Atos 2
num (NUM) vs NVT
1 Pea 'i te hoko ki te 'aho Penitekosí, 'oku notou kātoa he feitu'u 'e taha.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Pea fokifā pē kua ongo ifo mei te langí he fu'u 'u'ulu, 'o hangē ko te mumuhu he matangi mālohi 'aupito, 'o fā'ofale 'i te fale kātoa ne'e notou nonofo 'i aí.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Pea ne'e hā kiā nātou he 'ū 'alelo hangē ko he afí, 'o māvahevahe, 'o nofo ifo kiā nātou taki taha.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Pea fā'ofale 'iā nātou fuli pē 'ia te Laumālie Mā'oni'oní; pea ne'e notou kamata lea 'aki 'ia te 'ū lea kehekehe, 'o fakatatau ki tono fakalea'i nātou 'e te Laumālié.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Pea ne'e nofo 'i Selusalema he kakai Siu, ko te mātu'a lotu mo'oni mei te 'ū fanua kotoa pē 'i te lalo langí.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Pea 'i te hoko te longoa'a ko iá, ne'e fakatahataha ki ai he notou fu'u tokolahi; pea ne'e hangē he pēpelí, he ko te notou 'ū leá taki taha 'oku notou ongo'i tono lea 'aki mai 'e nātoú.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Pea notou fakatumutumu mo ofoofo, 'o notou pehē, “Vakai angé, 'oku kala koā ko te kau Kāleli kotoa pē 'ia nātou 'eni 'oku leá?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Pea 'oku fefe'aki ai te tou fanongo 'eni ki ta'a tātoú lea totonu ne tou taki taha tutupu ake mo iá?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ko tātou mei Pātia mo Mītia mo 'Ilami, mo te nofo ki Mesopotēmiá, ki Siutea foki mo Kapatōsia, ki Ponitō mo 'Ēsia,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ki Filisia foki mo Pamifilia, ki 'Isipite mo te 'ū feitu'u 'o Līpia 'oku ofi ki Sailiné, mo te nofo hili mai mei Lomá,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Ko te Penitekosí|alt="The Nations of Pentecost" src="num_GPS_Pentecost.tif" size="span" ref="2:5-11" 'ia te Siu mo'oni mo te ului ki aí, 'ia te Kēliti mo te 'Ālepea, 'oku tou ongo'i 'eni te notou fai mai 'ia te 'ū lea 'a tātoú, te notou lea 'aki 'ia te 'ū me'a lalahi 'o te 'Atuá.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Pea ne'e notou fakatumutumu kotoa pē, mo tāla'a, 'o notou fepehē'aki, “Ko te ā nai te 'uhinga 'o te me'a neí?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Ka ne'e kata manuki te 'ihi, 'o notou pehē, “'Ā, 'oku notou konā 'i te uaine fo'ou.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Kā ko Pita, ne tutu'u ake ia mo te toko hongofulu mā tahá, 'o hiki ake tono le'ó 'o malanga kiā nātou, 'o pehē, “'Ia te kau tangata 'o Siutea, mo te nofo Selusalema kotoa pē, ke mahino mu'a 'ia te me'a nei kiā kōtou, pea kotou fānonongo mai ki taku leá.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 He 'oku kailoa konā te kakai ko 'ená, 'o hangē ko te kotou mahaló, he ko te hivá pongipongi pē 'eni.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Kā ko 'eni ia ne'e folafola 'aki 'e te palōfita ko Sioelí:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘'Oku me'a mai 'e te 'Atuá:
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 'io, na'a mo Taku kau tamaio'alikí mo Taku kau kaunangá,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Pea 'e Au 'ai he 'ū me'a fakaofo 'i te langí 'i lunga,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 'e liliu 'ia te la'aá 'o pō'uli, mo te māhiná 'o toto,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Pea toki hoko ai 'o pehē,
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 'E kau tangata 'Isileli, kotou fanongo mai ki taku fakamatala ko 'ení: ko Sīsū mei Nāsaletí, ko te Tangata ia ne'e fakamo'oni Ma'ana 'e te 'Atuá kiā kōtou, 'aki he 'ū mana mo te 'ū me'a fakaofo mo te 'ū faka'ilonga, 'a ia ne'e fai 'e te 'Atuá 'iā Ia 'i te kotou lotolotongá, hangē ko ia 'oku kotou lāu'i'ilo ki aí.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Ko te Toko Taha ko iá ne'e tukuange 'e te 'Atuá, 'i Tana fakakaukau potó mo Tana fu'aki 'afio'í, pea kotou nima'aki he kau hīteni, ke kalusefai Ia mo tāmate'i.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Pea ne'e vete 'e te 'Atuá Tono kafai 'e te maté, 'o toe fokotu'u Ia; he ne'e kailoa 'aupito lava ke mapuke 'Ona 'i ai.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 He 'oku pehē 'e Tēvita 'i tana lau kiā Iá,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ko ia ne'e neka ai toku lotó,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 He tala'i'eaí 'e Ke si'aki toku laumālié 'i Hētesi,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Kua Ke faka'ilo kiā au he 'ū ala 'oku notou tau ki te ma'ulí;
