Atos 28
num (NUM) vs ARC
1 Pea kua motou hao mai ki 'uta, pea motou toki 'ilo'i tā ko te hingoa 'o te motú ko Mēlita.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Pea ne'e 'ofa'i 'ia mātou 'e te kakai 'o te motú, 'o notou talitali lelei 'ia mātou; he ne'e notou tafu he afi ma'a mātou, kote'uhí ko te 'ua ne toó, mo te momokó.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ko te tupe'i 'e Paula 'ia te ngata koná ki te afí|alt="Paul shaking snake into fire" src="CN02052b.tif" size="col" ref="28:3" Pea 'i te okooko 'e Paula he 'ū va'a fafie, 'o 'ai ki te afí, ne'e totolo mai mei te māfaná he ngata fekai, 'o u'u tono nimá.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Pea 'i te mamata 'e te kakai 'o te motú ki te manú 'oku tāupe 'i tono nimá, ne'e notou pehē, “'Āua, ko te siana nei ko te tangata fakapō, he neongo kua hao mai ia mei te taí, kā ne kailoa tuku 'ona ia 'e Nunu'a ke ma'uli.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ka ne'e tupe'i 'e ia 'ia te manú ki te afí, 'o kailoa ina ongo'i he kovi.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Kā ko te 'amanaki te kakai 'o te motú 'e fefulafulasi te sino 'o Paulá, pe 'e fakafokifā pē kua tō 'o mate. Kā kua fualoa te notou tatalí, pea notou vakai kua kailoa he me'a ia 'e hoko kiā ia, pea liliu ai te notou lotó, 'o notou pehē ko te 'atua ia.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Pea ne'e tu'u 'i te feitu'u ko iá te 'api 'o te 'aliki 'o te motú, ko tono hingoá ko Popiliō; 'ā ē ne ina tali 'ia mātoú, 'o tauhi lelei'i 'i tono 'apí 'i te 'aho 'e tolu.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Pea ne'e puke te tamai 'a Popilioó 'i te mofí mo te fakalelé. Pea hū atu 'ia Paula kiā ia, 'o lotu, mo hilifaki tono nimá kiā ia 'o fakama'uli.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pea 'i te 'osi ange ko iá, ne'e ōmai te kakai kehe 'o te motú, 'a ē ne'e notou mahaki'iná, pea fakama'uli 'e ia 'ia nātou.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Pea ne'e notou fai he foaki lahi kiā mātou; pea 'i te motou folaú, ne'e notou fakaheka te 'ū me'a kotoa pē ne'e fia ma'u ki te motou folaú.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Pea kua 'osi atu he māhina 'e tolu, ne'e motou folau 'i te vaka 'Alekisānitia, ne'e hūfanga 'i te motú 'i te fa'ahita'u afaá, pea ne'e fakahingoa ki te ongo 'atua māhanga, ko Kasitoa mo Pōlaki.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Pea ne'e motou tau ki Sulakusa 'o motou 'aho tolu 'i ai.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Pea motou folau mei ai ki Lēsio; pea 'i te 'aho tono hokó ne'e tonga te matangí, pea motou a'u mai ai ki Piuteolai 'i te 'aho tono uá.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Pea motou 'ilo'i ai he 'ihi 'o te kāinga lotú, pea ne'e notou fakaafe'i 'ia mātou ke motou nofo mo nātou. Pea 'i te 'osi mei ai he 'aho 'e fitu, ne'e motou mavahe atu ki Loma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pea 'i te fanongo 'e te kāinga lotu 'i Lomá ki te motou ō atú, ne'e notou fononga leva mei ai ki te Māketi 'o 'Apiai mo te Fale Tali Fononga Tolú ke fakafetaulaki mai kiā mātou. Pea 'i te fe'iloaki 'ia Paula mo nātoú, ne'e mālohi tono lotó, 'o fai ai tana fakafeta'i ki te 'Atuá.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Pea kua motou a'u atu ki Loma, pea ne tuku 'ia Paula ia ke nofo pē 'i tono fale 'o'ona, mo he sōtia ke le'ohi ia.