Marcos 5
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH
1 Kenaŋ wɔle te Yesu na ɔ kaseela baŋ toŋa boo keŋ gyu Gerasenetena tɛɛle man.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Yesu ka lee degbele keŋ man pɛ te balee ŋolo ŋon feliŋkum doo ɔ man nɛ, leewɔ amusee man kɔŋ kaa gyaŋee na e.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Na mena balee ŋonaŋ kyae amusee man botɔɔ, te ŋolo na ŋolo bɛɛ tekaa tale kyaŋ e do agbaraagbaraa bela ya.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Nawolo nyi nafɔ bɛɛ mo agbaraagbaraa do e ɔ nyiŋmaase na ɔ nawɔɔ man, mɔna ɔ ne tirii ŋa pou leki. Te ŋolo be dana doŋ keŋ waa tale yɔkɔse e ya.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nelim na ka weese na ɔ dɔŋ amusee man na bulase dɔɔ botɔɔ ɔ ne fae yeesa, na ɔ na mo boya kɛrɛɛ ɔ wose.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Balee ŋonaŋ kena Yesu ne kɔŋ lemlem nɛ, te ɔ yeuwɔ ke buŋ ɔ siaman.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 — ausente —
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 — ausente —
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Te Yesu bɔɔse balee ŋon nyi, “N yele yɛna sena?” Te ɔ yako e nyi, “Ma yele yɛna dikpii, nawolo nyi da boe.”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Keŋte balee ŋon waase Yesu agbaatee agbaatee nyi, ɔ na gegi feliŋkumɛɛ ŋan lee depuŋ kenaŋ man ya.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Kekɔŋ mena na kekuiriise dikpii daale seŋɛɛ bula keŋ teŋa man bee dii.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Keŋte feliŋkumɛɛ ŋan doo Yesu teree nyi, “Waaseda, fa daa gbɛɛ na de kaa gyoo kekuiriise kɛwɔ man.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Botɔɔ te Yesu sɛɛwɔ te ba leewɔ ka gyoo kekuiriise baŋ man. Kekuiriise baŋ baa yɛɛ ŋgba kakpoŋse ala nɛ, te be yeuwɔ tisi dekeŋkeŋ kyoloŋkyoloŋ keŋ gyu ka gyoo loŋ man, te be popou munuwɔ.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Mena dɔɔ balaŋ baŋ bɛɛ kɛɛ kekuiriise baŋ dɔɔ nɛ yeuwɔ, te be gyuuwɔ ke yako kpene keŋ be kɔŋ nɛ fa balaŋ baŋ be kyaa donɔɔ keŋ man nɛ na akuraase ŋan man pou. Keŋte balaŋ kɔŋawɔ kaa kɛɛ kpene keŋ be kɔŋ nɛ.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Mena dɔɔ te kyare ya te balaŋ kɔŋawɔ Yesu gyaŋ te be naa walaŋ ŋon nafɔ feliŋkumɛɛ doo ɔ man nɛ baŋɛɛ, na ɔ doona wa abɔɔ na ɔ diteŋ keŋ te taŋ. Ba kena nyi balee ŋon diteŋ te taŋ nɛ, gyakoloŋ gyoo wɔ nideli.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Botɔɔ te balaŋ baŋ bɔɔ naa kpene keŋ be kɔŋ balee ŋon feliŋkumɛɛ doo ɔ man na kekuiriise baŋ dɔɔ nɛ, yako nombia ŋan pou be kɔŋ nɛ fa balaŋ akaŋ baŋ.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Keŋte balaŋ baŋ waase Yesu nyi waa lee be tɛɛle dɔɔ.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Yesu ka mo waa gyoo degbele man nɛ, balee ŋon ɔ be kyɔ e nɛ waase e nyi waa sila e.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Mɔna Yesu te sɛɛ ya te ɔ yako e nyiaa, “Ta gyu n dɛɛ, na n kaa yako n loŋtona kpene keŋ n Gbeŋgyoo be yɛɛ fa neŋ, na mena keŋ ɔ be wii n waraŋase nɛ.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Mena dɔɔ balee ŋon laŋawɔ, te ɔ gyuuwɔ donɔɔse kufu ŋan ŋe kyaa dupuŋ kenaŋ man nɛ ɔ ne yako kpene keŋ Yesu be yɛɛ fa e nɛ. Te gyakoloŋ gyoo balaŋ baŋ pou.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Kenaŋ wɔle te Yesu besewɔ gyoo degbele man toŋ boo keŋ gyu diŋgyiŋ. Keŋte balaŋ burum kɔŋawɔ kaa wuu ɔ dɔɔ boo nɔɔman botɔɔ.