Marcos 6
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Kenaŋ wɔle te Yesu na ɔ kaseela baŋ lee botɔɔ gyu ŋon gbagba ɔ dɛɛ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Gyudatena kefɛɛfowee kelii nɛ, ɔ korowɔ gyu bɔ ɔsom deni man ɔ na wola wɔ Wurubuarɛ nombia. Ɔ nombia ŋan ɔ na wolo nɛ doo balaŋ baŋ pou nɔɔ te be bɔɔsewɔ nyiaa, “Aleŋ yaa balee kei nyiŋa abɔɔ kɛŋa pou lee? Aleŋ yaa ɔ nyiŋa mena nyansa kei lee? Kɛɛ gyakoloŋ nombia ŋan ɔ ne yɛɛ?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Na kapenta ŋon yaa yee? Na ɔ naa yɛna Mɛɛre yee? Na ɔ naabia yɛna Gyemisi na Gyosɛfo na Simɔn na Gyuda yee? Na daa na ɔ desina kyaa la kɛbo yee?” Mena dɔɔ ba te lɛɛ e do ya.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “Balaŋ ne bu Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre yenaŋ kamasɛ, mɔna ŋon gbagba ɔ donɔɔ man balaŋ, na ɔ loŋtona na ɔ dekpaŋalaŋmantena bee buu na e ya.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Mena dɔɔ Yesu te tale yɛɛ gyakoloŋ nombia burum ɔ dɛɛ botɔɔ ya. Ɔ moo ɔ nyiŋmaa bo gyakaa balaŋ kyomii baale bo dɔɔ, te ɔ kyɔɔ wɔ be kaweese.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Yesu wose yeŋa e ŋgba mena keŋ ɔ balaŋ gbagba te lɛɛ e di ya nɛ dɔɔ. Keŋte ɔ leewɔ donɔɔ keŋ man, ta kila akuraase ŋan man ɔ na wola wɔ Wurubuarɛ nombia.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Te Yesu baake ɔ kaseela kufu bala baŋ te ɔ kpilii wɔ bala bala. Te ɔ fa wɔ doŋ keŋ baa mo di feliŋkumɛɛ dɔɔ.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ na mo kolo tela kpu na ɛ gbutuse ya. Ɛ na mo weenɛɛ, yaa akpo yaa kɔba tela ya.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ɛ do nkyokotase, mɔna ɛ na mo kegbase tela kpu ya.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ɛ gyu donɔɔ daale man te dekpaŋalaŋ keŋ man be lɛɛ ŋon nɛ, ɛ kyaa botɔɔ kaboena ɛ ka mo lee donɔɔ kenaŋ man.
10 E recomendou-lhes:
11 Te akpaa ɛ gyu yenaŋ daale te ba te lɛɛ ŋon yaa be te nyii ŋon ya nɛ, ɛ lee botɔɔ na ɛ kpiisi ya nkyokotase aŋasa lɔ wɔ na ke di adansɛɛ tia wɔ nyi Wurubuarɛ be gyae waa tina wɔ yela ya.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Mena dɔɔ be gyuuwɔ kekolosi Wurubuarɛ nombia ŋan fa balaŋ, nyi baa kyɛɛkee lee be gbɛɛneŋ kumɛɛ man kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Be gegi feliŋkumɛɛ burum lee balaŋ man, te ba moo nuŋ fee kaweesetena burum te ba wose yɛɛ wɔ doŋ.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Abɔɔ ŋan pou Yesu be yɛɛ nɛ, yela ɔ yele yaaseewɔ gyu yenaŋ kamasɛ te gyoo Herode mɔ nyiiwɔ. Be ke nyii Yesu yele nɛ, na baale kpa “Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon ɔ ba yem nɛ yaa Wurubuarɛ gyuusuwɔ lee yeŋ man, mena dɔɔ te ɔ nyiŋa doŋ ɔ ne yɛɛ gyakoloŋ nombia na nombia dinaana kɛŋa nɛ.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Baale mɔ kpa, “Ŋon yɛna Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Elia,” te baale mɔ kpa “Ɔ yɛɛ gyaŋgba Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ bɔɔ kyaa kaalaŋ nɛ man ŋolo e.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Gyoo Herode kenyii mena nɛ ɔ yakowɔ nyiaa, “Gyɔn ŋon mɔɔ kara ɔ nyee nɛ bese la foŋ nɛ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Nombii kei dɔɔ Herodia moo Gyɔn do ɔ tɔɔ man, te ɔ gyae gbɛɛ keŋ waa mo ko e mɔna ɔ bɛɛ tale ya.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Nawolo nyi gyoo Herode gyeŋ nyi Gyɔn yɛɛ walaŋ ŋon ɔ gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman, te ɔ ta mo ɔ wose mɔ fa Wurubuarɛ. Mena dɔɔ gyoo Herode na weese Gyɔn keŋ nyi nombiikum daale be yɛɛ e ya. Debaŋ kamasɛ keŋ gyoo Herode de nyii Gyɔn nɔɔwoya na bɛɛ seŋ e nideli ya, mɔna ɔ ne gyae nyi waa tei e.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Kɛŋa pou wɔle nɛ, gbɛɛ kaa torowɔ fa Herodia. Nawolo nyi Gyoo Herode kee di ɔ kalolawee nɛ, ɔ baake ɔ kegyiise na ɔ yoonɔɔtena kegyiise na Galeliatena baŋ ba wose dana obuo nɛ, nyi be kaa di wee keŋ kyɔ e.