Hebreus 6

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko ia, tou tuku ā te fakamatala'i 'o te 'ū 'elemēniti faka-Kalaisí, kae tou tuiaki atu ki te haohaoá; 'o 'aua na'a tou tanupou ai pē te fakatomala mei te 'ū ngāue maté mo te tui ki te 'Atuá,
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 mo te tokāteline 'o te 'ū papitaisó mo te hilifaki nimá, mo te toetu'u 'o te pekiá mo te fakamaau ta'engatá.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Pea 'e tou fai ia, 'o kāpau 'e lelei ki te finangalo 'o te 'Atuá.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 He 'ilonga pē 'ia nātou ne fakamāmangia mu'a, mo kamata ki te me'a'ofa fakahēvaní, pea ne'e 'inasi 'i te Laumālie Mā'oni'oní,
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 pea ne'e kamata tono lelei 'o te Folafola 'a te 'Atuá, mo te 'ū ivi 'o te maama kaha'ú,
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 kae notou hinga pē, 'oku kailoa 'aupito lava ke toe fakafo'ou 'ia nātou ia ke notou fakatomala, 'i te notou kalusefai fo'ou kiā nātou 'ia te 'Alo 'o te 'Atuá, 'o fai fakahāhā pē tono fakamaa'í.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 He ko te kelekele, 'a ia kua ina inumia 'ia te 'ua 'oku fa'a tō ki aí, pea fakatupu ai he 'ū 'akau 'oku 'aonga kiā nātou 'oku ngoue'i iá, 'oku fai tāpuakina 'ia te kelekele ko iá 'e te 'Atuá;
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 kae kā tupu mei ai 'ia te 'akau talatala mo te talatala'āmoa, 'oku si'aki leva ia, pea kua ofi tono fakamala'iá; 'a ia ko tono iku'angá ko te vela.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Kā neongo foki kua motou lea pehē, kā 'oku motou mātu'aki tui, si'aku 'ofa'anga, 'e 'a kōtou 'ia te 'ū lelei nā, 'io, ko te 'ū me'a 'oku hoa mo te fakama'ulí.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 He tala'i'eaí 'oku kala faitotonu 'e te 'Atuá ke Ina fakangalo'i 'ia te kotou ngāué, mo te 'ofa ki Tono huafá 'a ia kua kotou fakahaa'í 'i te kotou tokoni ki te kakai lotú, 'a ia foki 'oku kotou kei faí.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Kā 'oku motou faka'amu ke kotou taki taha fakahaa'i he feinga hangē ko iá, ke fakapapau'i te kotou fakatu'amalié, 'o a'u ki te ngata'angá,
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 kote'uhí ke 'aua 'e kotou hoko ko te kau fakapikopiko, kā ko te kau fa'ifa'itaki ki te kakai kua notou hokosi 'ia te 'ū tala'ofá 'i te tui mo te kītaki.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 He ne'e tala'ofa 'e te 'Atuá kiā 'Ēpalahame, pea 'i te kailoa he toko taha mā'olunga ake ke Ina fuakava ki ai, ko ia ne Ina fuakava 'iā Ia pē,
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 'o pehē, “Ko au ē 'e Au mātu'aki tāpuaki'i 'ou, pea 'e Au mātu'aki fakatokolahi'i 'ou.”
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Pea ko ia ai, ne'e kītaki ia, 'o lava'i te me'a ne'e tala'ofa ange 'e te 'Atuá.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 He 'oku fuakava 'e te kakaí 'iā Ia 'oku mā'olungá, pea kā 'i ai he notou fakakikihi, 'oku fakangata 'aki he fuakava, pea pau ai 'ia te me'á.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Ko ia, ko te 'Atuá, 'i Tana finangalo ke 'āsili hā ki te kau 'ea 'o te tala'ofá tono kala māliliu Tono finangaló, ko ia ne Ina fakamo'oni 'aki he fuakava,
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 kote'uhiā, ko te me'a 'i te 'i ai te ongo me'a 'oku kala māliliu 'e uá, 'a ē ne'e kailoa 'aupito lava ke lohi ai 'e te 'Atuá, ko ia ke 'i ai he tou tokoni mālohi, 'ia tātou kua tou hola hūfangá ke puke ki te 'amanaki lelei kua tuku 'i te tou 'aó;
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 'ia te 'amanaki ko ia 'oku tou ma'u mo'o taula 'o te tou laumālié, ko te taula mālohi mo ma'uma'uluta, pea kua hū atu ki te loto puipuí;
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 'a ia kua hū ki ai 'e Sīsū ma'a tātou, ko te tou Takimu'á, 'i Tana hoko ko te Taula'aliki Lahi 'o ta'engata 'i te lakanga 'o Melekisētekí.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.