Atos 7

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pea me'a mai 'ia te Taula'aliki Lahí, “'Oku mo'oni koā 'ia te 'ū me'a nei?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ko te malanga 'a Sitīveni 'i te Sanetalimí|alt="The Sanhedrin in Session" src="CN01915b.tif" size="col" ref="7:2" Pea pehē ange 'e ia, “Kāinga mo te mātu'a, kotou me'a mai. Ko te 'Atua 'oku 'A'ana 'ia te lāngilangí, ne'e fakahaa'i 'Ona ki te tou kui ko 'Ēpalahamé, lolotonga tana nofo 'i Mesopotēmia, kae he'iki ai nofo 'i Kālaná.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Pea ne Ina folafola kiā ia, ‘Hiki mei tou fanuá, pea mei tou kāingá, pea ha'u ki te fanua 'e Au toki fakahaa'i atú.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Pea 'alu leva ia mei te fanua 'o te kakai Kalitiá, 'o nofo 'i Kālana. Pea hili te pekia tana tamaí, ne'e hiki 'ona 'e te 'Atuá mei ai ki te fanua ko 'ení, 'a ia 'oku kotou nofo aí.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ka ne'e kailoa foaki kiā ia he konga kelekele 'i ai ke fe'unga mo tono topuva'é, pē ko hana 'api; ka ne'e tala'ofa 'e Ia 'e mātu'aki tuku ia mo'ona, pea mo tono hakó 'āmuli, 'osi angé 'oku kailoa he nā fānau.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Pea ne'e folafola ange 'e te 'Atuá, takua 'e nofo muli tono hakó 'i te fanua he kakai kehe, 'a ia 'e notou fakapōpula'i 'ia nātou, mo ngaahikovi'i, 'o fāngeau ta'u.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Pea me'a mai 'e te 'Atuá, ‘'E Au fakamāu'i te kakai ko 'ē 'e notou nofo pōpula ki aí; pea hili iá 'e notou hiki atu leva mei ai, pea 'e notou fai te notou lotu kiā Aú 'i te feitu'u ko 'ení.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Pea ne'e tuku kiā ia 'ia te fuakavakamú. Pea 'i tana peheé, ne ina ma'u he foha ko 'Aisake, pea ne'e kamu 'ona 'i tono 'aho valú; pea ma'u leva 'e 'Aisake 'ia Sēkope; pea ma'u 'e Sēkope 'ia te kau hongofulu mā ua pēteliaké.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Pea meheka 'ia te kau pēteliaké kiā Siosifa, 'o notou fakatau 'ona ki 'Isipite; ka ne'e 'iā ia 'ia te 'Atuá,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 mo fakahaofi 'ona mei tana faingata'a'ina kotoa pē, mo tuku ke 'ofaina ia mo ngali poto 'i te 'ao 'o Felo ko te Tu'i 'Isipité, 'a ē ne'e fakanofo 'ona ko te pule 'o 'Isipite mo tono falé kotoa pē.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Pea ne'e tō he honge ki 'Isipite fuli pē mo Kēnani, pea lahi mo te faingata'á; pea ko te tou mātu'á ne'e kala notou ma'u he me'akai.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Kā 'i te fanongo 'e Sēkope ki te uite'ina 'o 'Isipité, ne ina fekau atu ki ai te tou kau mātu'á, ko te fu'aki oó ia.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Pea 'i tono tu'a uá ne'e fakahaa'i 'e Siosifa 'ona ki tono 'ū tokouá; pea toki e'a leva kiā Felo 'ia te tupu'anga 'o Siosifá.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Pea ne'e fekau ange 'e Siosifa ke 'aumai 'ia Sēkope ko tana tamaí, mo tono kāingá kotoa pē, ko te toko fitungofulu mo te toko nima.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Pea ne'e 'alu ifo 'ia Sēkope ki 'Isipite, pea pekia ia 'i ai mo te tou kau mātu'á,
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 pea ne'e hiki 'ia nātou ki Sikemi, 'o telio 'i te fanualoto ne'e fakatau pa'anga 'e 'Ēpalahame mei te fānau 'a Hēmoá 'i Sikemi.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Pea 'i te faka'a'au ke ofi mai te taimi 'o te tala'ofá, 'a ē ne'e fai 'e te 'Atuá kiā 'Ēpalahamé, pea tupu 'ia te kakaí 'i 'Isipite, 'o fu'u tokolahi 'aupito.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ka ne'e faifaí pea hau 'i 'Isipite he tu'i 'e taha, 'a ia ne'e kailoa ha'aná 'ilo kiā Siosifa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Pea ne'e fai kākā ia ki te tou kāingá, mo ngaahikovi'i te tou kau mātu'á; ko ia ai ne'e notou laku ki tu'a te notou kau valevalé ke 'aua na'a notou ma'uli.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Ko te kuonga pē ia ne'e fanau'i ai 'ia Mōsesé; pea ne'e faka'ofa'ofa lahi ia. Pea ne'e tauhi ia 'o māhina tolu 'i te fale 'o tana tamaí;
