Mateus 9
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA
1 Yesu gyoowɔ degbele man te ɔ toŋa boo keŋ gyu ŋon gbagba ɔ donɔɔ man.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Keŋte balaŋ baale seele yenaŋ dayeŋasate ŋolo ɔ dofoŋoŋ dɔɔ kɔŋ Yesu gyaŋ. Yesu kena mena keŋ balaŋ baŋ be lɛɛ e di nɛ, ɔ yako kaweete ŋon nyiaa, “Me bu, nyiŋ konɔɔ. Me ta mo n nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Botɔɔ te Wurubuarɛ mmaraa wolala baŋ be kyaa botɔɔ nɛ ŋorokoteewɔ nyiaa, “Balee kei ne kolosi mmusuo nombia.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Na Yesu gyeŋ kpene keŋ bɛɛ gyueŋ ba nyeeya man nɛ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ na gyueŋ nombiakumɛɛ ɛ nyeeya man?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Nombia kɛŋa man woŋti woɛla na keyako? ‘Me ta mo n dukum kyɛɛ neŋ, yaa koro seŋ na n ke ta?’
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Mɔna mɛɛ gyae ɛ ka gyeŋ nyi, maŋ Deniwalaŋ Bu dana doŋ tɛɛle kei dɔɔ nyi maa mo dukum kyɛɛ.” Mena dɔɔ ɔ yako kaweete ŋon nyiaa, “Koro seŋ, gate n dofoŋoŋ na n ke ta gyu n dɛɛ.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Keŋte balee ŋon korowɔ seŋ te ɔ laŋa ɔ dɛɛ.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Balaŋ dikpii keŋ kena nombia kɛŋa nɛ, doo be nɔɔ te ba lese Wurubuarɛ ŋon ɔ ba mo mena doŋ kei fa balaŋ nɛ yele.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu ka lee botɔɔ ɔ ne lam nɛ, ɔ naa balee ŋon bɛɛ baake e nyi Mateo nɛ, na ɔ kyaa ɔ lempoo dɛɛlɛe man. Te Yesu yako e nyiaa, “Koro sila maŋ” Keŋte Mateo korowɔ sila e.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Wee daale Yesu ke kyaa Mateo dɛɛ ɔ ne dii nɛ, lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra burum kɔŋawɔ kaa di bom na Yesu na ɔ kaseela baŋ.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Farasiitena baŋ kena mena nɛ be bɔɔse Yesu kaseela baŋ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ Gbeŋgyoo ŋon ne dii bom na lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu ke nyii nombia kɛŋa nɛ ɔ yako wɔ nyiaa, “Kaweesetena te kaboena nyi baa kyɔ wɔ kawee. Balaŋ baŋ bɔɔ na wee ya nɛ dɔɔ, bɔɔ ne hia kawee kekyɔ ya.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Mɔna ɛ gyu na ɛ kaa gyueŋ kpene keŋ Wurubuarɛ nombii aŋmaraseŋ see kei na wolo nɛ man. Be ŋmarasewɔ nyiaa, Wurubuarɛ kpa,
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Wee daale nɛ, Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kaseela kɔŋawɔ kaa bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te daa na Farasiitena ne bake de nɔɔ, te n kaseela baŋ dɔɔ baŋ bɛɛ bake be nɔɔ ya?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Sena te balaŋ baŋ be kyaa alowɔletɛɛ nɛ baa wii walaŋsa keŋ alowɔle baale kyaa be gyaŋ? Mɔna debaŋ daale gyae kekɔŋ keŋ baa mo alowɔle baale ŋon lee be gyaŋ. Mena debaŋ kenaŋ man na baa bake be nɔɔ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Ŋolo bɛɛ kara kanyaŋ wɔle mo taa kakyeŋgbelaa keŋ ba yem nɛ ya. Akpaa ɔ yɛɛ mena na, kanyaŋ wɔle keŋ gyae ke wɔŋee bene keŋ tirii na bɔɔ keŋ ke wolose kpu.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Mena mɔ te ŋolo bɛɛ mo soloŋ wɔle do wonembu tɔne ogele bene man ya. Ɔ yɛɛ mena na, soloŋ wɔle keŋ gyae ke yela wonembu tɔne ogele keŋ ke bɛɛ, na soloŋ keŋ ke leki na wonembu tɔne ogele keŋ ke wɔlɛɛ. Mena dɔɔ kaboena bo nyi baa mo soloŋ wɔle do wonembu tɔne ogele wɔle man, na ŋe popou be nyiŋ wɔlɛɛ ya.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yesu kɛɛ kolosi nombia kɛŋa fa wɔ nɛ, Gyudatena ɔsom kegyia ŋolo kaa buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ sola e nyiaa, “Me bu alebu ta yem debokeiman. Mɔna kɔŋ na n kaa mo n nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ, na waa nyiŋ nyeedoŋ.