João 11
num (NUM) vs ARA
1 Pea ne'e 'i ai he toko taha ne'e mahaki'ina, ko Lāsalosi 'i Pētani, 'i te kolo 'o Mele mo tono tokoua ko Mā'atá.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Pea ko te Mele ko iá ne ina tākai 'ia te 'Alikí 'aki te lolo, mo holoholo'i Tono va'é 'aki tono lau'i'ulú, pea kua puke tono tu'anga'ané ko Lāsalosi.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ko ia ne'e fekau atu kiā Ia 'e tono ongo tu'afāfiné, 'o pehē, “'Aliki, vakai angé, ko te siana 'oku Ke 'ofa aí 'oku puke.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Kā 'i te fanongo ki ai 'e Sīsuú ne'e iange 'e Ia, “Ko te mahaki 'eni ia 'oku kailoa hoko maí ke pekia ai, kā ko tono 'uhingá ko te lāngilangi 'o te 'Atuá, kote'uhí ke fakalāngilangi'i ai 'ia te 'Alo 'o te 'Atuá.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Pea ne'e 'ofa 'ia Sīsū kiā Mā'ata, mo tono tokouá, pea mo Lāsalosi.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ko ia 'i Tana fanongo leva 'oku puké, ne'e kei nofo pē Ia 'i te feitu'u ne'e 'i aí, 'o 'aho ua.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kae hili ange iá, ne'e iange 'e Ia ki te kau akó, “Tou toe ō ki Siutea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Pea iange kiā ia 'e te kau akó, “Lāpai, ne'e toki feinga pē te kau Siú ke tolongi 'Ou; pea ko Tau tē 'alu koā ē ki ai?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Pea tali ange 'e Sīsū, “'Oku kailoa koā hongofulu mā ua te houá 'i te 'aho? Kā hā'ele he taha lolotonga 'oku 'ahó, 'e kailoa tūkia, kote'uhí 'oku mamata ia ki te maama 'o māmaní.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kae kāpau 'e hā'ele he taha 'i te pō'ulí 'e tūkia, kote'uhí 'oku kala 'iā ia 'ia te maamá.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ne'e pehē Tana 'ū leá, pea toki pehē ange 'e Ia kiā nātou, “Ko te tou kaume'a ko Lāsalosí kua moe, kā ko Taku 'alu 'ení ke fafangu'i 'ona.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Pea lea ange kiā Ia Tana kau akó, “'Aliki, kāpau kua moe ia, 'e ma'uli pē.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ka ne'e lea 'e Sīsuú ia 'o kau ki tana pekiá, kae mahalo 'e nātou ia ko Tana me'á ki ha'aná toka 'o moe.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Pea toe 'ai mahino ange 'e Sīsū kiā nātou, 'o pehē, “Kua pekia 'ia Lāsalosi.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pea 'Okou fiafia 'i te kailoa ke Au 'i aí, kote'uhí ko kōtou, kote'uhiā ke kotou tui. Kae tou ō pē kiā ia.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Pea iange ai 'e Tōmasi, 'ā ē 'oku ui ko Titimasí ki tono kaungā akó, “Tou ō foki, ke tou mate fakataha mo ia.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Pea 'i te a'u atu 'ia Sīsuú, ne Ina 'ilo'i ai tā kua 'osi te 'aho ia 'e fā tana 'i fanualotó.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Pea ne'e vāofi 'ia Pētani mo Selusalema, fe'unga nai mo te maile 'e ua.