Atos 14
num (NUM) vs NVT
1 Pea 'i te lolotonga te nā 'i 'Aikoniumé, ne'e nā hū fakataha ki te falelotu 'o te kakai Siú; pea ko te me'a 'i te nā malangá, ne'e tui ai he fu'u tokolahi 'o te kakai Siú mo te kakai Kalisí fakatou'osi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Kā ko te kau Siu ne'e kailoa tuí, ne'e notou ue'i mo fakakovi'i 'ia te loto 'o te kau Senitailé ke notou fakafepaki'i 'ia te kāinga lotú.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ko ia ne'e fualoa te nā nofo 'i aí, 'o nā malanga mālohi mo nā falala ki te 'Alikí, pea ne'e poupou'i 'e Ia 'ia te tala 'o Tana 'alo'ofá, 'aki Tana tuku ke hā 'i te nā ngāué 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo fakaofo 'aupito.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Pea ne'e mavae ua 'ia te kakai 'o te koló, pea ne'e kau he 'ihi mo te ha'a Siú, kā ko te 'ihi mo te ongo 'apōsetoló.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Pea 'i te teu ke 'ohofi nāua 'e te kakai Senitailé, mo te kau Siú mo te notou kau pulé, kote'uhí ke ngaahikovi'i mo tolomaka'i 'ia nāuá,
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 ne'e nā fu'aki 'ilo ki ai, 'o nā hola ki te 'ū kolo 'o Laikoniá, ki Līsita mo Teape mo te 'ū feitu'u ko iá.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Pea ne'e notou nonofo 'o malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí 'i te feitu'u ko iá.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Pea ne'e 'i ai he tangata 'i Līsita, ne'e va'e mate, pea kua heke ta'utu mei tono fanau'í, 'o kailoa 'aupito lava ke hā'ele.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Pea ne'e fanongo ia ki te lea 'a Paulá. Pea 'i te sio fakamama'u 'ia Paula kiā ia mo tana vakai atu 'oku tui ia 'e lava tono fakama'ulí,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ne'e lea le'o lahi ia, 'o pehē ange, “Tu'u ake ki lunga!” Pea hopo ake leva ia 'o hā'ele.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Pea 'i te mamata 'e te kakaí ki te me'a kua fai 'e Paulá, ne'e notou hiki tuē, 'o notou kalanga 'i te lea faka-Laikoniá, “Kua hifo fakatangata mai he ongo 'atua!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Pea ne'e notou ui 'ia Pānepasa ko Siupita, pea ui 'ia Paula ko Meakuli, he ko ia ia ne'e takimu'a 'i te leá.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Pea ko te taula'aliki 'o Siupitá, ko te 'atua ne'e 'afio 'i te matanikoló, ne'e 'aumai 'e ia mo he kakai 'ia te fanga pulu mo te 'ū tuinga kakala ki te 'ū matapā 'o te koló, ke notou feilaulau 'aki kiā nāua.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Pea 'i te ongo mai te me'á ki te ongo 'apōsetoló, kiā Pānepasa mo Paula, ne'e nā hahae ifo te nā kofú, 'o nā 'oho atu mei te falé ki te kakaí, 'o nā kalanga atu,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “'E kau tangata, ko te ā kua kotou fai pehē aí? He 'oku mā alāanga mo kōtou, ko te ongo tangata pē, 'o mā tala'i atu 'ia te ongoongoleleí, ke kotou tafoki mei te 'ū 'atua noa ko 'ení ki te 'Atua Ma'ulí, 'a ia ne'e ngaahi 'ia te langí mo te fanuá mo te taí, mo te 'ū me'a kehekehe 'oku 'i aí.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 'I te kua hilí ne'e tukuange pē Ia 'ia te kakai kotoa pē ke notou fou 'i te founga pē 'a nātoú.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ka na'a mo ia, tala'i'eaí ne'e nofo 'ia Ia 'o kailoa he faka'ilonga; he ne'e failelei Ia, 'o 'avatu kiā kōtou mei te langí 'ia te 'uá, mo te 'ū ta'u mahu, pea 'ai 'e Ia ke fonu ngutungutu te kotou lotó 'i te me'atokoni mo te fakafiafia.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Kā neongo te nā lea peheé, ne'e kailoa meimei lava ke nā ta'ofi 'ia te kakaí mei te fai feilaulau kiā nāuá.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ka ne'e ō ifo he kau Siu mei 'Aniteoke mo 'Aikoniume, 'o notou fakahinga'i te kakaí kiā nātou; pea notou tolomaka'i 'ia Paula, 'o notou toho 'ona ki tua'ā kolo, ko te notou mahalo kua pekia iá.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Pea lolotonga te tu'u takai kiā ia 'ia te kau akó, ne'e tu'u ake ia 'o hū ki te koló; pea 'i te pongipongi aké ne'e nā ō atu mei ai mo Pānepasa ki Teape.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pea 'i te 'osi ange te nā malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí 'i te kolo ko iá, mo fakaului he tokolahi ki te kau akó, ne'e nā foki ki Līsita mo 'Aikoniume mo 'Aniteoke,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 'o nā poupou'i te kau akó ke notou tu'u ma'u 'i te tuí, 'o nā pehē foki, “Ko te tou hū ki te Pule'anga 'o te 'Atuá, kua pau ke tou fou tātou 'i te 'ū mamahi lahi.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Pea ne'e hanga 'e Paula mo Pānepasa 'o fili he kau faifekau 'i te siasi tāutaha, pea nā fai he hūfia mo te 'aukai, 'o nā toki tuku 'ia nātou ki te 'Alikí, kua notou tui kiā Ia.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Pea nā fou atu 'i Pisitia, 'o hoko atu ai ki Pamifilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pea 'i te 'osi te nā malanga 'aki 'ia te Folafolá 'i Peaká, ne nā a'u ifo ki 'Atalaia;
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 pea nā folau mei ai ki 'Aniteoke, 'a ia ko te feitu'u ia ne'e fu'aki tukuange ai 'ia nāua ki te 'alo'ofa 'a te 'Atuá, ke nā fai te ngāue kua nā toki 'osi tono fai ko 'ení.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Pea 'i te nā a'u leva ki aí ne'e nā fakataha 'ia te siasí, 'o nā fakamatala'i kiā nātou 'ia te fu'u me'a kua fai 'e te 'Atuá 'i Tana kau mo nāuá, pea mo Tana fakaava 'ia te matapā 'o te tuí ki te Senitailé.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Pea ne'e nā nofo 'i ai mo te kau akó 'o fualoa.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.