Hebreus 12

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko ia ai, ko te me'a 'i te kāpui 'ia tātou 'e te kau fakamo'oni 'oku tokolahi pehē fau, ko ia ai ke tou hu'ihu'i te fakamamafa kotoa pē, mo te angahala 'oku tou ma'uangafua ki aí, pea tou kītaki atu te tou lelé 'i te fakapuepue kua teuteu mai kiā tātoú;
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 'o tou sio fakamama'u atu ki te Takimu'á 'i te tui mo tono Fakaa'ú, 'io, 'ia Sīsū; 'a ia, ko te me'a ke ma'u 'e Ia 'ia te fiafia ne'e teuteu kiā Iá, ko ia ne Ina kātaki 'ia te mate kalusefaí, ne'e kala Ina toka'i Tono fakamaa'í, pea kua Ina nofo ifo foki mei te to'omata'u 'o te taloni 'o te 'Atuá.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Ke kotou tokanga'i 'ia Ia ne Ina kātaki 'ia te fu'u angatu'u pehē fau mei te kau angahalá kiā Iá, talia na'a kotou fiu mo vaivai 'i te kotou laumālié.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Kua he'iki ai kotou talitu'u 'o a'u ki te mate, 'i te kotou fekuki mo te angahalá.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Pea kua ngalo 'aupito 'iā kōtou te akonaki 'a ia 'oku lea kiā kōtou hangē he fānaú,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 He ko ia 'oku 'ofa ki ai 'e te 'Alikí, 'a ē 'oku kinisi 'e Iá;
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Ko te kotou kinisí ia 'oku kotou kātaki nā, 'a ia 'oku fai 'e te 'Atuá kiā kōtou 'o taau mo te 'ū foha. He ko fea ia he foha 'a ē 'oku kailoa kinisi 'e tana tamaí?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 He kāpau leva 'oku kotou 'ata'atā mei te kinisí, 'a ē kua 'inasi ai kotoa peé, pea tā ko te koto tupu fe'auaki 'ia kōtou, pea 'oku kala ko te fānau.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Kae'uma'ā, ne'e kinisi 'ia tātou 'e te tou kau tamai fakasinó, pea ne'e tou faka'apa'apa ki ai; tono kailoa koā taau ange noa pē te tou anganofo ki te Tamai 'o te 'ū laumālié, kae tou ma'uli?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 'Io, ko te tou tamai fakasinó ne'e notou kinisi 'ia tātou 'o 'aho si'i pē, 'o fakatatau ki te me'a ne'e hā lelei kiā nātoú; kā ko te Toko Taha ko 'ē, ko te fai ke 'aonga mo'oni, kote'uhiā ke tou kau 'i te mā'oni'oni 'A'aná.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Pea ko 'eni, kā fai he kinisi, tala'i'eaí 'oku tou ongo'i leva ko te me'a fakafiafia ia, kaikehe, ko te me'a fakamamahi; kae hili ange iá 'oku tupu ai 'ia te fua fakamelino 'o te mā'oni'oní kiā nātou kua akonakina aí.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Ko ia, kotou 'ai ke mafao 'ia te 'ū nima 'oku tāupé, mo te 'ū tui 'oku vaivaí;
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 pea ngaahi he 'alu'anga totonu ki te kotou va'é, kote'uhí ke 'aua na'a fakahee'i 'ia te si'i ketú, kae fakama'uli mu'a ia.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Tuli ke kotou melino mo te kakai kotoa pē; pea ki te mā'oni'oní, 'a ia kā kala ma'u, 'e kailoa mamata he taha ki te 'Alikí.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Kotou vakavakai lelei, na'a 'i ai he taha kua kailoa ina ma'u te kelesi 'a te 'Atuá; 'io, na'a 'i ai he aka kona 'oku tupu ake 'o fakafiu'i 'ia kōtou, pea pihia ai tono kotoa;
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 'io, na'a 'oku 'i ai he taha fe'auaki, pē he taha 'oku anga-kovi mo ta'elotu, hangē ko 'Īsoá, 'a ē ne ina fakatau ki te fe'i me'akai pē taha 'ia te tu'unga hoko ne'e 'o'oná.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 He 'oku kotou 'ilo'i, 'i te hili ko iá pea loto mo ia foki ke tō mo'ona 'ia te tāpuakí, kae ina teke'i peé; 'io, ne'e kala ina 'ilo'i he ava ki hana fakamatala, neongo ne ina kumi hākili ki ai, mo tangi lo'imata.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 He tala'i'eaí kua kotou 'unu'unu ki te me'a 'oku alasi, mo te afi kua tutu, pē he loa mo te fakapō'uli mo te afā,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 pe ki te le'o 'o te talupite mo te ongo mai he 'ū fe'i folafola; 'a ia 'i te fanongo ki ai 'e te kakaí ne'e notou kole, ke 'aua na'a toe fai mai he lea kiā nātou;
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 he ne'e kala notou kātaki 'ia te me'a ne'e tu'utu'uní, “Neongo ko he monumanu pē 'e lave ki te ma'ungá, kā 'e tolomaka'i.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 'Io, ne'e pehē tono faka'ilifia 'o te me'a ne'e haá, ko ia ne'e pehē ai 'e Mōsese, “'Okou manahē 'aupito mo tetetete.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Kā kua kotou 'unu'unu ki te ma'unga ko Saioné, mo te kolo 'o te 'Atua Ma'ulí ko Selusalema fakalangi, pea ki te kau 'āngelo tokolahi ta'efa'alaua,
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 ko te kātoanga mo te fakataha 'o te kau 'uluaki foha kua tohi 'i langí, pea ki te 'Atuá ko te Fakamaau 'o te kakai kotoa pē, pea ki te 'ū laumālie 'o te kau anga-tonu kua fakahaohaoá,
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 pea kiā Sīsū ko te Fakalaloa 'o te Fuakava Fo'oú, pea ki te ta'ata'a luluku, 'a ia 'oku ina lea 'o lelei ake 'iā 'Ēpeli.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 'Ē, vakai ke 'aua na'a kotou fakafisinga'i 'ia te Toko Taha 'oku lea nei. He kāpau ne'e kala hao 'e nātou, 'i te notou fakafisi kiā ia ne'e folafola mai 'i māmaní, huanoa 'ia tāua, kāpau 'e tā fulitu'a kiā Ia 'oku folafola mei hēvaní.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 'I te taimi ko iá ne'e lulu'i ai 'e Tono le'ó 'ia māmani, kā 'i te taimi neí kua tala'ofa Ia 'o pehē, “'Oku toe tu'a taha pē Taku lulú, 'a ia 'e kailoa fai ki māmani pē, kā ki hēvani foki.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Pea ko te lea ko ia, “'Oku toe tu'a taha peé,” 'oku ina fakahā tono 'ave 'o te 'ū me'a 'oku lulu'í, he ko te 'ū me'a kua ngaahi; kote'uhiā ke tu'u ai pē 'ia te 'ū me'a 'oku kailoa fa'a lulu'í.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Ko ia ko te me'a 'i te tou ma'u he pule'anga 'a ē 'e kala fa'a lulu'í, ke tou fakafeta'i mu'a, pea tou fai ai ki te 'Atuá he ngāue 'e Ina hōhō'ina 'i aí, fai mo te faka'apa'apa mo te manahē,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 he ko te tou 'Atuá ko te afi faka'auha.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.