Marcos 7

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wee daale nɛ, Farasiitena na Gyudatena mmaraa wolala baale baŋ bɔɔ lee Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, kaa yilaawɔ Yesu gyaŋ.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Botɔɔ te be naawɔ nyi, ɔ kaseela baŋ baale te faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ ba beneŋ amanberɛse na wola wɔ nɛ ya pɛte bee dii.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Nawolo nyi Farasiitena na Gyudatena baŋ pou bee tina ba beneŋ amanberɛse ŋan yela ya. Mena dɔɔ nyi akpaa ba te faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ be naanaɔ be yako see ya na bɔɔ ne dii ya.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Mena ke mɔ te akpaa ba lee kebu man kɔŋ na, bɛɛ saase ba wose pɛte baa di weenɛɛ. Ba beneŋ amanberɛse boe nideli. Be dana gbɛɛneŋ ŋan bɛɛ mo saase ba leenɔɔse na tasase na osuŋse mɔ.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Mena dɔɔ Farasiitena na Gyudatena mmaraa wolala baŋ bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te n kaseela baŋ bee di da beneŋ amanberɛse dɔɔ ya? Nawolo nyi bɔɔ ne faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ da beneŋ amanberɛ nawolo nɛ pɛ baa di ya!”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ ne yɛɛ ɛ wose ŋgba ɛ yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ nɛ, mɔna ɛ na beo ɛ wose bo. Ɛ nombia ŋan Wurubuarɛ be tɛɛ ɔ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Yesaya dɔɔ yako ɔ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man nɛ yɛɛ ampaŋ. Ɔ yakowɔ nyiaa,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Bɛɛ som maŋ bo yakaa,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ɛ te tina Wurubuarɛ mmaraase ŋan yela, te ɛ dana ɛ beneŋ amanberɛse ŋan balaŋ na wolo nɛ man.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyeŋ adao gbɛɛneŋ ŋan ɛ na mo bɛɛ Wurubuarɛ nombia ŋan, na ɛ ke nyiŋ di ɛ beneŋ amanberɛse ŋan dɔɔ.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Nawolo nyi gyaŋgba keŋ de naana Mosesi yakowɔ Wurubuarɛ mmaraase ŋan man nyiaa, ‘Bu n kya na naa, te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kolosi nombiakumɛɛ tia ɔ kya yaa ɔ naa na, kaboena nyi baa ko e.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Mɔna ɛmɛɛ ne yako nyiaa, ‘Akpaa ŋolo de yako ɔ kya yaa ɔ naa nyi, “Kpene keŋ nafɔ me dana maa mo kyɔ neŋ nɛ yɛɛ Koriban ke.” ’ (Koriban kei nawolo nyi, kpene keŋ yɛɛ Wurubuarɛ wui).
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Dekɔŋ mena na, ɛ bɛɛ tekaa fa ɔtenate gbɛɛ waa yɛɛ kolo fa ɔ kya yaa ɔ naa ya.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Mena yaa ɛ na mo ɛ beneŋ amanberɛse ŋan wɔlɛɛ Wurubuarɛ nombia ŋan, te ɛ yɛɛ ŋa see ɛ bia mɔ. Te ɛ ne yɛɛ nombia burum ŋan ŋe yɛɛ ŋgba kɛŋa dinɔɔ nɛ kpu.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Kenaŋ wɔle nɛ, Yesu besewɔ baake balaŋ baŋ pou kaa yilaa ɔ gyaŋ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ popou ɛ tei maŋ, na ɛ ke nyii nombia kɛŋa man nideli.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Kolo be kyaa keŋ ke da lee yenaŋ gyoo walaŋ wose man na, ke gyae ke tale yɛɛ e ayimɛɛ ya. Mɔna kpene keŋ na lee walaŋ man kɔŋ nɛ, keŋ ne yɛɛ na e ayimɛɛ.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ dana deŋele anenyiiŋ dei nɛ, waa see deŋele na waa nyii.”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Yesu ka lee balaŋ baŋ man gyu dekpaŋalaŋ man nɛ, ɔ kaseela baŋ bɔɔse e dudu keŋ asɛɛ.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Botɔɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Mena dɔɔ ɛmɛɛ mɔ bee nyii nombia asɛɛ yee? Ɛ ba gyeŋ nyi kpene kamasɛ keŋ na lee yenaŋ gyoo walaŋ wose man na, ke bɛɛ yɛɛ e ayimɛɛ yee?