Atos 16

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pea ne'e 'alu ifo 'ia Paula ki Teape mo Līsita. Pea ne'e 'i ai te tama ako 'i te feitu'u ko iá ne'e hingoa ko Tīmote, ko te tama 'a te fafine Siu ne'e tui; kā ko tana tamaí ko te Kalisi;
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 pea ne'e fakaongolelei'i 'ona 'e te kāinga lotu 'i Līsita mo 'Aikoniumé.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pea ne'e loto 'ia Paula ke nā fononga mo ia; pea hanga 'e ia 'o kamu 'ona talia 'ia te kau Siu ne'e notou nofo 'i te 'ū feitu'u ko iá, he ne'e notou 'ilo'i kotoa pē ko ta'aná tamai ko te Kalisi.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Pea 'i te notou 'a'ahi ki te 'ū koló, ne'e notou tuku kiā nātou 'ia te 'ū fekau ne'e tu'utu'uni 'e te kau 'apōsetoló mo te kau faifekau 'o Selusalemá ke notou faí.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Pea ne'e faka'a'au ai 'o kaukaua 'ia te 'ū siasí 'i te tuí pea tē fakautuutu te notou tokolahí 'i te 'aho kotoa pē.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pea kua 'osi 'ia Filisia mo te fanua 'o Kalētiá 'i te notou takai'i; kā ne'e ta'ofi 'e te Laumālie Mā'oni'oní ia te notou malanga 'aki 'ia te Folafolá 'i 'Ēsiá.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Pea 'i te notou a'u ki Misiá ne'e notou feinga ke ō ki Pitinia, kā ne ta'ofi 'ia nātou ia 'e te Laumālié.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Pea kua notou tukuange 'ia Misia, 'o notou a'u ifo ki Taloasi.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Pea ne'e hā he vīsone kiā Paula 'i te pō ko iá; ne'e tu'u mai ai he tangata, 'o kole ange kiā ia 'o pehē, “Laka mai ki Masitōnia 'o tokoni'i 'ia mātou.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pea 'i tana mamata ki te vīsoné, ne'e motou feinga leva ke ō atu ki Masitōnia, he ne'e motou fakakaukau 'o pehē, kua ui 'ia mātou 'e te 'Atuá ke malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí kiā nātou.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Pea kua motou tuku folau 'eni mei Taloasi, pea ne'e motou lele ki Samotēsia, 'o tau ki Neapolisi 'i te 'aho 'e tahá;
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 pea mei ai ki Filipai, 'a ia ko te kolo lahi 'i te vahefanua Masitōniá, pea ko te kolo faka-Loma ia; pea ne'e motou nofo 'i te kolo ko iá 'i te 'ū 'aho 'ihi.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Pea 'i te 'aho Sāpaté ne'e motou ō ki te tua'ā koló, ki te 'āfaki vaitafé, ko te feitu'u ne motou mahalo 'oku fa'a fai ai te lotu; pea motou nofo ifo 'o talanoa mo te kau fafine kua fakataha ki aí.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Pea ko te toko taha 'iā nātou ne'e hingoa ko Litia, ne'e fai fakatau tupenu kulakula mei te kolo ko Taiatailá, pea ne'e lotu ia ki te 'Atuá, pea lolotonga tana fanongo 'e iá, ne'e tangaki 'e te 'Alikí tono lotó ke tokanga ki te 'ū me'a ne'e lea 'aki 'e Paulá.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Pea 'i te 'osi tono papitaisó, 'ia ia mo tono falé, pea kole mai ia 'o pehē, “Kāpau leva kua kotou lau 'oku ko te toko taha 'oku tui mo'oni ki te 'Alikí, pe'i kotou hū mai mu'a ki toku falé, 'o nofo 'i ai.” Pea puketu'u 'e ia 'ia mātou.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Pea ko 'eni, lolotonga te motou ō atu ki te lotú, mo te fakafetaulaki mai he kaunanga 'a ia ne'e ma'u 'e te fa'ahikehe kikite, pea ne'e lahi te koloa ne'e ma'u 'e te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné 'i tana kikité.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Pea ne'e fa'a mulimuli te fafine ko iá kiā Paula mo mātou, pea fa'a kaikaila ia 'o pehē, “Ko te kau siana nei ko te kau tamaio'aliki 'a te 'Atua Taupotú, pea 'oku notou fakahaa'i kiā kōtou 'ia te ala ki te fakama'ulí.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Pea ne'e fai pehē ia 'o 'aho lahi. Pea ne'e mamahi ai 'ia Paula, 'o tafoki ia 'o lea ki te fa'ahikehé, “'Okou fekau kiā koe 'i te huafa 'o Sīsū Kalaisí ke ke hū mai mei te fafine ko 'ená!” Pea hū atu ia 'i te taimi pē ko iá.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Pea ko te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné, 'i te notou vakai leva kua 'alu mo te fa'ahikehé te notou 'amanaki ma'u koloá, ne'e notou puke 'ia Paula mo Sailosi, 'o toho ki te mala'e fakataú, ko te 'ave ki te hau'alikí.