Marcos 12
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Keŋte Yesu besewɔ kolosi nombia burum fa wɔ aduya man, te ɔ gyɔɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ ke man. Ɔ dii abaŋ kilisi wɔɔ keŋ, te ɔ wula bɔɔ keŋ baa sara daasebia ŋan ke man na baa lese ŋa loŋ lee ŋe man nɛ. Te ɔ baŋa deni dɔɔloŋ dɔɔloŋ daale keŋ walaŋ ke kyaa ke man na waa gyee wɔɔ kenaŋ. Te ɔ moo wɔɔ keŋ do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ke dɔɔ, te ɔ korowɔ laŋ gbɛɛ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Debaŋ kelii nyi baa kɔ daasebia ŋan nɛ, balee ŋon kpila ɔ tobaale ŋolo gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Mɔna paasetena baŋ kyaŋa ɔ tobaale ŋon, te be tuku e te be yela ɔ laŋawɔ nyiŋmaase kufu nawɔɔ kufu.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Keŋte wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tobaale ŋolo bela gyu paasetena baŋ gyaŋ. Mɔna be tuku ŋon mɔ do e gyamɛɛ ɔ nyee man, te ba doo e desɛŋ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Kenaŋ wɔle wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tobaale ŋolo bela, mɔna paasetena baŋ koo e bo. Ɔ kpila tewulɛɛ burum, mɔna be tuku baale te ba koe baale.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Walaŋ ŋon ɔ be kaa keŋ wɔɔte ŋon waa kpila yɛna, ŋon gbagba bu dokoloŋ kooŋ ŋon ɔ bɛɛ sɛɛ ɔ dɔɔ ya nɛ. Wɔle wɔle nɛ, ɔ kaa kpila ŋon mɔ gyu paasetena baŋ gyaŋ te ɔ yakowɔ nyiaa, ‘Mberem me bu na, baa bu e.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Mɔ paasetena baŋ kena ɔ bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, ‘Kei yɛna bu ŋon waa kaa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e, na abɔɔ ŋan nafɔ waa di nɛ ka bese de wui!’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Mena dɔɔ be kyaŋa bu ŋon ko, te be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ke leki.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ te wɔɔte ŋon waa yɛɛ? Waa kɔŋ kaa koe mena paasetena benaŋ, na waa mo wɔɔ keŋ do paasetena wɔlɛɛ nyiŋmaa man.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Te ɔ besewɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan na ɛ kena kpene keŋ ne yako nɛ yee? Be ŋmarasewɔ nyiaa,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ yɛɛ la te kɔŋawɔ mena,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Botɔɔ te Gyudatena kegyiise baŋ gyae gbɛɛ baa kyaŋ Yesu, nawolo nyi be naawɔ nyi baŋ dɔɔ te ɔ gyɔɔ dudu kei. Mɔna bee yee balaŋ baŋ, mena dɔɔ be tinaa e yela te be laŋawɔ.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Kenaŋ wɔle te Gyudatena kegyiise baŋ gyuuwɔ ke kpila gyoo Herode balaŋ baale, na Farasiitena baŋ baale nyi baa kɔŋ kaa teese Yesu nɔɔman na baa nyiŋ gbɛɛ kyaŋ e.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Baŋ mɔ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, da gyeŋ nyi n bee di dekara ya, te n be famenɛ na kpene keŋ balaŋ ne yako nɛ ya. N bɛɛ kɛɛ walaŋ siaman ya, te n na wola Wurubuarɛ gbɛɛneŋ kpaakpaa ŋan ŋe gbɛɛ dɔɔ. Dei nyi dɛɛ tɔ lempoo fa Romantena gyoo dinaa Kaesa, yaa de na tɔɔ ya?