João 4
num (NUM) vs NVI
1 Pea 'i te mea'i 'e te 'Alikí kua fanongo 'e te kau Fālesí, 'o pehē 'oku fakaului mo papitaiso 'e Sīsū he kau ako, 'o tokolahi ange 'iā Sioné;
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (kae tala'i'eaí ne'e fai papitaiso 'e Sīsū, kā ko Tana kau akó pē,)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 ko ia ne Ina hiki mei Siutea, 'o tē 'alu mei ai ki Kāleli.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Pea ne'e pau ke 'alu atu Ia 'i loto Samēlia.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Pea fou atu Ia 'i te kolo 'o Samēlia, 'a ia ne'e ui ko Saika, 'oku ofi ki te konga fanua ne'e 'avange 'e Sēkope kiā Siosifa ko tono fohá.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Pea ne'e 'i ai te vaikeli 'o Sēkopé. Pea kua hela'ina 'ia Sīsū 'i te fonongá, pea ta'utu leva Ia ki te ngutu vaí; ne'e fe'unga nai 'eni mo te ho'atā mālie.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Pea ne'e 'alu ange he fafine Samēlia, ke 'utu vai. Pea iange 'e Sīsū kiā ia, “'Ē, mai mu'a Si'aku inu.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (He kua ō Tana kau akó ki te koló ke fakatau me'akai.) Ko Sīsū mo te fafine Samēliá|src="LB00302b.tif" size="col" loc="[from trial edition]" ref="4:7"
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Pea iange 'e te fafine Samēliá kiā Ia, “Ko te Siu 'ia Koe, pea fefe'aki ai Tau kole inu mai kiā au, ko te fafine Samēlia?” He 'oku kailoa fe'ofa'ofani he Siu mo he Samēlia.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Pea tali 'e Sīsū kiā ia, “Ka ne ke 'ilo'i te me'a'ofa 'a te 'Atuá, mo Ia 'oku pehē atu, ‘Mai mu'a Si'aku inú,’ pehē kua ke kole kiā Ia, pea kua Ina 'avatu 'ia te vai ma'ulí.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Pea iange 'e te fafiné kiā Ia, “'Aliki, 'oku kala Hau me'a ke 'utu 'aki, pea 'oku loloto 'ia te vaitupú; pea mei fea ai Tau ma'u te vai ma'uli nā?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Hē ko te lahi koā 'ia Koe 'i te tou kui ko Sēkopé, 'ā ē ne'e tuku mai kiā mātou 'ia te vai ko 'ení, pea ne'e inu ia mei ai, mo tana fānaú, mo tana fanga monumanú?”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “Ko ia kotoa pē 'oku inu mei te vai ko 'ená 'e toe fiainua,
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 kā ko ia 'e inu mei te vai 'e Au 'avatú, 'e kailoa 'aupito toe fiainua ia 'o ta'engata, kā ko te vai 'e Au 'avatu kiā iá, 'e tupu 'i loto 'iā ia, ko te matavai mapunapuna ake, 'o iku ki te ma'uli ta'engata.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Pea iange 'e te fafiné kiā Ia, “'Aliki, foaki mai te vai ko 'ená kiā au, kote'uhí ke 'aua na'a u fiainua, pe toe hela'ina mai ki heni ke 'utu.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “'Alu, ui mai tou malí, pea kulā ōmai ki heni.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Pea tali ange 'e te fafiné, “'Oku kailoa si'aku mali.”
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 he ne ke ma'u te mali 'e toko nima, pea ko te tangata 'oku kulā nonofo nā, 'oku kala ko tou mali. Ko te mo'oni pē ta'aú lea.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Pea lea ange 'e te fafiné kiā Ia, “'E 'Aliki, 'okou 'ilo'i 'eni ko te palōfita 'ia Koe.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ne'e lotu te motou mātu'á 'i mu'a 'i te ma'unga nei, kā ko kōtoú 'oku kotou pehē, ko Selusalema pē te feitu'u 'oku totonu ke fai ai te lotú.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Pea iange 'e Sīsū kiā ia, “Fafine, tui mai kiā Au, 'oku 'unu mai 'ia te taimi, 'e kala toe fai ai 'i te ma'unga nei, pē 'i Selusalema, te kotou lotu ki te Tamaí.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Ko kōtoú 'oku kotou lotu ki te me'a 'oku kailoa he kotou 'ilo ki ai; 'oku motou lotu mātou ki te me'a 'oku motou 'ilo'i, he 'oku mei te kakai Siú 'ia te fakama'ulí.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Kā 'oku 'unu mai te taimi, 'io, kua hoko ia, 'a ia ko te kakai 'oku lotu mo'oní 'e notou fai 'i laumālie mo fai 'i mo'oni te notou lotu ki te Tamaí. He ko te Tamaí foki 'oku kumi 'e Ia 'ia te fa'ahinga ko iá, ke lotu kiā Ia.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Ko te 'Atuá ko te Laumālie, pea ko nātou 'e lotu kiā Iá, kua pau ke notou fai 'i laumālie pea fai 'i mo'oni te notou lotú.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Pea iange 'e te fafiné kiā Ia, “'Okou 'ilo'i 'oku ha'u 'ia te Mīsaiá ('ā ē 'oku ui ko Kalaisí); kā ha'u Ia, 'e toki fakahaa'i 'e Ia kiā mātou 'ia te me'a kotoa pē.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Pea folafola ai 'e Sīsū kiā ia, “Ko Au ia, 'a 'eni 'oku lea kiā koé.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Pea fe'unga iá mo te ōmai Tana kau akó, 'o notou 'ohovale 'i Tana talanoa mo te fafiné. Kae mole ke mama'o he notou taha 'e iange, “Ko te ā te me'a 'oku Ke kumí?” pe, “Ko te ā 'oku kulā talanoa ai mo te fafiné?