Mateus 26
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Yesu kawola abɔɔ kɛŋa pou taŋ nɛ, ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa,
1 — ausente —
2 “Ŋgba ɛ gyeŋ nyi teka weeya ala na nyeekelɛɛwee kedi keŋ te lii. Debaŋ kenaŋ man te baa lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa na baa gyɔ maŋ sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Debaŋ kenaŋ man te Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena kegyiise gyuuwɔ ke gyaŋee saese pou kegyia Kaifase dekpaŋalaŋ man.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Keŋte be bakewɔ nyi baa yo kyaŋ Yesu na baa ko e.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Mɔna be yakowɔ nyi, “Tekaboena nyi dɛɛ ko e nyeekelɛɛwee kedi kei man ya, na mena ya na balaŋ baŋ baa yela donɔɔ keŋ ke siŋii.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Kenaŋ wɔle na te Yesu gyuuwɔ Simɔn ŋon nafɔ ɔ na wee kawee yayam nɛ dɛɛ Bɛtani donɔɔ man.
6 — ausente —
7 Ɔ kekyaa botɔɔ nɛ, te alo ŋolo kɔŋawɔ ɔ gyaŋ na ɔ dana nuŋ ofoŋofoŋte keŋ ke dana koyadoŋ nɛ porontia tɔɔ. Keŋte ɔ toosi nuŋ keŋ woli Yesu nyeeman.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Ɔ kaseela baŋ kena kpene keŋ alo ŋon be yɛɛ nɛ, yɛɛ wɔ baŋ te be yakowɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɔ ne wɔlɛɛ nuŋ kei mena.”
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 “Nafɔ beŋ yɔɔ nuŋ kei na, baa nyiŋ kɔba burum na baa mo fa ayematena.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Na Yesu gyeŋ nombia ŋan bɛɛ gyueŋ nɛ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera te ɛ ne kale na alo ŋon mena? Nombii kpaakpaa yaa ɔ yɛɛwɔ fa maŋ nɛ.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Ayematena dɔɔ be kyaa ɛ gyaŋ debaŋ kamasɛ, mɔna maŋ dɔɔ mɔɔ gyae maa kyaa ɛ gyaŋ debaŋ kamasɛ ya.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Mena keŋ ɔ be kyɛɛkee nuŋ kei woli maŋ nɛ, kei nawolo baa nyi ɔ te desina maŋ fa me kewuu.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, tɛɛle kei dɔɔ yenaŋ kamasɛ keŋ baa kolosi Wurubuarɛ nombia kpaakpaa ŋan nɛ, baa yako alo kei nombii waa ayɛɛŋ kei na baa mo tɔɔse e.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Kenaŋ wɔle nɛ, ɔ kaseela kufu bala baŋ man ŋolo, ŋon bɛɛ baake e nyi Gyudase Isekarɔte nɛ, korowɔ gyu saese kegyiise baŋ gyaŋ.
14 — ausente —
15 Keŋte ɔ ke bɔɔse wɔ nyiaa, “Akpaa ma lese Yesu fa ŋon na, woŋ te ɛ ke fa maŋ?” Botɔɔ te be tiranɔɔ fa e nyi dɛɛ fa neŋ kɔba wolom bia sao na kufu (30) Te be kala kɔba keŋ do e ɔ nyiŋmaa man.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Lee debaŋ kenaŋ te Gyudase fiasɛɛ ɔ ne gyae gbɛɛ keŋ waa mo lese Yesu fa wɔ.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Nyeekelɛɛwee kedi wee gyaŋgbate keŋ bee di bodobodo keŋ tee be doo ke man ya nɛ, Yesu kaseela baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “Aleŋ te n ne gyae nyi de kaa desina see fa nyeekelɛɛwee weenɛɛ kedi keŋ?”
17 — ausente —
18 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyu balee ŋolo gyaŋ Gyerusalɛm donɔɔ keŋ man na ɛ kaa yako e nyiaa, ‘De Gbeŋgyoo ŋon kpa ma debaŋ keŋ te lii, te n dekpaŋalaŋ man te ɔ ne gyae nyi ŋon na daa ɔ kaseela baŋ kaa di nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Keŋte ɔ kaseela baŋ gyuuwɔ ke yɛɛ ŋgba mena keŋ ɔ be yako wɔ nɛ te be desina nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan see.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Kelii balinɔɔ nɛ, Yesu na ɔ kaseela kufu bala baŋ gyuuwɔ ke kyaa weenɛɛ ŋan dedii man.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ba ke kyaa bee dii nɛ Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi, ɛ man ŋolo waa lese maŋ fa.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Lee nombia ŋan ɔ be yako wɔ nɛ dɔɔ, dekɔkɔrɔkɔɔ kyaŋa ɔ kaseela baŋ pou te be fiasɛɛ bɛɛ bɔɔse e dokoloŋ dokoloŋ nyiaa, “De gbeŋgyoo, maŋ yaa amɔte?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa,
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa yeŋ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako lee ma wose man nɛ,
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Keŋte Gyudase ŋon waa kaa lese Yesu fa nɛ mɔ bɔɔse e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, maŋ yaa amɔte?” Te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Mena yaa nyaŋ gbagba yakowɔ nɛ.”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Be kee dii nɛ, Yesu moo bodobodo te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ kara ke mo fa ɔ kaseela baŋ. Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ di, kei yɛna ma wosenaane keŋ.”
