Mateus 14
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH
1 Mena debaŋ kenaŋ man te gyoo Herode ŋon ɔ ne kɛɛ Galelia tɛɛle dɔɔ nɛ, nyii Yesu wose man nombia.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Keŋte ɔ yako ɔ tewulɛɛ nyiaa, gyae ke yɛɛ Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon bese la foŋ lee yeŋ man kɔŋ nɛ. Mena dɔɔ te ɔ ne tale yɛɛ gyakoloŋ nombia nɛ.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Nawolo nyi gyoo Herode gbagba yele la be kyaŋa Gyɔn te be bake e, te ba moo e ke tɔ deni lee ɔ kegyia Filipo wɛɛle Herodia dɔɔ.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Kpene keŋ dɔɔ gyoo Herode be yɛɛ mena yɛna nyi, Gyɔn yako e nyi gbɛɛ be doo nyi waa mo ɔ kegyia Filipo wɛɛle Herodia yala ya.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Gyoo Herode gyaewɔ nyi nafɔ waa ko Gyɔn mɔna ɔ ne yee Gyudatena baŋ, nawolo nyi bɛɛ lɛɛ Gyɔn di nyi ɔ yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Wee daale gyoo Herode kee di ɔ kalolawee nɛ, Herodia bu alebu kɔŋawɔ kaa sɔe balaŋ baŋ pou siaman, te yɛɛ gyoo Herode kyeo.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Mena dɔɔ gyoo Herode kaŋa ntam yako alebu ŋon nyiaa, “Kpene kamasɛ keŋ n gyae nyi maa fa neŋ na, yako na maa fa neŋ.”
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Keŋte alebu ŋon ɔ naa feefuwɔ do ɔ bu nyi waa yako nyiaa, “Mɛɛ gyae n ke kara Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre nyee do tasa taŋtaŋalaŋ man fa maŋ debokeiman.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Nombia ŋan takaa gyoo ŋon, mɔna ntam keŋ ɔ be kam na balaŋ baŋ bɔɔ yilaa botɔɔ dɔɔ nɛ, ɔ yela be yɛɛ alebu ŋon kegyaebii fa e.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Mena dɔɔ ɔ yela be gyuuwɔ ke kara Gyɔn nyee deni keŋ man.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Keŋte ba moo Gyɔn nyee keŋ do tasa taŋtaŋalaŋ man kɔna alebu ŋon, te ɔ moo ke gyina ɔ naa.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Kenaŋ wɔle te Gyɔn kaseela gyuuwɔ ka mo Gyɔn woo ŋon ke wuu, te be gyuuwɔ ke yako Yesu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Yesu ke nyii Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre yeŋ nɛ, ɔ gyoowɔ debgele man laŋ yenaŋ daale gyu ke kyaa waageŋ kooŋ. Balaŋ dikpii keŋ ke nyii nyi ɔ te lam nɛ, te ba leewɔ be donɔɔse man, mo na be nawɔɔ sila e.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Yesu ke tisi lee degbele keŋ man, te ɔ kena balaŋ dikpii keŋ nɛ, be nombia yɛɛ e waraŋase te ɔ kyɔɔ kaweesetena baŋ pou bɔɔ sila wɔ gyu nɛ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Ke lii balinɔɔ nɛ, Yesu kaseela baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, tɛɛ ne yuu te kɛbo mɔ yɛɛ ŋale nsana ke. Lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ, na baa gyu akuraase ŋan benaa nɛ man na be kaa gyae kolo lɛɛ di.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Tekaboena nyi baa ta ya. Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyae kolo fa wɔ na baa di.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “Bodobodose abiliŋ anoŋ na kpebia bala pɛ te de dana.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ mo ŋa kɔna maŋ.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Te ɔ yela balaŋ baŋ tisiwɔ kyakee tɛɛle man. Keŋte Yesu moo bodobodose anoŋ na kpebia bala baŋ, te ɔ gyinaa ɔ nyee adido te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ, te ɔ kɛrɛɛ ŋa te ɔ moo ŋa fa ɔ kpilala baŋ, te baŋ mɔ moowɔ kpɛlɛɛ balaŋ baŋ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Balaŋ baŋ pou diiwɔ baa, te be tɔɔsee weenɛɛ buruburu akaŋ ŋan na, be nyiŋa doŋase kufu ala (12).
