Marcos 12

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Keŋte Yesu besewɔ kolosi nombia burum fa wɔ aduya man, te ɔ gyɔɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ ke man. Ɔ dii abaŋ kilisi wɔɔ keŋ, te ɔ wula bɔɔ keŋ baa sara daasebia ŋan ke man na baa lese ŋa loŋ lee ŋe man nɛ. Te ɔ baŋa deni dɔɔloŋ dɔɔloŋ daale keŋ walaŋ ke kyaa ke man na waa gyee wɔɔ kenaŋ. Te ɔ moo wɔɔ keŋ do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ke dɔɔ, te ɔ korowɔ laŋ gbɛɛ.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Debaŋ kelii nyi baa kɔ daasebia ŋan nɛ, balee ŋon kpila ɔ tobaale ŋolo gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Mɔna paasetena baŋ kyaŋa ɔ tobaale ŋon, te be tuku e te be yela ɔ laŋawɔ nyiŋmaase kufu nawɔɔ kufu.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Keŋte wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tobaale ŋolo bela gyu paasetena baŋ gyaŋ. Mɔna be tuku ŋon mɔ do e gyamɛɛ ɔ nyee man, te ba doo e desɛŋ.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Kenaŋ wɔle wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tobaale ŋolo bela, mɔna paasetena baŋ koo e bo. Ɔ kpila tewulɛɛ burum, mɔna be tuku baale te ba koe baale.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Walaŋ ŋon ɔ be kaa keŋ wɔɔte ŋon waa kpila yɛna, ŋon gbagba bu dokoloŋ kooŋ ŋon ɔ bɛɛ sɛɛ ɔ dɔɔ ya nɛ. Wɔle wɔle nɛ, ɔ kaa kpila ŋon mɔ gyu paasetena baŋ gyaŋ te ɔ yakowɔ nyiaa, ‘Mberem me bu na, baa bu e.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Mɔ paasetena baŋ kena ɔ bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, ‘Kei yɛna bu ŋon waa kaa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e, na abɔɔ ŋan nafɔ waa di nɛ ka bese de wui!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mena dɔɔ be kyaŋa bu ŋon ko, te be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ke leki.”
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ te wɔɔte ŋon waa yɛɛ? Waa kɔŋ kaa koe mena paasetena benaŋ, na waa mo wɔɔ keŋ do paasetena wɔlɛɛ nyiŋmaa man.”
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Te ɔ besewɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan na ɛ kena kpene keŋ ne yako nɛ yee? Be ŋmarasewɔ nyiaa,
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ yɛɛ la te kɔŋawɔ mena,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Botɔɔ te Gyudatena kegyiise baŋ gyae gbɛɛ baa kyaŋ Yesu, nawolo nyi be naawɔ nyi baŋ dɔɔ te ɔ gyɔɔ dudu kei. Mɔna bee yee balaŋ baŋ, mena dɔɔ be tinaa e yela te be laŋawɔ.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Kenaŋ wɔle te Gyudatena kegyiise baŋ gyuuwɔ ke kpila gyoo Herode balaŋ baale, na Farasiitena baŋ baale nyi baa kɔŋ kaa teese Yesu nɔɔman na baa nyiŋ gbɛɛ kyaŋ e.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Baŋ mɔ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, da gyeŋ nyi n bee di dekara ya, te n be famenɛ na kpene keŋ balaŋ ne yako nɛ ya. N bɛɛ kɛɛ walaŋ siaman ya, te n na wola Wurubuarɛ gbɛɛneŋ kpaakpaa ŋan ŋe gbɛɛ dɔɔ. Dei nyi dɛɛ tɔ lempoo fa Romantena gyoo dinaa Kaesa, yaa de na tɔɔ ya?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Mɔ Yesu kena ba agyueŋ kumɛɛ ŋan nɛ ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ baŋ ɛ na beo ɛ wose, woŋ dɔɔ te ɛ ne gyae ɛ ka teese me nɔɔman. Ɛ mo kɔbabii keŋ kɔŋ maa kɛɛ”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Keŋte ba moo kɔbabii dokoloŋ kɔna e. Botɔɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Amɔte nyee na ɔ yele gyakaa la ke dɔɔ?” Te be yako e nyi gyoo dinaa Kaesa wui.
