Mateus 14
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Mena debaŋ kenaŋ man te gyoo Herode ŋon ɔ ne kɛɛ Galelia tɛɛle dɔɔ nɛ, nyii Yesu wose man nombia.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Keŋte ɔ yako ɔ tewulɛɛ nyiaa, gyae ke yɛɛ Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon bese la foŋ lee yeŋ man kɔŋ nɛ. Mena dɔɔ te ɔ ne tale yɛɛ gyakoloŋ nombia nɛ.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Nawolo nyi gyoo Herode gbagba yele la be kyaŋa Gyɔn te be bake e, te ba moo e ke tɔ deni lee ɔ kegyia Filipo wɛɛle Herodia dɔɔ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Kpene keŋ dɔɔ gyoo Herode be yɛɛ mena yɛna nyi, Gyɔn yako e nyi gbɛɛ be doo nyi waa mo ɔ kegyia Filipo wɛɛle Herodia yala ya.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Gyoo Herode gyaewɔ nyi nafɔ waa ko Gyɔn mɔna ɔ ne yee Gyudatena baŋ, nawolo nyi bɛɛ lɛɛ Gyɔn di nyi ɔ yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Wee daale gyoo Herode kee di ɔ kalolawee nɛ, Herodia bu alebu kɔŋawɔ kaa sɔe balaŋ baŋ pou siaman, te yɛɛ gyoo Herode kyeo.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Mena dɔɔ gyoo Herode kaŋa ntam yako alebu ŋon nyiaa, “Kpene kamasɛ keŋ n gyae nyi maa fa neŋ na, yako na maa fa neŋ.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Keŋte alebu ŋon ɔ naa feefuwɔ do ɔ bu nyi waa yako nyiaa, “Mɛɛ gyae n ke kara Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre nyee do tasa taŋtaŋalaŋ man fa maŋ debokeiman.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Nombia ŋan takaa gyoo ŋon, mɔna ntam keŋ ɔ be kam na balaŋ baŋ bɔɔ yilaa botɔɔ dɔɔ nɛ, ɔ yela be yɛɛ alebu ŋon kegyaebii fa e.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Mena dɔɔ ɔ yela be gyuuwɔ ke kara Gyɔn nyee deni keŋ man.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Keŋte ba moo Gyɔn nyee keŋ do tasa taŋtaŋalaŋ man kɔna alebu ŋon, te ɔ moo ke gyina ɔ naa.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Kenaŋ wɔle te Gyɔn kaseela gyuuwɔ ka mo Gyɔn woo ŋon ke wuu, te be gyuuwɔ ke yako Yesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yesu ke nyii Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre yeŋ nɛ, ɔ gyoowɔ debgele man laŋ yenaŋ daale gyu ke kyaa waageŋ kooŋ. Balaŋ dikpii keŋ ke nyii nyi ɔ te lam nɛ, te ba leewɔ be donɔɔse man, mo na be nawɔɔ sila e.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Yesu ke tisi lee degbele keŋ man, te ɔ kena balaŋ dikpii keŋ nɛ, be nombia yɛɛ e waraŋase te ɔ kyɔɔ kaweesetena baŋ pou bɔɔ sila wɔ gyu nɛ.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ke lii balinɔɔ nɛ, Yesu kaseela baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, tɛɛ ne yuu te kɛbo mɔ yɛɛ ŋale nsana ke. Lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ, na baa gyu akuraase ŋan benaa nɛ man na be kaa gyae kolo lɛɛ di.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Tekaboena nyi baa ta ya. Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyae kolo fa wɔ na baa di.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “Bodobodose abiliŋ anoŋ na kpebia bala pɛ te de dana.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ mo ŋa kɔna maŋ.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Te ɔ yela balaŋ baŋ tisiwɔ kyakee tɛɛle man. Keŋte Yesu moo bodobodose anoŋ na kpebia bala baŋ, te ɔ gyinaa ɔ nyee adido te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ, te ɔ kɛrɛɛ ŋa te ɔ moo ŋa fa ɔ kpilala baŋ, te baŋ mɔ moowɔ kpɛlɛɛ balaŋ baŋ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Balaŋ baŋ pou diiwɔ baa, te be tɔɔsee weenɛɛ buruburu akaŋ ŋan na, be nyiŋa doŋase kufu ala (12).