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Mena dɔɔ Yesu korowɔ sila e, te ɔ kaseela baŋ mɔ sila e gyu.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Botɔɔ na te alo ŋolo ŋon fatabo ne gyɔ e kulutooneŋ kufu ala nɛ, moowɔ Yesu wɔle te ɔ moo ɔ nyiŋmaa tina Yesu kegba nɔɔbii.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Nawolo nyi alo ŋon yakowɔ ɔ nyeeman nyiaa, “Akpaa me nyiŋ tina ɔ kegba koraŋ na, me kawee gyae ke taŋ.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Keŋte Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ te ɔ naa alo ŋon te ɔ yako e nyiaa, “Me bu yela n wɔe ke fɛɛ neŋ. N kelɛɛ maŋ di dɔɔ te n nyiŋa kawee kekyɔ.” Debokenaŋ man te alo ŋon kawee taŋawɔ.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Yesu ke gyu ka gyoo Gyudatena ɔsom kegyia ŋon dɛɛ, te ɔ kena baŋ bɛɛ wola kefereese na baŋ bee wii lia ŋan tɛɛ nɛ,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ popou ɛ lee. Nawolo nyi alebu ŋon ta yeŋa ta ya, ɔ doo dosoroŋ bo.” Keŋte balaŋ baŋ pou boŋo Yesu.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Balaŋ baŋ ka lee debɔɔ man nɛ, Yesu gyuuwɔ deni keŋ man woo ŋon doo nɛ, te ɔ kyaŋa e ɔ nyiŋmaa man te alebu ŋon foŋawɔ.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mena nombia kɛŋa yaaseewɔ tɛɛle kenaŋ dɔɔ pou.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Yesu ka lee botɔɔ ɔ ne gyu nɛ, siayɛlɛɛsatena bala baale sila e na bɛɛ fae yeesa baake nyiaa. “Gyoo Defidi ɔ naanabii, wii de waraŋase.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Yesu ke gyu ka gyoo dekpaŋalaŋ man nɛ, siayɛlɛɛsatena baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ ne lɛɛ maŋ di nyi maa tale gyuusu ɛ sia?” Keŋte be tiranɔɔ fa e nyi, “Ayi de Gbeŋgyoo.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Keŋte Yesu moo ɔ nyiŋmaa tina be sia te ɔ yako wɔ nyiaa, “Mena keŋ ɛ be lɛɛ di nɛ, dɛɛkɔŋ mena fa ŋon.” Keŋte be sia gyuusuwɔ.
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Botɔɔ te Yesu faree wɔ nideli nyi, “Ɛ na yele ŋolo na ŋolo ke nyii nombia kɛŋa ya.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Mɔna baŋ moo ɔ wose man nombia kpeŋkpeleŋ fa balaŋ tɛɛle kenaŋ pou dɔɔ.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Be ka lee botɔɔ bee gyu nɛ, ba moo walaŋ ŋon feliŋkum doo ɔ man te ɔ bɛɛ tale kolosi ya nɛ kɔŋ Yesu gyaŋ.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Yesu ke gegi feliŋkum keŋ lee balee ŋon man nɛ, te ɔ kolosiwɔ. Balaŋ dikpii keŋ kena mena nɛ, nombia ŋan doo be nɔɔ te be yakowɔ nyiaa, “Da te naa ta mena nombia kɛŋa see Iserae tɛɛle kei dɔɔ ya.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Mɔna Farasiitena baŋ yakowɔ nyiaa, “Feliŋkumɛɛ pou gyoo ŋon doŋ yaa ɔ na mo gegi feliŋkumɛɛ nɛ.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Keŋte Yesu tɛɛwɔ kila donɔɔse na akuraase ŋan pou man, na ɔ na wola wɔ Gyudatena ɔsom denɛɛ man. Ɔ ne kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ nombia kpaakpaa fa wɔ, te ɔ kyɔɔ kaweese kpookpoo kamasɛ mɔ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Ɔ kena balaŋ dikpii keŋ nɛ, be nombia yɛɛ e waraŋase. Nawolo nyi bɛɛ yeyɛɛ te bɔɔ dana walaŋ ŋon waa lɛɛ wɔ ya. Be nombia yɛɛ ŋgba namense baŋ bɔɔ dana gbeŋgyoo ya nɛ.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Botɔɔ te ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Wɔɔman abɔɔ ŋan boe na kekɛrɛɛ, mɔna tomyɛɛra baŋ ta boo ya.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Mena dɔɔ ɛ fane fa wɔɔte ŋon, na waa lese balaŋ ke kɔŋ ɔ wɔɔ keŋ man kaa yɛɛ tom.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.