26 — ausente —
27 Kenaŋ wɔle te ɔ moo leenɔɔ keŋ te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ moo ke fa ɔ kaseela baŋ. Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa “Ɛ popou ɛ lɛɛ nyɔɔ.”
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 “Kei yɛna me fatabo keŋ Wurubuarɛ ba mo tɔ ŋon na ɔ balaŋ nɔɔkebakesee keŋ nɔɔ. Kei yɛna fatabo keŋ gyae ke kyɛɛkee leki, na Wurubuarɛ ka mo balaŋ burum nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi mɔɔ gyae maa tekaa nyɔɔ soloŋ kei bela ya, kelii wee keŋ daa na ŋon dɛɛ nyɔɔ soloŋ wɔle me kya Wurubuarɛ gyoori keŋ man.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Kenaŋ wɔle nɛ, be kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele te ba leewɔ laŋ oliifi bula keŋ dɔɔ.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Keŋte Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Gyɛŋ nelim kei nɛ ɛ popou ɛ ke yeu yela maŋ. Nawolo nyi Wurubuarɛ yakowɔ ɔ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man lee ma wose man nyiaa,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Mɔna me fom lee yeŋ man na, maa kyaŋ ŋon gbɛɛ gyu Galelia tɛɛle man.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Keŋte Pita yako e nyiaa, “Akpaa be popou de yeu tina neŋ yela koraŋ na, maŋ dɔɔ mɔɔ gyae maa tina neŋ yela korakora ya.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Botɔɔ te Yesu yako Pita nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyi gyɛŋ nelim kei pɛte kegyim kelɔ woya nɛ, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ korakora ya.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Keŋte Pita tiranɔɔ fa e nyiaa, “Akpaa nyi ke yɛɛ yeŋ ke koraŋ na, mɔɔ gyae maa bɛɛ neŋ korakora ya.” Te ɔ kaseela akaŋ baŋ pou mɔ yakowɔ mena.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Kenaŋ wɔle nɛ, Yesu na ɔ kaseela baŋ gyuu yenaŋ daale keŋ bɛɛ baake botɔɔ nyi Gɛkyɛmane nɛ. Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ kyaa kɛbo, mee gyu siaman me kaa fane maa kɔŋ.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Keŋte ɔ moo Pita na Sebedeo bia bala baŋ kpu na ɔ wose. Botɔɔ te dekɔkɔrɔkɔɔ kyaŋa e keŋ nyi ɔ bɛɛ gyeŋ mena keŋ waa yɛɛ ɔ wose ya.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Dekɔkɔrɔkɔɔ te kyaŋ maŋ gbaa keŋ nyi ne gyae ka ko maŋ. Ɛ kyaa kɛbo na ɛ ka deke.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Botɔɔ te Yesu tuuwɔ gyu siaman kyomii te ɔ tisiwɔ buŋ wuluŋu ɔ nyee te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ nyiaa, “Taata, akpaa nyi gyae ke de na, yela mena kayeyɛɛ kei ke laŋ me dɔɔ. Mɔna na maŋ kegyaebii ya. Yɛɛ kpene keŋ nyaŋ gbagba ne gyae.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Yesu ka bese kɔŋ ɔ kaseela baŋ gyaŋ nɛ, ɔ kaa naawɔ nyi ba te doo dosoroŋ. Keŋte ɔ bɔɔse Pita nyiaa, “Mena dɔɔ ɛ te tale deke debaŋ dokoloŋ kooŋ keŋ nyi ɛ be doo yee?”
