Atos 7
num (NUM) vs VC
1 Pea me'a mai 'ia te Taula'aliki Lahí, “'Oku mo'oni koā 'ia te 'ū me'a nei?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ko te malanga 'a Sitīveni 'i te Sanetalimí|alt="The Sanhedrin in Session" src="CN01915b.tif" size="col" ref="7:2" Pea pehē ange 'e ia, “Kāinga mo te mātu'a, kotou me'a mai. Ko te 'Atua 'oku 'A'ana 'ia te lāngilangí, ne'e fakahaa'i 'Ona ki te tou kui ko 'Ēpalahamé, lolotonga tana nofo 'i Mesopotēmia, kae he'iki ai nofo 'i Kālaná.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Pea ne Ina folafola kiā ia, ‘Hiki mei tou fanuá, pea mei tou kāingá, pea ha'u ki te fanua 'e Au toki fakahaa'i atú.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Pea 'alu leva ia mei te fanua 'o te kakai Kalitiá, 'o nofo 'i Kālana. Pea hili te pekia tana tamaí, ne'e hiki 'ona 'e te 'Atuá mei ai ki te fanua ko 'ení, 'a ia 'oku kotou nofo aí.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ka ne'e kailoa foaki kiā ia he konga kelekele 'i ai ke fe'unga mo tono topuva'é, pē ko hana 'api; ka ne'e tala'ofa 'e Ia 'e mātu'aki tuku ia mo'ona, pea mo tono hakó 'āmuli, 'osi angé 'oku kailoa he nā fānau.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Pea ne'e folafola ange 'e te 'Atuá, takua 'e nofo muli tono hakó 'i te fanua he kakai kehe, 'a ia 'e notou fakapōpula'i 'ia nātou, mo ngaahikovi'i, 'o fāngeau ta'u.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Pea me'a mai 'e te 'Atuá, ‘'E Au fakamāu'i te kakai ko 'ē 'e notou nofo pōpula ki aí; pea hili iá 'e notou hiki atu leva mei ai, pea 'e notou fai te notou lotu kiā Aú 'i te feitu'u ko 'ení.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Pea ne'e tuku kiā ia 'ia te fuakavakamú. Pea 'i tana peheé, ne ina ma'u he foha ko 'Aisake, pea ne'e kamu 'ona 'i tono 'aho valú; pea ma'u leva 'e 'Aisake 'ia Sēkope; pea ma'u 'e Sēkope 'ia te kau hongofulu mā ua pēteliaké.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Pea meheka 'ia te kau pēteliaké kiā Siosifa, 'o notou fakatau 'ona ki 'Isipite; ka ne'e 'iā ia 'ia te 'Atuá,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 mo fakahaofi 'ona mei tana faingata'a'ina kotoa pē, mo tuku ke 'ofaina ia mo ngali poto 'i te 'ao 'o Felo ko te Tu'i 'Isipité, 'a ē ne'e fakanofo 'ona ko te pule 'o 'Isipite mo tono falé kotoa pē.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Pea ne'e tō he honge ki 'Isipite fuli pē mo Kēnani, pea lahi mo te faingata'á; pea ko te tou mātu'á ne'e kala notou ma'u he me'akai.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Kā 'i te fanongo 'e Sēkope ki te uite'ina 'o 'Isipité, ne ina fekau atu ki ai te tou kau mātu'á, ko te fu'aki oó ia.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Pea 'i tono tu'a uá ne'e fakahaa'i 'e Siosifa 'ona ki tono 'ū tokouá; pea toki e'a leva kiā Felo 'ia te tupu'anga 'o Siosifá.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Pea ne'e fekau ange 'e Siosifa ke 'aumai 'ia Sēkope ko tana tamaí, mo tono kāingá kotoa pē, ko te toko fitungofulu mo te toko nima.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Pea ne'e 'alu ifo 'ia Sēkope ki 'Isipite, pea pekia ia 'i ai mo te tou kau mātu'á,
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 pea ne'e hiki 'ia nātou ki Sikemi, 'o telio 'i te fanualoto ne'e fakatau pa'anga 'e 'Ēpalahame mei te fānau 'a Hēmoá 'i Sikemi.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Pea 'i te faka'a'au ke ofi mai te taimi 'o te tala'ofá, 'a ē ne'e fai 'e te 'Atuá kiā 'Ēpalahamé, pea tupu 'ia te kakaí 'i 'Isipite, 'o fu'u tokolahi 'aupito.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ka ne'e faifaí pea hau 'i 'Isipite he tu'i 'e taha, 'a ia ne'e kailoa ha'aná 'ilo kiā Siosifa.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Pea ne'e fai kākā ia ki te tou kāingá, mo ngaahikovi'i te tou kau mātu'á; ko ia ai ne'e notou laku ki tu'a te notou kau valevalé ke 'aua na'a notou ma'uli.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ko te kuonga pē ia ne'e fanau'i ai 'ia Mōsesé; pea ne'e faka'ofa'ofa lahi ia. Pea ne'e tauhi ia 'o māhina tolu 'i te fale 'o tana tamaí;
