Atos 5
num (NUM) vs ARIB
1 Ka ne'e 'i ai he tangata, ne'e hingoa ko 'Ānanaia, ne'e fakatau atu 'e ia he 'api, pea kau ai 'ia Sāfaila ko tono 'unoho.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Pea ne'e tuku 'e ia ma'ana he konga mei te totongí, 'o 'ilo'i foki ki ai tono 'unohó, pea 'aumai 'e ia he konga pē, 'o tuku atu ki te va'e 'o te kau 'apōsetoló.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Pea iange 'e Pita, “'E 'Ānanaia, ko te ā kua fā'ofale ai 'ia Sētane 'i tou lotó, ke lohiaki'i 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, ke ke tuku ai he konga mei te totongi 'o te konga kelekelé?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 'I te he'iki ai ke fakataú, ne'e kailoa koā 'o'ou pē? Pea hili ange tono fakataú, ne'e kailoa koā 'a'au pē ke fa'italiha ki tono pa'angá? Ko te ā ne ke 'ai ai 'i tou lotó 'ia te me'a nei? Tala'i'eaí ko tau lohiaki'í he tangata, kā ko te 'Atuá.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Pea 'i te fanongo 'e 'Ānanaia ki te lea ko iá, ne'e tō ai pē ia ki lalo 'o pekia. Pea tō ai he fu'u 'ilifia ki te kakai kotoa pē ne'e fanongo ki aí.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Pea tutu'u atu 'ia te kau talavoú 'o teuteu'i ia, pea notou fata atu 'ona ki tua'ā, 'o tanu.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Pea kua 'osi nai he houa 'e tolu, pea hū mai tono 'unohó, 'oku kala ina 'ilo'i te me'a kua hokó.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pea iange 'e Pita kiā ia, “Fakahaa'i mai angé pe ne'e kulā fakatau te 'apí 'aki te totongi ko 'ē pē?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pea me'a ange 'e Pita kiā ia, “Ko te ā kua kulā alea ai ke 'ahi'ahi'i te Laumālie 'o te 'Alikí? Ko 'ena 'oku 'i te matapaá te va'e 'o te kakai ne'e notou tanu tou husepānití, pea 'e notou fata atu foki mo koe.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Pea hinga atu leva ia ki te va'e 'o Pitá, 'o pekia. Pea 'i te hū mai te kau tamá, tā kua pekia 'ia te fafiné; ne'e notou fata atu ia ki tua'ā, 'o tanu fakataha mo tono hoá.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Pea tō he fu'u 'ilifia ki te siasí kotoa pē, mo te kakai fuli pē ne'e notou fanongo ki te me'a ko iá.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Ko te fakafaletolo 'o Solomoné|alt="Solomon's colonnade in the Temple" src="LB00248b.tif" size="col" ref="5:12" Pea ne'e fai 'e te nima 'o te kau 'apōsetoló 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo te 'ū me'a fakaofo lahi 'i te 'ao 'o te kakaí. Pea ne'e fa'a fakataha 'ia nātou kotoa pē 'i te fakafaletolo 'o Solomoné.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Kā ko tono toé ne'e kailoa kau mo nātou he toko taha, ko te notou manaheé; ka ne'e faka'apa'apa 'ia te kakaí kiā nātou.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Pea ne'e ului mai ki te 'Alikí he kakai tokolahi ne'e notou tui, ko te tangata mo te fafine.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Pea faifaí pea notou 'aumai ki tu'a 'ia te kau mahaki'iná, 'o tuku fakaholoholo 'i te alá 'i te notou fanga ki'i moe'anga mo te fala, hei'ilo na'a lave'i he notou toko taha 'e te 'ata 'o Pitá 'i hana me'a ange.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ne'e ha'u foki 'ia te kakaí mei te 'ū kolo vāofi mo Selusalemá, ko te 'aumai te notou kau mahaki'iná, mo nātou ne'e 'āvea 'e te 'ū fa'ahikehé, pea ne'e fakama'uli 'ia te fa'ahinga ko iá kotoa pē.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Pea tutu'u ake ai 'ia te Taula'aliki Lahí, mo nātou kotoa pē ne'e kau mo iá, ('a ia ko te fa'ahi Sātusí,) kua vevele te notou meheká.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Pea notou puke 'ia te kau 'apōsetoló, 'o sī 'ia nātou ki te pilīsone fakakoló.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ka ne'e fakaava pō'uli 'ia te 'ū matapā 'o te pilīsoné 'e te 'āngelo 'a te 'Alikí; 'o taki atu foki Ia 'ia nātou ki tu'a, 'o pehē ange,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Kotou ō 'o tu'u 'i te Temipalé, 'o malanga 'aki ki te kakaí 'ia te 'ū Folafola kotoa pē 'oku kau ki te ma'uli ko iá.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou uhu atu leva ki te Temipalé, 'o faiako.