Gálatas 2

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pea 'osi te ta'u 'e hongofulu mā fā, pea u toe 'alu ake ki Selusalema fakataha mo Pānepasa; pea ne au 'ave foki mo Taitusi.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Pea ko taku 'alu ko iá ko te fakahā mei te 'Atuá ke au 'alu. Pea ne au faka'ilo atu kiā nātou 'ia te ongoongolelei 'okou malanga 'aki 'eni ki te Senitailé, kae fakaemātou pē mo te kau tu'ukimu'á, na'a 'iloangé 'e iku launoa 'ia te lele 'okou faí, pe ne au faí.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ka na'a mo Taitusi, 'ā ē ne'e 'alu mo aú, neongo ko te Kalisi, kā ne kailoa fakamālohi'i 'ona ia ke kamu;
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 kā kote'uhí pē ko te kau lotu lohi ne moulu mai, 'o notou tolotolo mai ke mataki'i te tau'atāina 'oku tou ma'u 'iā Kalaisi Sīsuú, kae notou feinga ke fakapōpula'i 'aupito 'ia tātou.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Ka ne'e kailoa motou mama'i fakavaivai kiā nātou he fe'i mōmeniti 'e taha, kote'uhí ke nofo ma'u kiā kōtou 'ia te mo'oni 'o te ongoongoleleí.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Kā ko te me'a kiā nātou kua lau ko he me'á, (ko ia ai pē pe ne'e notou fefe'aki 'i mu'a, he ko te ā ia kiā au? tala'i'eaí 'oku filifilimānako 'ia te 'Atuá ki te tangata;) seuke, ne'e kailoa 'aupito fakahā kiā au he me'a 'e te kau tu'ukimu'a nā.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Kaikehe, 'i te notou vakai kua tuku kiā au 'ia te ongoongoleleí ki te ta'ekamú, 'o hangē ko te tuku kiā Pita ma'a te kamú;
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 (hē ko Ia ko 'ē ne Ina tokoni kiā Pita ke lava tana ngāue faka'apōsetolo ki te ha'a kamú, ne Ina tokoni foki ma'aku ke lava taku ngāue ki te Senitailé;)
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 'io, ko Sēmisi mo Kīfasi mo Sione, 'a ia 'oku lau ko te 'ū poú, 'i te notou vakai ki te kelesi kua tuku mai kiā aú, ne'e notou tuku mai kiā au mo Pānepasa 'ia te nima to'omata'u 'o te kautahá, kote'uhí ke 'a māua te ngāue ki te Senitailé, kae 'a nātou te fai ki te ha'a kamú.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Ngata pē, ne'e notou kole ke mā manatua 'ia te kau masivá; 'a ia foki ko te me'a pē ne au mātu'aki loto ke fai.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Pea 'i te 'alu ake 'ia Kīfasi ki 'Aniteoké, ne au tu'u ake 'o valoki'i 'ona, he ne'e mahino tana halá.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Kote'uhí 'i te he'iki ai ō ifo he 'ihi meiā Sēmisí, ne'e kainanga fakataha ia mo te Senitailé; kā 'i te notou a'u ifó leva, ne'e kamata faka'ehi'ehi ia 'o nofo kehe, 'i tana manahē talia 'ia te ha'a kamú.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Pea fai mālualohi mo ia foki tono toe 'o te kau Siú; ko ia na'a mo Pānepasa ne'e 'auhia 'i te mālualohi 'a nātoú.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Kā 'i taku vakaí 'oku kailoa notou 'a'eva totonu 'o fakatatau ki te mo'oni 'o te ongoongoleleí, ne au lea leva kiā Kīfasi 'i te 'ao 'o nātoú kātoa, 'o pehē, “Kāpau 'oku ma'uli faka-Senitaile 'ia koe, 'o kailoa faka-Siu, 'ia koe ko te Siú, pea 'oku fefe'aki ai tau kouna'i te Senitailé ki te fai faka-Siu?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Neongo ko te tupu'i Siu 'ia mātou, 'o kala ko te kau angahala mei te Senitailé,
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 kā 'i te motou 'ilo'i 'oku kailoa fakatonuhia he tangata mei te 'ū ngāue fakalaó, kae ngata pē 'i te tui kiā Sīsū Kalaisí, ko ia, ko mātou foki ne'e motou tui kiā Kalaisi Sīsū, kote'uhí ke motou ma'u fakatonuhia mei te tui kiā Kalaisí, 'o kailoa mei te 'ū ngāue fakalaó; he 'oku kailoa fakatonuhia'i he toko taha 'e te 'ū ngāue fakalaó.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Pea kā lolotonga te motou kumi ke ma'u tonuhia 'iā Kalaisí, kua hā ko te kau angahala 'ia mātou, pea tā kua hoko 'ia Kalaisi ko te tokoni 'o angahala? 'E kailoa 'aupito!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 He kāpau 'okou toe langa'i ake te 'ū me'a ne au 'osi holokí, tā 'okou fakamo'oni'i 'e au ko te faihala 'ia kita.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Hē ko kitá, ko te me'a 'i te Laó ne au mate ki te Laó, kote'uhí ke au ma'uli ki te 'Atuá.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Kua kalusefai 'oku fakataha mo Kalaisi, pea ko taku ma'uli 'oku faí, 'oku kala kei ko au, kā ko te ma'uli 'oku fai 'e Kalaisi 'iā au; 'io, ko te ma'uli 'okou fai 'eni 'i te kakanó ko te ma'uli 'i te tui ki te 'Alo 'o te 'Atuá, 'a ia ne Ina 'ofa kiā au, mo Ina foaki 'Ona ke pekia kote'uhí ko au.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 'Oku kailoa kita fakata'e'aonga'i 'ia te kelesi 'a te 'Atuá; he kāpau 'oku fou mei te Laó 'ia te mā'oni'oní, pea tā ne'e pekia 'ia Kalaisi 'o kala he 'uhinga.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.