2 Coríntios 12
num (NUM) vs NTLH
1 Tā kua pau ke au pōlepole, neongo 'e kailoa ke au hā lelei ai, kae au fai atu pē ki te 'ū vīsone, mo te 'ū fakahā me'a mei te 'Alikí.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 'Oku 'i ai he tangata Kalisitiane 'okou 'ilo'i, 'i te ta'u 'e hongofulu mā fā kua hili angé: ne'e punakaki te toko taha ko iá ki te langí tu'a tolu ('oku kala u 'ilo'i pe ne'e sino ia, pe kua ne hiki mei te sinó; ko te 'Atuá pē 'oku mea'i iá).
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 'Io, 'okou 'ilo'i he tangata ne pehe'i, (hei'ilo pe ne'e 'ave mo te sinó, pe ne'e tuku pē ia; ko te 'Atuá pē 'oku mea'i iá;)
3 — ausente —
4 takua ne'e punakaki ia ki Palataisi; pea ongo'i ai ia he 'ū lea tāpuhā, 'a ia 'oku kailoa ngafua ki he taha ke lea 'aki.
4 — ausente —
5 'E 'i ai taku pole he toko taha 'e pehe'i, kā 'e kailoa ke au pole 'iā kita tonu, kā 'i toku 'ū vaivai'angá pē.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 — ausente —
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 — ausente —
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Ne tu'a tolu taku kole lahi ki te 'Alikí, ke hiki 'ona meiā au;
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 pea ne Ina folafola mai, “'Oku lahi fe'unga Taku kelesí ma'au; he 'oku toki hā Toku iví kakato 'i te vaivaí.” Ko ia 'e au fili mu'a ke au pōlepole 'i taku 'ū vaivaí, kote'uhí kae nofo'i 'oku 'e te mālohi 'o Kalaisí.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Ko ia 'okou fiamālie ai 'i toku 'ū vaivai'angá, 'i te fa'a pā'usia, 'i te fa'a faingata'a'ina, 'i te fa'a fakatanga'i, 'i te fa'a 'efitu'ua, kote'uhí ko Kalaisi; hē 'i taku vaivaí, ko taku toki mālohí ia.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Tā kua u hoko 'o sesele 'i taku pōlepolé; ka ne'e kotou loki 'ia au ki ai. Seuke, ne'e mei totonu mu'a ke kotou sani 'ia au; he ne'e kailoa ha'akú mama'i tōmuli 'i te ha'a 'apōsetolo makehe atu nā, neongo ko he me'a noa 'ia au.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Ko te 'ū faka'ilonga 'o te 'apōsetoló ne'e feia 'iā kōtou, 'i te funga 'o he fu'u kātaki lahi, ko te 'ū faka'ilonga, mo te 'ū mana mo'oni, mo te 'ū ngāue fakaofo.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 He ko te ā tū he me'a ne'e kotou tōmuli ai 'i te 'ū siasi kehé, ngata pē 'apē 'i te kailoa ke au fakamafasia'i 'ia kōtou 'e aú? 'Ē, fakamolemole'i taku ngāue kovi ko iá!
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Vakai, ko tono tu'a tolu 'eni taku teu 'alu atu kiā kōtou, kā 'e kailoa ke au fakamafasia'i ai 'ia kōtou. He 'oku kala u fia ma'u he kotou me'a, kā ko kōtou 'ata'atā pē. Hē 'oku kailoa ko te fānaú ke tānaki koloa ma'a te mātu'á, kā ko te mātu'á ma'a te fānaú.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Kā ko aú 'okou mātu'aki loto ke foaki atu taku me'á, 'io, ke 'osi atu mo au foki kote'uhí ko te kotou laumālié, neongo 'e faka'a'au ifo toku 'ofa'í 'i te tupulakina taku 'ofa atú.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Pea ko 'eni, tou tuku ko ia; tā ne'e kala u fakamafasia'i 'ia kōtou 'e au; kā ko taku ma'u 'ia kōtoú takua, 'aki taku oló, he ko te tama kākā.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 'Ē, 'oku 'i ai nai he taha kua u fekau'i atu, pea u ma'u me'a ai meiā kōtou?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Ne au kole kiā Taitusi ke 'alu atu, pea u fekau ke 'alu mo ia 'ia te kāinga 'e taha; ne ma'u me'a 'ia Taitusi meiā kōtou? Ne kailoa koā mā 'a'eva 'i te laumālie pē taha? Ne kailoa koā mā topuva'e taha pē?
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Kua loa te kotou mahalo 'o pehē, 'oku motou tuli tonuhia atu kiā kōtou. 'Ā, 'i te 'ao 'o te 'Atuá 'oku motou fai ai te motou leá, pea 'oku motou tu'u 'iā Kalaisi; pea ko te motou me'a kotoa pē 'oku faí, si'aku 'ofa'anga, ko te fai ke langa'i ake ai 'ia kōtou.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Hē 'okou manahē na'a 'iloangé 'e kailoa ke au 'ilo'i 'ia kōtou, 'i taku a'u atú, 'oku kotou taau mo toku lotó; pea kotou 'ilo'i ai 'oku foki, ke au taau mo te kotou lotó. Na'a 'iloangé 'e hā 'iā kōtou he fetu'usi, he meheka, he fe'ita'itani, he feke'ike'i, he felau'ikovi'aki, he fefanafanahi, he fakamafutafuta, mo te fakamaveuveu.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 'Io, 'okou manahē na'a toe fakatōkilalo'i 'oku 'e toku 'Atuá 'i taku a'u atú, 'iā kōtou; pea 'e 'a'aku ke tēngihia he 'ihi 'iā nātou kua notou taukave te notou angahala mu'á, 'o kailoa notou fakatomala 'i te anga-'ulí, mo te fe'auakí, mo te pau'ú, 'a ia ne'e notou faí.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.