Marcos 2
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Weeya akalansɛɛ ŋaale wɔle nɛ, Yesu besewɔ gyu Kapanum donɔɔ man te balaŋ nyiiwɔ nyi ɔ te kɔŋ dɛɛ.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Keŋte balaŋ burum kaa wuuwɔ botɔɔ, keŋ nyi nae daseŋae be doo ya. Mena dɔɔ gbɛɛ be doo keŋ ŋolo waa mo gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man gba ya. Te Yesu kolosi Wurubuarɛ nombia fa wɔ.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Keŋte balaŋ banaara baale seele ɔtakase ŋolo bɛɛ kɔŋ Yesu gyaŋ.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Keŋ balaŋ boe dɔɔ be te nyiŋ gbɛɛ mo e ta denanɔɔ man ya. Mena dɔɔ ba gyeŋa deni keŋ man Yesu kyaa nɛ nyee dɔɔ te be wolee yenaŋ daale, te be tisinaa kaweete ŋon na ɔ dofoŋoŋ keŋ pou dɛɛdɛɛ see Yesu siaman.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Yesu kena mena keŋ balaŋ baŋ be lɛɛ e di nɛ, ɔ yako kaweete ŋon nyiaa, “Me bu, me ta mo n nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Botɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ be kyaa botɔɔ nɛ yakowɔ ba nyeeya man nyiaa,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Weera dɔɔ te balee kei ne kolosi mena? Ɔ te kolosi mmusuo nombia. Lee Wurubuarɛ wɔle na, amɔte kyaa la keŋ waa tale mo dukum kyɛɛ?”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Debokenaŋ man te Yesu gyeŋa kpene keŋ bɛɛ gyueŋ nɛ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Woŋ dɔɔ te ɛ na gyueŋ kɛŋa ɛ nyeeya man?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Nombia kɛŋa man woŋti woɛla na keyako fa ɔtakase ŋon? ‘Me ta mo n dukum kyɛɛ neŋ,’ yaa ‘Koro seŋ na n ka mo n dofoŋoŋ na n ke ta?’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Mɔna mɛɛ gyae ɛ ka gyeŋ nyi, Maŋ Deniwalaŋ Bu dana doŋ tɛɛle kei dɔɔ nyi maa mo dukum kyɛɛ.” Mena dɔɔ ɔ yako kaweete ŋon nyiaa,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Koro seŋ. Gate n dofoŋoŋ, na n ke ta gyu n dɛɛ.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Debokenaŋ man te kaweete ŋon korowɔ seŋ ɔ nawɔɔ dɔɔ, te ɔ gate ɔ dofoŋoŋ keŋ dɔɔ ɔ doo nɛ, te ɔ leewɔ laŋ ɔ dɛɛ balaŋ baŋ pou siaman. Nombia kɛŋa doo balaŋ baŋ pou nɔɔ te ba lese Wurubuarɛ yele yako nyiaa, “Da te naa ta mena nombia kɛŋa dinɔɔ see ya.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Kenaŋ wɔle te Yesu besewɔ gyu Galelia boo nɔɔman, te balaŋ burum kɔŋawɔ ɔ gyaŋ te ɔ wola wɔ Wurubuarɛ nombia.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ɔ ke ta ɔ ne lam nɛ, ɔ naa Alfeose bu Lewi ŋon ɔ yɛɛ lempoolɛɛre e nɛ, na ɔ kyaa ɔ lempoo delɛe man. Te Yesu yako e nyiaa, “Sila maŋ.” Keŋte Lewi korowɔ sila e.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Kenaŋ wɔle nɛ, Lewi baake Yesu na ɔ kaseela baŋ gyu ɔ dɛɛ be kaa di. Lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra burum sila Yesu na ɔ kaseela baŋ gyu botɔɔ, te baŋ na wɔ pou ke diiwɔ bom.