João 11
num (NUM) vs NAA
1 Pea ne'e 'i ai he toko taha ne'e mahaki'ina, ko Lāsalosi 'i Pētani, 'i te kolo 'o Mele mo tono tokoua ko Mā'atá.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Pea ko te Mele ko iá ne ina tākai 'ia te 'Alikí 'aki te lolo, mo holoholo'i Tono va'é 'aki tono lau'i'ulú, pea kua puke tono tu'anga'ané ko Lāsalosi.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ko ia ne'e fekau atu kiā Ia 'e tono ongo tu'afāfiné, 'o pehē, “'Aliki, vakai angé, ko te siana 'oku Ke 'ofa aí 'oku puke.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kā 'i te fanongo ki ai 'e Sīsuú ne'e iange 'e Ia, “Ko te mahaki 'eni ia 'oku kailoa hoko maí ke pekia ai, kā ko tono 'uhingá ko te lāngilangi 'o te 'Atuá, kote'uhí ke fakalāngilangi'i ai 'ia te 'Alo 'o te 'Atuá.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Pea ne'e 'ofa 'ia Sīsū kiā Mā'ata, mo tono tokouá, pea mo Lāsalosi.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ko ia 'i Tana fanongo leva 'oku puké, ne'e kei nofo pē Ia 'i te feitu'u ne'e 'i aí, 'o 'aho ua.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kae hili ange iá, ne'e iange 'e Ia ki te kau akó, “Tou toe ō ki Siutea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Pea iange kiā ia 'e te kau akó, “Lāpai, ne'e toki feinga pē te kau Siú ke tolongi 'Ou; pea ko Tau tē 'alu koā ē ki ai?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Pea tali ange 'e Sīsū, “'Oku kailoa koā hongofulu mā ua te houá 'i te 'aho? Kā hā'ele he taha lolotonga 'oku 'ahó, 'e kailoa tūkia, kote'uhí 'oku mamata ia ki te maama 'o māmaní.
9 Jesus respondeu:
10 Kae kāpau 'e hā'ele he taha 'i te pō'ulí 'e tūkia, kote'uhí 'oku kala 'iā ia 'ia te maamá.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ne'e pehē Tana 'ū leá, pea toki pehē ange 'e Ia kiā nātou, “Ko te tou kaume'a ko Lāsalosí kua moe, kā ko Taku 'alu 'ení ke fafangu'i 'ona.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Pea lea ange kiā Ia Tana kau akó, “'Aliki, kāpau kua moe ia, 'e ma'uli pē.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ka ne'e lea 'e Sīsuú ia 'o kau ki tana pekiá, kae mahalo 'e nātou ia ko Tana me'á ki ha'aná toka 'o moe.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Pea toe 'ai mahino ange 'e Sīsū kiā nātou, 'o pehē, “Kua pekia 'ia Lāsalosi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Pea 'Okou fiafia 'i te kailoa ke Au 'i aí, kote'uhí ko kōtou, kote'uhiā ke kotou tui. Kae tou ō pē kiā ia.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Pea iange ai 'e Tōmasi, 'ā ē 'oku ui ko Titimasí ki tono kaungā akó, “Tou ō foki, ke tou mate fakataha mo ia.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Pea 'i te a'u atu 'ia Sīsuú, ne Ina 'ilo'i ai tā kua 'osi te 'aho ia 'e fā tana 'i fanualotó.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Pea ne'e vāofi 'ia Pētani mo Selusalema, fe'unga nai mo te maile 'e ua.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Pea ha'u te tokolahi 'o te kau Siú kiā Mā'ata mo Mele, ke fakafiamālie kiā nāua kote'uhí ko te nā tu'anga'ané.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Pea ko Mā'ata, 'i tana fanongo leva 'oku ha'u 'ia Sīsuú, ne'e 'alu atu ia 'o fakafetaulaki kiā Ia, kae nofo pē 'ia Mele ia 'i fale.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Pea lea ai 'e Mā'ata kiā Sīsū, “'Aliki, kāpau ne Ke 'i heni, pehē ne'e kala pekia toku tu'anga'ané.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kā 'okou 'ilo'i pē, neongo pe ko te ā Hau kole 'e fai ki te 'Atuá, 'e 'avatu pē 'e te 'Atuá.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “'E toetu'u tou tu'anga'ané.”
