Atos 5

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka ne'e 'i ai he tangata, ne'e hingoa ko 'Ānanaia, ne'e fakatau atu 'e ia he 'api, pea kau ai 'ia Sāfaila ko tono 'unoho.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Pea ne'e tuku 'e ia ma'ana he konga mei te totongí, 'o 'ilo'i foki ki ai tono 'unohó, pea 'aumai 'e ia he konga pē, 'o tuku atu ki te va'e 'o te kau 'apōsetoló.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Pea iange 'e Pita, “'E 'Ānanaia, ko te ā kua fā'ofale ai 'ia Sētane 'i tou lotó, ke lohiaki'i 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, ke ke tuku ai he konga mei te totongi 'o te konga kelekelé?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 'I te he'iki ai ke fakataú, ne'e kailoa koā 'o'ou pē? Pea hili ange tono fakataú, ne'e kailoa koā 'a'au pē ke fa'italiha ki tono pa'angá? Ko te ā ne ke 'ai ai 'i tou lotó 'ia te me'a nei? Tala'i'eaí ko tau lohiaki'í he tangata, kā ko te 'Atuá.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Pea 'i te fanongo 'e 'Ānanaia ki te lea ko iá, ne'e tō ai pē ia ki lalo 'o pekia. Pea tō ai he fu'u 'ilifia ki te kakai kotoa pē ne'e fanongo ki aí.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Pea tutu'u atu 'ia te kau talavoú 'o teuteu'i ia, pea notou fata atu 'ona ki tua'ā, 'o tanu.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Pea kua 'osi nai he houa 'e tolu, pea hū mai tono 'unohó, 'oku kala ina 'ilo'i te me'a kua hokó.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Pea iange 'e Pita kiā ia, “Fakahaa'i mai angé pe ne'e kulā fakatau te 'apí 'aki te totongi ko 'ē pē?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pea me'a ange 'e Pita kiā ia, “Ko te ā kua kulā alea ai ke 'ahi'ahi'i te Laumālie 'o te 'Alikí? Ko 'ena 'oku 'i te matapaá te va'e 'o te kakai ne'e notou tanu tou husepānití, pea 'e notou fata atu foki mo koe.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Pea hinga atu leva ia ki te va'e 'o Pitá, 'o pekia. Pea 'i te hū mai te kau tamá, tā kua pekia 'ia te fafiné; ne'e notou fata atu ia ki tua'ā, 'o tanu fakataha mo tono hoá.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Pea tō he fu'u 'ilifia ki te siasí kotoa pē, mo te kakai fuli pē ne'e notou fanongo ki te me'a ko iá.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Ko te fakafaletolo 'o Solomoné|alt="Solomon's colonnade in the Temple" src="LB00248b.tif" size="col" ref="5:12" Pea ne'e fai 'e te nima 'o te kau 'apōsetoló 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo te 'ū me'a fakaofo lahi 'i te 'ao 'o te kakaí. Pea ne'e fa'a fakataha 'ia nātou kotoa pē 'i te fakafaletolo 'o Solomoné.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Kā ko tono toé ne'e kailoa kau mo nātou he toko taha, ko te notou manaheé; ka ne'e faka'apa'apa 'ia te kakaí kiā nātou.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Pea ne'e ului mai ki te 'Alikí he kakai tokolahi ne'e notou tui, ko te tangata mo te fafine.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Pea faifaí pea notou 'aumai ki tu'a 'ia te kau mahaki'iná, 'o tuku fakaholoholo 'i te alá 'i te notou fanga ki'i moe'anga mo te fala, hei'ilo na'a lave'i he notou toko taha 'e te 'ata 'o Pitá 'i hana me'a ange.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ne'e ha'u foki 'ia te kakaí mei te 'ū kolo vāofi mo Selusalemá, ko te 'aumai te notou kau mahaki'iná, mo nātou ne'e 'āvea 'e te 'ū fa'ahikehé, pea ne'e fakama'uli 'ia te fa'ahinga ko iá kotoa pē.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Pea tutu'u ake ai 'ia te Taula'aliki Lahí, mo nātou kotoa pē ne'e kau mo iá, ('a ia ko te fa'ahi Sātusí,) kua vevele te notou meheká.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Pea notou puke 'ia te kau 'apōsetoló, 'o sī 'ia nātou ki te pilīsone fakakoló.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ka ne'e fakaava pō'uli 'ia te 'ū matapā 'o te pilīsoné 'e te 'āngelo 'a te 'Alikí; 'o taki atu foki Ia 'ia nātou ki tu'a, 'o pehē ange,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Kotou ō 'o tu'u 'i te Temipalé, 'o malanga 'aki ki te kakaí 'ia te 'ū Folafola kotoa pē 'oku kau ki te ma'uli ko iá.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou uhu atu leva ki te Temipalé, 'o faiako.