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Gyudatena mmaraa wolala baŋ bɔɔ lee Farasiitena dikpii keŋ man kena ŋgba Yesu ne dii bom na lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra nɛ be bɔɔse ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Weera dɔɔ te Yesu ne dii bom na lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yesu kenyii mena nɛ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Kaweesetena te kaboena nyi baa kyɔ wɔ kawee. Balaŋ baŋ bɔɔ na wee ya nɛ, dɔɔ bɔɔ ne hia kawee kekyɔ ya. Ma te kɔŋ nyi me kaa baake balaŋ baŋ be gbɛɛneŋ wulaa tenɛɛ Wurubuarɛ siaman nɛ ya. Mɔna me kɔŋae na me kaa baake balaŋ baŋ be yɛɛ nombiakumɛɛyɛɛrawɔ nɛ.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Wee daale balaŋ baale naawɔ na Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre silala na Farasiitena ne bake be nɔɔ. Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre silala na Farasiitena ne bake be nɔɔ, te nyaŋ wui kɛwɔ dɔɔ bɔɔ ne bake be nɔɔ ya?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Sena te balaŋ baŋ be kyaa alowɔletɛɛ nɛ baa tale bake be nɔɔ keŋ alowɔle baale kyaa be gyaŋ? Alowɔle baale nyiŋa ɔ kyaa be gyaŋ nɛ, bɔɔ gyae baa tale bake be nɔɔ ya.
19 Jesus respondeu:
20 Mɔna debaŋ daale gyae kekɔŋ keŋ baa mo alowɔle baale ŋon lee be gyaŋ. Mena wee kenaŋ man te baa bake be nɔɔ.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Ŋolo bɛɛ kara kanyaŋ wɔle mo taa kakyeŋgbelaa keŋ ba yem nɛ bɔɔ ya. Akpaa ɔ yɛɛ mena nɛ, kanyaŋ wɔle keŋ gyae ke tao kakyeŋgbelaa keŋ wolose ke bɔɔ keŋ yɛɛ ke dinaa.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Mena mɔ te ŋolo bɛɛ mo soloŋ wɔle do wonembu tɔne ogele bene man ya. Akpaa ɔ yɛɛ mena na soloŋ keŋ gyae ke tao tɔne keŋ lii, na soloŋ keŋ na wonembu tɔne ogele keŋ pou ke wɔlɛɛ. Bɛɛ mo soloŋ wɔle bo do wonembu tɔne ogele wɔle man.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Kelii Gyudatena kefɛɛfowee nɛ, Yesu na ɔ kaseela baŋ gyuuwɔ ka mo wɔɔ daale man. Na weenɛɛ ŋan seŋɛɛ wɔɔ kenaŋ man nɛ yɛɛ ŋgba kefaa nɛ. Keŋte ba kpera ŋaale posaa bɛɛ tao.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Keŋte Farasiitena bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera te n kaseela baŋ ne yɛɛ kpene keŋ dɛɛ kɔle nɛ da kefɛɛfowee?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta lee Wurubuarɛ tɔne keŋ man kpene keŋ de naana Defidi be yɛɛ debaŋ keŋ tanam be kyaŋ ŋon na ɔ tebia, te ba wose be kyaŋ wɔ nɛ yee?
25 Ele lhes respondeu:
26 Debaŋ keŋ Abiata yɛɛ Wurubuarɛ sae kegyia e nɛ, de naana Defidi gyoowɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man, te ɔ dii bodobodo keŋ bɔɔ mo deesi fa Wurubuarɛ keŋ ŋolo be dana gbɛɛ waa di ke kpu na Wurubuarɛ saese ya nɛ. Keŋte ɔ moo ŋaale mɔ fa ɔ tebia baŋ be kpuɛ na e nɛ, te baŋ mɔ diiwɔ.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Te Yesu torowɔ yako wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ yɛɛ kefɛɛfowee bo fa walaŋ. Ɔ te yɛɛ walaŋ fa kefɛɛfowee ya.
27 E Jesus acrescentou:
28 Mena dɔɔ maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon yɛna kefɛɛfowee keŋ gba Gbeŋgyoo.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.