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Balaŋ baŋ bɔɔ di weenɛɛ ŋan nɛ, be yaanɔɔle gyae ke yɛɛ ŋgba baala kakpoŋse banoŋ (5000) nɛ. Ba te kala ala na bia kpu ya.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Debokenaŋ man te Yesu yela ɔ kaseela baŋ gyoowɔ degbele man kyaŋ gbɛɛ gyu boo keŋ diŋgyiŋ na waa nyiŋ lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Yesu ke lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ taŋ nɛ, ɔ gyuuwɔ bula dɔɔ waageŋ ɔ kaa fane. Kelii balinɔɔ nɛ, na Yesu waageŋ kaa la botɔɔ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Debaŋ kenaŋ na degbele keŋ te lii lem, na feliŋ dinaa daale mɔ ne gyɔɔ degbele keŋ wosi loŋ keŋ dɔɔ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Tɛɛ kɛɛ bee kena nɛ, Yesu tɛɛwɔ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne gyu ɔ kaseela baŋ gyaŋ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ɔ kaseela baŋ kena e ɔ dɔŋɛɛ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne kɔŋ nɛ, be wɔe lɔɔ wɔ gbaa. Keŋte be kpa “Ɔ yɛɛ woo e,” te be fae yeesa nawolo nyi gyakoloŋ te kyaŋ wɔ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Debokenaŋ man te Yesu kolosiwɔ fa wɔ nyi, “Ɛ nyiŋ konɔɔ, ɛ na yee ya, maŋ e.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Botɔɔ te Pita yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, akpaa nyaŋ e na, yela maa ta loŋ keŋ dɔɔ kɔŋ n gyaŋ.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Kɔŋ” te Pita leewɔ degbele keŋ man ta loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne gyu Yesu gyaŋ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Mɔna Pita kena mena keŋ feliŋ keŋ ne gyɔɔ loŋ keŋ dɔɔ nɛ, gyakoloŋ gyoo e te ɔ fiasɛɛ ɔ na gyoo loŋ keŋ man. Keŋte ɔ fae yeesa nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, lɛɛ maŋ!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Debokenaŋ man te Yesu tenee ɔ nyiŋmaa kyaŋ e te ɔ yako e nyiaa, “Baale, n kelɛɛdi ta boo ya. Weera dɔɔ te n lɛɛ maŋ aŋmaareŋ n konɔɔ man?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Yesu na Pita ka gyeŋ gyoo degbele keŋ man nɛ, te feliŋ keŋ tinaa kegyɔ yela.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Botɔɔ te baŋ be doo degbele keŋ man nɛ, korowɔ buŋ Yesu nawɔɔtɛɛ te be yako e nyiaa, “Nyaŋ yɛna Wurubuarɛ bu ŋon ampaŋ.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Be ka toŋ boo keŋ nɛ, be gyuuwɔ kelii tɛɛle keŋ bɛɛ baake ke Genesareti nɛ dɔɔ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Balaŋ baŋ be kyaa tɛɛle kenaŋ dɔɔ ka gyeŋ nyi Yesu ŋonaŋ nɛ, be kpiliiwɔ gyu ke yako donɔɔse ŋan pou kyaa botɔɔ yenaŋ nɛ. Mena dɔɔ balaŋ moo be kaweesetena pou kɔŋ Yesu gyaŋ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Keŋte be waase e nyi waa yela kaweesetena baŋ ka mo be nyiŋmaase tina ɔ kegba nɔɔbii paŋpaŋ bo gba. Te baŋ pou bɔɔ tina ɔ kegba keŋ nɛ, wose yɛɛ wɔ doŋ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.