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Kpene keŋ yɛɛ gyoo Kaesa wui na ɛ mo fa e, te kpene keŋ mɔ yɛɛ Wurubuarɛ wui nɛ, ɛ mo ke fa e.” Botɔɔ te gyakoloŋ gyoo balaŋ baŋ lee nɔɔ keŋ Yesu be tiri fa wɔ nɛ dɔɔ.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Kenaŋ wɔle te Sadukiitena baŋ bɔɔ ne lɛɛ di nyi walaŋ da yem na waa bese foŋ ya nɛ, man baale kɔŋawɔ Yesu gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “De Gbeŋgyoo, de naana Mosesi ŋmarase mmaraa fa daa nyi, akpaa walaŋ da yem tina ɔ wɛɛle yela te be ta lola bia ya na, ɔ naabu waa yala lialo ŋon na baa lola bia ɔ kegyia ŋon yele man.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Kɔŋawɔ nyi balee ŋolo bia baala nyetooro baale kyaawɔ, te be kegyia ŋon yala alo keŋ be ta lola bia ya te ɔ yeŋawɔ.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Balate ŋon mɔ yala alo ŋonaŋ te ŋon mɔ yeŋawɔ keŋ be ta lola bia ya. Batoorote ŋon mɔ mena.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Mena mɔ te akaŋ baŋ mɔ pou yala alo ŋonaŋ, mɔna be ta lolo ya. Te kyare ya, te alo ŋon mɔ yeŋawɔ.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Mena dɔɔ wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ baŋ pou bɔɔ yem nɛ lee yeŋ man na, baala nyetooro kɛwɔ baŋ bɔɔ yala alo kei gyaŋee nɛ, be man woŋti te alo ŋon waa yɛɛ ɔ wɛɛle?”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ ta yoo, nawolo nyi ɛ ba gyeŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ya, te ɛ ba gyeŋ Wurubuarɛ doŋ keŋ mɔ ya.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ lee yeŋ man nɛ, baala be gyae baa yala ya, te bɔɔ gyae baa mo ala mɔ fa yale ya. Be popou baa yɛɛ bo ŋgba Wurubuarɛ kpilala baŋ be kyaa adido nɛ.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Lee kefoŋ lee yeŋ man wose man nombia na, ɛ te kala ta de naana Mosesi tɔne man mena keŋ Wurubuarɛ be kolosi na ŋon Mosesi depoŋfa keŋ ne kpaa nɛ man yee? Ɔ yakowɔ nyiaa,
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Wurubuarɛ te yɛɛ woya Wurubuarɛ e ya, ɔ yɛɛ balaŋ baŋ be kyaa na be sia nɛ Wurubuarɛ e. Mena dɔɔ ɛ ta yoo nideli ŋgba ɛ ne yako nyi yeŋ wɔle kefoŋ be kyaa ya nɛ.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Botɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ man ŋolo kɔŋawɔ botɔɔ. Ɔ ke kɔŋ kaa nyii mena keŋ bɛɛ wɔŋee nombia ŋan, na ɔ kena nyi Yesu ke tiranɔɔ fa wɔ nideli nɛ ɔ bɔɔse e nyiaa, “Wurubuarɛ mmaraase ŋan pou na, woŋti yɛna keŋ ne hia kela?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Iseraetena pou ɛ nyii, ‘De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ŋon yɛɛ dokoloŋ.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Mena dɔɔ kaboena nyi nya mo n konɔɔ pou na nya agyueŋ pou na n doŋ pou gyae n Gbeŋgyoo Wurubuarɛ.’
