Gálatas 2
num (NUM) vs ARA
1 Pea 'osi te ta'u 'e hongofulu mā fā, pea u toe 'alu ake ki Selusalema fakataha mo Pānepasa; pea ne au 'ave foki mo Taitusi.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Pea ko taku 'alu ko iá ko te fakahā mei te 'Atuá ke au 'alu. Pea ne au faka'ilo atu kiā nātou 'ia te ongoongolelei 'okou malanga 'aki 'eni ki te Senitailé, kae fakaemātou pē mo te kau tu'ukimu'á, na'a 'iloangé 'e iku launoa 'ia te lele 'okou faí, pe ne au faí.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Ka na'a mo Taitusi, 'ā ē ne'e 'alu mo aú, neongo ko te Kalisi, kā ne kailoa fakamālohi'i 'ona ia ke kamu;
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 kā kote'uhí pē ko te kau lotu lohi ne moulu mai, 'o notou tolotolo mai ke mataki'i te tau'atāina 'oku tou ma'u 'iā Kalaisi Sīsuú, kae notou feinga ke fakapōpula'i 'aupito 'ia tātou.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Ka ne'e kailoa motou mama'i fakavaivai kiā nātou he fe'i mōmeniti 'e taha, kote'uhí ke nofo ma'u kiā kōtou 'ia te mo'oni 'o te ongoongoleleí.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Kā ko te me'a kiā nātou kua lau ko he me'á, (ko ia ai pē pe ne'e notou fefe'aki 'i mu'a, he ko te ā ia kiā au? tala'i'eaí 'oku filifilimānako 'ia te 'Atuá ki te tangata;) seuke, ne'e kailoa 'aupito fakahā kiā au he me'a 'e te kau tu'ukimu'a nā.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Kaikehe, 'i te notou vakai kua tuku kiā au 'ia te ongoongoleleí ki te ta'ekamú, 'o hangē ko te tuku kiā Pita ma'a te kamú;
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 (hē ko Ia ko 'ē ne Ina tokoni kiā Pita ke lava tana ngāue faka'apōsetolo ki te ha'a kamú, ne Ina tokoni foki ma'aku ke lava taku ngāue ki te Senitailé;)
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 'io, ko Sēmisi mo Kīfasi mo Sione, 'a ia 'oku lau ko te 'ū poú, 'i te notou vakai ki te kelesi kua tuku mai kiā aú, ne'e notou tuku mai kiā au mo Pānepasa 'ia te nima to'omata'u 'o te kautahá, kote'uhí ke 'a māua te ngāue ki te Senitailé, kae 'a nātou te fai ki te ha'a kamú.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Ngata pē, ne'e notou kole ke mā manatua 'ia te kau masivá; 'a ia foki ko te me'a pē ne au mātu'aki loto ke fai.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Pea 'i te 'alu ake 'ia Kīfasi ki 'Aniteoké, ne au tu'u ake 'o valoki'i 'ona, he ne'e mahino tana halá.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Kote'uhí 'i te he'iki ai ō ifo he 'ihi meiā Sēmisí, ne'e kainanga fakataha ia mo te Senitailé; kā 'i te notou a'u ifó leva, ne'e kamata faka'ehi'ehi ia 'o nofo kehe, 'i tana manahē talia 'ia te ha'a kamú.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Pea fai mālualohi mo ia foki tono toe 'o te kau Siú; ko ia na'a mo Pānepasa ne'e 'auhia 'i te mālualohi 'a nātoú.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Kā 'i taku vakaí 'oku kailoa notou 'a'eva totonu 'o fakatatau ki te mo'oni 'o te ongoongoleleí, ne au lea leva kiā Kīfasi 'i te 'ao 'o nātoú kātoa, 'o pehē, “Kāpau 'oku ma'uli faka-Senitaile 'ia koe, 'o kailoa faka-Siu, 'ia koe ko te Siú, pea 'oku fefe'aki ai tau kouna'i te Senitailé ki te fai faka-Siu?”
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Neongo ko te tupu'i Siu 'ia mātou, 'o kala ko te kau angahala mei te Senitailé,
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 kā 'i te motou 'ilo'i 'oku kailoa fakatonuhia he tangata mei te 'ū ngāue fakalaó, kae ngata pē 'i te tui kiā Sīsū Kalaisí, ko ia, ko mātou foki ne'e motou tui kiā Kalaisi Sīsū, kote'uhí ke motou ma'u fakatonuhia mei te tui kiā Kalaisí, 'o kailoa mei te 'ū ngāue fakalaó; he 'oku kailoa fakatonuhia'i he toko taha 'e te 'ū ngāue fakalaó.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Pea kā lolotonga te motou kumi ke ma'u tonuhia 'iā Kalaisí, kua hā ko te kau angahala 'ia mātou, pea tā kua hoko 'ia Kalaisi ko te tokoni 'o angahala? 'E kailoa 'aupito!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 He kāpau 'okou toe langa'i ake te 'ū me'a ne au 'osi holokí, tā 'okou fakamo'oni'i 'e au ko te faihala 'ia kita.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Hē ko kitá, ko te me'a 'i te Laó ne au mate ki te Laó, kote'uhí ke au ma'uli ki te 'Atuá.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Kua kalusefai 'oku fakataha mo Kalaisi, pea ko taku ma'uli 'oku faí, 'oku kala kei ko au, kā ko te ma'uli 'oku fai 'e Kalaisi 'iā au; 'io, ko te ma'uli 'okou fai 'eni 'i te kakanó ko te ma'uli 'i te tui ki te 'Alo 'o te 'Atuá, 'a ia ne Ina 'ofa kiā au, mo Ina foaki 'Ona ke pekia kote'uhí ko au.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 'Oku kailoa kita fakata'e'aonga'i 'ia te kelesi 'a te 'Atuá; he kāpau 'oku fou mei te Laó 'ia te mā'oni'oní, pea tā ne'e pekia 'ia Kalaisi 'o kala he 'uhinga.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.