 'e ia tono 'ū kaume'á, mo tono kaungā'apí, mo iange kiā nātou, ‘Tou fakafiafia, he kua u ma'u mai taku sipi ne'e molé.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Tala'i atu, 'e pehē pē he fiafia 'i loto hēvani 'i te fakatomala he fe'i angahala 'e toko taha, 'io, 'o hulu atu ia 'i te toko hivangofulu mā hiva faitotonu, 'a ē 'oku kailoa he notou me'a ke fakatomala aí.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pea ko ai he fafine, 'oku hongofulu tana pa'anga silivá, pea kā mole he fe'i pa'anga 'e taha, 'e kailoa koā tutu 'e ia he maama, mo tafi 'ia te falé, 'o kumi fakamātoato kae'aua ke 'ilo'i?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Pea 'i tana 'ilo'i leva iá, 'e fakataha'i 'e ia tono 'ū kaume'á, mo te kaungā'apí, 'o iange, ‘Tou fakafiafia, he kua u 'ilo'i te fe'i pa'anga ne'e molé.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 'Okou tala'i atu kiā kōtou, 'e hoko he fiafia pehē 'i te ha'oha'onga 'o te kau 'āngelo 'a te 'Atuá 'i te fakatomala he fe'i angahala 'e toko taha.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pea lea Ia 'o pehē, “Takua ne'e 'i ai he tangata mo tono ongo foha 'e toko ua.
11 E disse:
12 Pea iange 'e te tehiná ki tana tamaí, ‘'E tamai, vahe'i mai mu'a toku 'inasi 'i te koloá.’ Pea tufa leva 'e ia kiā nāua, 'io, mo te me'a kotoa pē ne'e tauhi 'aki si'ana ma'ulí.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Pea 'osi mei ai te 'ū 'aho si'i, ne'e tānaki leva 'e te tehiná tana me'a kotoa pē, 'o hiki atu ki te fanua mama'o; pea 'i te feitu'u ko iá ne'e toloveka 'aki 'e ia tana koloá 'aki tana ma'uli fakalusá.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Pea 'i te faifaí pea 'osi 'aupito tana me'á kotoa pē, pea kua honge lahi 'ia te fanua ko iá, pea kua kamata ia ke fiakaia.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Pea 'alu ia 'o ngāue totongi ki te toko taha ko te tangata 'o te fanua ko iá; pea ne'e fekau'i 'ona ke 'alu ki tana ngoue'angá, 'o tauhi tana fanga puaká.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Pea ne'e faka'amu 'e ia ke kai mei te me'akai 'a te fanga puaká; he ne'e kailoa 'avange he taha hana me'a.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Pea faifaí pea maama tono lotó, pea pehē 'e ia, ‘'Oku toko fia te kau ngāue totongi ki taku tamaí kua lahi mo toe te notou maá, kā 'i hení 'okou mate 'i te fiakaiá!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ke au tu'u mu'a 'o 'alu ki taku tamaí; pea u pehē kiā ia, “'E tamai, kua u fai angahala ki te langí, kae tau tonu kiā koe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 'Oku kala u kei taau ke lau ko tou foha; kā ke fai mu'a kiā kita 'o hangē pē ko he taha 'o tau kau ngāue totongí.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ko te tamai 'oku talitali lelei tono fohá|alt="Father welcomes prodigal" src="CN01761b.tif" size="col" ref="15:20" Pea tu'u ia 'o 'alu ki tana tamaí. Pea 'i tana kei mama'ó, ne'e sio kiā ia 'e tana tamaí, pea langa tono fatú 'i te 'ofa, 'o ina lele atu, 'o tāupe 'i te u'a 'o te tamá, 'o 'uma lolomi kiā ia.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Pea lea ange leva te tamá, ‘'E tamai, kua u fai angahala ki te langí, kae tau tonu kiā koe. 'Oku kala kei taau 'eni ia ke lau ko tou foha.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kae pehē ange te tamaí ia ki tana kau tamaio'alikí, ‘'Aumai te pulupulu funganí, 'o 'ai kiā ia; pea 'ai mo te mama ki tono nimá, mo te senitolo ki tono va'é.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Pea 'aumai ki heni te 'uhiki'i pulu sinó, 'o tāmate'i, pea tou kai mo fakafiafia.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Hē ko 'eni si'aku foha ne'e maté, pea kua toe ma'uli; ne'e molé, pea kua 'iloa.’ Pea ne'e notou kamata fiafia.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Kae lolotonga iá ne'e kei 'i 'uta tono foha lahí. Pea 'i te foki mai ia, 'o ofi ki 'apí, ne'e ongo mai he tā nafa mo te me'e.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Pea ui ange 'e ia he taha 'o te kau tamaio'alikí, 'o 'eke ange ki te 'uhinga 'o te 'ū me'a nei.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Pea iange 'e ia, ‘Kua ha'u tou tehiná, pea kua tāmate'i 'e tau tamaí 'ia te 'uhiki'i pulu sinó, kote'uhí ko tana toe ma'u ma'uli mai 'oná.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pea 'ita ai ia, 'o kailoa fia hū ki fale. Pea 'alu ki tu'a tana tamaí 'o fakakolekole kiā ia.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ka ne'e iange 'e ia, ‘'Ē, ko te 'ū ta'u lahi mo taku ngāue kiā koe 'o hangē ko he pōpulá; 'io, ne 'anefea haku si'aki hau fekau 'e taha? Kae 'anefea hau tuku mai, 'io, he ki'i kosi ke au fakafiafia 'aki mo toku 'ū kaume'á?
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Kā 'i te ha'u leva tou foha ko 'ená, 'a ia kua ina kai 'o 'osi tau koloá, 'aki tana fafanga te kau fe'auakí, pea ke tāmate'i leva ma'ana 'ia te 'uhiki'i pulu sinó!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Pea tali ange 'e ia ki ai, ‘Nga'ata, ko te me'a kiā koé, 'oku ke 'iā au ma'u pē, pea ko taku me'á kotoa pē ko tau me'a.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ka ne'e totonu pē foki ke tou fakafiafia mo nēkaneka, he ko si'au tehina 'eni ne'e maté, kua ma'uli; ne'e molé, kua toe ma'u.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.