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Kāinga, tuku mu'a ke au lea atu pē 'i te pēteliake ko Tēvitá; kua pekia ia pea telio foki, kae'uma'ā 'oku 'iā tātou tono fanualotó 'o a'u mai ki te 'aho nei.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Kā ko te me'a 'i tana palōfitá, mo tana 'ilo'i kua fuakava kiā ia 'e te 'Atuá, 'e 'i ai he toko taha 'i te kakano 'o tono manavá, 'e 'afio 'i tono taloní.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ko ia ai 'i tana sio fakalaka atú ne'e lea 'e ia ki te toetu'u 'a Kalaisí, he ne'e kailoa si'aki 'Ona ia 'i Hētesi, pē 'e 'ilo 'e Tono kakanó 'ia te 'au'auhá.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Ko te Sīsū ko 'ení ne'e toe fokotu'u Ia 'e te 'Atuá, pea ko mātou kotoa pē ko 'ení ko te kau fakamo'oni ki ai.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ko ia ai, 'i Tono hākeaki'i 'e te nima to'omata'u 'o te 'Atuá, mo Tana ma'u foki mei te Tamaí 'ia te tala'ofa 'o te Laumālie Mā'oni'oní, kua Ina hua'i ifo ai 'eni, 'a ia 'oku kotou sisio mo fānonongo ki aí.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 He tala'i'eaí ne'e 'alu ake 'ia Tēvita ki te langí, kae'uma'ā foki ne pehē 'e ia,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 kae'aua ke Au ngaahi tou 'ū filí ke hoko ko tou tu'unga va'e.’
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Ko ia ai ke mātu'aki 'ilo'i 'e te ha'a 'Isileli kotoa pē, kua fakanofo 'e te 'Atuá 'ia te Sīsū ko 'ení ke 'Aliki mo Kalaisi fakatou'osi; 'io, 'ia Ia ko 'ē ne'e kotou kalusefaí.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e puputu'u te notou lotó, pea notou pehē ange kiā Pita mo te toenga 'o te kau 'apōsetoló, “Kāinga, ko te ā leva 'a mātou 'e faí?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Pea iange 'e Pita kiā nātou, “Kotou fei mo fakatomala, pea taki taha papitaiso 'i te huafa 'o Sīsū Kalaisí, ki te fakamolemole te kotou 'ū angahalá, pea 'e kotou ma'u 'ia te me'a'ofa ko te Laumālie Mā'oni'oní.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 He 'oku ma'a kōtou 'ia te tala'ofá, pea mo te kotou fānaú foki, mo nātou mama'ó, 'io, 'ia nātou kotoa pē 'e ui ange 'e te 'Alikí ko te tou 'Atuá.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pea ne'e lahi foki mo tana 'ū lea kehekehe ne'e fakamamafa'i 'aki, mo toutou enginaki 'aki 'ia nātou, 'i tana pehē, “Kotou tuku 'ia kōtou ke fakama'uli mei te fa'ahinga anga-kehe ko 'ení.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Pea ne'e notou tali tana leá, 'o notou papitaiso, pea ne'e fakaului mai 'i te 'aho pē ko iá he 'ū laumālie, fe'unga nai mo te toko tolu afe.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Pea ne'e notou nofo faka'utumauku ki te faiako 'a te kau 'apōsetoló, mo te fakakautaha, mo te pakipaki 'o te mā, mo te 'ū feinga lotu.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Pea ne'e hoko he 'ilifia ki te kakai kotoa pē; pea ne'e lahi foki te 'ū me'a fakaofo mo te 'ū faka'ilonga ne'e hoko 'i te kau 'apōsetoló.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Pea ko nātou fuli pē ne'e tuí ne'e notou fa'a nofo fakataha, mo notou me'a taha.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Pea ne'e notou fakatau atu te notou 'ū tofi'á mo te nga'ota'otá; mo notou tufa te pa'anga ne'e ma'u 'i aí ki te kakai kehekehe, 'o fakatatau ki te notou masivá.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Pea ko te 'aho kotoa pē ne'e notou faka'utumauku 'o loto taha 'i te ō ki te Temipalé, mo notou pakipaki mā 'i 'api; pea ne'e notou kai te notou 'inasí 'i te fiafia mo te loto hangamālie;
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 'o notou fakamālō ki te 'Atuá, pea ne'e tokangaekina foki 'ia nātou 'e te kakai kotoa pē. Pea ne'e fakaului 'e te 'Alikí ki te notou fakatahá 'i te 'aho kotoa pē 'ia nātou ko 'ē kua kamata ma'ulí.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.