Mateus 20
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH
1 Keŋte Yesu gyɔɔ dudu lese nombia ŋan ɔ be yako nɛ man wola wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ gyoori keŋ yɛɛ ŋgba wɔɔfarale ŋon, ɔ ba koro nebo nebo fuu gyu ɔ ne gyae paasetena na be kaa yɛɛ tom ɔ wɔɔman nɛ.
1 Jesus disse:
2 Balee ŋon na paasetena baŋ pou ke sɛɛ wee dokoloŋ koya dɔɔ nɛ, ɔ moo wɔ gyu ɔ wɔɔ keŋ man nyi ba ke yɛɛ tom.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Kegyɔ debaŋ kadaale nɛ, ɔ leewɔ gyu abɔntere man te ɔ kenaa tewulɛɛ baale mɔ seŋɛɛ yakaa bɔɔ ne yɛɛ kolo ya.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa ‘Ɛmɛɛ mɔ ɛ gyu me wɔɔ keŋ man ke yɛɛ tom. Maa tɔ ŋon kom keŋ kaboena nyi maa tɔ ŋon nɛ.’ ”
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Mena dɔɔ baŋ mɔ gyuuwɔ ɔ wɔɔ keŋ man. Weese ka seŋ dɛɛ, na ɔ ke gɛɛse nɛ, ɔ besewɔ ka mo balaŋ gyu ɔ wɔɔ keŋ man bela.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Ke lii balinɔɔ weese ŋgba debaŋ anoŋ nɛ, ɔ besewɔ gyu kena balaŋ baale mɔ seŋɛɛ yakaa. Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera te gyɛŋ pou ɛ seŋɛɛ kɛbo yakaa ɛ bɛɛ yɛɛ kolo ya?”
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Keŋte balaŋ baŋ tiranɔɔ nyiaa, “Nawolo nyi ŋolo te fa daa tom dɛɛ yɛɛ ya.” Botɔɔ te balee ŋon yako wɔ nyiaa, “Kenaŋ na ɛmɛɛ mɔ ɛ gyu ke yɛɛ tom me wɔɔman.”
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Ke lii balinɔɔ nɛ, wɔɔte ŋon yako ɔ tewulɛɛ baŋ man kegyia ŋon nyiaa, “Baake paasetena baŋ na n ke tɔ wɔ kom. Taŋgbɛɛ tɔ baŋ bɔɔ dɔɔ wɔle gyu wɔɔ keŋ man nɛ kom, pɛna n kaa tɔ baŋ bɔɔ taŋgbɛɛ gyu nɛ.”
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Balaŋ baŋ bɔɔ dɔɔ wɔle gyu wɔɔ keŋ man balinɔɔ weese nɛ kɔŋawɔ, te be tɔɔ wɔ kom ŋgba mena keŋ wɔɔte ŋon be yako nyi waa tɔ gyaŋgba nyibaŋ baŋ nɛ.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Mena dɔɔ baŋ bɔɔ taŋgbɛɛ gyu wɔɔ keŋ man lee nebo nebo nɛ kɔŋawɔ na, ba agyueŋ yɛna nyi baŋ baa nyiŋ kela be tebia baŋ. Mɔna be tɔɔ baŋ mɔ man walaŋ kamasɛ kom ŋgba wɔle nyibaŋ baŋ nɛ.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ba ke lɛɛ be kɔbase taŋ nɛ, be fiasɛɛ bɛɛ kolosi tia wɔɔte ŋon nyiaa,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 “Balaŋ kɛwɔ baŋ bɔɔ kɔŋ wɔle wɔle kei nɛ, yɛɛ tom bo debaŋ dokoloŋ kooŋ. Mɔna daa dɔɔ da seŋawɔ weese kpalala kei man leenaŋ nebo kaa lii balinɔɔ kei. Kenaŋ wɔle koraŋ na, n besewɔ tɔ de popou kom kyɛɛkyɛɛ.”