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Pea notou taki 'ia nāua ki te ongo 'alikitaú, 'o notou pehē, “Ko te ongo siana Siu 'ení 'oku nā veuveuki lahi 'ia te tou koló,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 pea 'oku nā enginaki 'aki te 'ū anga 'oku kailoa ngafua kiā tātou ke fanongo ki ai, pe fai ki ai, he ko te kau Loma 'ia tātou.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Pea ne'e kau 'ia te kakaí 'i tono tautea'i nāuá; pea ne'e hae te nā kofú 'e te hau'aliki taú 'o fekau ke haha 'ia nāua.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Pea 'i te 'osi te notou haha 'ia nāuá 'o tu'a lahi, ne'e notou sī 'ia nāua ki pilīsone, 'o notou fekau ki te seilá ke tauhi 'ia nāua ke ma'u.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ko Paula mo Sailosi 'i te pilīsoné|alt="Paul and Silas in stocks" src="GT00114.tif" size="col" ref="16:24" Pea ko te tangata ko iá, 'i tana ma'u leva he tu'utu'uni pehē, ne'e sī 'e ia 'ia nāua ki te loki lotolotó, 'o fakama'u te nā va'é ki te 'akau kii'i.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Kā 'i te tu'ulapoó ne'e hiva fakamālō ki te 'Atuá 'ia Paula mo Sailosi, ko te fai te nā lotu, pea ne'e fakafanongo kiā nāua 'e te kau pōpulá.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Pea fakafokifā pē, kua hoko he mofuike ne'e pehē tono lahí he ne'e lulu'i te tu'unga 'o te pilīsoné. Pea ne'e matangaki leva 'ia te 'ū matapaá kotoa pē, pea mavete 'ia te ha'i 'o te kakaí kotoa pē.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Pea 'i te 'ala ake leva 'ia te seilá, 'o vakai atu kua matangaki 'ia te 'ū matapā 'o te pilīsoné, pea unuhi ia tana heletaá, 'o fai ke tāmate'i 'ona, ko tana mahalo kua feholaki 'ia te kau pōpulá.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ka ne'e kalanga le'o lahi 'ia Paula, 'o pehē atu, “'Aua na'a ke fai he kovi kiā koe, hē 'oku motou kei katokātoa 'i heni.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Pea fekau 'e ia ke 'aumai he 'ū maama, 'o toki 'oho mai ki loto, 'o hinga tetetete atu 'i te 'ao 'o Paula mo Sailosí,
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 pea 'aumai 'e ia 'ia nāua ki tu'a, 'o pehē ange, “Hau'aliki, ko te ā taku me'a ke fai kae au ma'ulí?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Pea nā pehē ange, “Tui falala leva ki te 'Aliki ko Sīsuú ka ke ma'uli, 'ia koe mo tou falé.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Pea nā lea kiā ia 'i te Folafola 'a te 'Alikí, pea ne'e 'i ai ia mo tono fāmilí kotoa pē.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Pea ne'e 'ave 'ia nāua 'e te seilá 'i te taimi ko iá, 'o tafitafi'i te nā 'ū laveá; pea ne'e papitaiso ia, 'ia ia mo nātou kotoa pē ne'e 'iā iá.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ne ina 'avake foki 'ia nāua ki tono falé, 'o teuteu'i he nā me'atokoni; pea ne'e fiafia ia kote'uhí kua notou tui ki te 'Atuá mo tono fāmilí kotoa pē.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Pea kua 'aho leva, pea ne'e fekau mai 'e te ongo 'alikitaú 'ia te kau 'ōfisá ke iange, “Vete ange 'ia te ongo siana ko 'ená.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Pea ne'e 'aumai 'e te seilá 'ia te tala ko iá kiā Paula, “Ko 'eni kua fekau mai 'e te ongo 'alikitaú ke vete ange 'ia kōlua; ko ia kulā hū atu leva, pea kulā ō fiamālie ā.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Kā ne tali ange 'e Paula kiā nātou, “Kua notou haha 'ia māua 'i te 'ao 'o te kakaí he'iki ai fakamāu'i, kā ko te ongo Loma 'ia māua, pea kua nā sī ki te pilīsoné; pea 'oku nā pehē 'eni koā ke tukuange fakafufū pē 'ia māua? 'E kailoa 'aupito; kaikehe, 'oku totonu ke nā ōmai 'e nāua 'o taki atu 'ia māua.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Pea 'ave 'e te kau 'ōfisá 'ia te lea ko iá ki te ongo 'alikitaú; pea ne'e nā manahē 'i te nā fanongo ko te ongo Loma 'ia nāuá.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Pea nā ōmai leva, 'o fakakolekole kiā nāua, mo nā taki atu, 'o iange ke nā hiki ā mei te koló.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pea nā ō atu mei te pilīsoné, 'o hū ki te fale 'o Litiá. Pea 'i te 'osi ange te notou fe'iloaki mo te kāingá, mo lea fakalotolahi kiā nātoú, pea nā toki ō leva.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.