Hebreus 2
num (NUM) vs NVT
1 Ko te me'a ia 'oku totonu ke 'āsili ai te tou tokanga lahi ki te 'ū me'a kua ongo maí, na'a 'iloangé 'e tou hē mei ai.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 He kāpau ne'e tu'u ma'u 'ia te lea ne lea 'aki 'e te kau 'āngeló, pea ko te maumau pe talangata'a kotoa pē ne'e tō kiā ia tono totongi totonú,
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 pea 'e tou hao fefe'aki 'ia tātou, kāpau kua tou ta'etokanga ki te fakama'uli kua pehē fau? He ne'e kamata tono fakahaá 'e te 'Alikí, pea ne'e fakapapau kiā tātou 'e nātou ne'e fanongo ki aí.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Pea ne'e kaungā fakamo'oni foki 'e te 'Atuá 'aki he 'ū faka'ilonga, mo te 'ū me'a fakaofo, mo te 'ū mana kehekehe, kae'uma'ā 'ia te 'ū me'a'ofa 'a te Laumālie Mā'oni'oní, ne'e tufatufa 'o fakatatau ki te finangalo 'o Tana 'Afió.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 He tala'i'eaí ne Ina tuku ki lalo ki te kau 'āngeló 'ia te maama kaha'ú, 'a ia 'oku tou lea ki aí.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Kā 'oku fakapapau mai he toko taha 'i te potu 'e taha 'o pehē,
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Ne Ke tuku 'ona ke mā'ulalo si'i pē 'i te kau 'āngeló;
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Ne Ke tuku ki To'oná lalo va'e 'ia te 'ū me'a kotoa pē.”
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Kā 'oku tou mamata kiā Sīsū kua fakakalauni 'aki 'ia te lāngilangi mo te faka'apa'apa'ina, kote'uhí ko Tana kātaki'i te mamahi 'o te pekiá, pea ne'e ngaahi ke mā'ulalo si'i pē 'i te kau 'āngeló, kote'uhí 'i te 'ofa 'a te 'Atuá ke Ina kamata'i 'ia te maté ma'a te tangata kotoa pē.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 He ne'e taau mo Tana 'Afió, 'a ia 'oku Ma'ana 'ia te me'a kotoa pē, pea 'oku fou 'iā Ia 'ia te me'a kotoa pē, ke Ina taki ki te lāngilangí he 'ū foha tokolahi, 'i Tana fakahaohaoa'i 'ia te Takimu'a 'o te notou fakama'ulí 'i Tana kātaki'i 'ia te 'ū mamahí.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 He ko Ia 'oku fakatāpuí, mo nātou kua tapuí, 'oku notou taha pē kotoa pē; ko tono 'uhinga foki ia 'oku kala Ina mā ai ke lau 'ia nātou ko te kāinga, 'i Tana pehē,
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 “'E Au fakahā Tou huafá ki Toku kāingá;
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Pea 'oku toe pehē Ia,
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 'Āua; kote'uhí ko te 'inasi te fānaú 'i te toto mo te kakanó, pehē ne'e 'inasi mo Ia foki 'i te ongo me'a ko iá; kote'uhí, ko te me'a 'i Tana maté, ke Ina fakaka'anga ai 'ia te toko taha 'a ē 'oku 'a'ana te mālohi 'o te maté, 'a ia ko te tēvoló;
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 pea ke Ina fakatau'atāina'i 'ia te fa'ahinga kotoa pē kua notou ma'uli 'aki te nofo pōpulá, 'i te notou manahē ki te maté.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 He tala'i'eaí ko he kau 'āngelo ia 'oku Ina pukenima'í, kā ko te hako 'o 'Ēpalahamé.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ko ia ai ne'e pau ke fakatatau 'Ona mo Tono kāingá 'i te me'a kotoa pē, kote'uhí ke hoko ai Ia ko he Taula'aliki Lahi 'oku 'ofangafua mo anga-tonu, ke Ina tokanga ki te notou 'ū me'a mo te 'Atuá, kote'uhí ke Ina fai 'ia te fakaleleí mo'o te angahala 'a te kakaí.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 He ko te me'a ki Tana mamahi 'i Tono 'ahi'ahi'i 'O'oná, 'oku Ina malava ai ke tokoni kiā natou 'oku 'ahi'ahi'í.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.