Atos 2
num (NUM) vs ARA
1 Pea 'i te hoko ki te 'aho Penitekosí, 'oku notou kātoa he feitu'u 'e taha.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Pea fokifā pē kua ongo ifo mei te langí he fu'u 'u'ulu, 'o hangē ko te mumuhu he matangi mālohi 'aupito, 'o fā'ofale 'i te fale kātoa ne'e notou nonofo 'i aí.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Pea ne'e hā kiā nātou he 'ū 'alelo hangē ko he afí, 'o māvahevahe, 'o nofo ifo kiā nātou taki taha.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Pea fā'ofale 'iā nātou fuli pē 'ia te Laumālie Mā'oni'oní; pea ne'e notou kamata lea 'aki 'ia te 'ū lea kehekehe, 'o fakatatau ki tono fakalea'i nātou 'e te Laumālié.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Pea ne'e nofo 'i Selusalema he kakai Siu, ko te mātu'a lotu mo'oni mei te 'ū fanua kotoa pē 'i te lalo langí.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Pea 'i te hoko te longoa'a ko iá, ne'e fakatahataha ki ai he notou fu'u tokolahi; pea ne'e hangē he pēpelí, he ko te notou 'ū leá taki taha 'oku notou ongo'i tono lea 'aki mai 'e nātoú.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Pea notou fakatumutumu mo ofoofo, 'o notou pehē, “Vakai angé, 'oku kala koā ko te kau Kāleli kotoa pē 'ia nātou 'eni 'oku leá?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Pea 'oku fefe'aki ai te tou fanongo 'eni ki ta'a tātoú lea totonu ne tou taki taha tutupu ake mo iá?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Ko tātou mei Pātia mo Mītia mo 'Ilami, mo te nofo ki Mesopotēmiá, ki Siutea foki mo Kapatōsia, ki Ponitō mo 'Ēsia,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 ki Filisia foki mo Pamifilia, ki 'Isipite mo te 'ū feitu'u 'o Līpia 'oku ofi ki Sailiné, mo te nofo hili mai mei Lomá,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Ko te Penitekosí|alt="The Nations of Pentecost" src="num_GPS_Pentecost.tif" size="span" ref="2:5-11" 'ia te Siu mo'oni mo te ului ki aí, 'ia te Kēliti mo te 'Ālepea, 'oku tou ongo'i 'eni te notou fai mai 'ia te 'ū lea 'a tātoú, te notou lea 'aki 'ia te 'ū me'a lalahi 'o te 'Atuá.”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Pea ne'e notou fakatumutumu kotoa pē, mo tāla'a, 'o notou fepehē'aki, “Ko te ā nai te 'uhinga 'o te me'a neí?”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Ka ne'e kata manuki te 'ihi, 'o notou pehē, “'Ā, 'oku notou konā 'i te uaine fo'ou.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Kā ko Pita, ne tutu'u ake ia mo te toko hongofulu mā tahá, 'o hiki ake tono le'ó 'o malanga kiā nātou, 'o pehē, “'Ia te kau tangata 'o Siutea, mo te nofo Selusalema kotoa pē, ke mahino mu'a 'ia te me'a nei kiā kōtou, pea kotou fānonongo mai ki taku leá.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 He 'oku kailoa konā te kakai ko 'ená, 'o hangē ko te kotou mahaló, he ko te hivá pongipongi pē 'eni.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Kā ko 'eni ia ne'e folafola 'aki 'e te palōfita ko Sioelí:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 ‘'Oku me'a mai 'e te 'Atuá:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 'io, na'a mo Taku kau tamaio'alikí mo Taku kau kaunangá,
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Pea 'e Au 'ai he 'ū me'a fakaofo 'i te langí 'i lunga,
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 'e liliu 'ia te la'aá 'o pō'uli, mo te māhiná 'o toto,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Pea toki hoko ai 'o pehē,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 'E kau tangata 'Isileli, kotou fanongo mai ki taku fakamatala ko 'ení: ko Sīsū mei Nāsaletí, ko te Tangata ia ne'e fakamo'oni Ma'ana 'e te 'Atuá kiā kōtou, 'aki he 'ū mana mo te 'ū me'a fakaofo mo te 'ū faka'ilonga, 'a ia ne'e fai 'e te 'Atuá 'iā Ia 'i te kotou lotolotongá, hangē ko ia 'oku kotou lāu'i'ilo ki aí.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Ko te Toko Taha ko iá ne'e tukuange 'e te 'Atuá, 'i Tana fakakaukau potó mo Tana fu'aki 'afio'í, pea kotou nima'aki he kau hīteni, ke kalusefai Ia mo tāmate'i.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Pea ne'e vete 'e te 'Atuá Tono kafai 'e te maté, 'o toe fokotu'u Ia; he ne'e kailoa 'aupito lava ke mapuke 'Ona 'i ai.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 He 'oku pehē 'e Tēvita 'i tana lau kiā Iá,
