Hebreus 12
num (NUM) vs BKJ
1 Ko ia ai, ko te me'a 'i te kāpui 'ia tātou 'e te kau fakamo'oni 'oku tokolahi pehē fau, ko ia ai ke tou hu'ihu'i te fakamamafa kotoa pē, mo te angahala 'oku tou ma'uangafua ki aí, pea tou kītaki atu te tou lelé 'i te fakapuepue kua teuteu mai kiā tātoú;
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 'o tou sio fakamama'u atu ki te Takimu'á 'i te tui mo tono Fakaa'ú, 'io, 'ia Sīsū; 'a ia, ko te me'a ke ma'u 'e Ia 'ia te fiafia ne'e teuteu kiā Iá, ko ia ne Ina kātaki 'ia te mate kalusefaí, ne'e kala Ina toka'i Tono fakamaa'í, pea kua Ina nofo ifo foki mei te to'omata'u 'o te taloni 'o te 'Atuá.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Ke kotou tokanga'i 'ia Ia ne Ina kātaki 'ia te fu'u angatu'u pehē fau mei te kau angahalá kiā Iá, talia na'a kotou fiu mo vaivai 'i te kotou laumālié.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Kua he'iki ai kotou talitu'u 'o a'u ki te mate, 'i te kotou fekuki mo te angahalá.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Pea kua ngalo 'aupito 'iā kōtou te akonaki 'a ia 'oku lea kiā kōtou hangē he fānaú,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 He ko ia 'oku 'ofa ki ai 'e te 'Alikí, 'a ē 'oku kinisi 'e Iá;
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Ko te kotou kinisí ia 'oku kotou kātaki nā, 'a ia 'oku fai 'e te 'Atuá kiā kōtou 'o taau mo te 'ū foha. He ko fea ia he foha 'a ē 'oku kailoa kinisi 'e tana tamaí?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 He kāpau leva 'oku kotou 'ata'atā mei te kinisí, 'a ē kua 'inasi ai kotoa peé, pea tā ko te koto tupu fe'auaki 'ia kōtou, pea 'oku kala ko te fānau.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Kae'uma'ā, ne'e kinisi 'ia tātou 'e te tou kau tamai fakasinó, pea ne'e tou faka'apa'apa ki ai; tono kailoa koā taau ange noa pē te tou anganofo ki te Tamai 'o te 'ū laumālié, kae tou ma'uli?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 'Io, ko te tou tamai fakasinó ne'e notou kinisi 'ia tātou 'o 'aho si'i pē, 'o fakatatau ki te me'a ne'e hā lelei kiā nātoú; kā ko te Toko Taha ko 'ē, ko te fai ke 'aonga mo'oni, kote'uhiā ke tou kau 'i te mā'oni'oni 'A'aná.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Pea ko 'eni, kā fai he kinisi, tala'i'eaí 'oku tou ongo'i leva ko te me'a fakafiafia ia, kaikehe, ko te me'a fakamamahi; kae hili ange iá 'oku tupu ai 'ia te fua fakamelino 'o te mā'oni'oní kiā nātou kua akonakina aí.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Ko ia, kotou 'ai ke mafao 'ia te 'ū nima 'oku tāupé, mo te 'ū tui 'oku vaivaí;
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 pea ngaahi he 'alu'anga totonu ki te kotou va'é, kote'uhí ke 'aua na'a fakahee'i 'ia te si'i ketú, kae fakama'uli mu'a ia.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Tuli ke kotou melino mo te kakai kotoa pē; pea ki te mā'oni'oní, 'a ia kā kala ma'u, 'e kailoa mamata he taha ki te 'Alikí.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Kotou vakavakai lelei, na'a 'i ai he taha kua kailoa ina ma'u te kelesi 'a te 'Atuá; 'io, na'a 'i ai he aka kona 'oku tupu ake 'o fakafiu'i 'ia kōtou, pea pihia ai tono kotoa;
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 'io, na'a 'oku 'i ai he taha fe'auaki, pē he taha 'oku anga-kovi mo ta'elotu, hangē ko 'Īsoá, 'a ē ne ina fakatau ki te fe'i me'akai pē taha 'ia te tu'unga hoko ne'e 'o'oná.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 He 'oku kotou 'ilo'i, 'i te hili ko iá pea loto mo ia foki ke tō mo'ona 'ia te tāpuakí, kae ina teke'i peé; 'io, ne'e kala ina 'ilo'i he ava ki hana fakamatala, neongo ne ina kumi hākili ki ai, mo tangi lo'imata.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 He tala'i'eaí kua kotou 'unu'unu ki te me'a 'oku alasi, mo te afi kua tutu, pē he loa mo te fakapō'uli mo te afā,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 pe ki te le'o 'o te talupite mo te ongo mai he 'ū fe'i folafola; 'a ia 'i te fanongo ki ai 'e te kakaí ne'e notou kole, ke 'aua na'a toe fai mai he lea kiā nātou;
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 he ne'e kala notou kātaki 'ia te me'a ne'e tu'utu'uní, “Neongo ko he monumanu pē 'e lave ki te ma'ungá, kā 'e tolomaka'i.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 'Io, ne'e pehē tono faka'ilifia 'o te me'a ne'e haá, ko ia ne'e pehē ai 'e Mōsese, “'Okou manahē 'aupito mo tetetete.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Kā kua kotou 'unu'unu ki te ma'unga ko Saioné, mo te kolo 'o te 'Atua Ma'ulí ko Selusalema fakalangi, pea ki te kau 'āngelo tokolahi ta'efa'alaua,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 ko te kātoanga mo te fakataha 'o te kau 'uluaki foha kua tohi 'i langí, pea ki te 'Atuá ko te Fakamaau 'o te kakai kotoa pē, pea ki te 'ū laumālie 'o te kau anga-tonu kua fakahaohaoá,
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 pea kiā Sīsū ko te Fakalaloa 'o te Fuakava Fo'oú, pea ki te ta'ata'a luluku, 'a ia 'oku ina lea 'o lelei ake 'iā 'Ēpeli.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 'Ē, vakai ke 'aua na'a kotou fakafisinga'i 'ia te Toko Taha 'oku lea nei. He kāpau ne'e kala hao 'e nātou, 'i te notou fakafisi kiā ia ne'e folafola mai 'i māmaní, huanoa 'ia tāua, kāpau 'e tā fulitu'a kiā Ia 'oku folafola mei hēvaní.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 'I te taimi ko iá ne'e lulu'i ai 'e Tono le'ó 'ia māmani, kā 'i te taimi neí kua tala'ofa Ia 'o pehē, “'Oku toe tu'a taha pē Taku lulú, 'a ia 'e kailoa fai ki māmani pē, kā ki hēvani foki.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Pea ko te lea ko ia, “'Oku toe tu'a taha peé,” 'oku ina fakahā tono 'ave 'o te 'ū me'a 'oku lulu'í, he ko te 'ū me'a kua ngaahi; kote'uhiā ke tu'u ai pē 'ia te 'ū me'a 'oku kailoa fa'a lulu'í.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Ko ia ko te me'a 'i te tou ma'u he pule'anga 'a ē 'e kala fa'a lulu'í, ke tou fakafeta'i mu'a, pea tou fai ai ki te 'Atuá he ngāue 'e Ina hōhō'ina 'i aí, fai mo te faka'apa'apa mo te manahē,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 he ko te tou 'Atuá ko te afi faka'auha.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.