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Kā ko te kau le'o Temipale ne ō angé ne'e kala notou 'ilo'i 'ia nātou 'i te fale fakapōpulá. Pea notou foki mai 'o fakahā ange,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 'o pehē, “Ko te me'a ki te pilīsoné, ne'e motou 'ilo'i ia kua tāpuni'i, 'o malu 'aupito, pea ko te kau le'ó 'oku notou tutu'u pē ki te 'ū matapaá; kā 'i te motou to'o aké, ne'e kala motou 'ilo'i he mama'i toko taha 'i te loto falé.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Pea 'i te notou fanongo ki te fakamatala ko iá, 'ia te 'alikitau 'o te Temipalé mo te kau taula'aliki lahí, ne'e notou fifili 'i te kau 'apōsetoló pe 'e iku ki te ā 'ia te me'a nei.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Pea toki 'alu ange he toko taha, 'o fakahaa'i kiā nātou, “Vakai, ko te kau tangata 'ē ne'e kotou fakahū pilīsoné, 'oku notou tutu'u 'i te Temipalé, 'o faiako ki te kakaí.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Pea ō atu leva te 'alikitaú mo te kau le'o Temipalé, 'o taki mai 'ia nātou, ka ne'e kailoa notou 'aumai fakamālohi'i, he ne'e notou manahē ki te kakaí, na'a tolomaka'i 'ia nātou.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Pea notou taki mai nātou, 'o fokotu'u 'i te lotolotonga 'o te Sanetalimí. Pea fakafehu'i kiā nātou 'e te Taula'aliki Lahí,
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 'o pehē, “Ne'e motou mātu'aki fekau kiā kōtou ke 'aua 'e kotou ako 'aki te hingoa nei, pea ko 'eni kua kotou fakafonu 'ia Selusalema 'aki te kotou akonakí, pea 'oku kotou fai 'ení ke fakahinga mai kiā mātou te toto 'o te Tangata ko iá.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pea tali ange 'e Pita mo te kau 'apōsetoló, 'o notou pehē, “'Oku totonu pē ke motou talangafua ki te pule 'a te 'Atuá 'i te pule 'a te tangatá.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ko te 'Atua 'o te tou mātu'a 'i mu'á, ne'e fokotu'u 'e Ia 'ia Sīsū, 'a ē ne'e kotou tāmate'i 'i Tono tautau 'i te kolosí.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Pea kua hākeaki'i Ia 'e te 'Atuá 'aki Tono nima to'omata'ú ko te 'Aliki mo Fakama'uli, ke foaki mo'o 'Isileli 'ia te fakatomalá mo te fakamolemole angahalá.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Pea ko mātoú ko te kau fakamo'oni 'o te 'ū me'a ko iá; pehē foki ki te Laumālie Mā'oni'oní, 'a ē kua foaki 'e te 'Atuá kiā nātou 'oku talangafua kiā Iá.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou tekelili 'i te 'itá, pea notou alea'i leva te notou tāmate'í.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Pea tu'u ake 'i te loto Sanetalimí he matāpule Fālesi ne'e hingoa ko Kāmelieli, ko te faiako ia 'i te Laó, pea ne'e tokangaekina 'e te kakai kotoa pē; pea fekau atu 'e ia ke tuku si'i atu ki tu'a te kau tangatá.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Pea toki lea ange ia kiā nātou, “'E matāpule 'Isileli, vakavakai lelei angé ki te me'a 'oku kotou pehē ke fai ki te kau tangata nei.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 He ne'e 'i ai he toko taha ne'e tu'u 'i mu'a, ko Teutasi, 'o pōlepole ia takua 'oku taha 'ana; pea ne'e hinga ki ai he kau tangata 'e toko fāngeau nai. Pea ne'e mate tāmate'i ia, pea 'ilonga nātou ne'e tuitala kiā iá, ne'e notou mavete 'o 'osi'osingamālie.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Hili ange te siana ko iá, ne'e tu'u ake 'ia Siutasi mei Kālelí 'i te taimi 'o te tohi kakaí, pea tohoaki'i 'e ia he kakai ke angatu'u. Pea ne'e mole mo te tangata ko iá, pea ne'e fakamavete'i 'ia nātou kotoa pē ne'e tuitala kiā iá.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Pea 'i te me'a ko 'ení 'okou fakalea atu: tu'u 'atā mo te kau tangata ko 'ení, pea tuku ai pē 'ia nātou. He kāpau 'oku mei te tangatá 'ia te fakakaukau mo te ngāue ko 'ení, 'e ngata pē ia;
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 kae kāpau 'oku mei te 'Atuá ia, 'e kailoa kotou lava ke fakangata 'ia nātou: kae'uma'ā foki na'a 'iloangé kua kotou tau'i 'ia te 'Atuá.”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 'o notou ui ange te kau 'apōsetoló 'o haha, mo notou fekau ke 'aua na'a notou toe malanga 'aki te huafa 'o Sīsuú, 'o notou toki tukuange 'ia nātou.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Pea ō ai 'ia nātou mei te ha'oha'onga 'o te Sanetalimí, kua notou fiafifia kote'uhí kua lau 'ia nātou 'oku notou taau ke ngaahikovi'i kote'uhí ko te Huafá.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Pea ko te 'aho kotoa pē, 'i te Temipalé pea 'i 'api, ne'e kailoa tuku te notou ako mo malanga 'aki 'ia Sīsū Kalaisí.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.