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Kā ko te kau le'o Temipale ne ō angé ne'e kala notou 'ilo'i 'ia nātou 'i te fale fakapōpulá. Pea notou foki mai 'o fakahā ange,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 'o pehē, “Ko te me'a ki te pilīsoné, ne'e motou 'ilo'i ia kua tāpuni'i, 'o malu 'aupito, pea ko te kau le'ó 'oku notou tutu'u pē ki te 'ū matapaá; kā 'i te motou to'o aké, ne'e kala motou 'ilo'i he mama'i toko taha 'i te loto falé.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Pea 'i te notou fanongo ki te fakamatala ko iá, 'ia te 'alikitau 'o te Temipalé mo te kau taula'aliki lahí, ne'e notou fifili 'i te kau 'apōsetoló pe 'e iku ki te ā 'ia te me'a nei.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Pea toki 'alu ange he toko taha, 'o fakahaa'i kiā nātou, “Vakai, ko te kau tangata 'ē ne'e kotou fakahū pilīsoné, 'oku notou tutu'u 'i te Temipalé, 'o faiako ki te kakaí.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Pea ō atu leva te 'alikitaú mo te kau le'o Temipalé, 'o taki mai 'ia nātou, ka ne'e kailoa notou 'aumai fakamālohi'i, he ne'e notou manahē ki te kakaí, na'a tolomaka'i 'ia nātou.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Pea notou taki mai nātou, 'o fokotu'u 'i te lotolotonga 'o te Sanetalimí. Pea fakafehu'i kiā nātou 'e te Taula'aliki Lahí,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 'o pehē, “Ne'e motou mātu'aki fekau kiā kōtou ke 'aua 'e kotou ako 'aki te hingoa nei, pea ko 'eni kua kotou fakafonu 'ia Selusalema 'aki te kotou akonakí, pea 'oku kotou fai 'ení ke fakahinga mai kiā mātou te toto 'o te Tangata ko iá.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pea tali ange 'e Pita mo te kau 'apōsetoló, 'o notou pehē, “'Oku totonu pē ke motou talangafua ki te pule 'a te 'Atuá 'i te pule 'a te tangatá.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Ko te 'Atua 'o te tou mātu'a 'i mu'á, ne'e fokotu'u 'e Ia 'ia Sīsū, 'a ē ne'e kotou tāmate'i 'i Tono tautau 'i te kolosí.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Pea kua hākeaki'i Ia 'e te 'Atuá 'aki Tono nima to'omata'ú ko te 'Aliki mo Fakama'uli, ke foaki mo'o 'Isileli 'ia te fakatomalá mo te fakamolemole angahalá.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Pea ko mātoú ko te kau fakamo'oni 'o te 'ū me'a ko iá; pehē foki ki te Laumālie Mā'oni'oní, 'a ē kua foaki 'e te 'Atuá kiā nātou 'oku talangafua kiā Iá.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou tekelili 'i te 'itá, pea notou alea'i leva te notou tāmate'í.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Pea tu'u ake 'i te loto Sanetalimí he matāpule Fālesi ne'e hingoa ko Kāmelieli, ko te faiako ia 'i te Laó, pea ne'e tokangaekina 'e te kakai kotoa pē; pea fekau atu 'e ia ke tuku si'i atu ki tu'a te kau tangatá.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Pea toki lea ange ia kiā nātou, “'E matāpule 'Isileli, vakavakai lelei angé ki te me'a 'oku kotou pehē ke fai ki te kau tangata nei.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 He ne'e 'i ai he toko taha ne'e tu'u 'i mu'a, ko Teutasi, 'o pōlepole ia takua 'oku taha 'ana; pea ne'e hinga ki ai he kau tangata 'e toko fāngeau nai. Pea ne'e mate tāmate'i ia, pea 'ilonga nātou ne'e tuitala kiā iá, ne'e notou mavete 'o 'osi'osingamālie.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Hili ange te siana ko iá, ne'e tu'u ake 'ia Siutasi mei Kālelí 'i te taimi 'o te tohi kakaí, pea tohoaki'i 'e ia he kakai ke angatu'u. Pea ne'e mole mo te tangata ko iá, pea ne'e fakamavete'i 'ia nātou kotoa pē ne'e tuitala kiā iá.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Pea 'i te me'a ko 'ení 'okou fakalea atu: tu'u 'atā mo te kau tangata ko 'ení, pea tuku ai pē 'ia nātou. He kāpau 'oku mei te tangatá 'ia te fakakaukau mo te ngāue ko 'ení, 'e ngata pē ia;
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 kae kāpau 'oku mei te 'Atuá ia, 'e kailoa kotou lava ke fakangata 'ia nātou: kae'uma'ā foki na'a 'iloangé kua kotou tau'i 'ia te 'Atuá.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 'o notou ui ange te kau 'apōsetoló 'o haha, mo notou fekau ke 'aua na'a notou toe malanga 'aki te huafa 'o Sīsuú, 'o notou toki tukuange 'ia nātou.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Pea ō ai 'ia nātou mei te ha'oha'onga 'o te Sanetalimí, kua notou fiafifia kote'uhí kua lau 'ia nātou 'oku notou taau ke ngaahikovi'i kote'uhí ko te Huafá.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Pea ko te 'aho kotoa pē, 'i te Temipalé pea 'i 'api, ne'e kailoa tuku te notou ako mo malanga 'aki 'ia Sīsū Kalaisí.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.