Hebreus 6
num (NUM) vs NVI
1 Ko ia, tou tuku ā te fakamatala'i 'o te 'ū 'elemēniti faka-Kalaisí, kae tou tuiaki atu ki te haohaoá; 'o 'aua na'a tou tanupou ai pē te fakatomala mei te 'ū ngāue maté mo te tui ki te 'Atuá,
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 mo te tokāteline 'o te 'ū papitaisó mo te hilifaki nimá, mo te toetu'u 'o te pekiá mo te fakamaau ta'engatá.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Pea 'e tou fai ia, 'o kāpau 'e lelei ki te finangalo 'o te 'Atuá.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 He 'ilonga pē 'ia nātou ne fakamāmangia mu'a, mo kamata ki te me'a'ofa fakahēvaní, pea ne'e 'inasi 'i te Laumālie Mā'oni'oní,
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 pea ne'e kamata tono lelei 'o te Folafola 'a te 'Atuá, mo te 'ū ivi 'o te maama kaha'ú,
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 kae notou hinga pē, 'oku kailoa 'aupito lava ke toe fakafo'ou 'ia nātou ia ke notou fakatomala, 'i te notou kalusefai fo'ou kiā nātou 'ia te 'Alo 'o te 'Atuá, 'o fai fakahāhā pē tono fakamaa'í.
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 He ko te kelekele, 'a ia kua ina inumia 'ia te 'ua 'oku fa'a tō ki aí, pea fakatupu ai he 'ū 'akau 'oku 'aonga kiā nātou 'oku ngoue'i iá, 'oku fai tāpuakina 'ia te kelekele ko iá 'e te 'Atuá;
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 kae kā tupu mei ai 'ia te 'akau talatala mo te talatala'āmoa, 'oku si'aki leva ia, pea kua ofi tono fakamala'iá; 'a ia ko tono iku'angá ko te vela.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Kā neongo foki kua motou lea pehē, kā 'oku motou mātu'aki tui, si'aku 'ofa'anga, 'e 'a kōtou 'ia te 'ū lelei nā, 'io, ko te 'ū me'a 'oku hoa mo te fakama'ulí.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 He tala'i'eaí 'oku kala faitotonu 'e te 'Atuá ke Ina fakangalo'i 'ia te kotou ngāué, mo te 'ofa ki Tono huafá 'a ia kua kotou fakahaa'í 'i te kotou tokoni ki te kakai lotú, 'a ia foki 'oku kotou kei faí.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Kā 'oku motou faka'amu ke kotou taki taha fakahaa'i he feinga hangē ko iá, ke fakapapau'i te kotou fakatu'amalié, 'o a'u ki te ngata'angá,
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 kote'uhí ke 'aua 'e kotou hoko ko te kau fakapikopiko, kā ko te kau fa'ifa'itaki ki te kakai kua notou hokosi 'ia te 'ū tala'ofá 'i te tui mo te kītaki.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 He ne'e tala'ofa 'e te 'Atuá kiā 'Ēpalahame, pea 'i te kailoa he toko taha mā'olunga ake ke Ina fuakava ki ai, ko ia ne Ina fuakava 'iā Ia pē,
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 'o pehē, “Ko au ē 'e Au mātu'aki tāpuaki'i 'ou, pea 'e Au mātu'aki fakatokolahi'i 'ou.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Pea ko ia ai, ne'e kītaki ia, 'o lava'i te me'a ne'e tala'ofa ange 'e te 'Atuá.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 He 'oku fuakava 'e te kakaí 'iā Ia 'oku mā'olungá, pea kā 'i ai he notou fakakikihi, 'oku fakangata 'aki he fuakava, pea pau ai 'ia te me'á.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Ko ia, ko te 'Atuá, 'i Tana finangalo ke 'āsili hā ki te kau 'ea 'o te tala'ofá tono kala māliliu Tono finangaló, ko ia ne Ina fakamo'oni 'aki he fuakava,
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 kote'uhiā, ko te me'a 'i te 'i ai te ongo me'a 'oku kala māliliu 'e uá, 'a ē ne'e kailoa 'aupito lava ke lohi ai 'e te 'Atuá, ko ia ke 'i ai he tou tokoni mālohi, 'ia tātou kua tou hola hūfangá ke puke ki te 'amanaki lelei kua tuku 'i te tou 'aó;
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 'ia te 'amanaki ko ia 'oku tou ma'u mo'o taula 'o te tou laumālié, ko te taula mālohi mo ma'uma'uluta, pea kua hū atu ki te loto puipuí;
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 'a ia kua hū ki ai 'e Sīsū ma'a tātou, ko te tou Takimu'á, 'i Tana hoko ko te Taula'aliki Lahi 'o ta'engata 'i te lakanga 'o Melekisētekí.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.