23 Jesus disse a ela:
24 Pea tali ange 'e Mā'ata kiā Ia, “'Okou 'ilo'i 'e toetu'u ia 'i te toetu'u 'o te 'aho fakamulí.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Pea toki me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “Ko au pē ko te Toetu'u, pea mo te Ma'uli. Ko ia 'oku tui pīkitai kiā Aú, neongo kua pekia, kā 'e ma'uli pē,
25 Então Jesus declarou:
26 kā ko ia 'oku ma'uli mo tui pīkitai kiā Aú 'e kailoa 'aupito mate ia, 'o ta'engata. 'Oku ke tui ki te me'a ko iá?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Pea iange ia, “'Io, 'Aliki; 'okou tui ko te Kalaisí 'ia Koe, ko te 'Alo 'o te 'Atuá, ko te Toko Taha kā ha'u ki māmaní.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Pea hili ange tana lea peheé, ne ina 'alu 'o ui ange 'ia Mele ko tono tehiná, 'o tala'i fakafufū kiā ia 'o pehē, “Kua me'a mai 'ia te Tangata'alikí, pea 'oku fia ma'u 'e Ia 'ou.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Pea 'i tana fanongo ki aí, ne'e tu'u leva ia, 'o 'alu kiā Ia.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Pea kua he'iki ai a'u 'ia Sīsū ki te koló, kā 'oku kei 'i te feitu'u ne'e fakafetaulaki ai 'ia Mā'ata kiā Iá.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Pea ko te kau Siu ne'e notou 'iā Mele 'i te falé, 'o fakafiamālie kiā iá, 'i te notou vakai ki te tu'u vave 'ia Mele 'o hū ki tu'á, ne'e notou mulimuli kiá ia, 'i te notou mahalo ko tana 'alu ki te fanualotó ke tangi ai.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Pea 'i te a'u leva 'ia Mele ki te feitu'u ne'e 'i ai 'ia Sīsuú, 'o mamata kiā Iá, ne'e tū'ulutui atu ia ki Tono va'é, 'o iange kiā ia, “'Aliki, ka ne Ke 'i heni, ne'e kailoa pekia si'aku tu'anga'ané.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Pea 'i te vakai atu 'e Sīsū kiā ia 'oku tangi, mo te kakai Siu ne'e ōmai mo iá, 'oku notou tangi, ne'e to'e Ia 'i Tono laumālié, mo mamahi,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 pea iange 'e Ia, “Kua kotou telio 'oná 'i fea?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Pea ne'e tutulu 'ia Sīsū.
35 Jesus chorou.
36 Pea lea ai 'ia te kau Siú, “Vakai ange ā, tā ne'e lahi Tana 'ofa kiā Lāsalosí!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kā ne pehē te notou 'ihi, “Ne kailoa koā mei lava pē te siana nei, 'ā ē ne'e faka'ā te mata 'o te kuí, ke ngaahi mo te tangata nei ke 'aua na'a mate?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ko te fakama'uli 'o Lāsalosí|alt="Jesus raising Lazarus" src="CN01768b.tif" size="col" ref="11:38-44" Pea tē to'e ai 'ia Sīsū 'i Tono lotó, mo 'alu atu ki te fanualotó. Pea ko te 'ana ia, pea ne'e tāpuni 'aki 'ia te maka.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Pea folafola ange 'e Sīsū, “To'o te maká.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “Ne'e kailoa koā ke Au tala'i atu: kāpau 'e ke tui, 'e ke mamata ki te lāngilangi 'o te 'Atuá?”