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Keŋte Gyudatena ɔsom deni man kegyia ŋon bɛɛ baake e nyi Gyariose nɛ kɔŋawɔ botɔɔ. Ɔ kena Yesu nɛ, ɔ ke buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 te ɔ waase e nideli nyiaa, “Me bu alebubii ne gyae waa yeŋ. Kɔŋ na n kaa mo n nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ na waa nyiŋ nyeedoŋ.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Mena dɔɔ Yesu sila e laŋ. Be kee gyu na balaŋ burum silana wɔ, na bɛɛ soko e.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Na alo ŋolo kyaa keŋ fatabo ne gyɔ e kulutooneŋ kufu ala yaa.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ɔ te naa diyem nideli teeneŋtena nyiŋmaa man, te ɔ wɔlɛɛ ɔ kɔba keŋ pou ɔ dana nɛ nyi waa nyiŋ kawee kekyɔ. Mɔna ɔ kawee keŋ na bese bo yɛɛ doŋ kpu.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Karatetee dokoloŋ te fatabo keŋ ne gyɔ e nɛ karawɔ, te ɔ naawɔ ɔ wose man nyi ɔ kawee te taŋ.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Debokenaŋ man te Yesu naawɔ nyi doŋ daale ta lee ɔ man. Keŋte ɔ besenawɔ kɛɛ balaŋ baŋ gyaŋee te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Amɔte tinaa na ma kegba?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “Nyaŋ gbagba n naa mena keŋ balaŋ be wuu n dɔɔ, na n na bese bɔɔse nyi ‘Amɔte tinaa na maŋ?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Mɔna Yesu gyakaa ɔ ne kɛo nyi waa naa walaŋ ŋon ɔ be tina ɔ kegba nɛ.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Alo ŋon kena mena keŋ ɔ wose be yɛɛ e nɛ, ɔ moo gyakoloŋ na wose keseree kaa buŋ Yesu nawɔɔtɛɛ te ɔ yako e kpene keŋ be kɔŋ nɛ pou.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Botɔɔ te Yesu yako e nyiaa, “Me bu, n kelɛɛ maŋ di dɔɔ te n nyiŋa kawee kekyɔ. Ta wosefɛɛreŋ man, nawolo nyi n kaale keŋ pou te taŋ.”
34 E Jesus disse:
35 Yesu ka seŋ botɔɔ ɔ ne kolosi nɛ, baale leewɔ Gyudatena ɔsom deni man kegyia Gyariose ŋon dɛɛ kaa yako e nyiaa, “N bu alebu ŋon ta yem. Weera te n ne naase de Gbeŋgyoo ŋon diyem bela”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Mɔ Yesu ta mo balaŋ baŋ nombia ŋan bɔɔ kaa yako ŋon nɛ yɛɛ kolo ya. Mena dɔɔ ɔ yako ɔsom deni man kegyia ŋon nyiaa, “Na yee ya, nyaŋ lɛɛ maŋ di.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Mena dɔɔ Yesu te yela ŋolo ke sila e kpu na Pita na Gyemisi, na Gyemisi ɔ naabu Gyɔn baageŋ ya.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Be ka benaa Gyudatena ɔsom deni man kegyia Gyariose ŋon dɛɛ nɛ, Yesu nyiiwɔ na balaŋ ne wii na bɛɛ fae yeesa keŋkeŋ.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Yesu ka gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ te ɔ bɔɔse balaŋ baŋ nyiaa, “Weera te ɛ ne wii te ɛ ne fae yeesa? Bu ŋon ta yeŋa ta ya, ɔ doo dosoroŋ bo.”
39 Então ele disse:
40 Botɔɔ te balaŋ baŋ boŋo Yesu. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ pou lee te ɔ moo bu ŋon ɔ kya na ɔ naa, na ɔ kaseela batooro baŋ be silana e nɛ, te be gyuuwɔ deni keŋ man woo ŋon doo nɛ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Keŋte ɔ kyaŋa bu ŋon nyiŋmaa man te ɔ yako e nyiaa, “Talita kumi!” Kei nawolo nyi, “Alebubii, me kpa koro.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Karatetee dokoloŋ te alebu ŋon korowɔ seŋ ɔ ne tɛɛ. Keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ nideli. Na bu ŋon te di kulutooneŋ kufu ala.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Botɔɔ te Yesu faree wɔ nideli nyi be na yeli walaŋ na walaŋ ke nyii nombii kei ya. Te ɔ yako wɔ nyi baa gyae kolo fa bu ŋon ke di.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.