Atos 16

num (NUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pea ne'e 'alu ifo 'ia Paula ki Teape mo Līsita. Pea ne'e 'i ai te tama ako 'i te feitu'u ko iá ne'e hingoa ko Tīmote, ko te tama 'a te fafine Siu ne'e tui; kā ko tana tamaí ko te Kalisi;
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 pea ne'e fakaongolelei'i 'ona 'e te kāinga lotu 'i Līsita mo 'Aikoniumé.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pea ne'e loto 'ia Paula ke nā fononga mo ia; pea hanga 'e ia 'o kamu 'ona talia 'ia te kau Siu ne'e notou nofo 'i te 'ū feitu'u ko iá, he ne'e notou 'ilo'i kotoa pē ko ta'aná tamai ko te Kalisi.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Pea 'i te notou 'a'ahi ki te 'ū koló, ne'e notou tuku kiā nātou 'ia te 'ū fekau ne'e tu'utu'uni 'e te kau 'apōsetoló mo te kau faifekau 'o Selusalemá ke notou faí.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Pea ne'e faka'a'au ai 'o kaukaua 'ia te 'ū siasí 'i te tuí pea tē fakautuutu te notou tokolahí 'i te 'aho kotoa pē.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pea kua 'osi 'ia Filisia mo te fanua 'o Kalētiá 'i te notou takai'i; kā ne'e ta'ofi 'e te Laumālie Mā'oni'oní ia te notou malanga 'aki 'ia te Folafolá 'i 'Ēsiá.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Pea 'i te notou a'u ki Misiá ne'e notou feinga ke ō ki Pitinia, kā ne ta'ofi 'ia nātou ia 'e te Laumālié.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Pea kua notou tukuange 'ia Misia, 'o notou a'u ifo ki Taloasi.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Pea ne'e hā he vīsone kiā Paula 'i te pō ko iá; ne'e tu'u mai ai he tangata, 'o kole ange kiā ia 'o pehē, “Laka mai ki Masitōnia 'o tokoni'i 'ia mātou.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pea 'i tana mamata ki te vīsoné, ne'e motou feinga leva ke ō atu ki Masitōnia, he ne'e motou fakakaukau 'o pehē, kua ui 'ia mātou 'e te 'Atuá ke malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí kiā nātou.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Pea kua motou tuku folau 'eni mei Taloasi, pea ne'e motou lele ki Samotēsia, 'o tau ki Neapolisi 'i te 'aho 'e tahá;
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 pea mei ai ki Filipai, 'a ia ko te kolo lahi 'i te vahefanua Masitōniá, pea ko te kolo faka-Loma ia; pea ne'e motou nofo 'i te kolo ko iá 'i te 'ū 'aho 'ihi.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Pea 'i te 'aho Sāpaté ne'e motou ō ki te tua'ā koló, ki te 'āfaki vaitafé, ko te feitu'u ne motou mahalo 'oku fa'a fai ai te lotu; pea motou nofo ifo 'o talanoa mo te kau fafine kua fakataha ki aí.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Pea ko te toko taha 'iā nātou ne'e hingoa ko Litia, ne'e fai fakatau tupenu kulakula mei te kolo ko Taiatailá, pea ne'e lotu ia ki te 'Atuá, pea lolotonga tana fanongo 'e iá, ne'e tangaki 'e te 'Alikí tono lotó ke tokanga ki te 'ū me'a ne'e lea 'aki 'e Paulá.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Pea 'i te 'osi tono papitaisó, 'ia ia mo tono falé, pea kole mai ia 'o pehē, “Kāpau leva kua kotou lau 'oku ko te toko taha 'oku tui mo'oni ki te 'Alikí, pe'i kotou hū mai mu'a ki toku falé, 'o nofo 'i ai.” Pea puketu'u 'e ia 'ia mātou.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Pea ko 'eni, lolotonga te motou ō atu ki te lotú, mo te fakafetaulaki mai he kaunanga 'a ia ne'e ma'u 'e te fa'ahikehe kikite, pea ne'e lahi te koloa ne'e ma'u 'e te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné 'i tana kikité.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Pea ne'e fa'a mulimuli te fafine ko iá kiā Paula mo mātou, pea fa'a kaikaila ia 'o pehē, “Ko te kau siana nei ko te kau tamaio'aliki 'a te 'Atua Taupotú, pea 'oku notou fakahaa'i kiā kōtou 'ia te ala ki te fakama'ulí.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Pea ne'e fai pehē ia 'o 'aho lahi. Pea ne'e mamahi ai 'ia Paula, 'o tafoki ia 'o lea ki te fa'ahikehé, “'Okou fekau kiā koe 'i te huafa 'o Sīsū Kalaisí ke ke hū mai mei te fafine ko 'ená!” Pea hū atu ia 'i te taimi pē ko iá.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pea ko te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné, 'i te notou vakai leva kua 'alu mo te fa'ahikehé te notou 'amanaki ma'u koloá, ne'e notou puke 'ia Paula mo Sailosi, 'o toho ki te mala'e fakataú, ko te 'ave ki te hau'alikí.