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 pea 'i tono tuku 'ona ki tua'aá, ne'e fakaake'i 'ona 'e te 'ofafine 'o Feló, 'o tauhi 'ona ma'aná tama.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Pea ne'e ako'i 'ia Mōsese 'i te fa'ahinga poto kotoa pē 'o te kakai 'Isipité, pea kaukaua foki tana 'ū leá mo tana 'ū ngāué.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Pea 'i tana a'u ki tono fāngofulu ta'ú, pea ake 'i tono lotó ke 'a'ahi ki tono kāinga ko ha'a 'Isilelí.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Pea 'i tana sio leva he toko taha 'oku ngaahikovi'í, ne'e langomaki'i leva 'e ia 'ona, 'o fai sāuni ma'a te fakamālohiná, 'o taa'i 'e ia 'ia te tangata 'Isipité.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Pea ne'e mahalo ia 'e 'ilo'i leva tono kāingá 'oku nima'aki 'ona 'e te 'Atuá ke 'aumai he notou fakama'uli; kā ne kailoa notou 'ilo'i ia 'e nātou.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ko te 'aho leva tono hokó, ne'e fakahaa'i ia ki te notou toko ua ne'e nā keé, pea feinga ia ke fakalelei'i nāua, 'i tana iange, ‘'Oku kulā kāinga pē; ka ko te ā 'oku kulā fekainaki aí?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Kā ko te tangata ne tupu ai te koví ne'e teke'i 'e ia 'ia Mōsese, 'o iange, ‘Ko ai ne'e fakanofo 'ou ko te motou pule mo te fakamaaú?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Na'a ko tou lotó ke fakapoongi 'oku, hangē ko tau fakapoongi te 'Isipite 'aneafí?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Pea hola ai 'ia Mōsese 'i te lea ko iá, pea 'āunofo ia 'i te fanua ko Mitianí, 'o ma'u ai he ongo foha 'e toko ua.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Pea 'osi he ta'u 'e fāngofulu, pea toki hā kiā ia he 'āngelo 'i te toafa 'o te ma'unga ko Sainaí, mei te loto afi ne'e ulo 'i te 'ulu 'akau.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Pea 'i te sio ki ai 'e Mōsesé, ne'e ofo ia 'i te me'a ne'e hā maí; pea 'i tana 'unu'unu atu ke fakasio ki aí, 'iloangé ko te le'o 'o te 'Alikí 'oku pehē mai,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Ko Au ko te 'Atua 'o tou kau mātu'á, ko te 'Atua 'o 'Ēpalahame mo 'Aisake mo Sēkope.’ Pea toki tetetete 'ia Mōsese, 'o manahē 'aupito ia ke toe fakasio atu.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Pea folafola ange 'e te 'Alikí kiā ia, ‘To'o tou senitoló mei tou va'é, he ko te feitu'u 'oku ke tu'u aí ko te kelekele tapu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Kua U mātu'aki mamata ki te ngaahikovi'i Toku kakaí, 'a ē 'oku 'i 'Isipité, pea kua ongo mai te notou to'é, pea ko Taku 'alu ifo 'eni ke fakahaofi 'ia nātou. Pea ko 'eni, ha'u ā ke Au fekau atu 'ou ki 'Isipite.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Ko Mōsese ko iá ne'e notou fakafisinga'i, 'i te notou pehē, ‘Ko ai ne'e fakanofo 'ou ko te motou pule mo te fakamaaú?’ — ko 'eni ia 'ia te tangata ne'e fekau atu 'e te 'Atuá ko te notou pule mo te huhu'i, 'o fakafou Tana fekaú 'i te 'āngelo ne'e hā kiā ia 'i te 'ulu 'akaú.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ko 'eni ia ne'e taki atu ki tua'ā 'ia nātoú, hili tana fai 'ia te 'ū me'a fakaofo, mo te 'ū faka'ilonga mana, 'i te fanua ko 'Isipité, mo te Tai Kulakulá, pea mo te toafá, 'o fāngofulu ta'u.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ko 'eni ia 'ia te Mōsese ne'e me'a ki te ha'a 'Isilelí, 'o pehē, ‘'E fokotu'u 'e te 'Atuá ma'a kōtou mei te kotou kāingá he palōfita 'oku hangē ko aú.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ko 'eni ia ne'e 'i te fakataha 'i te Toafá, 'o feangai mo te 'āngeló, 'i Tana folafola mai kiā ia 'i te ma'unga ko Sainaí; 'o feangai foki Ia mo te tou mātu'á. Ko ia ia 'ia te taha ne'e ma'u 'ia te 'ū Folafola ma'ulí ke 'aumai mo'o tātou.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Ka ne'e kailoa fia talangafua ki ai te tou kau mātu'á, ka ne'e notou teke'i 'ona, 'o notou foki 'i te notou lotó ki 'Isipite,