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Ba ke gyaŋee keŋ nɛ, Herodia bu alebu kɔŋawɔ kaa sɔe te yɛɛ gyoo Herode na balaŋ baŋ pou kyeo. Botɔɔ te gyoo Herode yako alebu ŋon nyiaa, “Yako maŋ kpene kamasɛ keŋ n ne gyae, na maa fa neŋ.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Keŋte gyoo Herode kaŋa ntam kpu fa bu ŋon nyiaa, “Kpene kamasɛ keŋ n bɔɔse maŋ na maa fa neŋ. Akpaa me gyoori koraŋ te n ne gyae na, maa kpase ke man fa neŋ.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Botɔɔ te alebu ŋon leewɔ yenaŋ gyu ke bɔɔse ɔ naa nyiaa, “Nna, woŋ te maa bɔɔse?” Botɔɔ te ɔ naa yako e nyiaa, “Yako nyi n ne gyae Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon nyee.”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Debokenaŋ man te alebu ŋon barasewɔ gyu gyoo Herode gyaŋ ke yako e nyiaa, “Mɛɛ gyae n ke kara Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre nyee do tasa taŋtaŋalaŋ man fa maŋ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nombii kei takaa gyoo Herode nideli, mɔna ntam keŋ ɔ be kam ŋɔɔla baŋ siaman dɔɔ nɛ, ɔ te tale bɛɛ ya.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Mena dɔɔ debokenaŋ man te ɔ kpila ɔ balaŋ baŋ bɛɛ kɛrɛɛ balaŋ nyeeya nɛ man ŋolo nyi, waa gyu ke kara Gyɔn nyee kɔna e. Keŋte balee ŋon gyuu deni keŋ man Gyɔn doo nɛ ka lese e kara ɔ nyee.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Keŋte ɔ moo ke do tasa taŋtaŋalaŋ man kɔna gyoo Herode te ɔ moowɔ fa alebu ŋon, te ŋon mɔ moo ke fa ɔ naa.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Gyɔn kaseela baŋ kenyii ɔ yeŋ nɛ, be gyuuwɔ ka mo e ke wuu.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Yesu kpilala kufu bala baŋ ɔ be kpilii nɛ besewɔ kɔŋ kaa yako e nombia ŋan pou bɔɔ yɛɛ, na ŋan pou bɔɔ wola balaŋ nɛ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Na mena keŋ balaŋ na gyem tisi be dɔɔ beiŋ dɔɔ nɛ, be te nyiŋ gbɛɛ baa di weenɛɛ gba ya. Mena dɔɔ Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ yela dɛɛ wɔŋ da wose lee yenaŋ gyu botɔɔ keŋ balaŋ be kyaa ya nɛ, na ɛ kaa fɛɛfo.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Keŋte ba gyoowɔ degbele man te be laŋa botɔɔ keŋ balaŋ be kyaa ya nɛ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɔ be kee gyu nɛ, balaŋ burum naa wɔ te ba gyeŋawɔ nyi baŋ benaŋ. Mena dɔɔ balaŋ leewɔ donɔɔse ŋan man pou yeu gyu ka gyoo botɔɔ keŋ bee gyu nɛ, pɛte Yesu na ɔ kaseela baŋ kaa gyoowɔ botɔɔ.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesu ke tisi lee degbele keŋ man na ɔ kena balaŋ burum baŋ nɛ, be nombia yɛɛ e waraŋase. Nawolo nyi na be yɛɛ ŋgba namense baŋ bɔɔ dana gbeŋgyoo ya nɛ. Mena dɔɔ ɔ fiasɛɛ ɔ na wola wɔ abɔɔ burum.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mena debaŋ kenaŋ na te lii balinɔɔ, mena dɔɔ ɔ kaseela baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa yako e nyiaa, “Kɛbo yɛɛ ŋale nsana ke, te tɛɛ mɔ te yuu.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ na baa gyu donɔɔse na akuraase ŋan ŋa benaa nɛ man, na be kaa gyae kolo lɛɛ di.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Mɔ Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyae kolo fa wɔ na baa di.” Keŋte be bɔɔse e nyiaa, “Da mo tomyɛɛre kulutoo dokoloŋ kɔba lɛɛ weenɛɛ koraŋ na, gyae ka yee balaŋ burum kɛwɔ pou?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Botɔɔ te Yesu mɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Bodobodose aŋmoŋ te ɛ dana? Ɛ gyu ke kɛɛ.” Be ke gyu ke kɛɛ nɛ te be kaa yako e nyiaa, “Bodobodose abiliŋ anoŋ na kpebia bala pɛ te de dana.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Keŋte Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyi baa yela balaŋ baŋ ke kyakee akpii akpii ŋalese nalaŋ ŋan dɔɔ.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mena dɔɔ balaŋ baŋ kyakeewɔ akpii akpii. Akpii ŋaale yɛɛ balaŋ sɔŋonoŋ (100) te ŋaale mɔ yɛɛ balaŋ sɔŋola na kufu (50).
