Mateus 9
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Yesu gyoowɔ degbele man te ɔ toŋa boo keŋ gyu ŋon gbagba ɔ donɔɔ man.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Keŋte balaŋ baale seele yenaŋ dayeŋasate ŋolo ɔ dofoŋoŋ dɔɔ kɔŋ Yesu gyaŋ. Yesu kena mena keŋ balaŋ baŋ be lɛɛ e di nɛ, ɔ yako kaweete ŋon nyiaa, “Me bu, nyiŋ konɔɔ. Me ta mo n nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Botɔɔ te Wurubuarɛ mmaraa wolala baŋ be kyaa botɔɔ nɛ ŋorokoteewɔ nyiaa, “Balee kei ne kolosi mmusuo nombia.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Na Yesu gyeŋ kpene keŋ bɛɛ gyueŋ ba nyeeya man nɛ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ na gyueŋ nombiakumɛɛ ɛ nyeeya man?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Nombia kɛŋa man woŋti woɛla na keyako? ‘Me ta mo n dukum kyɛɛ neŋ, yaa koro seŋ na n ke ta?’
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Mɔna mɛɛ gyae ɛ ka gyeŋ nyi, maŋ Deniwalaŋ Bu dana doŋ tɛɛle kei dɔɔ nyi maa mo dukum kyɛɛ.” Mena dɔɔ ɔ yako kaweete ŋon nyiaa, “Koro seŋ, gate n dofoŋoŋ na n ke ta gyu n dɛɛ.”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Keŋte balee ŋon korowɔ seŋ te ɔ laŋa ɔ dɛɛ.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Balaŋ dikpii keŋ kena nombia kɛŋa nɛ, doo be nɔɔ te ba lese Wurubuarɛ ŋon ɔ ba mo mena doŋ kei fa balaŋ nɛ yele.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Yesu ka lee botɔɔ ɔ ne lam nɛ, ɔ naa balee ŋon bɛɛ baake e nyi Mateo nɛ, na ɔ kyaa ɔ lempoo dɛɛlɛe man. Te Yesu yako e nyiaa, “Koro sila maŋ” Keŋte Mateo korowɔ sila e.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Wee daale Yesu ke kyaa Mateo dɛɛ ɔ ne dii nɛ, lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra burum kɔŋawɔ kaa di bom na Yesu na ɔ kaseela baŋ.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Farasiitena baŋ kena mena nɛ be bɔɔse Yesu kaseela baŋ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ Gbeŋgyoo ŋon ne dii bom na lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Yesu ke nyii nombia kɛŋa nɛ ɔ yako wɔ nyiaa, “Kaweesetena te kaboena nyi baa kyɔ wɔ kawee. Balaŋ baŋ bɔɔ na wee ya nɛ dɔɔ, bɔɔ ne hia kawee kekyɔ ya.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Mɔna ɛ gyu na ɛ kaa gyueŋ kpene keŋ Wurubuarɛ nombii aŋmaraseŋ see kei na wolo nɛ man. Be ŋmarasewɔ nyiaa, Wurubuarɛ kpa,
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Wee daale nɛ, Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kaseela kɔŋawɔ kaa bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te daa na Farasiitena ne bake de nɔɔ, te n kaseela baŋ dɔɔ baŋ bɛɛ bake be nɔɔ ya?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Sena te balaŋ baŋ be kyaa alowɔletɛɛ nɛ baa wii walaŋsa keŋ alowɔle baale kyaa be gyaŋ? Mɔna debaŋ daale gyae kekɔŋ keŋ baa mo alowɔle baale ŋon lee be gyaŋ. Mena debaŋ kenaŋ man na baa bake be nɔɔ.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Ŋolo bɛɛ kara kanyaŋ wɔle mo taa kakyeŋgbelaa keŋ ba yem nɛ ya. Akpaa ɔ yɛɛ mena na, kanyaŋ wɔle keŋ gyae ke wɔŋee bene keŋ tirii na bɔɔ keŋ ke wolose kpu.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Mena mɔ te ŋolo bɛɛ mo soloŋ wɔle do wonembu tɔne ogele bene man ya. Ɔ yɛɛ mena na, soloŋ wɔle keŋ gyae ke yela wonembu tɔne ogele keŋ ke bɛɛ, na soloŋ keŋ ke leki na wonembu tɔne ogele keŋ ke wɔlɛɛ. Mena dɔɔ kaboena bo nyi baa mo soloŋ wɔle do wonembu tɔne ogele wɔle man, na ŋe popou be nyiŋ wɔlɛɛ ya.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Yesu kɛɛ kolosi nombia kɛŋa fa wɔ nɛ, Gyudatena ɔsom kegyia ŋolo kaa buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ sola e nyiaa, “Me bu alebu ta yem debokeiman. Mɔna kɔŋ na n kaa mo n nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ, na waa nyiŋ nyeedoŋ.