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Mɔ Yesu kena ba agyueŋ kumɛɛ ŋan nɛ ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ baŋ ɛ na beo ɛ wose, woŋ dɔɔ te ɛ ne gyae ɛ ka teese me nɔɔman. Ɛ mo kɔbabii keŋ kɔŋ maa kɛɛ”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Keŋte ba moo kɔbabii dokoloŋ kɔna e. Botɔɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Amɔte nyee na ɔ yele gyakaa la ke dɔɔ?” Te be yako e nyi gyoo dinaa Kaesa wui.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Kpene keŋ yɛɛ gyoo Kaesa wui na ɛ mo fa e, te kpene keŋ mɔ yɛɛ Wurubuarɛ wui nɛ, ɛ mo ke fa e.” Botɔɔ te gyakoloŋ gyoo balaŋ baŋ lee nɔɔ keŋ Yesu be tiri fa wɔ nɛ dɔɔ.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Kenaŋ wɔle te Sadukiitena baŋ bɔɔ ne lɛɛ di nyi walaŋ da yem na waa bese foŋ ya nɛ, man baale kɔŋawɔ Yesu gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “De Gbeŋgyoo, de naana Mosesi ŋmarase mmaraa fa daa nyi, akpaa walaŋ da yem tina ɔ wɛɛle yela te be ta lola bia ya na, ɔ naabu waa yala lialo ŋon na baa lola bia ɔ kegyia ŋon yele man.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Kɔŋawɔ nyi balee ŋolo bia baala nyetooro baale kyaawɔ, te be kegyia ŋon yala alo keŋ be ta lola bia ya te ɔ yeŋawɔ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Balate ŋon mɔ yala alo ŋonaŋ te ŋon mɔ yeŋawɔ keŋ be ta lola bia ya. Batoorote ŋon mɔ mena.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Mena mɔ te akaŋ baŋ mɔ pou yala alo ŋonaŋ, mɔna be ta lolo ya. Te kyare ya, te alo ŋon mɔ yeŋawɔ.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Mena dɔɔ wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ baŋ pou bɔɔ yem nɛ lee yeŋ man na, baala nyetooro kɛwɔ baŋ bɔɔ yala alo kei gyaŋee nɛ, be man woŋti te alo ŋon waa yɛɛ ɔ wɛɛle?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ ta yoo, nawolo nyi ɛ ba gyeŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ya, te ɛ ba gyeŋ Wurubuarɛ doŋ keŋ mɔ ya.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ lee yeŋ man nɛ, baala be gyae baa yala ya, te bɔɔ gyae baa mo ala mɔ fa yale ya. Be popou baa yɛɛ bo ŋgba Wurubuarɛ kpilala baŋ be kyaa adido nɛ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Lee kefoŋ lee yeŋ man wose man nombia na, ɛ te kala ta de naana Mosesi tɔne man mena keŋ Wurubuarɛ be kolosi na ŋon Mosesi depoŋfa keŋ ne kpaa nɛ man yee? Ɔ yakowɔ nyiaa,
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Wurubuarɛ te yɛɛ woya Wurubuarɛ e ya, ɔ yɛɛ balaŋ baŋ be kyaa na be sia nɛ Wurubuarɛ e. Mena dɔɔ ɛ ta yoo nideli ŋgba ɛ ne yako nyi yeŋ wɔle kefoŋ be kyaa ya nɛ.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Botɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ man ŋolo kɔŋawɔ botɔɔ. Ɔ ke kɔŋ kaa nyii mena keŋ bɛɛ wɔŋee nombia ŋan, na ɔ kena nyi Yesu ke tiranɔɔ fa wɔ nideli nɛ ɔ bɔɔse e nyiaa, “Wurubuarɛ mmaraase ŋan pou na, woŋti yɛna keŋ ne hia kela?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Iseraetena pou ɛ nyii, ‘De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ŋon yɛɛ dokoloŋ.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Mena dɔɔ kaboena nyi nya mo n konɔɔ pou na nya agyueŋ pou na n doŋ pou gyae n Gbeŋgyoo Wurubuarɛ.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Alate keŋ mɔ yɛna nyi, ‘Gyae n dɔɔ ŋgba nyaŋ gbagba n wose nɛ.’ Mmaraa daale be kyaa keŋ kela kɛŋa ya.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Keŋte Gyudatena mmaraa wolale ŋon yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, ampaŋ yaa n yakowɔ nyi Wurubuarɛ yɛɛ dokoloŋ, te ŋolo be kyaa kpu na e ya.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Te n besewɔ yako nyi kaboena nyi walaŋ waa mo ɔ konɔɔ pou na ɔ doŋ pou na wa agyueŋ pou gyae Wurubuarɛ, na waa bese gyae ɔ dɔɔ ŋgba ŋon gbagba nɛ. Mmaraase kɛŋa dɔɔ kedi dei kela keŋ walaŋ ka mo abɔɔ ke deesi fa Wurubuarɛ.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu kena nyi Gyudatena mmaraa wolale ŋon te tiranɔɔ nideli nɛ ɔ yako e nyiaa, “Ɛmɛɛ na Wurubuarɛ gyoori keŋ nsana be dana lem ya.” Lee kei wɔle nɛ, ŋolo te tale gyɔ ɔ konɔɔ bɔɔse e nombii daale bela ya.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Yesu ke gyakaa ɔ na wolo Gyudatena ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man nɛ ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Sena dɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ ne tale yako nyi, Kristo ŋon Wurubuarɛ ba lese nɛ yɛɛ gyoo Defidi ɔ naanabii e?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Nawolo nyi Wurubuarɛ feliŋ ŋon yela gyoo Defidi gbagba yakowɔ nyiaa,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Te akpaa nyi gyoo Defidi baake nyeelɛɛre ŋon nyi ɔ ‘Gbeŋgyoo’ na, kenaŋ na sena te nyeelɛɛre ŋon waa bese gyoo Defidi ɔ naanabii?” Keŋte yɛɛ balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee bee tei nɛ gyoŋ.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Yesu kɛɛ wolo nɛ ɔ faree wɔ nyiaa, “Ɛ kɛɛ ɛ wose nideli na Gyudatena mmaraa wolala baŋ. Bɛɛ gyae kegbase dɔɔloŋ nyiŋan kado na be dɔŋ na kebu agantaŋ man, na balaŋ kenyiŋ do wɔ nɔɔ.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Akpaa be gyaŋee Gyudatena ɔsom denɛɛ man, na botɔɔse ŋan bɛɛ gyaŋee di be nɔɔ nɛ, na bɛɛ gyae akyaese kpaakpaa baa kyaa.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Bɛɛ beo liala lɛo ba abɔɔ kamasɛ ŋan be dana nɛ. Te bɛɛ fane balaŋ man kyare mo wola ba wose. Wurubuarɛ waa wɔŋ mena balaŋ benaŋ dinɔɔ deŋela nideli.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Yesu ke gyu ka gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ, ɔ ke kyaawɔ yenaŋ mo ɔ sia tee adakaa keŋ bɛɛ do kɔba ke man nɛ. Te ɔ gyinaa ɔ sia ɔ ne kɛɛ mena keŋ balaŋ na mo kɔba kaa do adakaa keŋ man. Balaŋ baŋ be dana kɔba nɛ, moo kɔba burum kaa do adakaa keŋ man.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Keŋte lialo diyemte ŋolo moo kɔbabia ala, ŋan ŋe gyae ke yɛɛ ŋgba kotoku dokoloŋ nɛ kaa do adakaa keŋ man.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Botɔɔ te Yesu baake ɔ kaseela baŋ gyaŋee te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi lialo diyemte kei ta do kɔba kela balaŋ akaŋ baŋ pou.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Nawolo nyi balaŋ baŋ pou lese kɔba kyomii bo lee burum ŋan be dana nɛ man kaa do. Mɔ lialo diyemte kei dɔɔ, keŋ na ɔ diyem koraŋ nɛ kpene kamasɛ keŋ ɔ dana nɛ yaa ɔ moowɔ kaa do nɛ.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.