Atos 12

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pea lolotonga iá, ne'e mafao atu 'ia te nima 'o te tu'i ko Hēlotá ki te 'ihi 'o te siasí ke ngaahikovi'i.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Pea ne ina tāmate'i 'aki te heletā 'ia Sēmisi ko te ta'okete 'o Sioné.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Pea 'i tana vakai 'oku lelei'ina ai 'ia te kakai Siú, ne ina hoko atu 'o puke mo Pita. Pea ko te 'ū 'aho ia 'o te Kātoanga Kai Mā Ta'e Lēvaní.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Pea kua ma'u 'e ia 'ona, 'o tuku pilīsone, pea tuku tono le'ohí ki te kulupu 'e fā, 'o tautau toko fā te sōtia ki te kulupu; 'o ina tu'utu'uni ke toki 'aumai 'ona ki tua'ā ki te kakaí 'i te 'osi ange te Pāsová.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ko ia ne'e le'ohi pē si'i Pitá 'i te pilīsoné; ka ne'e 'i ai he lotu hūfia ne'e fai tōtōaki ki te 'Atuá 'e te siasí kote'uhí ko ia.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Pea 'i te hoko ki te pō kae taki atu pongipongi 'ona 'e Hēlotá, ne'e moe 'ia Pita 'i te vaha'a 'o he ongo sōtia, kua ha'i 'aki 'ona he seini 'e ua, pea tutu'u 'ia te ongo le'o 'i te tu'a matapaá 'o tauhi te pilīsoné.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ko te 'āngeló kiā Pita, “Tu'u ke vave.”|alt="Peter released from prison by angel" src="SIL-EP005.tif" size="col" ref="12:7" Mo te 'ohovale pē kua tu'u mai he 'āngelo 'a te 'Alikí, pea tapa takatakai he fu'u maama 'i te lokí; pea taa'i 'e ia te vakavaka 'o Pitá, 'o langa'i ake, mo iange, “Tu'u ke vave.” Pea ne'e ngangana mei tono ongo nimá te ongo seini ne'e ha'i 'aki 'oná.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Pea me'a 'e te 'āngeló kiā ia, “'Ai tou no'ó, pea fakama'u tou senitoló.” Pea fai ia ki ai. Pea toe pehē mai ia, “'Ai tou pulupulú 'o mulimuli mai 'iā au.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pea hū atu ia 'o mulimuli kiā ia; pea ne'e kailoa 'ilo'i 'e ia pe ko te mo'oni 'ia te me'a 'oku fai 'e te 'āngeló, kae mahalo ia ko te vīsone pē 'oku mamata ki aí.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Pea kua nā tuku ki muli 'ia te 'uluaki le'ó mo tono uá, pea kua nā a'u 'eni ki te matapā ukameá, 'a ia ko te hū'anga ki te koló. Pea mato'o ia kiā nāua 'iā ia pē; pea kua nā hū atu ki tu'a 'o nā laka atu, 'o 'osi mai he ala 'e taha. Pea toki puli te 'āngeló meiā ia.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Pea 'i te matala leva 'ia te loto 'o Pitá, pea toki pehē ia, “Tā kua toki e'a 'eni kiā au, kua fekau mo'oni 'e te 'Alikí Tana 'āngeló, pea kua ina hamusi 'oku mei te nima 'o Hēlotá mo te fu'u 'amanaki 'a te kakai Siú.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Pea 'i te o'o kiā ia 'ia te me'á, ne'e 'alu leva ia ki te fale 'o Mele ko te fa'ē 'a Sioné, (ko tono hingoa 'e tahá ko Ma'ake,) 'a ia ne'e kātoa ki ai he tokolahi 'o lotu.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pea 'i tana tukituki ki te matapā 'i tua'aá, ne'e ha'u he kaunanga ne'e hingoa ko Lota ke fehu'i pe ko ai.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pea 'i tana 'ilo'i ko te le'o 'o Pitá, ne'e pehē fau tana fiafiá ne kailoa to'o 'e ia 'ia te matapaá kiā Pita, kae lele ia ki loto fale, 'o iange 'oku tu'u 'ia Pita 'i te matapaá.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Pea notou pehē kiā ia, “'Oku sesele 'ia koe!” Kae taukave pē 'ia te ta'ahiné, ko Pita pē. Pea notou pehē, “Tā ko tono 'āngeló pē ia.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Kae hokohoko pē 'e Pita tana tukitukí; pea 'i te notou to'o te matapaá, ne'e notou mamata kiā ia, pea ne'e notou fakatumutumu lahi 'aupito.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pea ta'alo atu ia ke notou fakalongolongo, kae fakamatala'i 'e ia kiā nātou tono fakahaofi 'ona 'e te 'Alikí mei te pilīsoné. Pea pehē ange foki ia, “Kotou tala te me'a ko 'ení kiā Sēmisi mo te kāingá.” Pea hū atu ia 'o 'alu ki te feitu'u kehe.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Pea 'i te 'aho aké, ne'e maveuveu lahi 'ia te kau sōtia le'ó pe 'oku 'i fea koā 'ia Pita.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Pea kua kumi 'e Hēlota kiā ia, 'o kailoa 'ilo'i, pea 'eke 'e ia 'ia te kau le'ó 'o fekau ke taki atu nātou 'o tāmate'i.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Pea ko te taimi ko iá ne'e tuputāmaki lahi 'ia Hēlota ki te kakai 'o Taia mo Saitoní. Ka ne'e notou kautaha 'o notou ha'u kiā ia, pea notou fakaloto'i 'ia Palasito ko te tauhi 'o te fale moe 'o te tu'í ko te notou fakafofonga, 'o notou kole ke fakalelei; kote'uhí ne'e ma'u me'akai te notou fanuá mei te fanua 'o te tu'í.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Pea 'i te hokosia te 'aho ne'e kotofá, ne'e 'ai ai 'e Hēlota hana kofu fakatu'i, 'o nofo ifo 'i te taloní, 'o fai he fu'u malanga ki te kakaí.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Pea kalanga 'ia te kakaí, “Ko te folafola 'eni he 'atua, 'o kailoa ko he tangata!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Pea te'ia leva 'ona 'e te 'āngelo 'a te 'Alikí, kote'uhí ko te kailoa ina tuku te kolōliá ki te 'Atuá; pea ne'e keina 'ona 'e te ponú 'o ina hala ai.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Kā ko te Folafola 'a te 'Atuá ne'e tupulaki ma'u pē ia, 'o fakatokolahi.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Pea ko Pānepasa mo Saulá ne'e nā foki mei Selusalema 'i te 'osi te nā fekaú, 'o nā 'ave 'ia Sione, 'ā ē ne'e hingoa ko Ma'aké.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.