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Pea ha'u te tokolahi 'o te kau Siú kiā Mā'ata mo Mele, ke fakafiamālie kiā nāua kote'uhí ko te nā tu'anga'ané.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Pea ko Mā'ata, 'i tana fanongo leva 'oku ha'u 'ia Sīsuú, ne'e 'alu atu ia 'o fakafetaulaki kiā Ia, kae nofo pē 'ia Mele ia 'i fale.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Pea lea ai 'e Mā'ata kiā Sīsū, “'Aliki, kāpau ne Ke 'i heni, pehē ne'e kala pekia toku tu'anga'ané.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Kā 'okou 'ilo'i pē, neongo pe ko te ā Hau kole 'e fai ki te 'Atuá, 'e 'avatu pē 'e te 'Atuá.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “'E toetu'u tou tu'anga'ané.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Pea tali ange 'e Mā'ata kiā Ia, “'Okou 'ilo'i 'e toetu'u ia 'i te toetu'u 'o te 'aho fakamulí.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Pea toki me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “Ko au pē ko te Toetu'u, pea mo te Ma'uli. Ko ia 'oku tui pīkitai kiā Aú, neongo kua pekia, kā 'e ma'uli pē,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 kā ko ia 'oku ma'uli mo tui pīkitai kiā Aú 'e kailoa 'aupito mate ia, 'o ta'engata. 'Oku ke tui ki te me'a ko iá?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Pea iange ia, “'Io, 'Aliki; 'okou tui ko te Kalaisí 'ia Koe, ko te 'Alo 'o te 'Atuá, ko te Toko Taha kā ha'u ki māmaní.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Pea hili ange tana lea peheé, ne ina 'alu 'o ui ange 'ia Mele ko tono tehiná, 'o tala'i fakafufū kiā ia 'o pehē, “Kua me'a mai 'ia te Tangata'alikí, pea 'oku fia ma'u 'e Ia 'ou.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Pea 'i tana fanongo ki aí, ne'e tu'u leva ia, 'o 'alu kiā Ia.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Pea kua he'iki ai a'u 'ia Sīsū ki te koló, kā 'oku kei 'i te feitu'u ne'e fakafetaulaki ai 'ia Mā'ata kiā Iá.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Pea ko te kau Siu ne'e notou 'iā Mele 'i te falé, 'o fakafiamālie kiā iá, 'i te notou vakai ki te tu'u vave 'ia Mele 'o hū ki tu'á, ne'e notou mulimuli kiá ia, 'i te notou mahalo ko tana 'alu ki te fanualotó ke tangi ai.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Pea 'i te a'u leva 'ia Mele ki te feitu'u ne'e 'i ai 'ia Sīsuú, 'o mamata kiā Iá, ne'e tū'ulutui atu ia ki Tono va'é, 'o iange kiā ia, “'Aliki, ka ne Ke 'i heni, ne'e kailoa pekia si'aku tu'anga'ané.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Pea 'i te vakai atu 'e Sīsū kiā ia 'oku tangi, mo te kakai Siu ne'e ōmai mo iá, 'oku notou tangi, ne'e to'e Ia 'i Tono laumālié, mo mamahi,
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 pea iange 'e Ia, “Kua kotou telio 'oná 'i fea?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Pea ne'e tutulu 'ia Sīsū.