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Alate keŋ mɔ yɛna nyi, ‘Gyae n dɔɔ ŋgba nyaŋ gbagba n wose nɛ.’ Mmaraa daale be kyaa keŋ kela kɛŋa ya.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Keŋte Gyudatena mmaraa wolale ŋon yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, ampaŋ yaa n yakowɔ nyi Wurubuarɛ yɛɛ dokoloŋ, te ŋolo be kyaa kpu na e ya.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Te n besewɔ yako nyi kaboena nyi walaŋ waa mo ɔ konɔɔ pou na ɔ doŋ pou na wa agyueŋ pou gyae Wurubuarɛ, na waa bese gyae ɔ dɔɔ ŋgba ŋon gbagba nɛ. Mmaraase kɛŋa dɔɔ kedi dei kela keŋ walaŋ ka mo abɔɔ ke deesi fa Wurubuarɛ.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Yesu kena nyi Gyudatena mmaraa wolale ŋon te tiranɔɔ nideli nɛ ɔ yako e nyiaa, “Ɛmɛɛ na Wurubuarɛ gyoori keŋ nsana be dana lem ya.” Lee kei wɔle nɛ, ŋolo te tale gyɔ ɔ konɔɔ bɔɔse e nombii daale bela ya.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Yesu ke gyakaa ɔ na wolo Gyudatena ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man nɛ ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Sena dɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ ne tale yako nyi, Kristo ŋon Wurubuarɛ ba lese nɛ yɛɛ gyoo Defidi ɔ naanabii e?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Nawolo nyi Wurubuarɛ feliŋ ŋon yela gyoo Defidi gbagba yakowɔ nyiaa,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Te akpaa nyi gyoo Defidi baake nyeelɛɛre ŋon nyi ɔ ‘Gbeŋgyoo’ na, kenaŋ na sena te nyeelɛɛre ŋon waa bese gyoo Defidi ɔ naanabii?” Keŋte yɛɛ balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee bee tei nɛ gyoŋ.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Yesu kɛɛ wolo nɛ ɔ faree wɔ nyiaa, “Ɛ kɛɛ ɛ wose nideli na Gyudatena mmaraa wolala baŋ. Bɛɛ gyae kegbase dɔɔloŋ nyiŋan kado na be dɔŋ na kebu agantaŋ man, na balaŋ kenyiŋ do wɔ nɔɔ.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Akpaa be gyaŋee Gyudatena ɔsom denɛɛ man, na botɔɔse ŋan bɛɛ gyaŋee di be nɔɔ nɛ, na bɛɛ gyae akyaese kpaakpaa baa kyaa.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Bɛɛ beo liala lɛo ba abɔɔ kamasɛ ŋan be dana nɛ. Te bɛɛ fane balaŋ man kyare mo wola ba wose. Wurubuarɛ waa wɔŋ mena balaŋ benaŋ dinɔɔ deŋela nideli.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Yesu ke gyu ka gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ, ɔ ke kyaawɔ yenaŋ mo ɔ sia tee adakaa keŋ bɛɛ do kɔba ke man nɛ. Te ɔ gyinaa ɔ sia ɔ ne kɛɛ mena keŋ balaŋ na mo kɔba kaa do adakaa keŋ man. Balaŋ baŋ be dana kɔba nɛ, moo kɔba burum kaa do adakaa keŋ man.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Keŋte lialo diyemte ŋolo moo kɔbabia ala, ŋan ŋe gyae ke yɛɛ ŋgba kotoku dokoloŋ nɛ kaa do adakaa keŋ man.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Botɔɔ te Yesu baake ɔ kaseela baŋ gyaŋee te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi lialo diyemte kei ta do kɔba kela balaŋ akaŋ baŋ pou.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Nawolo nyi balaŋ baŋ pou lese kɔba kyomii bo lee burum ŋan be dana nɛ man kaa do. Mɔ lialo diyemte kei dɔɔ, keŋ na ɔ diyem koraŋ nɛ kpene kamasɛ keŋ ɔ dana nɛ yaa ɔ moowɔ kaa do nɛ.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.