Marcos 7
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ACF
1 Wee daale nɛ, Farasiitena na Gyudatena mmaraa wolala baale baŋ bɔɔ lee Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, kaa yilaawɔ Yesu gyaŋ.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Botɔɔ te be naawɔ nyi, ɔ kaseela baŋ baale te faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ ba beneŋ amanberɛse na wola wɔ nɛ ya pɛte bee dii.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Nawolo nyi Farasiitena na Gyudatena baŋ pou bee tina ba beneŋ amanberɛse ŋan yela ya. Mena dɔɔ nyi akpaa ba te faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ be naanaɔ be yako see ya na bɔɔ ne dii ya.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Mena ke mɔ te akpaa ba lee kebu man kɔŋ na, bɛɛ saase ba wose pɛte baa di weenɛɛ. Ba beneŋ amanberɛse boe nideli. Be dana gbɛɛneŋ ŋan bɛɛ mo saase ba leenɔɔse na tasase na osuŋse mɔ.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Mena dɔɔ Farasiitena na Gyudatena mmaraa wolala baŋ bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te n kaseela baŋ bee di da beneŋ amanberɛse dɔɔ ya? Nawolo nyi bɔɔ ne faafo be nyiŋmaase ŋgba mena keŋ da beneŋ amanberɛ nawolo nɛ pɛ baa di ya!”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ ne yɛɛ ɛ wose ŋgba ɛ yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ nɛ, mɔna ɛ na beo ɛ wose bo. Ɛ nombia ŋan Wurubuarɛ be tɛɛ ɔ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Yesaya dɔɔ yako ɔ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man nɛ yɛɛ ampaŋ. Ɔ yakowɔ nyiaa,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Bɛɛ som maŋ bo yakaa,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Ɛ te tina Wurubuarɛ mmaraase ŋan yela, te ɛ dana ɛ beneŋ amanberɛse ŋan balaŋ na wolo nɛ man.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyeŋ adao gbɛɛneŋ ŋan ɛ na mo bɛɛ Wurubuarɛ nombia ŋan, na ɛ ke nyiŋ di ɛ beneŋ amanberɛse ŋan dɔɔ.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Nawolo nyi gyaŋgba keŋ de naana Mosesi yakowɔ Wurubuarɛ mmaraase ŋan man nyiaa, ‘Bu n kya na naa, te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kolosi nombiakumɛɛ tia ɔ kya yaa ɔ naa na, kaboena nyi baa ko e.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Mɔna ɛmɛɛ ne yako nyiaa, ‘Akpaa ŋolo de yako ɔ kya yaa ɔ naa nyi, “Kpene keŋ nafɔ me dana maa mo kyɔ neŋ nɛ yɛɛ Koriban ke.” ’ (Koriban kei nawolo nyi, kpene keŋ yɛɛ Wurubuarɛ wui).
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Dekɔŋ mena na, ɛ bɛɛ tekaa fa ɔtenate gbɛɛ waa yɛɛ kolo fa ɔ kya yaa ɔ naa ya.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Mena yaa ɛ na mo ɛ beneŋ amanberɛse ŋan wɔlɛɛ Wurubuarɛ nombia ŋan, te ɛ yɛɛ ŋa see ɛ bia mɔ. Te ɛ ne yɛɛ nombia burum ŋan ŋe yɛɛ ŋgba kɛŋa dinɔɔ nɛ kpu.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Kenaŋ wɔle nɛ, Yesu besewɔ baake balaŋ baŋ pou kaa yilaa ɔ gyaŋ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ popou ɛ tei maŋ, na ɛ ke nyii nombia kɛŋa man nideli.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Kolo be kyaa keŋ ke da lee yenaŋ gyoo walaŋ wose man na, ke gyae ke tale yɛɛ e ayimɛɛ ya. Mɔna kpene keŋ na lee walaŋ man kɔŋ nɛ, keŋ ne yɛɛ na e ayimɛɛ.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ dana deŋele anenyiiŋ dei nɛ, waa see deŋele na waa nyii.”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Yesu ka lee balaŋ baŋ man gyu dekpaŋalaŋ man nɛ, ɔ kaseela baŋ bɔɔse e dudu keŋ asɛɛ.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Botɔɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Mena dɔɔ ɛmɛɛ mɔ bee nyii nombia asɛɛ yee? Ɛ ba gyeŋ nyi kpene kamasɛ keŋ na lee yenaŋ gyoo walaŋ wose man na, ke bɛɛ yɛɛ e ayimɛɛ yee?