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ko ia ne'e neka ai toku lotó,
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 He tala'i'eaí 'e Ke si'aki toku laumālié 'i Hētesi,
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Kua Ke faka'ilo kiā au he 'ū ala 'oku notou tau ki te ma'ulí;
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Kāinga, tuku mu'a ke au lea atu pē 'i te pēteliake ko Tēvitá; kua pekia ia pea telio foki, kae'uma'ā 'oku 'iā tātou tono fanualotó 'o a'u mai ki te 'aho nei.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Kā ko te me'a 'i tana palōfitá, mo tana 'ilo'i kua fuakava kiā ia 'e te 'Atuá, 'e 'i ai he toko taha 'i te kakano 'o tono manavá, 'e 'afio 'i tono taloní.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Ko ia ai 'i tana sio fakalaka atú ne'e lea 'e ia ki te toetu'u 'a Kalaisí, he ne'e kailoa si'aki 'Ona ia 'i Hētesi, pē 'e 'ilo 'e Tono kakanó 'ia te 'au'auhá.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Ko te Sīsū ko 'ení ne'e toe fokotu'u Ia 'e te 'Atuá, pea ko mātou kotoa pē ko 'ení ko te kau fakamo'oni ki ai.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Ko ia ai, 'i Tono hākeaki'i 'e te nima to'omata'u 'o te 'Atuá, mo Tana ma'u foki mei te Tamaí 'ia te tala'ofa 'o te Laumālie Mā'oni'oní, kua Ina hua'i ifo ai 'eni, 'a ia 'oku kotou sisio mo fānonongo ki aí.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 He tala'i'eaí ne'e 'alu ake 'ia Tēvita ki te langí, kae'uma'ā foki ne pehē 'e ia,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 kae'aua ke Au ngaahi tou 'ū filí ke hoko ko tou tu'unga va'e.’
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 Ko ia ai ke mātu'aki 'ilo'i 'e te ha'a 'Isileli kotoa pē, kua fakanofo 'e te 'Atuá 'ia te Sīsū ko 'ení ke 'Aliki mo Kalaisi fakatou'osi; 'io, 'ia Ia ko 'ē ne'e kotou kalusefaí.”
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e puputu'u te notou lotó, pea notou pehē ange kiā Pita mo te toenga 'o te kau 'apōsetoló, “Kāinga, ko te ā leva 'a mātou 'e faí?”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pea iange 'e Pita kiā nātou, “Kotou fei mo fakatomala, pea taki taha papitaiso 'i te huafa 'o Sīsū Kalaisí, ki te fakamolemole te kotou 'ū angahalá, pea 'e kotou ma'u 'ia te me'a'ofa ko te Laumālie Mā'oni'oní.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 He 'oku ma'a kōtou 'ia te tala'ofá, pea mo te kotou fānaú foki, mo nātou mama'ó, 'io, 'ia nātou kotoa pē 'e ui ange 'e te 'Alikí ko te tou 'Atuá.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Pea ne'e lahi foki mo tana 'ū lea kehekehe ne'e fakamamafa'i 'aki, mo toutou enginaki 'aki 'ia nātou, 'i tana pehē, “Kotou tuku 'ia kōtou ke fakama'uli mei te fa'ahinga anga-kehe ko 'ení.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Pea ne'e notou tali tana leá, 'o notou papitaiso, pea ne'e fakaului mai 'i te 'aho pē ko iá he 'ū laumālie, fe'unga nai mo te toko tolu afe.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Pea ne'e notou nofo faka'utumauku ki te faiako 'a te kau 'apōsetoló, mo te fakakautaha, mo te pakipaki 'o te mā, mo te 'ū feinga lotu.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Pea ne'e hoko he 'ilifia ki te kakai kotoa pē; pea ne'e lahi foki te 'ū me'a fakaofo mo te 'ū faka'ilonga ne'e hoko 'i te kau 'apōsetoló.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Pea ko nātou fuli pē ne'e tuí ne'e notou fa'a nofo fakataha, mo notou me'a taha.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Pea ne'e notou fakatau atu te notou 'ū tofi'á mo te nga'ota'otá; mo notou tufa te pa'anga ne'e ma'u 'i aí ki te kakai kehekehe, 'o fakatatau ki te notou masivá.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Pea ko te 'aho kotoa pē ne'e notou faka'utumauku 'o loto taha 'i te ō ki te Temipalé, mo notou pakipaki mā 'i 'api; pea ne'e notou kai te notou 'inasí 'i te fiafia mo te loto hangamālie;
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 'o notou fakamālō ki te 'Atuá, pea ne'e tokangaekina foki 'ia nātou 'e te kakai kotoa pē. Pea ne'e fakaului 'e te 'Alikí ki te notou fakatahá 'i te 'aho kotoa pē 'ia nātou ko 'ē kua kamata ma'ulí.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.