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Pea ne'e si'aki 'e te fafiné tana hina vaí, kae foki ia ki kolo, 'o talanoa'i holo ki te kakaí,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Kotou ōmai angé, 'o mamata ki te Tangata kua Ina 'a'au mai taku me'a kotoa pē kua u faí. Ko te Kalaisí nai 'eni pe kailoa?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Pea notou 'alu atu mei te koló, 'o ōmai kiā Ia.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Lolotonga iá ne'e kole ange 'e te kau akó kiā Ia, 'o pehē, “Lāpai, ke Ke tokoni mu'a.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Kae iange 'e Ia kiā nātou, “'Oku 'i ai Ta'akú kai 'oku kala kotou 'ilo ki ai.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Pea pehē ai 'e te kau akó, “He kua 'avange he taha Hana me'a ke kai?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Pea iange 'e Sīsū kiā nātou, “Ko Ta'akú ē me'akai, ko te fai 'ia te finangalo 'o Ia ne Ina fekau'i mai 'Okú, mo faka'osi Ta'aná ngāue.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 'Oku kala koā kotou lau 'o pehē, ‘'Oku toe te māhina 'e fā, pea hoko te utu-ta'ú’? 'Ē, 'Okou tala'i atu: kotou hanga ake mu'a ki te 'ū ngoue nā; vakai, kua matu'atu'a lelei nātou ia ki te utu-ta'ú.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Pea ko ia 'oku utú 'oku ma'u 'e ia ta'aná totongi, 'o tānaki fua ki te ma'uli ta'engatá: kote'uhí ke nā fiafia fakataha, 'ia ia ne toó, mo ia ne utú.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Pea 'i te me'a nei 'oku mo'oni ai te leá, ‘'Oku tō te taha, kae utu te taha kehe.’
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Ne Au fekau atu 'ia kōtou ke utu 'ia te me'a ne'e kailoa kotou hela'ina aí. Ko te kakai kehe ia ne'e notou hela'ina 'i aí, pea kua kotou ma'u pale kōtou ia 'i te notou kakavá.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Pea ne'e tui kiā Ia te tokolahi 'o te kakai Samēlia mei te kolo ko iá, ko te me'a 'i te lea 'a te fafiné, 'i tana fakahā, “Kua tala'i mai 'e Ia kiā au 'ia te me'a fuli pē ne au faí.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Ko ia 'i te a'u ange te kau Samēliá kiā Iá, ne'e notou kole ange kiā Ia ke nofo ifo mu'a mo nātou; pea ne'e nofo Ia 'i ai 'i te 'aho 'e ua.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Pea ne'e tokolahi mo te kakai kehe ne'e notou tuí ko te me'a 'i te folafola 'A'aná.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Pea notou iange ki te fafiné, “'Oku kala motou kei tui kote'uhí pē ko tau talanoa ne'e faí; he kua motou fanongo tonu ki ai 'e mātou, pea kua motou 'ilo'i, ko 'eni mo'oni ia 'ia te Kalaisí, ko te Fakama'uli 'o māmaní.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Pea kua 'osi te 'aho 'e ua, pea 'alu Ia mei ai, 'o fononga ki Kāleli.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 He ko Sīsū pē ne'e fakamo'oni, 'oku kailoa faka'apa'apa'ina he palōfita 'i tono fanua tonu 'o'oná.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ko ia 'i Tana a'u leva ki Kālelí, ne'e tali lelei 'Ona 'e te kakai Kālelí, he kua notou mamata tonu ki te 'ū fu'u me'a ne'e fai 'e Ia 'i Selusalema 'i te kātoangá; he ne'e notou ō foki mo nātou ki te kātoangá.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Pea toe ha'u 'ia Sīsū ki Kena 'i Kālelí, 'ia te kolo ne'e liliu ai 'e Ia 'ia te vaí ke uainé. Pea ne'e 'i ai he 'aliki, ne'e puke tono fohá 'i Kāpaneume.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Pea 'i te fanongo 'e te matāpule ko iá, kua ha'u 'ia Sīsū mei Siutea ki Kālelí, ne'e 'alu atu ia ki Ai, 'o kole ange ke me'a ifo mu'a 'o fakama'uli si'ana fohá, hē kua vave ta'aná mate.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Pea me'a ai 'e Sīsū kiā ia, “'Ē, kāpau 'e kailoa kotou mamata ki te 'ū faka'ilongá, mo te 'ū me'a fakaofó, 'e kailoa pē tui kōtou ia.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Pea lea ange te tangatá kiā Ia, “'Aliki, me'a mai mu'a, na'a pekia si'aku 'uhikí.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “'Alu koe ia; kua ma'uli to'oú foha.” Pea ne'e tui te matāpulé ki te Folafola kua fai ange 'e Sīsuú, pea 'alu ia.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Pea 'i te lolotonga tana kei fononga atú, ne'e fakafetaulaki mai tana kau tamaio'alikí kiā ia, 'o notou iange, “Kua ma'uli tou fohá!”
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Pea fehu'i ange 'e ia kiā nātou ki te houa ne'e kamata sai aí. Pea notou iange, “Ne'e mahu'i atu te mofí meiā ia 'i te taha hoataá 'aneafi.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Pea 'ilo'i leva 'e te tamaí, tā ne'e 'i te houa pē ko iá, ne'e folafola ai 'e Sīsū kiā ia 'o pehē, “Kua ma'uli tou fohá.” Pea tui leva ia, mo tono fāmilí kātoa.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Ko tono ua 'eni 'o te faka'ilonga mana ne'e fai 'e Sīsū, 'i Tana ha'u mei Siutea ki Kālelí.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.