Atos 12

num (NUM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pea lolotonga iá, ne'e mafao atu 'ia te nima 'o te tu'i ko Hēlotá ki te 'ihi 'o te siasí ke ngaahikovi'i.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Pea ne ina tāmate'i 'aki te heletā 'ia Sēmisi ko te ta'okete 'o Sioné.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Pea 'i tana vakai 'oku lelei'ina ai 'ia te kakai Siú, ne ina hoko atu 'o puke mo Pita. Pea ko te 'ū 'aho ia 'o te Kātoanga Kai Mā Ta'e Lēvaní.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Pea kua ma'u 'e ia 'ona, 'o tuku pilīsone, pea tuku tono le'ohí ki te kulupu 'e fā, 'o tautau toko fā te sōtia ki te kulupu; 'o ina tu'utu'uni ke toki 'aumai 'ona ki tua'ā ki te kakaí 'i te 'osi ange te Pāsová.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ko ia ne'e le'ohi pē si'i Pitá 'i te pilīsoné; ka ne'e 'i ai he lotu hūfia ne'e fai tōtōaki ki te 'Atuá 'e te siasí kote'uhí ko ia.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Pea 'i te hoko ki te pō kae taki atu pongipongi 'ona 'e Hēlotá, ne'e moe 'ia Pita 'i te vaha'a 'o he ongo sōtia, kua ha'i 'aki 'ona he seini 'e ua, pea tutu'u 'ia te ongo le'o 'i te tu'a matapaá 'o tauhi te pilīsoné.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ko te 'āngeló kiā Pita, “Tu'u ke vave.”|alt="Peter released from prison by angel" src="SIL-EP005.tif" size="col" ref="12:7" Mo te 'ohovale pē kua tu'u mai he 'āngelo 'a te 'Alikí, pea tapa takatakai he fu'u maama 'i te lokí; pea taa'i 'e ia te vakavaka 'o Pitá, 'o langa'i ake, mo iange, “Tu'u ke vave.” Pea ne'e ngangana mei tono ongo nimá te ongo seini ne'e ha'i 'aki 'oná.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Pea me'a 'e te 'āngeló kiā ia, “'Ai tou no'ó, pea fakama'u tou senitoló.” Pea fai ia ki ai. Pea toe pehē mai ia, “'Ai tou pulupulú 'o mulimuli mai 'iā au.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Pea hū atu ia 'o mulimuli kiā ia; pea ne'e kailoa 'ilo'i 'e ia pe ko te mo'oni 'ia te me'a 'oku fai 'e te 'āngeló, kae mahalo ia ko te vīsone pē 'oku mamata ki aí.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Pea kua nā tuku ki muli 'ia te 'uluaki le'ó mo tono uá, pea kua nā a'u 'eni ki te matapā ukameá, 'a ia ko te hū'anga ki te koló. Pea mato'o ia kiā nāua 'iā ia pē; pea kua nā hū atu ki tu'a 'o nā laka atu, 'o 'osi mai he ala 'e taha. Pea toki puli te 'āngeló meiā ia.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Pea 'i te matala leva 'ia te loto 'o Pitá, pea toki pehē ia, “Tā kua toki e'a 'eni kiā au, kua fekau mo'oni 'e te 'Alikí Tana 'āngeló, pea kua ina hamusi 'oku mei te nima 'o Hēlotá mo te fu'u 'amanaki 'a te kakai Siú.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Pea 'i te o'o kiā ia 'ia te me'á, ne'e 'alu leva ia ki te fale 'o Mele ko te fa'ē 'a Sioné, (ko tono hingoa 'e tahá ko Ma'ake,) 'a ia ne'e kātoa ki ai he tokolahi 'o lotu.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Pea 'i tana tukituki ki te matapā 'i tua'aá, ne'e ha'u he kaunanga ne'e hingoa ko Lota ke fehu'i pe ko ai.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Pea 'i tana 'ilo'i ko te le'o 'o Pitá, ne'e pehē fau tana fiafiá ne kailoa to'o 'e ia 'ia te matapaá kiā Pita, kae lele ia ki loto fale, 'o iange 'oku tu'u 'ia Pita 'i te matapaá.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Pea notou pehē kiā ia, “'Oku sesele 'ia koe!” Kae taukave pē 'ia te ta'ahiné, ko Pita pē. Pea notou pehē, “Tā ko tono 'āngeló pē ia.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Kae hokohoko pē 'e Pita tana tukitukí; pea 'i te notou to'o te matapaá, ne'e notou mamata kiā ia, pea ne'e notou fakatumutumu lahi 'aupito.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Pea ta'alo atu ia ke notou fakalongolongo, kae fakamatala'i 'e ia kiā nātou tono fakahaofi 'ona 'e te 'Alikí mei te pilīsoné. Pea pehē ange foki ia, “Kotou tala te me'a ko 'ení kiā Sēmisi mo te kāingá.” Pea hū atu ia 'o 'alu ki te feitu'u kehe.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Pea 'i te 'aho aké, ne'e maveuveu lahi 'ia te kau sōtia le'ó pe 'oku 'i fea koā 'ia Pita.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Pea kua kumi 'e Hēlota kiā ia, 'o kailoa 'ilo'i, pea 'eke 'e ia 'ia te kau le'ó 'o fekau ke taki atu nātou 'o tāmate'i.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Pea ko te taimi ko iá ne'e tuputāmaki lahi 'ia Hēlota ki te kakai 'o Taia mo Saitoní. Ka ne'e notou kautaha 'o notou ha'u kiā ia, pea notou fakaloto'i 'ia Palasito ko te tauhi 'o te fale moe 'o te tu'í ko te notou fakafofonga, 'o notou kole ke fakalelei; kote'uhí ne'e ma'u me'akai te notou fanuá mei te fanua 'o te tu'í.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Pea 'i te hokosia te 'aho ne'e kotofá, ne'e 'ai ai 'e Hēlota hana kofu fakatu'i, 'o nofo ifo 'i te taloní, 'o fai he fu'u malanga ki te kakaí.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Pea kalanga 'ia te kakaí, “Ko te folafola 'eni he 'atua, 'o kailoa ko he tangata!”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Pea te'ia leva 'ona 'e te 'āngelo 'a te 'Alikí, kote'uhí ko te kailoa ina tuku te kolōliá ki te 'Atuá; pea ne'e keina 'ona 'e te ponú 'o ina hala ai.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Kā ko te Folafola 'a te 'Atuá ne'e tupulaki ma'u pē ia, 'o fakatokolahi.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Pea ko Pānepasa mo Saulá ne'e nā foki mei Selusalema 'i te 'osi te nā fekaú, 'o nā 'ave 'ia Sione, 'ā ē ne'e hingoa ko Ma'aké.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.