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Keŋte ɔ besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ deke na ɛ ke fane, na ɛ be nyiŋ ka gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya. Nawolo nyi ma gyeŋ nyi ɛ konɔɔse man na ɛ ne gyae ɛ ke yɛɛ ma kegyaebii, mɔna ɛ wosenaane betaŋ mena doŋ kenaŋ ya.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Keŋte Yesu besewɔ lee ɔ kaseela baŋ gyaŋ bolate gyu ke fane nyiaa, “Taata, nyi be gyae ke de nyi mena kayeyɛɛ kei ka lee me dɔɔ ya nɛ, kenaŋ na yɛɛ nyaŋ gbagba n kegyaebii”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Yesu ka bese kɔŋ nɛ, ɔ kaa naawɔ nyi ɔ kaseela baŋ sɛɛ be dokɛɛ, nawolo nyi dosoroŋ doo be siaman.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Keŋte ɔ besewɔ lee be gyaŋ gyu ɔ kaa fane botoorote. Te ɔ fanewɔ yako nombii dokoloŋ kenaŋ ke bela.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Keŋte ɔ besewɔ kɔŋ ɔ kaseela baŋ gyaŋ te ɔ kaa bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ sɛɛ ɛ doo ɛ ne fɛɛfo? Ɛ kɛɛ, debaŋ keŋ te lii. Be ta lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon do balaŋ kumɛɛ nyiŋmaa man.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ɛ koro dee gyu, ɛ kɛɛ walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ te tuŋ daa taŋ.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Yesu ke gyakaa ɔ ne kolosi nɛ, ɔ kaseela kufu bala baŋ maŋ ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Gyudase nɛ kaa leewɔ botɔɔ. Ŋon na balaŋ dikpii keŋ bɔɔ lee saese kegyiise na donɔɔ kegyiise gyaŋ nɛ kɔŋala. Na be man baale dana yoosilase na akpokpose.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Gyudase ŋon waa kaa lese Yesu fa nɛ taŋ wulaa yako balaŋ baŋ nyiaa, “Walaŋ ŋon maa kaa pukaa e nɛ, ŋon yɛna walaŋ ŋon ɛ ne gyae nɛ. Ɛ kyaŋ e.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Mena dɔɔ Gyudase tɛɛwɔ teeŋ gyu Yesu gyaŋ te ɔ baake e nyi “De Gbeŋgyoo, te ɔ pukaa e doo e nɔɔ.”
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Me gyoo, yɛɛ kpene keŋ dɔɔ n be kɔŋ kɛbo nɛ.” Botɔɔ te balaŋ baŋ kaa tɔɔ Yesu do te be kyaŋa e.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Botɔɔ te Yesu kaseela baŋ maŋ ŋolo lese ɔ yoosila, te ɔ moowɔ kara saese pou kegyia ŋon tobaale deŋele lese ke lɔ.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Keŋte Yesu yako ɔ kaseele ŋon nyiaa, “Mo n yoosila keŋ do ke bɔɔlee man. Nawolo nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne wɔŋ yoosila na, waa yeŋ bo yoosila nɔɔman.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 N ba gyeŋ nyi maa tale sola me kya na waa yela ɔ kpilala kakpoŋkakpoŋse ka lee adido kɔŋ debokeiman kaa yoo lɛɛ maŋ yee?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Mɔna akpaa me yɛɛ mena na, sena te Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nyi, kaboena nyi mena nombia kɛŋa dɛɛkɔŋ nɛ, gyae ke yɛɛ ampaŋ.”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Keŋte Yesu bɔɔse balaŋ dikpii keŋ bɔɔ kɔŋ be kaa kyaŋ e nɛ nyiaa, “Me yɛɛ walaŋkum e te ɛ moo yoosilase na akpokpose ɛ ne kɔŋ ɛ kaa kyaŋ maŋ? Wee kamasɛ na mɛɛ kyaa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa man wola ŋon Wurubuarɛ nombia, mɔna ɛ te kyaŋ maŋ ya.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Mɔna kɛŋa pou kɔŋae mena na nombia ŋan Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra be ŋmarase see nɛ ke kɔŋ mena.” Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ pou korowɔ yeu tina e yela.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Balaŋ baŋ bɔɔ kyaŋ Yesu nɛ moo e gyu saese pou kegyia Kaifase dekpaŋalaŋ man, botɔɔ keŋ mmaraa wolala na donɔɔ kegyiise pou be gyaŋee nɛ.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Pita sila Yesu wɔle wɔle menɛɛ kelii saese kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man. Ɔ gyoowɔ ke man te ɔ gyuuwɔ ke kyaa tewulɛɛ baŋ bee gyee dekpaŋalaŋ keŋ nɛ gyaŋ, na waa naa kpene gyae ke kɔŋ Yesu dɔɔ.