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Ɛ ba gyeŋ nyi na ɔ konɔɔ man te ŋee gyu ka gyoo yee? Ŋee gyu bo ka gyoo ɔ dubulu man, na ta lee ɔ wose man.” Yesu ke yako kei nɛ, na ɔ nawolo baa nyi weenɛɛ kamasɛ dei na kedi.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Kpene kamasɛ keŋ na lee walaŋ konɔɔ man nɛ, keŋ ne yɛɛ na e ayimɛɛ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Nawolo nyi walaŋ konɔɔ man te nombiakumɛɛ pou na lee. Mena abɔɔ kɛŋa ŋaale yɛna, kafoŋ na ŋmɛɛleŋ na balaŋ kako na yale kewɔlɛɛ,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 na sibii na nombiakumɛɛ keyɛɛ, na kabeo na kewɔlɛɛ nombia na balaŋ kekɔla, na nombiakumɛɛ ka mo gyakaa balaŋ dɔɔ, na wose kegate adido na diyiŋ nombia.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Nombiakumɛɛ kɛŋa pou na lee bo walaŋ konɔɔ man, te ŋan ne yɛɛ na e ayimɛɛ.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Lee botɔɔ te Yesu korowɔ gyu Tae na Sidɔn donɔɔse ŋan ŋe yɛɛ Iseraetena donɔɔse ŋa nɛ yenaŋ. Te ɔ ka gyoowɔ dekpaŋalaŋ daale man keŋ ɔ te gyae nyi ŋolo ka gyeŋ nyi ɔ kyaa botɔɔ ya, mɔna balaŋ naa e.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Te alo ŋolo ŋon feliŋkum doo ɔ bu alebubii man ka betaa nyii nyi Yesu kyaa botɔɔ nɛ, te ɔ kaa buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Na alo ŋonaŋ yɛɛ Giriki alo e, te ba lola e bo Fonisia keŋ ke kyaa Siria tɛɛle man nɛ. Keŋte ɔ sola Yesu nyi waa gegi feliŋkum keŋ lee ɔ bu ŋon man.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Botɔɔ te Yesu bɔɔse e nyiaa, “Nyi n dana bia na, n ke sɛɛ mo be weenɛɛ fa babaase? Koa, n ke taŋgbɛɛ mo weenɛɛ ŋan fa bia kedi pɛ. Te akpaa be dii kaase na, pɛna na n ka mo fa babaase.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Keŋte alo ŋon mɔ yako e nyiaa, “Ayi, me Gbeŋgyoo, doo mena. Mɔ babaase baa tale fiu weenɛɛ ŋan bia ne dii te ŋɛɛ yale tɛɛle man nɛ di.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Botɔɔ te Yesu yako alo ŋon nyiaa, “Nɔɔ keŋ n be tiri fa maŋ nɛ dɔɔ ta, feliŋkum keŋ ta lee n bu alebubii ŋon man.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Alo ŋon ka lee botɔɔ gyu ɔ dɛɛ nɛ, te ɔ kenaawɔ nyi ɔ bu ŋon doo mpa dɔɔ na feliŋkum keŋ ta lee ɔ man.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Yesu ka lee Tae donɔɔ man nɛ, ɔ tɛɛwɔ Sidɔn donɔɔ man ka lee Galelia boo nɔɔ nɔɔ kɔŋ donɔɔse kufu ŋaale tɛɛle man.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Keŋte balaŋ baale moo balee ŋolo ŋon ɔ deŋela be tɔɔ te ɔ bɛɛ tale kolosi nideli ya nɛ kɔŋ Yesu gyaŋ. Te ba sola e nyi waa mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ, na waa kyɔ e ɔ kawee.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Botɔɔ te Yesu moo kaweete ŋon lee balaŋ baŋ man gyu yenaŋ. Te ɔ moo ɔ nyiŋmaasebia do kaweete ŋon deŋela man, te ɔ tɔɔ nɔɔloŋ mo tina ɔ laakem.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Te Yesu kɛɛ adido te ɔ lee weesɛɛ te ɔ yako e nyiaa, “Efata!” Keŋ nawolo nyi toro!
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Debokenaŋ man te ɔ deŋela torowɔ te ɔ laakem booliwɔ, te ɔ talewɔ kolosi nideli.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Keŋte Yesu faree balaŋ baŋ nideli nyi be na yako walaŋ kamasɛ ya. Mɔna keŋ na ɔ ke faree wɔ koraŋ nɛ, keŋ gba te be yela balaŋ nyiiwɔ beiŋ.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Balaŋ baŋ wose yeŋawɔ nideli te be yakowɔ nyiaa, “Yesu te yɛɛ kpene kamasɛ nideli. Ɔ te yela deŋela atɔɔsatena ne nyii dei, te omumuuse mɔ ne kolosi.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.