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Pea notou taki 'ia nāua ki te ongo 'alikitaú, 'o notou pehē, “Ko te ongo siana Siu 'ení 'oku nā veuveuki lahi 'ia te tou koló,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 pea 'oku nā enginaki 'aki te 'ū anga 'oku kailoa ngafua kiā tātou ke fanongo ki ai, pe fai ki ai, he ko te kau Loma 'ia tātou.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Pea ne'e kau 'ia te kakaí 'i tono tautea'i nāuá; pea ne'e hae te nā kofú 'e te hau'aliki taú 'o fekau ke haha 'ia nāua.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Pea 'i te 'osi te notou haha 'ia nāuá 'o tu'a lahi, ne'e notou sī 'ia nāua ki pilīsone, 'o notou fekau ki te seilá ke tauhi 'ia nāua ke ma'u.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ko Paula mo Sailosi 'i te pilīsoné|alt="Paul and Silas in stocks" src="GT00114.tif" size="col" ref="16:24" Pea ko te tangata ko iá, 'i tana ma'u leva he tu'utu'uni pehē, ne'e sī 'e ia 'ia nāua ki te loki lotolotó, 'o fakama'u te nā va'é ki te 'akau kii'i.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kā 'i te tu'ulapoó ne'e hiva fakamālō ki te 'Atuá 'ia Paula mo Sailosi, ko te fai te nā lotu, pea ne'e fakafanongo kiā nāua 'e te kau pōpulá.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Pea fakafokifā pē, kua hoko he mofuike ne'e pehē tono lahí he ne'e lulu'i te tu'unga 'o te pilīsoné. Pea ne'e matangaki leva 'ia te 'ū matapaá kotoa pē, pea mavete 'ia te ha'i 'o te kakaí kotoa pē.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Pea 'i te 'ala ake leva 'ia te seilá, 'o vakai atu kua matangaki 'ia te 'ū matapā 'o te pilīsoné, pea unuhi ia tana heletaá, 'o fai ke tāmate'i 'ona, ko tana mahalo kua feholaki 'ia te kau pōpulá.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ka ne'e kalanga le'o lahi 'ia Paula, 'o pehē atu, “'Aua na'a ke fai he kovi kiā koe, hē 'oku motou kei katokātoa 'i heni.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Pea fekau 'e ia ke 'aumai he 'ū maama, 'o toki 'oho mai ki loto, 'o hinga tetetete atu 'i te 'ao 'o Paula mo Sailosí,
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 pea 'aumai 'e ia 'ia nāua ki tu'a, 'o pehē ange, “Hau'aliki, ko te ā taku me'a ke fai kae au ma'ulí?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Pea nā pehē ange, “Tui falala leva ki te 'Aliki ko Sīsuú ka ke ma'uli, 'ia koe mo tou falé.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Pea nā lea kiā ia 'i te Folafola 'a te 'Alikí, pea ne'e 'i ai ia mo tono fāmilí kotoa pē.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Pea ne'e 'ave 'ia nāua 'e te seilá 'i te taimi ko iá, 'o tafitafi'i te nā 'ū laveá; pea ne'e papitaiso ia, 'ia ia mo nātou kotoa pē ne'e 'iā iá.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ne ina 'avake foki 'ia nāua ki tono falé, 'o teuteu'i he nā me'atokoni; pea ne'e fiafia ia kote'uhí kua notou tui ki te 'Atuá mo tono fāmilí kotoa pē.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Pea kua 'aho leva, pea ne'e fekau mai 'e te ongo 'alikitaú 'ia te kau 'ōfisá ke iange, “Vete ange 'ia te ongo siana ko 'ená.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Pea ne'e 'aumai 'e te seilá 'ia te tala ko iá kiā Paula, “Ko 'eni kua fekau mai 'e te ongo 'alikitaú ke vete ange 'ia kōlua; ko ia kulā hū atu leva, pea kulā ō fiamālie ā.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Kā ne tali ange 'e Paula kiā nātou, “Kua notou haha 'ia māua 'i te 'ao 'o te kakaí he'iki ai fakamāu'i, kā ko te ongo Loma 'ia māua, pea kua nā sī ki te pilīsoné; pea 'oku nā pehē 'eni koā ke tukuange fakafufū pē 'ia māua? 'E kailoa 'aupito; kaikehe, 'oku totonu ke nā ōmai 'e nāua 'o taki atu 'ia māua.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Pea 'ave 'e te kau 'ōfisá 'ia te lea ko iá ki te ongo 'alikitaú; pea ne'e nā manahē 'i te nā fanongo ko te ongo Loma 'ia nāuá.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Pea nā ōmai leva, 'o fakakolekole kiā nāua, mo nā taki atu, 'o iange ke nā hiki ā mei te koló.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pea nā ō atu mei te pilīsoné, 'o hū ki te fale 'o Litiá. Pea 'i te 'osi ange te notou fe'iloaki mo te kāingá, mo lea fakalotolahi kiā nātoú, pea nā toki ō leva.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.