Hebreus 3

num (NUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko ia ai, 'e kāinga mā'oni'oni, si'i kau 'i te ui mei langi, kotou tokanga'i 'ia te 'Apōsetolo mo te Taula'aliki Lahi 'o te lotu 'oku tou tu'uakí, 'io, 'ia Sīsū.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Ne Ina anga-tonu kiā Ia ne'e fakanofo Iá, hangē ko te anga-tonu 'a Mōsese 'i te 'api kotoa 'o Tana 'Afió.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 He kua lau 'ia Sīsū ko 'ení kua taau mo te fakahīkihiki lahi ange 'iā Mōsese, ke hoa mo te lahi ake te mahu'inga 'O'ona ne'e langa te 'apí, 'i te mahu'inga 'o te 'apí.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 He ko te fale kotoa pē ne'e langa he tangata; kā ko te 'Atuá ko Ia ne'e langa 'ia te me'a kotoa pē.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Pea ne'e anga-tonu mo'oni 'ia Mōsese 'i te fale kotoa 'o Tana 'Afió; ko te tamaio'aliki pē, mo'o fakamo'oni ki te 'ū me'a kā folafola 'aki 'āmuli;
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 kā ko te anga-tonu 'a Kalaisí, ko te fai he 'Alo 'oku pule ki te fale 'o Tana 'Afió. Pea ko Tono falé 'ia tātou, 'o kāpau 'e tou kuku ma'u 'o a'u ki te ngata'angá 'ia te tou lotolahí, mo te fiafia 'i te fakatu'amalie kua tou ma'ú.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ko ia, hangē ko te Folafola 'a te Laumālie Mā'oni'oní,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 'aua na'a fakafefeka te kotou lotó,
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 'ā ē ne 'ahi'ahi'i ai 'Oku 'e te kotou mātu'á,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ko ia ne Au 'ita ki te to'utangata nei, pea U pehē,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Ko ia ne Au fuakava ai 'i Taku 'itá,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ko ia, kotou vakai, 'e kāinga, na'a 'i ai 'i te kotou toko taha he loto kovi, he ta'etui, 'a ia 'oku mavahe mei te 'Atua 'oku ma'ulí.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Kae kotou feenginaki'aki pē, 'o hokohoko 'aho pē, lolotonga 'oku kei lau ko te “'Aho nei”, talia na'a fakafefeka he kotou taha 'i te kākā 'a te angahalá.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 He kua tou hoko ko te kau 'inasi 'iā Kalaisi, kāpau 'oku tou kuku ma'u 'o a'u ki te ngata'angá 'ia te lotopau ne'e tou kamata 'akí.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Ko te lau 'eni 'a te Folafolá,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 He ko ai 'ia nātou ne'e fanongo kae fakatupu houhau pē? 'Ē, 'oku kala koā ko nātou kotoa pē ne'e 'alu atu mei 'Isipite 'iā Mōsesé?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Pea ko ai ne Ina houhau ki ai 'o fāngofulu ta'ú? 'Oku kala koā ko nātou ko 'ē ne'e angahalá, 'a ē ne'e makulu te notou 'ū 'anga'angá 'i te toafá?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Pea ko ai 'ia nātou ne Ina fuakava ki ai, 'e kala notou hū ki Tono mālōlō'angá? 'Oku kala koā ko nātou ne'e talangata'á?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Pea 'oku tou 'ilo'i, ne'e kala notou lava ke huú, kote'uhí ko te ta'etuí.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.