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 pea 'i tono tuku 'ona ki tua'aá, ne'e fakaake'i 'ona 'e te 'ofafine 'o Feló, 'o tauhi 'ona ma'aná tama.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Pea ne'e ako'i 'ia Mōsese 'i te fa'ahinga poto kotoa pē 'o te kakai 'Isipité, pea kaukaua foki tana 'ū leá mo tana 'ū ngāué.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Pea 'i tana a'u ki tono fāngofulu ta'ú, pea ake 'i tono lotó ke 'a'ahi ki tono kāinga ko ha'a 'Isilelí.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Pea 'i tana sio leva he toko taha 'oku ngaahikovi'í, ne'e langomaki'i leva 'e ia 'ona, 'o fai sāuni ma'a te fakamālohiná, 'o taa'i 'e ia 'ia te tangata 'Isipité.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Pea ne'e mahalo ia 'e 'ilo'i leva tono kāingá 'oku nima'aki 'ona 'e te 'Atuá ke 'aumai he notou fakama'uli; kā ne kailoa notou 'ilo'i ia 'e nātou.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ko te 'aho leva tono hokó, ne'e fakahaa'i ia ki te notou toko ua ne'e nā keé, pea feinga ia ke fakalelei'i nāua, 'i tana iange, ‘'Oku kulā kāinga pē; ka ko te ā 'oku kulā fekainaki aí?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Kā ko te tangata ne tupu ai te koví ne'e teke'i 'e ia 'ia Mōsese, 'o iange, ‘Ko ai ne'e fakanofo 'ou ko te motou pule mo te fakamaaú?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Na'a ko tou lotó ke fakapoongi 'oku, hangē ko tau fakapoongi te 'Isipite 'aneafí?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Pea hola ai 'ia Mōsese 'i te lea ko iá, pea 'āunofo ia 'i te fanua ko Mitianí, 'o ma'u ai he ongo foha 'e toko ua.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Pea 'osi he ta'u 'e fāngofulu, pea toki hā kiā ia he 'āngelo 'i te toafa 'o te ma'unga ko Sainaí, mei te loto afi ne'e ulo 'i te 'ulu 'akau.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Pea 'i te sio ki ai 'e Mōsesé, ne'e ofo ia 'i te me'a ne'e hā maí; pea 'i tana 'unu'unu atu ke fakasio ki aí, 'iloangé ko te le'o 'o te 'Alikí 'oku pehē mai,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ko Au ko te 'Atua 'o tou kau mātu'á, ko te 'Atua 'o 'Ēpalahame mo 'Aisake mo Sēkope.’ Pea toki tetetete 'ia Mōsese, 'o manahē 'aupito ia ke toe fakasio atu.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Pea folafola ange 'e te 'Alikí kiā ia, ‘To'o tou senitoló mei tou va'é, he ko te feitu'u 'oku ke tu'u aí ko te kelekele tapu.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Kua U mātu'aki mamata ki te ngaahikovi'i Toku kakaí, 'a ē 'oku 'i 'Isipité, pea kua ongo mai te notou to'é, pea ko Taku 'alu ifo 'eni ke fakahaofi 'ia nātou. Pea ko 'eni, ha'u ā ke Au fekau atu 'ou ki 'Isipite.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Ko Mōsese ko iá ne'e notou fakafisinga'i, 'i te notou pehē, ‘Ko ai ne'e fakanofo 'ou ko te motou pule mo te fakamaaú?’ — ko 'eni ia 'ia te tangata ne'e fekau atu 'e te 'Atuá ko te notou pule mo te huhu'i, 'o fakafou Tana fekaú 'i te 'āngelo ne'e hā kiā ia 'i te 'ulu 'akaú.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ko 'eni ia ne'e taki atu ki tua'ā 'ia nātoú, hili tana fai 'ia te 'ū me'a fakaofo, mo te 'ū faka'ilonga mana, 'i te fanua ko 'Isipité, mo te Tai Kulakulá, pea mo te toafá, 'o fāngofulu ta'u.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Ko 'eni ia 'ia te Mōsese ne'e me'a ki te ha'a 'Isilelí, 'o pehē, ‘'E fokotu'u 'e te 'Atuá ma'a kōtou mei te kotou kāingá he palōfita 'oku hangē ko aú.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ko 'eni ia ne'e 'i te fakataha 'i te Toafá, 'o feangai mo te 'āngeló, 'i Tana folafola mai kiā ia 'i te ma'unga ko Sainaí; 'o feangai foki Ia mo te tou mātu'á. Ko ia ia 'ia te taha ne'e ma'u 'ia te 'ū Folafola ma'ulí ke 'aumai mo'o tātou.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ka ne'e kailoa fia talangafua ki ai te tou kau mātu'á, ka ne'e notou teke'i 'ona, 'o notou foki 'i te notou lotó ki 'Isipite,