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Mena dɔɔ Yesu korowɔ sila e, te ɔ kaseela baŋ mɔ sila e gyu.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Botɔɔ na te alo ŋolo ŋon fatabo ne gyɔ e kulutooneŋ kufu ala nɛ, moowɔ Yesu wɔle te ɔ moo ɔ nyiŋmaa tina Yesu kegba nɔɔbii.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Nawolo nyi alo ŋon yakowɔ ɔ nyeeman nyiaa, “Akpaa me nyiŋ tina ɔ kegba koraŋ na, me kawee gyae ke taŋ.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Keŋte Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ te ɔ naa alo ŋon te ɔ yako e nyiaa, “Me bu yela n wɔe ke fɛɛ neŋ. N kelɛɛ maŋ di dɔɔ te n nyiŋa kawee kekyɔ.” Debokenaŋ man te alo ŋon kawee taŋawɔ.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Yesu ke gyu ka gyoo Gyudatena ɔsom kegyia ŋon dɛɛ, te ɔ kena baŋ bɛɛ wola kefereese na baŋ bee wii lia ŋan tɛɛ nɛ,
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ popou ɛ lee. Nawolo nyi alebu ŋon ta yeŋa ta ya, ɔ doo dosoroŋ bo.” Keŋte balaŋ baŋ pou boŋo Yesu.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Balaŋ baŋ ka lee debɔɔ man nɛ, Yesu gyuuwɔ deni keŋ man woo ŋon doo nɛ, te ɔ kyaŋa e ɔ nyiŋmaa man te alebu ŋon foŋawɔ.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mena nombia kɛŋa yaaseewɔ tɛɛle kenaŋ dɔɔ pou.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Yesu ka lee botɔɔ ɔ ne gyu nɛ, siayɛlɛɛsatena bala baale sila e na bɛɛ fae yeesa baake nyiaa. “Gyoo Defidi ɔ naanabii, wii de waraŋase.”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Yesu ke gyu ka gyoo dekpaŋalaŋ man nɛ, siayɛlɛɛsatena baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ ne lɛɛ maŋ di nyi maa tale gyuusu ɛ sia?” Keŋte be tiranɔɔ fa e nyi, “Ayi de Gbeŋgyoo.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Keŋte Yesu moo ɔ nyiŋmaa tina be sia te ɔ yako wɔ nyiaa, “Mena keŋ ɛ be lɛɛ di nɛ, dɛɛkɔŋ mena fa ŋon.” Keŋte be sia gyuusuwɔ.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Botɔɔ te Yesu faree wɔ nideli nyi, “Ɛ na yele ŋolo na ŋolo ke nyii nombia kɛŋa ya.”
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Mɔna baŋ moo ɔ wose man nombia kpeŋkpeleŋ fa balaŋ tɛɛle kenaŋ pou dɔɔ.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Be ka lee botɔɔ bee gyu nɛ, ba moo walaŋ ŋon feliŋkum doo ɔ man te ɔ bɛɛ tale kolosi ya nɛ kɔŋ Yesu gyaŋ.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Yesu ke gegi feliŋkum keŋ lee balee ŋon man nɛ, te ɔ kolosiwɔ. Balaŋ dikpii keŋ kena mena nɛ, nombia ŋan doo be nɔɔ te be yakowɔ nyiaa, “Da te naa ta mena nombia kɛŋa see Iserae tɛɛle kei dɔɔ ya.”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Mɔna Farasiitena baŋ yakowɔ nyiaa, “Feliŋkumɛɛ pou gyoo ŋon doŋ yaa ɔ na mo gegi feliŋkumɛɛ nɛ.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Keŋte Yesu tɛɛwɔ kila donɔɔse na akuraase ŋan pou man, na ɔ na wola wɔ Gyudatena ɔsom denɛɛ man. Ɔ ne kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ nombia kpaakpaa fa wɔ, te ɔ kyɔɔ kaweese kpookpoo kamasɛ mɔ.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Ɔ kena balaŋ dikpii keŋ nɛ, be nombia yɛɛ e waraŋase. Nawolo nyi bɛɛ yeyɛɛ te bɔɔ dana walaŋ ŋon waa lɛɛ wɔ ya. Be nombia yɛɛ ŋgba namense baŋ bɔɔ dana gbeŋgyoo ya nɛ.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Botɔɔ te ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Wɔɔman abɔɔ ŋan boe na kekɛrɛɛ, mɔna tomyɛɛra baŋ ta boo ya.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Mena dɔɔ ɛ fane fa wɔɔte ŋon, na waa lese balaŋ ke kɔŋ ɔ wɔɔ keŋ man kaa yɛɛ tom.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.