40 Jesus respondeu:
41 Pea notou to'o leva 'ia te maká. Pea toki hanga ake 'e Sīsū Tono fofongá, 'o pehē, “'E Tamai, 'Okou fakafeta'i atu kote'uhí ne Ke ongo'i 'Oku.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Pea 'Okou 'ilo'i pē 'oku Ke ongo'i 'ia Au ma'u ai pē, kā ko Taku leá kote'uhí ko te fu'u kakai 'oku notou tutu'u nei, kote'uhí ke notou tui ko Koe kua Ke fekau mai 'Okú.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Pea hili ange Tana lea peheé, pea kalanga le'o lahi Ia, “Lāsalosi, tu'u mai ki tu'a!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Pea hū ki tu'a 'ia te pekiá, kua ha'i tono ongo va'é mo tono ongo nimá 'aki te 'ū tupenu, pea ko tono fofongá ne'e takatakai 'aki he holoholo. Pea folafola 'e Sīsū kiā nātou, “Vete ange ia, pea tukuange ke 'alu.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Pea ko te tokolahi 'o te kakai Siu ne'e ōmai kiā Melé, pea kua notou mamata ki te me'a ne'e fai 'e Sīsuú, ne'e notou tui pīkitai kiā Ia.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ka ne'e ō te notou 'ihi ki te kau Fālesí, 'o tala'i kiā nātou 'ia te 'ū me'a ne'e fai 'e Sīsuú.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ko ia ne'e fakataha 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí 'ia te Sanetalimí, 'o notou pehē, “Ko te ā he me'a 'e tou fai? He ko te tangata nei ko te me'a lahi Tana fai faka'ilonga maná.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kāpau 'e tou tuku noa'i ai pē 'Ona, 'e tui pīkitai kiā Ia 'ia te kakai kotoa pē, pea 'e ha'u 'ia te kau Lomá, 'o 'ave te tou fanuá mo te tou pule'angá fakatou'osi.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pea ko te notou toko taha, ko Kaiafasi, 'a ia ne'e Taula'aliki Lahi 'i te ta'u ko iá, ne'e pehē 'e ia kiā nātou, “Tā ko kōtoú 'oku kala kotou mama'i 'ilo'i he me'a!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Kotou fakakaukau'i angé, 'oku sai ange kiā tātou ke mate he fe'i tangata 'e toko taha kote'uhí ko te kakaí, kae'aua na'a 'auha 'ia te pule'angá kātoa.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ka ne'e kailoa meiā ia pē 'ia te lea ko iá, kā ko te me'a 'i tana Taula'aliki Lahi 'i te ta'u ko iá, ko ia ne'e palōfisai ai, 'oku ene 'ia Sīsū ke pekia kote'uhí ko te pule'angá;
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 'o kailoa kote'uhí ko te pule'angá pē, kā kote'uhí foki ke fakatahataha'i 'ia te fānau 'a te 'Atuá kua mavetevete 'i mulí.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pea talu mei te 'aho ko iá ne'e notou fa'ufa'u ke tāmate'i 'Ona.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ko ia ai ne'e kailoa kei 'alu fakahāhā 'e Sīsū ki te ha'a Siú, kā ne 'alu Ia mei ai ki te tuku'utá, 'o ofi ki te toafá, ki te kolo ne'e hingoa ko 'Ifalemi, 'o nofo 'i ai mo Tana kau akó.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Pea kua ofi mai te taimi 'o te Pāsova 'a te ha'a Siú; pea ne'e ō ake he tokolahi ki Selusalema mei te tuku'utá 'i te he'iki ai hoko 'ia te kātoangá, kote'uhí ke fakama'a 'ia nātou.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Pea notou fekumi ai kiā Sīsū, 'o notou fetalanoa'aki 'i te notou tutu'u 'i te Temipalé, 'o pehē, “Ko te ā he kotou lau? 'Oku kotou pehē 'e kala 'aupito ha'u Ia ki te kātoangá?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Pea ko 'eni, kua fai tu'utu'uni 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí, 'o pehē, kā 'i ai he taha 'oku 'ilo'i pe 'oku 'i fea Ia, ke fakahaa'i ange, kote'uhí ke notou puke'i 'Ona.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.