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Ɛ ba gyeŋ nyi na ɔ konɔɔ man te ŋee gyu ka gyoo yee? Ŋee gyu bo ka gyoo ɔ dubulu man, na ta lee ɔ wose man.” Yesu ke yako kei nɛ, na ɔ nawolo baa nyi weenɛɛ kamasɛ dei na kedi.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Kpene kamasɛ keŋ na lee walaŋ konɔɔ man nɛ, keŋ ne yɛɛ na e ayimɛɛ.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Nawolo nyi walaŋ konɔɔ man te nombiakumɛɛ pou na lee. Mena abɔɔ kɛŋa ŋaale yɛna, kafoŋ na ŋmɛɛleŋ na balaŋ kako na yale kewɔlɛɛ,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 na sibii na nombiakumɛɛ keyɛɛ, na kabeo na kewɔlɛɛ nombia na balaŋ kekɔla, na nombiakumɛɛ ka mo gyakaa balaŋ dɔɔ, na wose kegate adido na diyiŋ nombia.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Nombiakumɛɛ kɛŋa pou na lee bo walaŋ konɔɔ man, te ŋan ne yɛɛ na e ayimɛɛ.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Lee botɔɔ te Yesu korowɔ gyu Tae na Sidɔn donɔɔse ŋan ŋe yɛɛ Iseraetena donɔɔse ŋa nɛ yenaŋ. Te ɔ ka gyoowɔ dekpaŋalaŋ daale man keŋ ɔ te gyae nyi ŋolo ka gyeŋ nyi ɔ kyaa botɔɔ ya, mɔna balaŋ naa e.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Te alo ŋolo ŋon feliŋkum doo ɔ bu alebubii man ka betaa nyii nyi Yesu kyaa botɔɔ nɛ, te ɔ kaa buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Na alo ŋonaŋ yɛɛ Giriki alo e, te ba lola e bo Fonisia keŋ ke kyaa Siria tɛɛle man nɛ. Keŋte ɔ sola Yesu nyi waa gegi feliŋkum keŋ lee ɔ bu ŋon man.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Botɔɔ te Yesu bɔɔse e nyiaa, “Nyi n dana bia na, n ke sɛɛ mo be weenɛɛ fa babaase? Koa, n ke taŋgbɛɛ mo weenɛɛ ŋan fa bia kedi pɛ. Te akpaa be dii kaase na, pɛna na n ka mo fa babaase.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Keŋte alo ŋon mɔ yako e nyiaa, “Ayi, me Gbeŋgyoo, doo mena. Mɔ babaase baa tale fiu weenɛɛ ŋan bia ne dii te ŋɛɛ yale tɛɛle man nɛ di.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Botɔɔ te Yesu yako alo ŋon nyiaa, “Nɔɔ keŋ n be tiri fa maŋ nɛ dɔɔ ta, feliŋkum keŋ ta lee n bu alebubii ŋon man.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Alo ŋon ka lee botɔɔ gyu ɔ dɛɛ nɛ, te ɔ kenaawɔ nyi ɔ bu ŋon doo mpa dɔɔ na feliŋkum keŋ ta lee ɔ man.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Yesu ka lee Tae donɔɔ man nɛ, ɔ tɛɛwɔ Sidɔn donɔɔ man ka lee Galelia boo nɔɔ nɔɔ kɔŋ donɔɔse kufu ŋaale tɛɛle man.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Keŋte balaŋ baale moo balee ŋolo ŋon ɔ deŋela be tɔɔ te ɔ bɛɛ tale kolosi nideli ya nɛ kɔŋ Yesu gyaŋ. Te ba sola e nyi waa mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ, na waa kyɔ e ɔ kawee.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Botɔɔ te Yesu moo kaweete ŋon lee balaŋ baŋ man gyu yenaŋ. Te ɔ moo ɔ nyiŋmaasebia do kaweete ŋon deŋela man, te ɔ tɔɔ nɔɔloŋ mo tina ɔ laakem.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Te Yesu kɛɛ adido te ɔ lee weesɛɛ te ɔ yako e nyiaa, “Efata!” Keŋ nawolo nyi toro!
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Debokenaŋ man te ɔ deŋela torowɔ te ɔ laakem booliwɔ, te ɔ talewɔ kolosi nideli.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Keŋte Yesu faree balaŋ baŋ nideli nyi be na yako walaŋ kamasɛ ya. Mɔna keŋ na ɔ ke faree wɔ koraŋ nɛ, keŋ gba te be yela balaŋ nyiiwɔ beiŋ.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Balaŋ baŋ wose yeŋawɔ nideli te be yakowɔ nyiaa, “Yesu te yɛɛ kpene kamasɛ nideli. Ɔ te yela deŋela atɔɔsatena ne nyii dei, te omumuuse mɔ ne kolosi.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.