35 Jesus chorou.
36 Pea lea ai 'ia te kau Siú, “Vakai ange ā, tā ne'e lahi Tana 'ofa kiā Lāsalosí!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Kā ne pehē te notou 'ihi, “Ne kailoa koā mei lava pē te siana nei, 'ā ē ne'e faka'ā te mata 'o te kuí, ke ngaahi mo te tangata nei ke 'aua na'a mate?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ko te fakama'uli 'o Lāsalosí|alt="Jesus raising Lazarus" src="CN01768b.tif" size="col" ref="11:38-44" Pea tē to'e ai 'ia Sīsū 'i Tono lotó, mo 'alu atu ki te fanualotó. Pea ko te 'ana ia, pea ne'e tāpuni 'aki 'ia te maka.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Pea folafola ange 'e Sīsū, “To'o te maká.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “Ne'e kailoa koā ke Au tala'i atu: kāpau 'e ke tui, 'e ke mamata ki te lāngilangi 'o te 'Atuá?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Pea notou to'o leva 'ia te maká. Pea toki hanga ake 'e Sīsū Tono fofongá, 'o pehē, “'E Tamai, 'Okou fakafeta'i atu kote'uhí ne Ke ongo'i 'Oku.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Pea 'Okou 'ilo'i pē 'oku Ke ongo'i 'ia Au ma'u ai pē, kā ko Taku leá kote'uhí ko te fu'u kakai 'oku notou tutu'u nei, kote'uhí ke notou tui ko Koe kua Ke fekau mai 'Okú.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Pea hili ange Tana lea peheé, pea kalanga le'o lahi Ia, “Lāsalosi, tu'u mai ki tu'a!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Pea hū ki tu'a 'ia te pekiá, kua ha'i tono ongo va'é mo tono ongo nimá 'aki te 'ū tupenu, pea ko tono fofongá ne'e takatakai 'aki he holoholo. Pea folafola 'e Sīsū kiā nātou, “Vete ange ia, pea tukuange ke 'alu.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Pea ko te tokolahi 'o te kakai Siu ne'e ōmai kiā Melé, pea kua notou mamata ki te me'a ne'e fai 'e Sīsuú, ne'e notou tui pīkitai kiā Ia.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ka ne'e ō te notou 'ihi ki te kau Fālesí, 'o tala'i kiā nātou 'ia te 'ū me'a ne'e fai 'e Sīsuú.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ko ia ne'e fakataha 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí 'ia te Sanetalimí, 'o notou pehē, “Ko te ā he me'a 'e tou fai? He ko te tangata nei ko te me'a lahi Tana fai faka'ilonga maná.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kāpau 'e tou tuku noa'i ai pē 'Ona, 'e tui pīkitai kiā Ia 'ia te kakai kotoa pē, pea 'e ha'u 'ia te kau Lomá, 'o 'ave te tou fanuá mo te tou pule'angá fakatou'osi.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pea ko te notou toko taha, ko Kaiafasi, 'a ia ne'e Taula'aliki Lahi 'i te ta'u ko iá, ne'e pehē 'e ia kiā nātou, “Tā ko kōtoú 'oku kala kotou mama'i 'ilo'i he me'a!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kotou fakakaukau'i angé, 'oku sai ange kiā tātou ke mate he fe'i tangata 'e toko taha kote'uhí ko te kakaí, kae'aua na'a 'auha 'ia te pule'angá kātoa.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ka ne'e kailoa meiā ia pē 'ia te lea ko iá, kā ko te me'a 'i tana Taula'aliki Lahi 'i te ta'u ko iá, ko ia ne'e palōfisai ai, 'oku ene 'ia Sīsū ke pekia kote'uhí ko te pule'angá;
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 'o kailoa kote'uhí ko te pule'angá pē, kā kote'uhí foki ke fakatahataha'i 'ia te fānau 'a te 'Atuá kua mavetevete 'i mulí.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pea talu mei te 'aho ko iá ne'e notou fa'ufa'u ke tāmate'i 'Ona.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ko ia ai ne'e kailoa kei 'alu fakahāhā 'e Sīsū ki te ha'a Siú, kā ne 'alu Ia mei ai ki te tuku'utá, 'o ofi ki te toafá, ki te kolo ne'e hingoa ko 'Ifalemi, 'o nofo 'i ai mo Tana kau akó.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Pea kua ofi mai te taimi 'o te Pāsova 'a te ha'a Siú; pea ne'e ō ake he tokolahi ki Selusalema mei te tuku'utá 'i te he'iki ai hoko 'ia te kātoangá, kote'uhí ke fakama'a 'ia nātou.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Pea notou fekumi ai kiā Sīsū, 'o notou fetalanoa'aki 'i te notou tutu'u 'i te Temipalé, 'o pehē, “Ko te ā he kotou lau? 'Oku kotou pehē 'e kala 'aupito ha'u Ia ki te kātoangá?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pea ko 'eni, kua fai tu'utu'uni 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí, 'o pehē, kā 'i ai he taha 'oku 'ilo'i pe 'oku 'i fea Ia, ke fakahaa'i ange, kote'uhí ke notou puke'i 'Ona.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.