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Botɔɔ te Yesu moo bodobodose anoŋ na kpebia bala baŋ, te ɔ gyinaa ɔ nyee kɛɛ adido te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ. Te ɔ kɛrɛɛ ŋa fa ɔ kaseela baŋ nyi baa kpɛlɛɛ fa balaŋ baŋ.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Balaŋ baŋ pou diiwɔ baa ba kegyaebii.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Be ke di taŋ nɛ, ɔ kaseela baŋ tɔɔsee bodobodose na kpebia buruburu ŋan bɔɔ dii kaase na, be nyiŋa doŋase kufu ala (12).
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Balaŋ baŋ bɔɔ di weenɛɛ ŋan nɛ, be man baala baageŋ yɛɛ balaŋ kakpoŋse banoŋ (5000).
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Debokenaŋ man te Yesu yela ɔ kaseela baŋ gyoowɔ degbele man kyaŋ gbɛɛ bee gyu Bɛtesaida donɔɔ keŋ ke kyaa boo keŋ diŋgyiŋ nɛ, na ŋon ke lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ɔ ke lɔ balaŋ baŋ gbɛɛ taŋ nɛ, ɔ gyuuwɔ bula dɔɔ ɔ kaa fane.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kelii balinɔɔ nɛ, na degbele keŋ te lii boo keŋ nsana nsana, te kaa Yesu waageŋ boo keŋ diŋgyiŋ.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Botɔɔ te Yesu kɛɛwɔ na feliŋ ne gyɔɔ gyaŋee na ɔ kaseela baŋ, mena dɔɔ bɛɛ kaa na degbele keŋ kesaa. Keŋte ɔ karatɛɛwɔ ta loŋ keŋ dɔɔ gyu be gyaŋ, te ɔ yɛɛwɔ ŋgba ɔ ne gbaa wɔ nɛ.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Ɔ kaseela baŋ kena e ɔ dɔŋ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne kɔŋ nɛ, na ba gyeŋ nyi ɔ yɛɛ woo e te be fae yeesa.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Nawolo nyi be popou naa e te gyakoloŋ kyaŋa wɔ. Debokenaŋ man te Yesu kolosiwɔ na wɔ nyi, “Ɛ nyiŋ konɔɔ! Ɛ na yee ya! Maŋ e.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Botɔɔ te ɔ gyoowɔ kyaa degbele keŋ man kpu na wɔ, te feliŋ ŋon nɔɔ yɔkɔsewɔ. Nombia kɛŋa doo ɔ kaseela baŋ nɔɔ nideli.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Yesu ka mo bodobodose anoŋ kpala balaŋ kakpoŋse banoŋ baŋ nɛ, ɔ kaseela baŋ te nyii ka asɛɛ ya, nawolo nyi na be sɛɛ be ta gyeŋa walaŋ ŋon dinɔɔ Yesu yɛɛ ya.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Keŋte ba toŋa boo keŋ gyu Genesareti tɛɛle man, te be kpaŋa ba degbele keŋ botɔɔ.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Be ka betaa lee degbele keŋ man pɛ, te balaŋ naa Yesu te ba gyeŋawɔ nyi ŋon ŋonaŋ.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Mena dɔɔ balaŋ yekiiwɔ lee tɛɛle kenaŋ yenaŋ kamasɛ man kɔŋ ɔ gyaŋ. Yenaŋ kamasɛ keŋ be nyii nyi Yesu kyaa na, bɛɛ kɔŋ na ba seele be kaweesetena ba afoŋoŋse dɔɔ bɛɛ kɔŋ botɔɔ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Te akuraase yaa donɔɔse kamasɛ ŋan man Yesu de gyu nɛ, balaŋ na mo be kaweesetena kaa see abɔntere man, na ba te waase e nyi waa yela kaweesetena baŋ ka mo be nyiŋmaase tina ɔ kegba nɔɔbii paŋpaŋ bo gba. Te baŋ pou bɔɔ tina ɔ kegba keŋ nɛ, wose yɛɛ wɔ doŋ.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.