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 'o notou iange kiā 'Ēlone, ‘Ngaahi mai he tou fanga 'atua ke takiala kiā tātou; hē ko te me'a ki te siana nei ko Mōsesé, 'a ē ne'e 'aumai 'ia tātou mei 'Isipité, 'oku kala motou 'ilo'i pe ko te ā kua hoko kiā iá.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Pea notou ngaahi he ki'i pulu 'i te taimi ko iá, pea notou 'avake feilaulau ki te 'aitolí, 'o notou hākahaka 'i te me'a ne'e ngaahi 'e te nima 'o nātoú.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Pea tafoki ai te 'Atuá, 'o tukuange 'ia nātou ke notou lotu ki te hōsitē 'o langí, 'o hangē ā ko ia 'oku tohi 'i te Tohi Palōfitá, 'o pehē,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Kae'uma'ā ne'e kotou to'o ake 'ia te tāpanekale 'o Moloké,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Ne'e ma'u te tou kau mātu'á 'ia te tāpanekale 'o te fakamo'oní 'i te toafá, 'o hangē ko te tu'utu'uni 'e Ia ne'e folafola kiā Mōsesé, 'o fekau ke ngaahi ia ke hangē ko te fakatātā kua ina mamata ki aí.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Pea ne'e 'aumai 'e te tou kau mātu'á mo Siosiua ki te fanua 'o te kakai Senitailé, 'ia nātou ne'e kapusi 'e te 'Atuá mei te 'ao 'o te tou kau mātu'á, 'o a'u mai ki te 'ū 'aho 'o Tēvitá.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Ne'e 'ofaina 'ona 'i te 'ao 'o te 'Atuá, pea kole ia ki te 'Atuá ke tukuange ke ina langa he fale mo'o te 'Atua 'o Sēkopé.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ne'e toki langa 'e Solomone Mo'ona he fale.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Kā neongo iá, kae tala'i'eaí 'oku 'afio 'ia te 'Aliki Taupotú he me'a 'oku ngaahi 'e te nimá; 'o hangē ko te lea 'a te palōfitá:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘'Oku folafola mai 'e te 'Alikí,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Ne'e kailoa koā ngaahi 'e Toku nimá
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 'Ia te fa'ahinga kia kekeva, mo ta'ekamu te kotou lotó mo te talingá, 'oku kotou teke'i ma'u ai pē 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, 'o hangē ko te kotou mātu'á 'i mu'a.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Ko fea he taha 'o te kau palōfitá ne'e kailoa fakatanga'i 'e te kotou mātu'á 'i mu'a? Pea kua notou tāmate'i 'ia nātou ne'e notou fu'aki tala 'ia te hā'ele mai 'a te Toko Taha Anga-tonú; 'a ia kua kotou toki lavaki'i mo fakapoongí,
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 ko kōtou ne'e kotou ma'u te Laó 'i te 'ao 'o te kau 'āngelo, ka ne'e kala kotou tauhi ki ai.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Pea 'i te notou fanongo ki te me'a ko iá, ne'e hangē kua kilisiuá te notou lotó, 'o notou 'ūtaki kaunifo kiā ia.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kā kua fonu 'ia Sitīveni 'i te Laumālie Mā'oni'oní; pea 'i tana sio fakamama'u ki te langí ne'e sio ia ki te Sikaina 'o te 'Atuá, mo Sīsū 'oku tu'u mei te to'omata'u 'o te 'Atuá.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Pea pehē 'e ia, “Vakai, 'okou sio 'eni ki te 'ū langí kua matangaki, pea ko te Fanautama te Tangatá 'oku tu'u mei te 'āfaki to'omata'u 'o te 'Atuá.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Pea ne'e kaikaila te hau'aliki fakatahá, 'o notou tāpuni'i te notou talingá, pea notou 'oho taha kiā ia,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 'o notou toho'i 'ona ki te tu'a koló, 'o tolomaka'i. Pea ko te kau tukuaki'í ne'e notou tuku atu te notou 'ū koté ki te va'e 'o he talavou ne'e hingoa ko Saula.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ko te tolomaka'i 'o Sitīvení|alt="Stephen stoned before Saul" src="CN01923b.tif" size="col" ref="7:59-60" Pea 'i te notou fai tono tolomaka'i 'o Sitīvení ne'e lotu pē ia 'o pehē, “'Aliki Sīsū, ke Ke ma'u atu Toku laumālié.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Pea tū'ulutui leva ia, 'o kalanga le'o lahi, “'Aliki, 'aua na'a lau te angahala nei kiā nātou!” Pea hili tana lea peheé ne'e moe leva ia.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.