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Balaŋ baŋ bɔɔ di weenɛɛ ŋan nɛ, be yaanɔɔle gyae ke yɛɛ ŋgba baala kakpoŋse banoŋ (5000) nɛ. Ba te kala ala na bia kpu ya.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Debokenaŋ man te Yesu yela ɔ kaseela baŋ gyoowɔ degbele man kyaŋ gbɛɛ gyu boo keŋ diŋgyiŋ na waa nyiŋ lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Yesu ke lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ taŋ nɛ, ɔ gyuuwɔ bula dɔɔ waageŋ ɔ kaa fane. Kelii balinɔɔ nɛ, na Yesu waageŋ kaa la botɔɔ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Debaŋ kenaŋ na degbele keŋ te lii lem, na feliŋ dinaa daale mɔ ne gyɔɔ degbele keŋ wosi loŋ keŋ dɔɔ.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Tɛɛ kɛɛ bee kena nɛ, Yesu tɛɛwɔ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne gyu ɔ kaseela baŋ gyaŋ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Ɔ kaseela baŋ kena e ɔ dɔŋɛɛ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne kɔŋ nɛ, be wɔe lɔɔ wɔ gbaa. Keŋte be kpa “Ɔ yɛɛ woo e,” te be fae yeesa nawolo nyi gyakoloŋ te kyaŋ wɔ.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Debokenaŋ man te Yesu kolosiwɔ fa wɔ nyi, “Ɛ nyiŋ konɔɔ, ɛ na yee ya, maŋ e.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Botɔɔ te Pita yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, akpaa nyaŋ e na, yela maa ta loŋ keŋ dɔɔ kɔŋ n gyaŋ.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Kɔŋ” te Pita leewɔ degbele keŋ man ta loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne gyu Yesu gyaŋ.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Mɔna Pita kena mena keŋ feliŋ keŋ ne gyɔɔ loŋ keŋ dɔɔ nɛ, gyakoloŋ gyoo e te ɔ fiasɛɛ ɔ na gyoo loŋ keŋ man. Keŋte ɔ fae yeesa nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, lɛɛ maŋ!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Debokenaŋ man te Yesu tenee ɔ nyiŋmaa kyaŋ e te ɔ yako e nyiaa, “Baale, n kelɛɛdi ta boo ya. Weera dɔɔ te n lɛɛ maŋ aŋmaareŋ n konɔɔ man?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Yesu na Pita ka gyeŋ gyoo degbele keŋ man nɛ, te feliŋ keŋ tinaa kegyɔ yela.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Botɔɔ te baŋ be doo degbele keŋ man nɛ, korowɔ buŋ Yesu nawɔɔtɛɛ te be yako e nyiaa, “Nyaŋ yɛna Wurubuarɛ bu ŋon ampaŋ.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Be ka toŋ boo keŋ nɛ, be gyuuwɔ kelii tɛɛle keŋ bɛɛ baake ke Genesareti nɛ dɔɔ.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Balaŋ baŋ be kyaa tɛɛle kenaŋ dɔɔ ka gyeŋ nyi Yesu ŋonaŋ nɛ, be kpiliiwɔ gyu ke yako donɔɔse ŋan pou kyaa botɔɔ yenaŋ nɛ. Mena dɔɔ balaŋ moo be kaweesetena pou kɔŋ Yesu gyaŋ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Keŋte be waase e nyi waa yela kaweesetena baŋ ka mo be nyiŋmaase tina ɔ kegba nɔɔbii paŋpaŋ bo gba. Te baŋ pou bɔɔ tina ɔ kegba keŋ nɛ, wose yɛɛ wɔ doŋ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.