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Botɔɔ te wɔɔte ŋon tiranɔɔ fa be man ŋolo nyiaa, “Me gyoo, me ta ŋere neŋ do ya na. Ŋgba daa na neŋ kolosiwɔ see nyi n yɛɛ tom wee dibiliŋ na, nnɛ te maa tɔ neŋ kom.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Mo n kɔba na n ke ta gyu n dɛɛ. Maŋ gbagba gyae la nyi maa tɔ baŋ bɔɔ dɔɔ wɔle kɔŋ nɛ kom ŋgba mena keŋ mɔɔ tɔ neŋ nɛ.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Me dana gbɛɛ keŋ nyi maa mo maŋ gbagba me kɔba yɛɛ kpene keŋ mɛɛ gyae. Keŋ me dana wɔe dɔɔ te na wee neŋ nɛ?”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Mena mɔ te wɔle nyibaŋ baa kaa bese gyaŋgba nyibaŋ, na gyaŋgba nyibaŋ mɔ kaa bese wɔle nyibaŋ.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Wee daale Yesu kee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, ɔ baake ɔ kaseela kufu bala baŋ lee yenaŋ te ɔ yako wɔ nyiaa,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Dee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man baa. Baa lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wola baŋ, na baa di me nombia bu maŋ fɔɔ nyi baa ko maŋ.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Baa mo maŋ do balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ nyiŋmaa man na baa kulu maŋ, na baa tuku maŋ na baa gyɔ maŋ sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ na maa yeŋ. Mɔna weeya atoorote na, Wurubuarɛ waa gyuusu maŋ lee yeŋ man.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Keŋte Sebedeo bia, Gyemisi na Gyɔn be naa moo wɔ kɔŋ Yesu gyaŋ te ɔ buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ sola e nyi waa kyɔ e na nombii daale.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Keŋte Yesu bɔɔse e nyiaa, “Woŋ te n ne gyae nyi maa yɛɛ fa neŋ?” Te alo ŋon tiranɔɔ fa Yesu nyiaa, “Mɛɛ gyae nyi n ke fa me bia bala kɛwɔ gbɛɛ, na ŋolo ke kyaa n dunoluŋ dɔɔ, na ŋolo mɔ ke kyaa n demena dɔɔ n gyoori keŋ man.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ ba gyeŋ kpene ɛ na solo nɛ ya. Ɛ ke tale naa diyem keŋ maa naa nɛ?” Keŋte be tiranɔɔ fa e nyi, “Ayi, dɛɛ tale.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ ke tale naa diyem keŋ maa naa nɛ, mɔna mɔɔ taŋ doŋ keŋ maa lese walaŋ ŋon waa kyaa ma dunoluŋ yaa ma demena dɔɔ ya. Mena akyaese kɛŋa doe fa balaŋ baŋ me kya gbagba be desina see wɔ nɛ.”
23 Então Jesus disse:
24 Yesu kaseela kufu akaŋ baŋ ke nyii mena nombia kɛŋa nɛ, ba gyeŋa baŋ Gyemisi na Gyɔn dɔɔ.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Botɔɔ te Yesu baake ɔ kaseela baŋ pou yilaa te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyeŋ nyi tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ ne di gyoori bo be balaŋ dɔɔ, te be kegyiise baŋ mɔ dana doŋ be dɔɔ.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Mɔna ɛmɛɛ dɔɔ, na mena te kaboena nyi dɛɛ doo ɛ man ya. Ɛ man walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne gyae nyi waa bese ɛ kegyia nɛ, kaboena nyi waa bese ɛ kegbetibii.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Te ɛ man walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne gyae nyi waa bese ɛ siamante nɛ, kaboena nyi waa bese ɛ popou ɛ kegbetibii.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Mena mɔ te maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon te kɔŋ nyi balaŋ baa som maŋ ya, mɔna me kɔŋae me kaa som balaŋ, na maa yeŋ lɛɛ balaŋ burum nyee.”
28 Porque até o
29 Yesu na ɔ kaseela baŋ kɛɛ lee Gyeriko donɔɔ man nɛ, balaŋ burum sila wɔ.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Na siayɛlɛɛsatena bala baale kyaa gbɛɛnaa nɔɔman botɔɔ. Be ke nyii nyi Yesu ne laŋa laa nɛ, be gyinaa be nɔɔ baake nyiaa “De Gbeŋgyoo, gyoo Defidi ɔ naanabii, wii de waraŋase.”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Keŋte balaŋ baŋ ŋmanyaŋ wɔ nyi baa wu be nɔɔ. Mɔna nɛnɛɛ gba te be desina fae yeesa nedoŋ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, gyoo Defidi ɔ naanabii, wii de waraŋase.”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Botɔɔ te Yesu dɔɔwɔ seŋ te ɔ baake wɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ te ɛ ne gyae nyi maa yɛɛ fa ŋon?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Keŋte be tiranɔɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, dɛɛ gyae de sia ke gyuusu.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Botɔɔ te Yesu wii be waraŋase, te ɔ moo ɔ nyiŋmaa tinaa be sia. Debokenaŋ man te be sia gyuusuwɔ, te be sila Yesu laŋ.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.