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Pea kua 'osi te 'aho 'e tolu, pea fekau atu 'e Paula ke fakataha mai 'ia te kau tu'ukimu'a 'o te kakai Siú; pea 'i te notou kātoa maí, ne'e lea ange ia kiā nātou 'o pehē, “Kāinga, kua he'iki ai tu'a taha ke au fai he kovi ki toku kakaí, pea kua he'iki ai ke au fakafepaki'i te tou 'ulungāanga kua tukufakaholo mai mei te tou mātu'á. Kā ne puke pōpula 'oku 'i Selusalema 'o tukuange ki te kau Lomá.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Pea 'i te 'osi ange te notou fakamāu'i 'okú, ne'e notou loto ke tukuange 'oku, kote'uhí ne'e kailoa 'iā au he me'a ke tautea tāmate'i ai 'oku.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Kā 'i te lea mālohi 'e te kakai Siú ke ta'ofí, ne'e pau leva ke au unga 'ia au ia kiā Sisa; ka ne'e kailoa ko te pehē kua 'i ai haku me'a ke talatalaaki'i ai toku kakaí.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Pea ko tono 'uhinga ia ne au ui mai ai 'ia kōtoú, ke tou fe'iloaki, pea kote'uhí ke au talanoa atu; pea 'āsili aí, he ko te me'a 'oku 'amanakina 'e 'Isilelí, ko ia 'oku ha'isia 'aki ai 'oku 'ia te seini ko 'ení.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Pea notou tali ange kiā ia, “Kua kala motou ma'u he tohi mei Siutea 'o kau kiā koe; pea kua kala he taha 'o te kāingá 'e ha'u mo hau ongoongokovi, pe 'i ai hana talanoa 'e kau kovi kiā koe.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kā 'e sai ange ke motou fanongo tonu 'iā koe pe ko te ā tau lau 'a'aú; he ko te fa'ahi ko iá, ko te me'a pē 'oku motou 'ilo'i ki aí, ko tono lau'ikovina 'i te feitu'u kotoa pē.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Pea notou kotofa leva he 'aho kiā ia, pea notou ōmai 'o tokolahi ange ki tono falé. Pea ne'e fakamatala'i totonu 'e ia kiā nātou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, 'o 'ahi'ahi fakatui'i 'e ia 'ia nātou ki te 'ū me'a 'oku kau kiā Sīsuú, 'o tafito tana leá ki te Lao 'a Mōsesé mo te Tohi Palōfitá fakatou'osi pē, 'o faai mei te hengihengí ki te pō'uli.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Pea ne'e tui te 'ihi ki tana fakamatalá, kā ko te 'ihi ne'e kailoa tui.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Pea 'i te notou loto kehekehé, ko ia ne'e notou mātuku atu; kā 'i te he'iki ai ke notou oó, ne'e fai 'e Paula tana fe'i lea ko 'ení, “'Oku mo'oni pē te Folafola 'a te Laumālie Mā'oni'oní 'iā 'Aisea ki te tou mātu'á,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 'o pehē,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 He kua ongonoa te loto 'o te kakai nei,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Ko ia ke kotou 'ilo'i 'eni, kua fekau atu ki te kakai Senitailé foki 'ia te fakama'uli 'a te 'Atuá, 'io, pea ko nātoú 'e notou tokanga ki ai.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 [Pea 'i te hili ange tana leá, ne'e mahu'i atu 'ia te kau Siú, 'o lahi te notou fakakikihí 'iā nātou pē.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pea ne'e nofo 'ia Paula 'i te fale ne'e totongi pē 'e ia ki ai, ko te ta'u 'e ua; pea ne'e talitali 'e ia 'ia te kakai kotoa pē ne'e ha'u kiā iá.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Pea ne'e malanga 'aki ia 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, mo ako 'aki 'ia te 'ū me'a 'oku kau ki te 'Aliki ko Sīsū Kalaisí, 'o mātu'aki fai mālohi, pea ne'e kailoa ta'ofi 'ona he taha.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.