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 'o notou iange kiā 'Ēlone, ‘Ngaahi mai he tou fanga 'atua ke takiala kiā tātou; hē ko te me'a ki te siana nei ko Mōsesé, 'a ē ne'e 'aumai 'ia tātou mei 'Isipité, 'oku kala motou 'ilo'i pe ko te ā kua hoko kiā iá.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Pea notou ngaahi he ki'i pulu 'i te taimi ko iá, pea notou 'avake feilaulau ki te 'aitolí, 'o notou hākahaka 'i te me'a ne'e ngaahi 'e te nima 'o nātoú.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Pea tafoki ai te 'Atuá, 'o tukuange 'ia nātou ke notou lotu ki te hōsitē 'o langí, 'o hangē ā ko ia 'oku tohi 'i te Tohi Palōfitá, 'o pehē,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Kae'uma'ā ne'e kotou to'o ake 'ia te tāpanekale 'o Moloké,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Ne'e ma'u te tou kau mātu'á 'ia te tāpanekale 'o te fakamo'oní 'i te toafá, 'o hangē ko te tu'utu'uni 'e Ia ne'e folafola kiā Mōsesé, 'o fekau ke ngaahi ia ke hangē ko te fakatātā kua ina mamata ki aí.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Pea ne'e 'aumai 'e te tou kau mātu'á mo Siosiua ki te fanua 'o te kakai Senitailé, 'ia nātou ne'e kapusi 'e te 'Atuá mei te 'ao 'o te tou kau mātu'á, 'o a'u mai ki te 'ū 'aho 'o Tēvitá.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ne'e 'ofaina 'ona 'i te 'ao 'o te 'Atuá, pea kole ia ki te 'Atuá ke tukuange ke ina langa he fale mo'o te 'Atua 'o Sēkopé.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ne'e toki langa 'e Solomone Mo'ona he fale.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Kā neongo iá, kae tala'i'eaí 'oku 'afio 'ia te 'Aliki Taupotú he me'a 'oku ngaahi 'e te nimá; 'o hangē ko te lea 'a te palōfitá:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘'Oku folafola mai 'e te 'Alikí,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ne'e kailoa koā ngaahi 'e Toku nimá
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 'Ia te fa'ahinga kia kekeva, mo ta'ekamu te kotou lotó mo te talingá, 'oku kotou teke'i ma'u ai pē 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, 'o hangē ko te kotou mātu'á 'i mu'a.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Ko fea he taha 'o te kau palōfitá ne'e kailoa fakatanga'i 'e te kotou mātu'á 'i mu'a? Pea kua notou tāmate'i 'ia nātou ne'e notou fu'aki tala 'ia te hā'ele mai 'a te Toko Taha Anga-tonú; 'a ia kua kotou toki lavaki'i mo fakapoongí,
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 ko kōtou ne'e kotou ma'u te Laó 'i te 'ao 'o te kau 'āngelo, ka ne'e kala kotou tauhi ki ai.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Pea 'i te notou fanongo ki te me'a ko iá, ne'e hangē kua kilisiuá te notou lotó, 'o notou 'ūtaki kaunifo kiā ia.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Kā kua fonu 'ia Sitīveni 'i te Laumālie Mā'oni'oní; pea 'i tana sio fakamama'u ki te langí ne'e sio ia ki te Sikaina 'o te 'Atuá, mo Sīsū 'oku tu'u mei te to'omata'u 'o te 'Atuá.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Pea pehē 'e ia, “Vakai, 'okou sio 'eni ki te 'ū langí kua matangaki, pea ko te Fanautama te Tangatá 'oku tu'u mei te 'āfaki to'omata'u 'o te 'Atuá.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Pea ne'e kaikaila te hau'aliki fakatahá, 'o notou tāpuni'i te notou talingá, pea notou 'oho taha kiā ia,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 'o notou toho'i 'ona ki te tu'a koló, 'o tolomaka'i. Pea ko te kau tukuaki'í ne'e notou tuku atu te notou 'ū koté ki te va'e 'o he talavou ne'e hingoa ko Saula.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ko te tolomaka'i 'o Sitīvení|alt="Stephen stoned before Saul" src="CN01923b.tif" size="col" ref="7:59-60" Pea 'i te notou fai tono tolomaka'i 'o Sitīvení ne'e lotu pē ia 'o pehē, “'Aliki Sīsū, ke Ke ma'u atu Toku laumālié.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Pea tū'ulutui leva ia, 'o kalanga le'o lahi, “'Aliki, 'aua na'a lau te angahala nei kiā nātou!” Pea hili tana lea peheé ne'e moe leva ia.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.