Marcos 5

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kenaŋ wɔle te Yesu na ɔ kaseela baŋ toŋa boo keŋ gyu Gerasenetena tɛɛle man.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu ka lee degbele keŋ man pɛ te balee ŋolo ŋon feliŋkum doo ɔ man nɛ, leewɔ amusee man kɔŋ kaa gyaŋee na e.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Na mena balee ŋonaŋ kyae amusee man botɔɔ, te ŋolo na ŋolo bɛɛ tekaa tale kyaŋ e do agbaraagbaraa bela ya.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Nawolo nyi nafɔ bɛɛ mo agbaraagbaraa do e ɔ nyiŋmaase na ɔ nawɔɔ man, mɔna ɔ ne tirii ŋa pou leki. Te ŋolo be dana doŋ keŋ waa tale yɔkɔse e ya.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nelim na ka weese na ɔ dɔŋ amusee man na bulase dɔɔ botɔɔ ɔ ne fae yeesa, na ɔ na mo boya kɛrɛɛ ɔ wose.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Balee ŋonaŋ kena Yesu ne kɔŋ lemlem nɛ, te ɔ yeuwɔ ke buŋ ɔ siaman.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Te Yesu bɔɔse balee ŋon nyi, “N yele yɛna sena?” Te ɔ yako e nyi, “Ma yele yɛna dikpii, nawolo nyi da boe.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Keŋte balee ŋon waase Yesu agbaatee agbaatee nyi, ɔ na gegi feliŋkumɛɛ ŋan lee depuŋ kenaŋ man ya.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Kekɔŋ mena na kekuiriise dikpii daale seŋɛɛ bula keŋ teŋa man bee dii.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Keŋte feliŋkumɛɛ ŋan doo Yesu teree nyi, “Waaseda, fa daa gbɛɛ na de kaa gyoo kekuiriise kɛwɔ man.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Botɔɔ te Yesu sɛɛwɔ te ba leewɔ ka gyoo kekuiriise baŋ man. Kekuiriise baŋ baa yɛɛ ŋgba kakpoŋse ala nɛ, te be yeuwɔ tisi dekeŋkeŋ kyoloŋkyoloŋ keŋ gyu ka gyoo loŋ man, te be popou munuwɔ.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Mena dɔɔ balaŋ baŋ bɛɛ kɛɛ kekuiriise baŋ dɔɔ nɛ yeuwɔ, te be gyuuwɔ ke yako kpene keŋ be kɔŋ nɛ fa balaŋ baŋ be kyaa donɔɔ keŋ man nɛ na akuraase ŋan man pou. Keŋte balaŋ kɔŋawɔ kaa kɛɛ kpene keŋ be kɔŋ nɛ.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Mena dɔɔ te kyare ya te balaŋ kɔŋawɔ Yesu gyaŋ te be naa walaŋ ŋon nafɔ feliŋkumɛɛ doo ɔ man nɛ baŋɛɛ, na ɔ doona wa abɔɔ na ɔ diteŋ keŋ te taŋ. Ba kena nyi balee ŋon diteŋ te taŋ nɛ, gyakoloŋ gyoo wɔ nideli.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Botɔɔ te balaŋ baŋ bɔɔ naa kpene keŋ be kɔŋ balee ŋon feliŋkumɛɛ doo ɔ man na kekuiriise baŋ dɔɔ nɛ, yako nombia ŋan pou be kɔŋ nɛ fa balaŋ akaŋ baŋ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Keŋte balaŋ baŋ waase Yesu nyi waa lee be tɛɛle dɔɔ.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Yesu ka mo waa gyoo degbele man nɛ, balee ŋon ɔ be kyɔ e nɛ waase e nyi waa sila e.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Mɔna Yesu te sɛɛ ya te ɔ yako e nyiaa, “Ta gyu n dɛɛ, na n kaa yako n loŋtona kpene keŋ n Gbeŋgyoo be yɛɛ fa neŋ, na mena keŋ ɔ be wii n waraŋase nɛ.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Mena dɔɔ balee ŋon laŋawɔ, te ɔ gyuuwɔ donɔɔse kufu ŋan ŋe kyaa dupuŋ kenaŋ man nɛ ɔ ne yako kpene keŋ Yesu be yɛɛ fa e nɛ. Te gyakoloŋ gyoo balaŋ baŋ pou.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Kenaŋ wɔle te Yesu besewɔ gyoo degbele man toŋ boo keŋ gyu diŋgyiŋ. Keŋte balaŋ burum kɔŋawɔ kaa wuu ɔ dɔɔ boo nɔɔman botɔɔ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Keŋte Gyudatena ɔsom deni man kegyia ŋon bɛɛ baake e nyi Gyariose nɛ kɔŋawɔ botɔɔ. Ɔ kena Yesu nɛ, ɔ ke buŋawɔ ɔ nawɔɔ tɛɛ,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 te ɔ waase e nideli nyiaa, “Me bu alebubii ne gyae waa yeŋ. Kɔŋ na n kaa mo n nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ na waa nyiŋ nyeedoŋ.