Hebreus 2

num (NUM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ko te me'a ia 'oku totonu ke 'āsili ai te tou tokanga lahi ki te 'ū me'a kua ongo maí, na'a 'iloangé 'e tou hē mei ai.
1 Portanto, convém-nos atentar, com mais diligência, para as coisas que já temos ouvido, para que, em tempo algum, nos desviemos delas.
2 He kāpau ne'e tu'u ma'u 'ia te lea ne lea 'aki 'e te kau 'āngeló, pea ko te maumau pe talangata'a kotoa pē ne'e tō kiā ia tono totongi totonú,
2 Porque, se a palavra falada pelos anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu a justa retribuição,
3 pea 'e tou hao fefe'aki 'ia tātou, kāpau kua tou ta'etokanga ki te fakama'uli kua pehē fau? He ne'e kamata tono fakahaá 'e te 'Alikí, pea ne'e fakapapau kiā tātou 'e nātou ne'e fanongo ki aí.
3 como escaparemos nós, se não atentarmos para uma tão grande salvação, a qual, começando a ser anunciada pelo Senhor, foi-nos, depois, confirmada pelos que a ouviram;
4 Pea ne'e kaungā fakamo'oni foki 'e te 'Atuá 'aki he 'ū faka'ilonga, mo te 'ū me'a fakaofo, mo te 'ū mana kehekehe, kae'uma'ā 'ia te 'ū me'a'ofa 'a te Laumālie Mā'oni'oní, ne'e tufatufa 'o fakatatau ki te finangalo 'o Tana 'Afió.
4 testificando também Deus com eles, por sinais, e milagres, e várias maravilhas, e dons do Espírito Santo, distribuídos por sua vontade?
5 He tala'i'eaí ne Ina tuku ki lalo ki te kau 'āngeló 'ia te maama kaha'ú, 'a ia 'oku tou lea ki aí.
5 Porque não foi aos anjos que sujeitou o mundo futuro, de que falamos;
6 Kā 'oku fakapapau mai he toko taha 'i te potu 'e taha 'o pehē,
6 mas, em certo lugar, testificou alguém, dizendo: Que é o homem, para que dele te lembres? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Ne Ke tuku 'ona ke mā'ulalo si'i pē 'i te kau 'āngeló;
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, de glória e de honra o coroaste e o constituíste sobre as obras de tuas mãos.
8 Ne Ke tuku ki To'oná lalo va'e 'ia te 'ū me'a kotoa pē.”
8 Todas as coisas lhe sujeitaste debaixo dos pés. Ora, visto que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que lhe não esteja sujeito. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas;
9 Kā 'oku tou mamata kiā Sīsū kua fakakalauni 'aki 'ia te lāngilangi mo te faka'apa'apa'ina, kote'uhí ko Tana kātaki'i te mamahi 'o te pekiá, pea ne'e ngaahi ke mā'ulalo si'i pē 'i te kau 'āngeló, kote'uhí 'i te 'ofa 'a te 'Atuá ke Ina kamata'i 'ia te maté ma'a te tangata kotoa pē.
9 vemos, porém, coroado de glória e de honra aquele Jesus que fora feito um pouco menor do que os anjos, por causa da paixão da morte, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 He ne'e taau mo Tana 'Afió, 'a ia 'oku Ma'ana 'ia te me'a kotoa pē, pea 'oku fou 'iā Ia 'ia te me'a kotoa pē, ke Ina taki ki te lāngilangí he 'ū foha tokolahi, 'i Tana fakahaohaoa'i 'ia te Takimu'a 'o te notou fakama'ulí 'i Tana kātaki'i 'ia te 'ū mamahí.
10 Porque convinha que aquele, para quem são todas as coisas e mediante quem tudo existe, trazendo muitos filhos à glória, consagrasse, pelas aflições, o Príncipe da salvação deles.
11 He ko Ia 'oku fakatāpuí, mo nātou kua tapuí, 'oku notou taha pē kotoa pē; ko tono 'uhinga foki ia 'oku kala Ina mā ai ke lau 'ia nātou ko te kāinga, 'i Tana pehē,
11 Porque, assim o que santifica como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 “'E Au fakahā Tou huafá ki Toku kāingá;
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Pea 'oku toe pehē Ia,
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E outra vez: Eis-me aqui a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 'Āua; kote'uhí ko te 'inasi te fānaú 'i te toto mo te kakanó, pehē ne'e 'inasi mo Ia foki 'i te ongo me'a ko iá; kote'uhí, ko te me'a 'i Tana maté, ke Ina fakaka'anga ai 'ia te toko taha 'a ē 'oku 'a'ana te mālohi 'o te maté, 'a ia ko te tēvoló;
14 E, visto como os filhos participam da carne e do sangue, também ele participou das mesmas coisas, para que, pela morte, aniquilasse o que tinha o império da morte, isto é, o diabo,
15 pea ke Ina fakatau'atāina'i 'ia te fa'ahinga kotoa pē kua notou ma'uli 'aki te nofo pōpulá, 'i te notou manahē ki te maté.
15 e livrasse todos os que, com medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 He tala'i'eaí ko he kau 'āngelo ia 'oku Ina pukenima'í, kā ko te hako 'o 'Ēpalahamé.
16 Porque, na verdade, ele não tomou os anjos, mas tomou a descendência de Abraão.
17 Ko ia ai ne'e pau ke fakatatau 'Ona mo Tono kāingá 'i te me'a kotoa pē, kote'uhí ke hoko ai Ia ko he Taula'aliki Lahi 'oku 'ofangafua mo anga-tonu, ke Ina tokanga ki te notou 'ū me'a mo te 'Atuá, kote'uhí ke Ina fai 'ia te fakaleleí mo'o te angahala 'a te kakaí.
17 Pelo que convinha que, em tudo, fosse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote naquilo que é de Deus, para expiar os pecados do povo.
18 He ko te me'a ki Tana mamahi 'i Tono 'ahi'ahi'i 'O'oná, 'oku Ina malava ai ke tokoni kiā natou 'oku 'ahi'ahi'í.
18 Porque, naquilo que ele mesmo, sendo tentado, padeceu, pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.