Atos 14

num (NUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pea 'i te lolotonga te nā 'i 'Aikoniumé, ne'e nā hū fakataha ki te falelotu 'o te kakai Siú; pea ko te me'a 'i te nā malangá, ne'e tui ai he fu'u tokolahi 'o te kakai Siú mo te kakai Kalisí fakatou'osi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Kā ko te kau Siu ne'e kailoa tuí, ne'e notou ue'i mo fakakovi'i 'ia te loto 'o te kau Senitailé ke notou fakafepaki'i 'ia te kāinga lotú.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ko ia ne'e fualoa te nā nofo 'i aí, 'o nā malanga mālohi mo nā falala ki te 'Alikí, pea ne'e poupou'i 'e Ia 'ia te tala 'o Tana 'alo'ofá, 'aki Tana tuku ke hā 'i te nā ngāué 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo fakaofo 'aupito.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Pea ne'e mavae ua 'ia te kakai 'o te koló, pea ne'e kau he 'ihi mo te ha'a Siú, kā ko te 'ihi mo te ongo 'apōsetoló.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Pea 'i te teu ke 'ohofi nāua 'e te kakai Senitailé, mo te kau Siú mo te notou kau pulé, kote'uhí ke ngaahikovi'i mo tolomaka'i 'ia nāuá,
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 ne'e nā fu'aki 'ilo ki ai, 'o nā hola ki te 'ū kolo 'o Laikoniá, ki Līsita mo Teape mo te 'ū feitu'u ko iá.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Pea ne'e notou nonofo 'o malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí 'i te feitu'u ko iá.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Pea ne'e 'i ai he tangata 'i Līsita, ne'e va'e mate, pea kua heke ta'utu mei tono fanau'í, 'o kailoa 'aupito lava ke hā'ele.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Pea ne'e fanongo ia ki te lea 'a Paulá. Pea 'i te sio fakamama'u 'ia Paula kiā ia mo tana vakai atu 'oku tui ia 'e lava tono fakama'ulí,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 ne'e lea le'o lahi ia, 'o pehē ange, “Tu'u ake ki lunga!” Pea hopo ake leva ia 'o hā'ele.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Pea 'i te mamata 'e te kakaí ki te me'a kua fai 'e Paulá, ne'e notou hiki tuē, 'o notou kalanga 'i te lea faka-Laikoniá, “Kua hifo fakatangata mai he ongo 'atua!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Pea ne'e notou ui 'ia Pānepasa ko Siupita, pea ui 'ia Paula ko Meakuli, he ko ia ia ne'e takimu'a 'i te leá.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Pea ko te taula'aliki 'o Siupitá, ko te 'atua ne'e 'afio 'i te matanikoló, ne'e 'aumai 'e ia mo he kakai 'ia te fanga pulu mo te 'ū tuinga kakala ki te 'ū matapā 'o te koló, ke notou feilaulau 'aki kiā nāua.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Pea 'i te ongo mai te me'á ki te ongo 'apōsetoló, kiā Pānepasa mo Paula, ne'e nā hahae ifo te nā kofú, 'o nā 'oho atu mei te falé ki te kakaí, 'o nā kalanga atu,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “'E kau tangata, ko te ā kua kotou fai pehē aí? He 'oku mā alāanga mo kōtou, ko te ongo tangata pē, 'o mā tala'i atu 'ia te ongoongoleleí, ke kotou tafoki mei te 'ū 'atua noa ko 'ení ki te 'Atua Ma'ulí, 'a ia ne'e ngaahi 'ia te langí mo te fanuá mo te taí, mo te 'ū me'a kehekehe 'oku 'i aí.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 'I te kua hilí ne'e tukuange pē Ia 'ia te kakai kotoa pē ke notou fou 'i te founga pē 'a nātoú.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ka na'a mo ia, tala'i'eaí ne'e nofo 'ia Ia 'o kailoa he faka'ilonga; he ne'e failelei Ia, 'o 'avatu kiā kōtou mei te langí 'ia te 'uá, mo te 'ū ta'u mahu, pea 'ai 'e Ia ke fonu ngutungutu te kotou lotó 'i te me'atokoni mo te fakafiafia.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Kā neongo te nā lea peheé, ne'e kailoa meimei lava ke nā ta'ofi 'ia te kakaí mei te fai feilaulau kiā nāuá.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Ka ne'e ō ifo he kau Siu mei 'Aniteoke mo 'Aikoniume, 'o notou fakahinga'i te kakaí kiā nātou; pea notou tolomaka'i 'ia Paula, 'o notou toho 'ona ki tua'ā kolo, ko te notou mahalo kua pekia iá.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Pea lolotonga te tu'u takai kiā ia 'ia te kau akó, ne'e tu'u ake ia 'o hū ki te koló; pea 'i te pongipongi aké ne'e nā ō atu mei ai mo Pānepasa ki Teape.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Pea 'i te 'osi ange te nā malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí 'i te kolo ko iá, mo fakaului he tokolahi ki te kau akó, ne'e nā foki ki Līsita mo 'Aikoniume mo 'Aniteoke,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 'o nā poupou'i te kau akó ke notou tu'u ma'u 'i te tuí, 'o nā pehē foki, “Ko te tou hū ki te Pule'anga 'o te 'Atuá, kua pau ke tou fou tātou 'i te 'ū mamahi lahi.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Pea ne'e hanga 'e Paula mo Pānepasa 'o fili he kau faifekau 'i te siasi tāutaha, pea nā fai he hūfia mo te 'aukai, 'o nā toki tuku 'ia nātou ki te 'Alikí, kua notou tui kiā Ia.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Pea nā fou atu 'i Pisitia, 'o hoko atu ai ki Pamifilia.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Pea 'i te 'osi te nā malanga 'aki 'ia te Folafolá 'i Peaká, ne nā a'u ifo ki 'Atalaia;
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 pea nā folau mei ai ki 'Aniteoke, 'a ia ko te feitu'u ia ne'e fu'aki tukuange ai 'ia nāua ki te 'alo'ofa 'a te 'Atuá, ke nā fai te ngāue kua nā toki 'osi tono fai ko 'ení.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Pea 'i te nā a'u leva ki aí ne'e nā fakataha 'ia te siasí, 'o nā fakamatala'i kiā nātou 'ia te fu'u me'a kua fai 'e te 'Atuá 'i Tana kau mo nāuá, pea mo Tana fakaava 'ia te matapā 'o te tuí ki te Senitailé.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Pea ne'e nā nofo 'i ai mo te kau akó 'o fualoa.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.