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Mena dɔɔ Yesu sila e laŋ. Be kee gyu na balaŋ burum silana wɔ, na bɛɛ soko e.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Na alo ŋolo kyaa keŋ fatabo ne gyɔ e kulutooneŋ kufu ala yaa.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ɔ te naa diyem nideli teeneŋtena nyiŋmaa man, te ɔ wɔlɛɛ ɔ kɔba keŋ pou ɔ dana nɛ nyi waa nyiŋ kawee kekyɔ. Mɔna ɔ kawee keŋ na bese bo yɛɛ doŋ kpu.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Karatetee dokoloŋ te fatabo keŋ ne gyɔ e nɛ karawɔ, te ɔ naawɔ ɔ wose man nyi ɔ kawee te taŋ.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Debokenaŋ man te Yesu naawɔ nyi doŋ daale ta lee ɔ man. Keŋte ɔ besenawɔ kɛɛ balaŋ baŋ gyaŋee te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Amɔte tinaa na ma kegba?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “Nyaŋ gbagba n naa mena keŋ balaŋ be wuu n dɔɔ, na n na bese bɔɔse nyi ‘Amɔte tinaa na maŋ?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Mɔna Yesu gyakaa ɔ ne kɛo nyi waa naa walaŋ ŋon ɔ be tina ɔ kegba nɛ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Alo ŋon kena mena keŋ ɔ wose be yɛɛ e nɛ, ɔ moo gyakoloŋ na wose keseree kaa buŋ Yesu nawɔɔtɛɛ te ɔ yako e kpene keŋ be kɔŋ nɛ pou.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Botɔɔ te Yesu yako e nyiaa, “Me bu, n kelɛɛ maŋ di dɔɔ te n nyiŋa kawee kekyɔ. Ta wosefɛɛreŋ man, nawolo nyi n kaale keŋ pou te taŋ.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesu ka seŋ botɔɔ ɔ ne kolosi nɛ, baale leewɔ Gyudatena ɔsom deni man kegyia Gyariose ŋon dɛɛ kaa yako e nyiaa, “N bu alebu ŋon ta yem. Weera te n ne naase de Gbeŋgyoo ŋon diyem bela”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Mɔ Yesu ta mo balaŋ baŋ nombia ŋan bɔɔ kaa yako ŋon nɛ yɛɛ kolo ya. Mena dɔɔ ɔ yako ɔsom deni man kegyia ŋon nyiaa, “Na yee ya, nyaŋ lɛɛ maŋ di.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Mena dɔɔ Yesu te yela ŋolo ke sila e kpu na Pita na Gyemisi, na Gyemisi ɔ naabu Gyɔn baageŋ ya.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Be ka benaa Gyudatena ɔsom deni man kegyia Gyariose ŋon dɛɛ nɛ, Yesu nyiiwɔ na balaŋ ne wii na bɛɛ fae yeesa keŋkeŋ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesu ka gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ te ɔ bɔɔse balaŋ baŋ nyiaa, “Weera te ɛ ne wii te ɛ ne fae yeesa? Bu ŋon ta yeŋa ta ya, ɔ doo dosoroŋ bo.”
39 Ao entrar, disse:
40 Botɔɔ te balaŋ baŋ boŋo Yesu. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ pou lee te ɔ moo bu ŋon ɔ kya na ɔ naa, na ɔ kaseela batooro baŋ be silana e nɛ, te be gyuuwɔ deni keŋ man woo ŋon doo nɛ.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Keŋte ɔ kyaŋa bu ŋon nyiŋmaa man te ɔ yako e nyiaa, “Talita kumi!” Kei nawolo nyi, “Alebubii, me kpa koro.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Karatetee dokoloŋ te alebu ŋon korowɔ seŋ ɔ ne tɛɛ. Keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ nideli. Na bu ŋon te di kulutooneŋ kufu ala.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Botɔɔ te Yesu faree wɔ nideli nyi be na yeli walaŋ na walaŋ ke nyii nombii kei ya. Te ɔ yako wɔ nyi baa gyae kolo fa bu ŋon ke di.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.