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Saese kegyiise na donɔɔ kegyiise baŋ pou bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ, ne gyae nombii keŋ baa mo gyakaa Yesu dɔɔ na baa nyiŋ gbɛɛ ko e.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Balaŋ burum kɔŋawɔ kaa kɛrɛɛ Yesu nɔɔse, mɔna be te nyiŋ nombiikum keŋ baa mo gyakaa ɔ dɔɔ ya. Wɔle wɔle na te baala bala baale kɔŋawɔ kaa yako nyi,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 “De nyiiwɔ balee kei yakowɔ nyi ‘Waa tale tekerii Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa kei lɔ, na waa mo weeya atooro ma ke bela.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Botɔɔ te saese kegyia ŋon korowɔ seŋ te ɔ bɔɔse Yesu nyiaa, “Nombia ŋan bɛɛ mo gyakaa n dɔɔ nɛ, n be tale tira ŋe nɔɔ yee?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Mɔna Yesu te gyuusu ɔ nɔɔ ya. Keŋte saese kegyia ŋon yako Yesu nyiaa, “Ma te kɛɛ Wurubuarɛ ŋon ɔ kyaa kekpaakekpaa nɛ nae fa neŋ, akpaa nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ, ŋon ɔ yɛɛ Wurubuarɛ bu dokoloŋ kooŋ ŋon e na, yako daa”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Keŋ yaa n yakowɔ nɛ. Mɔna mɛɛ yako ɛ popou ɛ ke nyii nyiaa, wee daale nɛ ɛ kena maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon kyaa Wurubuarɛ doŋ pou gbeŋgyoo ŋon dunoluŋ dɔɔ, na ɛ ka bese naa maŋ na me ta lee ŋɔma man adido mɛɛ kɔŋ.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Saese kegyia ŋon ke nyii nombia kɛŋa nɛ, ɔ kyaŋa ɔ kegba tirii (Keŋ nawolo nyi nombia ŋan ta wee e gbaa) te ɔ yakowɔ nyiaa, “Ɔ te kolosi mmusuo nombia! Woŋ nombii yaa dɛɛ gyae dɛɛ tekaa nyii kpu bela? Nɛnɛɛ ɛmɛɛ gbagba ɛ nyii mmusuo nombia ŋan ɔ be kolosi nɛ.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Sena yɛna ya agyueŋ lee nombia kɛŋa man?” Keŋte be tiranɔɔ nyi, “Ɔ kaboena yeŋ.”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Keŋte be tɔɔ nɔɔloŋse woli ɔ siagbɛɛ te be takee e akɔtase. Baale mɔ ŋmeree e ɔ lakaase man,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 te be yako e nyiaa “Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Kristo, wola daa ŋon ɔ be gyɔ neŋ.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Debaŋ kenaŋ na Pita kyaa dekpaŋalaŋ keŋ man. Keŋte saese kegyia ŋon alebu ŋolo kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa yako e nyiaa, “Nyaŋ mɔ n kpuɛ na Yesu ŋon ɔ ba lee Galelia tɛɛle man nɛ.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Keŋte Pita lɛɛ aŋmaareŋ balaŋ baŋ pou siaman botɔɔ nyiaa, “Mɔɔ gyeŋ nombia ŋan n ne yako nɛ man korakora ya.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Te ɔ leewɔ gyu dekpaŋalaŋ keŋ denanɔɔ man. Botɔɔ te alebubii ŋolo mɔ besewɔ naa e te ɔ yako ɔ tebia baŋ be kyaa botɔɔ nɛ nyiaa, “Balee kei mɔ kpuɛ na Yesu ŋon ɔ ba lee Nasarɛte donɔɔ man nɛ.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Keŋte Pita besewɔ lɛɛ aŋmaareŋ te ɔ kaŋa ntam nyiaa, “Mɔɔ gyeŋ balee kei korakora ya.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Te kyare ya nɛ, balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ kɔŋawɔ Pita gyaŋ kaa yako e nyiaa, “Kei dɔɔ ke yɛɛ ampaŋ ke kaeŋ nyi nyaŋ mɔ n kpuɛ na balee kei. N kekolosi koraŋ nawolo nyi n yɛɛ be man ŋolo e.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Botɔɔ te Pita fiasɛɛ ɔ ne falaa ɔ wose te ɔ kaŋa ntam nyiaa, “Mɔɔ gyeŋ balee kei korakora ya.” Debokenaŋ man te kegyim lɔɔ woya.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Keŋte Pita tɔɔse nombia ŋan Yesu be yako e nyiaa, “Pɛte kegyim ke lɔ woya na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ ya” nɛ. Te Pita leewɔ debɔɔman ke kyaŋ ɔ nyee wii.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.